ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 36

        รังมอนสเตอร์

        เสียงบางอย่างดังขึ้นบริเวณรอบๆกลุ่มทีมช่วยเหลือที่เดินทางตามมาถึงสถานที่แห่งนี้ต่างพากันได้ยินบางอย่าง 

        พวกเขากวาดสายตาไปมองบริเวณรอบๆอย่างรวดเร็วมองหาต้นเสียงที่มันดังขึ้นมา 

        หลังจากที่ใช้ดวงตาของตนเองมองอยู่บริเวณรอบๆสักพักก็ได้ไปพบเจอเข้ากับต้นเสียงที่มันดังขึ้น

        สิ่งที่มันปรากฏกายอยู่บริเวณด้านหน้าของพวกเขาในตอนนี้มันคือร่างของมอนสเตอร์

        มอนสเตอร์ที่ปรากฏกายออกมามันเป็นมอนสเตอร์ประเภทแมลงมันเป็นแมลงที่มีรูปลักษณะคล้ายคลึงกับแมลงสาบแต่ว่ามีตัวสีขาว

        มองดูเหมือนเป็นแมลงปีกแข็งมีขนาดที่ใหญ่ประมาณหนึ่งเมตร

        พวกมันปรากฏกายออกมาบริเวณด้านหน้ากำลังคืบคลานเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว

        จากที่มองด้วยสายตาในตอนนี้พวกเขามองเห็นว่าสิ่งที่มันปรากฏกายออกมามีจำนวนประมาณสิบถึงยี่สิบตัวเห็นจะได้

        เดย์ที่ยืนอยู่บริเวณด้านหลังมองเห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ด้านหน้า

        พวกมอนสเตอร์ที่มันปรากฏกายออกมา

        ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่พวกมันพร้อมกับเริ่มใช้สกิลอย่างรวดเร็ว“ วิเคราะห์!!! ”

        เมื่อเปิดใช้สกิลวิเคราะห์ข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้า

        [ ชื่อมอนสเตอร์แมลงเปลือกขาว ประเภท ธรรมดา  ]

        [ ระดับความแข็งแกร่งวัดจากพลังเวทย์F ]

        ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าทำให้เขาล่วงรู้ว่าเจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับไหน

        “ ระดับของมอนสเตอร์ไม่สามารถบ่งบอกได้ในทีเดียวถึงแม้ว่าจะอยู่ในระดับเดียวกันแต่บางทีความแข็งแกร่งอาจจะแตกต่าง”

        “ ประมาทไม่ได้ ”เดย์ตั้งท่าทางอย่างจริงจังดวงตาทั้งสองข้างของเขาจ้องมองไปที่พวกมอนสเตอร์ที่มันกำลังพุ่งเข้ามา

        ในขณะเดียวกันพวกที่มีความสามารถการต่อสู้ภายในค่ายก็ได้ขยับร่างกายของตนเองไปด้านหน้า

        คุณคินที่เป็นหัวหน้าในครั้งนี้ออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว “พวกมันวิ่งเข้ามาแล้วกระจายตัวออกไป ขึ้นที่สูงและหาพื้นที่ที่ได้เปรียบและก็เล่นงานพวกมันทีละตัว”

        เดย์ได้ยินคำสั่งแบบนั้นถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าเขาสามารถเอาชนะพวกมันได้แต่ก็จำเป็นจะต้องเล่นตามนำไป

        ทั้งหมดกระจายตัวออกจากจุดนั้นแยกย้ายหาพื้นที่ที่ตนเองได้เปรียบไม่ว่าจะเป็นพวกต้นไม้หรือว่าจะเป็นก้อนหินก้อนใหญ่ที่สามารถขึ้นไปด้านบนได้

        เดย์เขาใช้ธนูไม้ของตนเองในการโจมตี

        แม้ว่าจะมีอาวุธที่ทรงพลังกว่าอย่างดาบเวทย์แต่เขาเองก็ไม่สามารถนำมันเอาออกมาใช้ตรงบริเวณนี้ได้

        การต่อสู้กับมอนสเตอร์เป็นไปอย่างดุเดือด 

        “ เปลือกมันแข็งกว่าที่คิดการที่จะโจมตีพวกมันได้จำเป็นจะต้องโจมตีบริเวณด้านใต้ท้อง” หนึ่งในสมาชิกกล่าวขึ้นมา

        หลังจากที่ลองต่อสู้และปะทะกับพวกมันแล้วทำให้พวกเขาได้รู้ว่าเจ้าแมลงชนิดนี้มันมีความแข็งแกร่งทางด้านกายภาพที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

        โดยเฉพาะบริเวณเปลือกของมัน ปีกด้านหลังที่ห่อหุ้มเอาไว้โหปีกยาวที่เหมือนกับแมลงทัพที่คุมเอาไว้แทบจะทั้งตัวมันเป็นปีกที่มีความแข็งดุจเหล็ก

        โจมตีธรรมดาทั่วไปก็ทำได้เพียงเเค่เเรงปะทะเล็กน้อย

        การสังหารมันจำเป็นต้องสังหารจากบริเวณด้านใต้ท้องบริเวณด้านใต้ท้องของมันเต็มไปด้วยความเบาะบางสามารถลงมือสังหารได้อย่างง่ายดาย

        เมื่อได้รู้วิธีการจัดการหลังจากนั้นก็เริ่มลงมือสังหารพวก

        เดย์สามารถกำจัดพวกมันได้ไปประมาณสองตัว

        [ ระบบ :ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 5 SP ]

        [ ระบบ :ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 5 SP ]

        “ กำจัดมอนสเตอร์พวกนี้ได้แต้มพอยท์ถึงห้าหน่วยแสดงว่าจองมอเตอร์พวกนี้มันมีความแข็งแกร่งกว่าพวกหมาป่าพวกนั้นก่อนหน้านี้จริงๆด้วย”

        บางทีแต้มพอยท์ที่มันปรากฏขึ้นมามันเองก็เป็นสิ่งที่สามารถยืนยันได้ถึงความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์

        และจากที่ได้มองเห็นหลังจากที่กำจัดมอนสเตอร์ตัวนี้ไปแล้วก็ทำให้มองเห็นว่าความแข็งแกร่งของมันมีมากกว่ามอนสเตอร์สองตัวที่เขาเคยปะทะด้วย

        สามารถจัดการพวกมันทั้งหมดได้ทั่วทั้งบริเวณถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบ 

        หนึ่งในสมาชิกภายในกลุ่มพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ พวกมันออกมาจากตรงไหนกันเนี่ย? ”

        เดย์กวาดสายตาไปบริเวณรอบๆ จากนั้นก็ไปมองเห็นบางอย่าง “พวกมันออกมาจากทั้งนั้น…  ”

        ดวงตาของพวกเขามองตรงไปตามสิ่งที่เดย์กำลังพูด 

        สิ่งที่พวกเขาเห็นในตอนนี้เมื่อมองตรงไปมันเป็นเหมือนกับโพรงขนาดใหญ่ที่อยู่ภายใต้ต้นไม้ยักษ์

        โพรงนั้นมองเข้าไปบริเวณด้านในเต็มไปด้วยความมืดแต่สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้ได้ว่ามันเป็นร่างของมอนสเตอร์ก็เป็นเพราะบริเวณตรงนั้นมันมีรอยเท้าของพวกมอนสเตอร์ออกมาจากภายในนั้น

        คุณคินหยุดคิดอย่างจริงจังและก็พูดขึ้นมา “ในเมื่อพวกมันออกมาจากบริเวณนั้นก็แสดงว่านั้นเป็นรังของมัน ”

        “ ในที่สุดก็รู้ได้สักทีว่าทำไมพวกเราไม่เจอรังของมัน”

        “ เพราะว่ารังของมันอยู่ใต้ดิน ”

        “ เอาล่ะเตรียมพร้อมในการเข้าไปภายในนั้นพวกเราอาจจะไม่มีเวลาให้เตรียมตัวอะไรเลยก็ได้เพราะแบบนั้นเตรียมพร้อมตั้งแต่ตอนที่ยังมีโอกาส ”

        “ เมื่อพวกเราเข้าไปบริเวณด้านในแล้วทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย” คินออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

        สถานการณ์ในตอนนี้พวกเขาเองจำเป็นจะต้องลงมือจัดเตรียมของสำคัญเตรียมพร้อมในการเข้าไปบริเวณด้านหน้า

        อย่างไรเสียด้านในนั้นก็คือรังของมอนสเตอร์ประมาทเพียงนิดเดียวพวกเขาอาจจะถึงแก่ความตาย

        ใช้เวลาการเตรียมตัวอยู่สักพักพวกเขาเตรียมตัวจนเสร็จแล้วก็มุ่งตรงเข้าไปบริเวณโพรงไม้ขนาดใหญ่

        จากการสำรวจมองเห็นว่ามันเป็นโพรงไม้ขนาดใหญ่ที่เป็นเหมือนกับรูขนาดยักษ์ลงไปบริเวณด้านล่าง

        เมื่อเห็นสภาพเช่นนี้ไม่ว่าใครก็รู้สึกกลัวที่จะต้องกระโดดลงไปด้านล่าง 

        “ ฉันไม่ลงไปก่อนนะ ”

        “ ฉันก็ไม่ไป ”

        “ ฉันเองก็ไม่ไป ”พวกมันต่างพากันถกเถียงกันอย่างรวดเร็ว

        เดย์เห็นคนที่ถกเถียงกันแบบนั้นจึงพูด “ ฉันไปเอง.. ”

        เดย์พูดจบเขาหยิบคบเพลิงขึ้นมาหลังจากนั้นก็กระโดดลงไปภายในรูอย่างรวดเร็ว

        รูมันมีขนาดไม่ใหญ่มากนักพอให้ร่างกายของมนุษย์รอดลงไปได้เมื่อรอดลงไปบริเวณด้านล่างร่างกายร่วงลงไปจนถึงบริเวณด้านล่าง

        “ ตรึบ!!! ”เดย์เท้าทั้งสองข้างของเขาสัมผัสลงที่พื้น

        แสงไฟส่องแสงสว่างไสวภายในโพรงที่มืดมิด ทำให้พวกเขานอนนี่มองเห็นว่าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันคือ

        “ นี่มันอะไรกัน? อาณาจักรของพวกมันอย่างงั้นหรอ”

        สิ่งที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้จากที่มองเห็นด้วยสายตา มันคือโพรงใต้ดินขนาดใหญ่ที่ขุดขึ้นมาจากพวกมอนสเตอร์

        พงศ์ใต้ดินที่อยู่บริเวณด้านล่างมีความใหญ่โตเทียบเท่ากับทางเดินขนาดยักษ์หนึ่งทางเดินเลยทีเดียว

        เมื่อมองเห็นเช่นนี้เดย์จึงประหลาดใจ “การจะสร้างโพรงขนาดใหญ่ขนาดนี้ขึ้นมาได้ พวกมันจะต้องมีจำนวนมากขนาดไหนกันแน่ ” 

        นั่นเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าตนเองนั้นจำเป็นต้องคิด

        โพรงขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหน้ามันมีความใหญ่โตเป็นอย่างมากลึกเข้าไปบริเวณด้านในแม้แต่ตอนนี้มองด้วยสายตาเขายังมองไม่เห็นเลยว่าบันลึกเข้าไปขนาดไหน

        เดย์ตั้งสติส่งสัญญาณขึ้นห้าคนด้านบน

        พวกเขาได้รับสัญญาณและก็พากันกระโดดลงมาด้านล่าง

        ไม่ว่าใครต่อใครเมื่อลงมาด้านล่างก็ต่างตกตะลึงทั้งสิ้นเมื่อพบเจอกับโพรงขนาดใหญ่ที่ถูกทำขึ้นโดยมอนสเตอร์

        คุณคินที่เป็นหัวหน้าทีมเขายืนอยู่บริเวณด้านหน้าและก็คิดอย่างจริงจัง“ นั่นแสดงว่าพวกเราต้องตามหาพวกโทมัสจากภายในสถานที่แห่งนี้สินะ  ”

        “ เอายังไงดีแยกค้นหาดีรึเปล่า ”คินหันไปถามมาร์ค 

        “ นั้นสินะครับตอนนี้ถ้าพวกเราแยกกลุ่มเกรงว่าจะอันตรายเกินไป แต่ว่าพวกเราเองก็ไม่สามารถอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ได้นานด้วยสิ”

        ในขณะที่กำลังยืนคุยกันอยู่นั้นเองเสียงการเคลื่อนไหวของพวกมอนสเตอร์ดังขึ้นมาจากบริเวณด้านหน้า 

        “ ไม่มีเวลาคิดแล้ว!!! ”

        “ พวกมันมาแล้ว!!! ”

        จบบท