พนักงานบางคนเมินหน้าหนี บางคนหลบสายตา บางคนกระซิบอะไรบางอย่างพลางมองฉันด้วยแววตาไม่ไว้วางใจ
แม้แต่เสี่ยวหาน เลขาฯ ส่วนตัวของลี่ฮวา ยังทำเพียงยิ้มจาง ๆ แล้วรีบหันหลังเดินหนี
“อี้เฉิง นาย... ควรไปคุยกับคุณลี่เถอะ”
เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ฉันหันไปมอง
หลินอวี่ซินยืนอยู่ที่นั่น ชุดสูทสีครีมเรียบร้อย ผ้าพันแผลสีขาวพาดอยู่บนแขนขวา
“ฉันไม่ได้อยากพูด แต่ที่นายทำเมื่อคืนมันเกินไปจริง ๆ” เสียงเธอสั่น ราวกับคนฝืนใจ
ฉันขมวดคิ้ว “เธอหมายความว่าไง?”
“เมื่อคืน... นายผลักฉันล้ม ตอนประชุมดึก” เธอก้มหน้า “ฉันแค่เตือนว่าไม่ควรขัดเว่ยเฉิน แต่นายโมโห แล้วก็...”
“ฉันไม่ได้ทำ” ฉันพูดนิ่ง เรียบ ราวกับไม่เหลือแรงจะโต้
เธอเงยหน้ามองฉัน น้ำตาคลอเบ้า “ถ้าอย่างนั้น... แล้วรอยฟกช้ำนี้มาจากไหนล่ะ?”
และเหมือนจังหวะมันตั้งใจ เว่ยเฉินก็เดินเข้ามา
“พอเถอะ อวี่ซิน เธอไม่จำเป็ต้องปกป้องเขาอีกต่อไป”
เขาหันมามองฉันด้วยสายตาเ็า “ถ้านายควบคุมตัวเองไม่ได้ ก็ควรอยู่ห่างจากทีมงาน”
ฉันเดินขึ้นไปยังห้องทำงานของลี่ฮวา
เธอกำลังดูเอกสารโปรเจกต์ใหม่ที่เว่ยเฉินเสนอ — โปรเจกต์ที่ฉันไม่เคยมีสิทธิ์มีเสียงอีกต่อไป
“เธอเชื่อเื่นั้นจริง ๆ เหรอ?” ฉันถามเสียงเบา
เธอไม่เงยหน้า “ฉันไม่อยากเชื่อ... แต่คนที่เจ็บตัวก็คืออวี่ซิน”
“ไม่มีหลักฐาน ไม่มีแม้แต่กล้องวงจรปิด—”
“หยุดเถอะอี้เฉิง...” เสียงเธอแ่ลง
“ฉัน้าความสงบ... เรากำลังอยู่ใน่สร้างความเชื่อมั่นให้นักลงทุน ไม่ใช่เวลามาสร้างเื่แบบนี้”
ไม่กี่วันต่อมา ข่าวลือแพร่กระจายไปทั่วบริษัท — บริษัทคู่แข่งกำลังจะเปิดตัวนวัตกรรมพลังงานแบบเดียวกับที่ฉันเคยเสนอ
แบบจำลองพลังงานที่ฉันร่างไว้ในการประชุมภายในเมื่อสองเดือนก่อน
“สงสัยเป็อี้เฉิงแน่ ๆ”
“เขาน่าจะได้เงินใต้โต๊ะ”
คำพูดพวกนั้นดังเข้าหูฉันซ้ำ ๆ เหมือนบทลงโทษที่ไม่มีใครไต่สวน
ฉันพยายามอธิบายกับลี่ฮวาในห้องประชุมเล็ก
“ฉันไม่เคยส่งอะไรออกไป ลองตรวจลายเซ็นดิจิทัลได้เลย—”
แต่เธอกลับวางแฟ้มลงเสียงดัง “พอได้แล้ว! ฉันเหนื่อยกับการปกป้องนาย ทั้ง ๆ ที่นายไม่เคยมีหลักฐานอะไรเลย!”
“ฉันแค่อยากให้เธอเชื่อในสิ่งที่เราเคยเชื่อ...”
“แต่ตอนนี้เราอยู่ในโลกแห่งความจริง!”
เธอพูดจบก็หันหลังให้ “จากนี้ไป... นายไม่ต้องเข้าร่วมโปรเจกต์ใดกับเว่ยเฉินอีก อยู่เงียบ ๆ ไปจนกว่าทุกอย่างจะสงบ”
เย็นวันเดียวกัน เสี่ยวหานเคาะประตูห้องฉัน
เธอถือซองเอกสารบางอย่าง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
“นี่คือหลักฐาน... ว่าอวี่ซินเป็คนส่งข้อมูลให้บริษัทคู่แข่ง โดยมีเว่ยเฉินอยู่เื้ั”
ฉันมองเธอนิ่งงัน
“ฉันแอบดึงจากระบบหลังบ้าน... แล้วก็มีภาพจากกล้องวงจรปิดด้วย คืนที่เขาพูดว่า ‘จะใช้ประโยชน์จากอวี่ซินให้มากที่สุด’”
“แล้วเธอให้ลี่ฮวาดูหรือยัง?”
เสี่ยวหานส่ายหน้าเบา ๆ “เธอไม่ยอมดู... เธอแค่พูดว่า ‘ฉันไม่อยากเชื่อว่านี่คือความจริง’ แล้วก็เดินหนีไป”
ฉันยืนอยู่ลำพังที่ระเบียงชั้น 15 มองดวงอาทิตย์ลับฟ้า
มือยังถือซองเอกสารแน่น... เอกสารที่ไม่มีใครยอมเปิดดู
ราวกับเสียงของฉันไม่มีอยู่จริงในโลกของเธออีกต่อไป
บางที... คนที่เธอเคยรัก อาจไม่มีที่อยู่ในชีวิตของเธออีกแล้ว
696
