ครามปราดตามองหญิงสาวเพียงแวบเดียว จากญาณที่เขาได้บรรลุระดับอภิญญาขั้นที่ 1 ทำให้เขารับรู้ได้ทันทีว่าเธอเป็สายศาตราโดยแท้ แม้จะยังไม่เห็นพลังฝีมือ แต่ด้วยความเยาว์วัย ไม่น่าจะเก่งกว่าบิดาของเธอได้ แม้ หากพินิจการถากถางของกลุ่มโจรถึงพ่อของเธอ แน่ชัดว่าพวกมันต้องมีความเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของพ่อของเธออย่างแน่นอน
“พี่สาว ข้าไม่จำเป็ต้องหนี หากแต่เป็ท่าน ยืนอยู่ข้างหลังข้าไว้ และปล่อยให้ข้าจัดการเอง เพราะข้ามีบัญชีที่วันนี้ต้องล้างแค้น”
กลุ่มโจระเิเสียงหัวเราะดังสนั่น “ไอ้พวกขยะ สรุปว่ายังไง เถียงกันว่าใครจะตายก่อนอย่างนั้นรึ”
ครามไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดที่ะโออกมาของกลุ่มโจรสักเท่าไรนัก แต่หันไปสบตากับอชิรา
“น้องชาย เชื่อข้า เ้ารีบหนีไป ทางนี้ข้าพอจะประวิงเวลาให้เ้าได้ ก็แค่ 40 คน” เธอพูดอย่างเลื่อนลอย นั่นทำให้ครามรู้เลยว่า เธอจงใจจะตายที่นี่ และมันทำให้ครามรู้สึกสั่นไหว เพราะอะไรกันนะ แม้รู้ว่าสู้ไม่ได้ แต่ก็ยังคิดจะสู้
น้ำตาของเธอเริ่มเอ่อล้นเบ้าตา เธอปาดมันด้วยหลังมือหนึ่งครั้ง เมื่อเห็นดังนั้นครามเข้าใจแล้วว่า เธอ้าแก้แค้นให้บิดาของเธอ แม้จะสู้ไม่ได้ก็ยอมตายเสียดีกว่า
ครามคว้าดาบจากมือของหญิงสาว “ข้าขอยืมหน่อยนะ สัญญาว่าจะถนอมอย่างดี” แล้วหันไปะโใส่กลุ่มโจร
“ความชั่วของพวกแก รับผิดชอบร่วมกันเถอะนะ”
ความแค้นของครามนั้น เื่โอสถถูกที่ขโมยไปอาจยังไม่เท่าไร
แต่ที่แกฆ่าฉัน แค้นนี้ต้องชำระ!!!
โจรผุดรอบยิ้มอย่างชั่วร้าย ชายคนหนึ่งะโแทรกออกมา
“ว๊าว เก่งจริงเลย คราวที่แล้วข้าไม่ดูให้ดี นึกว่าเ้าตายแล้ว แต่คราวนี้ ศพของเ้าจะถูกสับเป็ชิ้นๆ ให้กลายเป็ขยะไปเลย” พูดจบสายพลังวูบหนึ่งก็ออกจากมือขาวซีด แล้วพุ่งตรงไปหาครามด้วยความเร็ว
ครามเอี้ยวตัวหลบอย่างรวดเร็ว แม้ทางอีกฝ่ายจะพุ่งพลังมาเท่าไร ครามก็หลบได้หมด
ชั่วพริบตาก็เคลื่อนร่างปราดไปโผล่ข้างหลังของโจรคนนั้น แล้วประทับฝ่ามืออย่างรวดเร็ว พลางกระซิบข้างหูอย่างแ่เบา
“คำก็ขยะ สองคำก็ขยะ ดูเหมือนว่า…แกนั่นแหละ ไอ้ขยะ” แสงสว่างวูบกลางฝ่ามือของครามทำให้เกิดแรงะเิสนั่น โจรผู้นั้นกระเด็นไปกระแทกต้นไม้จนหักโค่นลง
ต้นไม้ยังหักแล้วร่างจะเหลือเรอะ!!!
โจรผู้นั้นกระอักเืออกมาสามคำ ชักกระตุกอีก 4- 5 ครั้ง แล้วก็สิ้นใจ
กลุ่มโจรตกตะลึงอ้าปากค้างกันถ้วนหน้า
อะไรกัน เพียงกระบวนท่าเดียวเท่านั้น!!! ไอ้หมอนี่ เสียงกัดฟันเอี๊ยด!!! อย่างไม่พอใจของกลุ่มโจรแม้ไม่ได้ยิน แต่เป็ใครก็คงรับรู้ได้
“ฆ่าพวกมัน” หัวหน้าโจระโ
พวกโจรเมื่อรับคำสั่งรีบปราดร่างเข้าหาคราม บางคนเป็สายพลังอิทธิก็พุ่งพลังออกมาอย่างไม่ยั้ง ด้วยความถือดีว่ามีวิชาแข็งแกร่งกว่าเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าแน่นอน
แน่ละ เด็กวัยละอ่อนใครจะไปคิดว่ามีพลังเหนือกว่าชายฉกรรจ์เป็โขยง ซ้ำยังมีหลายคนเป็นักศาสตรา และผู้ฝึกฌาณขั้นอภิญญา ลำพังเด็กอายุประมาณนี้ส่วนใหญ่ แม้มาจากสายศาสตรา ฝึกให้ตายเต็มที่ก็น่าจะเป็เพียงผู้เชี่ยวศาตรา หรือไม่ก็นักศาสตราระดับต้น
เมื่อเห็นการโจมตีเมื่อครู่ของคราม พวกโจรก็ปักใจว่า ครามน่าจะเป็ผู้บำเพ็ญฌาณแน่นอน การหยิบยืมดาบมาจากผู้หญิง น่าจะเป็กลลวงให้ลูกน้องของตนประมาท และเมื่อดูจากวัยเด็กหนุ่มน่าจะเป็เพียงแค่ระดับอภิญญาขั้นต้นเป็อย่างมากจึงจัดการลูกน้องของตนได้อย่างง่ายดาย และก็จริงนั้นแหละ ครามแค่เพียงอภิญญาขั้นที่ 1 เท่านั้น และยังเพิ่งได้มาหมาดๆ
ครามปราดตามองเหล่านักศาสตราที่โถมเข้ามา โดยปกตินักศาสตรา จะเน้นความคล่องตัวของร่างกายและอาวุธ ไม่สามารถโจมตีระยะไกลได้เหมือนกับสายพลังอิทธิ
ฮึ ไม่จำเป็ต้องสนใจพวกมัน!!!
ครามเร่งพลังรวมไว้อยู่ที่ดาบ ทำให้ดาบในมือมีแสงสว่างวาบอาบอยู่เรืองๆ ราวกับว่ามันติดไฟ เพียงแต่เป็ไฟสีฟ้าที่วูบไหวไปมา
ไม่เพียงดรุณีน้อยจะตกตะลึง ว่าทำไมดาบที่เคยเป็ของเธอถึงมีพลังอิทธิเคลือบอยู่ได้ แต่ที่ใยิ่งกว่าคือโจร เพราะภาพเบื้องหน้า พวกมันไม่เคยเห็นแม้แต่น้อย
พลังอิทธิ ถูกปล่อยไปตามการตวัดดาบของคราม ริ้วพลังนับสิบวง ต่างพุ่งไปยังกลุ่มโจรระดับอภิญญา ทำเอาพวกมันะโหลบอย่างจ้าละหวั่น
สำหรับครามแล้ว การฝึกศาสตรา ควบคู่กับการใช้พลังอิทธิ ทำให้การปล่อยพลังนั้นดูลุ่มลึกยิ่งขึ้น และยากแท้หยั่งถึง นับเป็การต่อยอดประสิทธิภาพของวิชาทั้งสองแขนง เช่น ศาสตรา จากเคยโจมตีได้ในระยะสั้น กลับทำให้สามารถโจมตีได้ไกล ขณะที่สายที่ใช้พลังอิทธิ จากที่เคยปล่อยพลังห้ำหั่นกันแบบทื่อๆ ก็สามารถใช้ลีลาท่าร่างของการร่ายรำเพลงยุทธ์ในการปล่อยพลัง ทำให้คู่ต่อสู้เดาทางได้ยาก ยิ่งวิชาศาสตรายิ่งสูงเพียงใด ท่วงท่ายิ่งแยบคายและเดาทางยากเท่านั้น
บัดนี้กลุ่มโจร เกือบ 40 ชีวิตดูเหมือนว่าจะเสียกระบวนทัพ บ้างก็รีบะโลงจากหลังม้า เพราะไม่อยากเป็เป้านิ่งให้โจมตี อันว่า รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง ดูเหมือนว่ายังห่างไกลกลุ่มโจรในเวลานี้นัก เพราะพวกมันล้วนไม่เข้าใจว่า ทำไมเด็กหนุ่มคนนี้ สามารถใช้พลังได้ถึงสองสาย เพราะลำพังเพียงฝึกสายเดียวให้เก่งนั้นก็ยากแล้ว ต้องทุ่มเทเวลาอย่างมาก
เมื่อเห็นกลุ่มโจรแตกกระเจิงดังคาด บัดนี้ ครามก็ไม่คิดอะไรมากแล้ว นอกจากจะลองเคล็ดวิชา 5 ธาตุ ที่ตรากตรำฝึกอย่างไม่หลับไม่นอน ถ้าเขาไม่ได้รับความทรงจำของเคล็ดวิชานี้มาจากอาจารย์ก่อน ไม่มีทางจะท่องจำจนเข้าใจเคล็ดวิชาในเวลาอันสั้นได้
เคล็ดวิชาศาสตราระดับ์ จะแข็งแกร่งเพียงใดกันนะ!!! เดี๋ยวลองทดสอบกับไอ้พวกเลวนี่แหละ
ฮึ ในความเลวยังมีสาระให้ข้าได้ทดสอบพลัง คงไม่มีคำใดเหมาะกับพวกแกเท่ากับคำว่า ‘สารเลว’