ฉันมีเทเลพอร์ตสุดเจ๋ง(ทั้งเรื่องติดหัวใจแค่4ตอน)

ตอนที่53 บริษัทซ่งหราน

“อืม ขอบคุณ”หลิวเย่กล่าวขอบคุณเสียงเรียบและหยิบขวดกระเบื้องเคลือบออกมายื่นให้กับเจียงฮ้วย

“นี่คือยารักษาโรคที่ต้องทานวันละหนึ่งเม็ดอีกสิบวันแล้วเขาจะหายขาด!”น้ำเสียงจริงจังของหลิวเย่ดังขึ้น

หลังจากนั้นหลิวเย่เดินทางกลับพร้อมกับเล่อผิง

“เอ่อ หมอหลิว ผู้เฒ่าเจียงจะหายขาดแน่นอน?”เล่อผิงซึ่งยังไม่มั่นใจถึงแม้ว่าเขาจะได้จับชีพจรแล้วก็ตาม

“ใช่!” หลิวเย่พยักหน้ายืนยันอีกครั้ง

“โอ้เป็นโชคดีของผู้เฒ่าเจียงอย่างแท้จริง!” เล่อผิงพึมพำกับตัวเองอย่างดีใจ

เล่อผิงแวะส่งเขาที่อพาร์ตเมนท์

หลิวเย่โทรหาจ้าวหวางห่าวเพื่อนัดหมายเดินทางไปยังเมืองเหลียวหนิงในวันหยุดสัปดาห์นี้

ความท้าทายในการทำลายค่ายกลพันปี.....ยังรอเขาอยู่!

เย็นนี้เขาปรุงยาอายุวัฒนะจำนวน10 ขวดสำหรับเดือนตุลาคม

และนึกถึงพฤติกรรมของหานจงที่ต้องการยาอายุวัฒนะมากกว่าจำนวนที่ได้ตกลงกันไว้

ความรู้สึกสังหรณ์ใจทำให้เขาเปิดคอมพิวเตอร์และแฮ็คข้อมูลผลประกอบการของบริษัทเม่ยลี่ฟาร์มาซูติคอล

บริษัทยาของตระกูลหานหานจง!

ปรากฏว่าเขาพบความไม่ชอบมาพากลในการขายยาอายุวัฒนะ!

มีผู้ซื้อเพียงสองรายจากจำนวนสิบขวดนั้น!

“คิดว่าฉันตามข้อมูลของคุณไม่ได้เหรอ?”หลิวเย่มีแววตาเยาะเย้ยที่พบความผิดปกติของหานจง

“แต๊ก แต๊กแต๊ก” เสียงเคาะแป้นพิมพ์ดังรัวเร็วราวห้านาที

จากนั้นมีข้อมูลแสดงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของตลาดใต้ดิน

“ยาอายุวัฒนะจากบริษัทเม่ยลี่จำหน่ายขวดละ 5 ล้านหยวน สนใจติดต่อ.........”

เขาตามร่องรอยข้อมูลการติดต่อนั้นจนพบว่าคนขายซึ่งเป็นนายหน้าและทำหน้าที่เป็นโจรตัวแทน

เป็นหลานชายของพนักงานคนหนึ่งในแผนกผลิตของบริษัทเม่ยลี่!

และเมื่อตามรอยเส้นทางการเงินของคนขาย

กลับพบว่ามีเงินโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของหานจง!

“เฮ้อฉันไม่ได้อยากเป็นคนใจร้ายเลยนะ!”เขาส่ายหัวเบาๆให้กับความโลภของหานจง

เขาแฮ็คข้อมูลเพิ่มเติมและพบว่าการผลิตและจำหน่ายสูตรยาเสริมความงามนั้นมีการตกแต่งตัวเลขบัญชี

ทั้งที่ยอดจำหน่ายจริงสูงกว่าตัวเลขที่แสดงผลในบัญชีของบริษัท

และเขาพบข้อมูลที่น่าสนใจมากกว่านั้นนั่นคือ!

หัวหน้าแผนกวิจัยและพัฒนาแผนกผลิตและจัดหาวัตถุดิบ ถูกไล่ออกเนื่องจากพวกเขาคดโกงบริษัท!

“คดโกงหรือ อืมน่าสนใจ!” เขาลูบคางเบาๆและครุ่นคิดถึงความรู้สึกขัดแย้งบางอย่าง

เมื่อสืบค้นข้อมูลต่อไปเขาพบว่าหัวหน้าแผนกวิจัยและพัฒนา เค่อเกาหยาน ชายวัยกลางคนกำลังสมัครงานกับบริษัท

แห่งอื่น

ส่วนหัวหน้าแผนกผลิตและจัดหาวัตถุดิบซ่งซิงเหอ ชายวัยกลางคน เดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อดูแลครอบครัว

เขาขมวดคิ้วอย่างแปลกใจกับข้อมูลของชายทั้งสองคน

เมื่อแฮ็คเข้าระบบธนาคารเพื่อตามร่องรอยการคดโกงของพวกเขา!

กลับพบว่ามีแค่เงินชดเชยการเลิกจ้างงานเท่านั้นที่เป็นเงินก้อนใหญ่!

หลิวเย่ตัดสินใจโทรหาทั้งสองคนนั้นทันทีด้วยข้อความที่คล้ายกัน

“สวัสดีฉันชื่อหลิวเย่!” เขาแนะนำตัวและทักทายกับเค่อเกาหยาน

“สวัสดีฉันเค่อเกาหยาน คุณโทรมาจากบริษัทไหนเหรอ?”เค่อเกาหยานถามด้วยความแปลกใจเนื่องจากเขาสมัครงานไว้

หลายบริษัท

“ฉันมีสูตรความงามที่เหนือกว่าของบริษัทเม่ยลี่รวมถึงสูตรยารักษาโรคอีกมาก คุณสนใจมาร่วมงานกับฉันไหม?”

หลิวเย่ถามอย่างตรงไปตรงมาทันที

“หือคุณพูดเป็นเล่นไป สูตรนั้นเจ้านายเก่าหามาได้อย่างยากลำบาก คุณจะมีได้อย่างไร?”น้ำเสียงของเขาไม่เชื่อในคำพูดของหลิวเย่

“คุณสามารถพิสูจน์ด้วยตัวคุณเองสนใจไหม?” หลิวเย่เข้าใจความรู้สึกของเขาเป็นอย่างดีจึงไม่ได้กังวลใจ

“ตกลงฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าคุณแค่คุยโอ้อวดเช่นนี้เหรอ?”ความอยากรู้จุดประกายให้กับเค่อเกาหยาน ทำให้เขาตอบตกลงทันใด

“อืม พรุ่งนี้เที่ยงพบกันที่ภัตตาคารเม่ยซวงห้องพิเศษที่สาม ฉันจะเลี้ยงอาหารกลางวันคุณเอง”หลิวเย่แสดงความมีน้ำใจให้กับพวกเขา

“ตกลง!” เค่อเกาหยานตอบรับคำเชิญนั้น

และอีกสายที่หลิวเย่โทรหาซ่งซิงเหอหลังจากวางสายของเค่อเกาหยานไปแล้ว

“สวัสดีฉัน.....ซ่งซิงเหอ” เสียงของชายวัยกลางคนแหบพร่าดังขึ้น

“สวัสดี ฉันชื่อหลิวเย่! ฉันมีสูตรความงามที่เหนือกว่าของบริษัทเม่ยลี่รวมถึงสูตรยารักษาโรคอีกมาก คุณสนใจมาร่วมงาน

กับฉันไหม?”

“คุณเป็นใครกันแน่มีจุดประสงค์อะไร?” ซ่งซิงเหอถามอย่างแปลกใจที่รับสายชายหนุ่มแปลกหน้า

“เอาเป็นว่าถ้าคุณต้องการทราบรายละเอียดเพิ่มเติมคุณสามารถมาพบฉันได้ที่ภัตตาคารเม่ยซวง ห้องพิเศษที่สามฉันจะเลี้ยงอาหารกลางวันคุณเอง อ้อ...ยังมีเค่าเกาหยานด้วยอีกคนหนึ่ง!” หลิวเย่กล่าวเชิญเขาอย่างผ่อนคลาย

ชื่อเค่อเกาหยานทำให้ซ่งซิงเหอขมวดคิ้วอย่างประหลาดใจ

พวกเขาทั้งคู่ออกมาจากบริษัทเม่ยลี่ด้วยเหตุผลบางอย่าง

ซึ่งพวกเขาขัดแย้งกับหานจงเนื่องจากหานจงต้องการปรับเปลี่ยนสูตรเพิ่มเพิ่มผลกำไรมากขึ้น

แล้วมีการเพิ่มสารอันตรายบางอย่างที่ทำให้พวกเขาไม่สบายใจ

พวกเขาทั้งคู่เป็นเพื่อนที่คบหากันมานานจึงตัดสินใจลาออกพร้อมกัน

“ตกลง!” ด้วยความอยากรู้ว่าเพื่อนอีกคนไปพบกับหลิวเย่เขาจึงต้องการรู้รายละเอียดนั้นเช่นกัน!

“.....”หลิวเย่ยิ้มเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ

สำหรับหานจงหลิวเย่จะตัดสินอีกครั้งหนึ่งว่าควรจัดการกับเขาอย่างไร?

..........

ตอนเช้าขณะหลิวเย่กำลังเดินเข้าห้องเรียน

พลันมีเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์เมื่อเขาหยิบมาดูก็แปลกใจที่พบว่ามีเงินโอนเข้าบัญชีมากถึง 62 ล้านหยวน

“เงินมาจากที่ไหน?”เขาขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ

ทันใดนั้น“กริ๊ง กริ๊ง” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นและเบอร์โทรเป็นของฟู่หยาง

“สวัสดีเจ้านาย! ฉันโอนเงินที่ได้จากการประมูลภาพวาดกับไข่มุกราตรีให้แล้วทั้งหมด 62 ล้านหยวน” เสียงนอบน้อมของ

ฟู่หยางดังขึ้น

“อืม ได้รับแล้ว! ทำดีมาก!”หลิวเย่พยักหน้าเข้าใจและเอ่ยชื่นชมลูกน้องที่ทำงานได้ดี

“สัปดาห์หน้าร้านหรงเหยาพร้อมจะทำพิธีเปิดแล้วเจ้านายช่วยดูรายงานกำหนดการจัดงานทางอีเมล์ด้วย”

ฟู่หยางเอ่ยเตือนเขาถึงกำหนดการเปิดร้าน

“ตกลง!”

..........

เวลา 12.00 น.ซ่งซิงเหอและเค่อเกาหยานมาพบกับหลิวเย่ตามนัดหมาย

เมื่อเปิดประตูห้องพิเศษ3  เข้าไป

พวกเขามองเห็นชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งกำลังนั่งจิบชาอย่างสบายใจ

“เชิญนั่งลงทานอาหารก่อนสิทานเสร็จแล้วค่อยคุยกัน” หลิวเย่เชิญพวกเขามานั่งอย่างเป็นมิตร

ในเวลานี้พนักงานของภัตตาคารเม่ยซวงทยอยเสิร์ฟอาหารที่มีมากถึง10 จานจนเต็มโต๊ะ

“คุณคือ หลิวเย่!”เค่อเกาหยานหรี่ตามองหลิวเย่อย่างพิจารณา

“ใช่ทานข้าวก่อน” หลิวเย่พยักหน้ารับคำแล้วเร่งให้พวกเขาทานข้าว

บรรยากาศการทานข้าวเป็นไปอย่างเงียบเชียบและพวกเขาไม่ได้พูดอะไรกัน

จนกระทั่งเมื่อพวกเขาทานข้าวเสร็จแล้วและมีเหล้านมม้านมแพะมารินใส่แก้วตรงหน้า

“โอ้นี่คือเหล้าอะไร?ทำไมมันหอมหวนและมีสีขาวราวน้ำนมเช่นนี้!”เค่อเกาหยานซึ่งเป็นนักวิจัยวิเคราะห์เหล้าตรงหน้า

อย่างประหลาดใจเขามีความกระหายใคร่รู้เป็นอย่างมาก

“อืม เหล้าดี! รสชาดเยี่ยม!”เสียงชื่นชมมาจากซ่งซิงเหอที่ได้ชิมจิบแรกไปแล้ว

“นี่คือเหล้าที่ดีซึ่งมาจากฉันพวกเขาจะถูกขายผ่านภัตตาคารแห่งนี้เท่านั้น”

จากนั้นหลิวเย่โบกมือนำเหล้าออกมาจากมิติพื้นที่อีก4 โถ เป็นเหล้านมม้านมแพะอย่างละ 2 โถ

“.....”เค่อเกาหยานและซ่งซิงเหอตะลึงอ้าปากค้างเมื่อเห็นโถเหล้าที่จู่ๆมาโผล่บนโต๊ะ

พร้อมด้วยขวดกระเบื้องเคลือบสองขวดเล็กๆ

“ฉันพบว่าพวกคุณทั้งสองคนมีโรคบางอย่างแอบซ่อนอยู่พวกคุณแค่ทานยาเม็ดวันละหนึ่งเม็ดให้ครบสิบวันฉันรับรองว่า

พวกคุณจะหายดีอย่างแน่นอน”

หลิวเย่พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

เขาใช้สัมผัสสวรรค์สำรวจชายทั้งสองคนตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องและพบว่าพวกเขามีโรคที่แอบซ่อนอยู่

เค่อเกาหยานเป็นโรคต่อมลูกหมากอักเสบเรื้อรัง!

ส่วนซ่งซิงเหอเป็นโรคแผลกระเพาะอาหารซึ่งเป็นความพิการจากความเครียดและทานอาหารไม่ตรงเวลา

เค่อเกาหยานและซ่งซิงเหอมองหน้ากันและมีสีหน้าแปลกประหลาดใจ!

“เค่อเกาหยานคุณป่วยเป็นโรคต่อมลูกหมากอักเสบเรื้อรัง ส่วนซ่งซิงเหอคุณป่วยเป็นโรคแผลในกระเพาะอาหาร ฉันพูด

ถูกไหม?”หลิวเย่กล่าวอย่างมั่นใจเพราะพวกเขาไม่มีประวัติไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาล

แต่พวกเขาซื้อยากินเพื่อรักษาโรคด้วยตัวเอง

“.....”พวกเขาทั้งสองคนตื่นตะลึงตัวแข็งทื่อ

“คุณหลิวคุณบอกว่ามีสูตรยาเสริมความงามที่เหนือกว่าของบริษัทเม่ยลี่”ซ่งซิงเหอหรี่ตาถามหลิวเย่อย่างคาดหวังพลาง

ตรวจสอบชายหนุ่มตรงหน้า

“ใช่!” หลิวเย่พยักหน้ารับคำ

ก่อนที่เขาจะกล่าวอะไรต่อไปอีกหลิวเย่ไม่ต้องการเสียเวลามากไปกว่านี้

ชายทั้งสองคนตรงหน้าไม่มีพิษภัยใดและพวกเขาเป็นคนซื่อตรงที่ดีทีเดียว

หลิวเย่จึงตัดสินใจใช้การสะกดจิตกับพวกเขาทันที

“สวัสดีเจ้านาย”“สวัสดีเจ้านาย” เสียงทักทายที่นอบน้อมดังมาจากพวกเขาทั้งสองคน

เมื่อพื้นฐานด้านจิตใจเป็นคนดีการสะกดจิตทำได้ง่ายและไม่ต้องฝืนใจ

“นี่คือยาอายุวัฒนะและสูตรยาเสริมความงามที่เหนือกว่าพวกคุณลองทดสอบดูได้” หลิวเย่โบกมือนำขวดกระเบื้องที่บรรจุอายุวัฒนะที่ทำเตรียมไว้ให้หานจงแต่นำมาให้พวกเขาดูแทน

เค่อเกาหยานและซ่งซิงเหอหยิบขวดกระเบื้องตรงหน้าสองขวดมาเปิดทดสอบดู

“โอ้ กลิ่นนี้! ความรู้สึกนี้!ใช่แล้ว! มันคือยาอายุวัฒนะอย่างแท้จริง!” เสียงของซ่งซิงเหอโพล่งดังด้วยความตื่นเต้น

“ใช่! ใช่!นี่คือสูตรยาเสริมความงาม!มันเข้มข้นและหอมกว่าที่พวกเราผลิตมากนัก!มันเหนือกว่าจริงๆ!”เสียงชื่นชมมาจากเค่อเกาหยาน

“ฉันต้องการสร้างบริษัทผลิตและจำหน่ายยาแผนจีนรักษาโรคและยาอายุวัฒนะพวกคุณรวบรวมคนที่มีความสามารถเพื่อจัดตั้งบริษัทได้หรือไม่?” หลิวเย่ถามประเด็นสำคัญทันที

“ได้แน่นอนอันที่จริงมีพนักงานในบริษัทเม่ยลี่หลายคนที่ต้องการเปลี่ยนงานพวกเขามีทัศนคติไม่ตรงกับCEOหาน”คำยืนยันหนักแน่นมาจากซ่งซิงเหอ

“อืมถ้าอย่างนั้นฉันมอบให้พวกคุณติดต่อพวกเขาที่สนใจจริงๆ ไม่จำเป็นต้องบังคับใจใครและสามารถเสนอคนที่มีความสามารถในการบริหารบริษัทให้ด้วยฉันยังเป็นนักศึกษาอยู่เลยไม่สะดวกทำงานโดยตรง”หลิวเย่อธิบายเงื่อนไขและข้อจำกัดของเขา

“ตกลง! ได้ความก้าวหน้าอย่างไร? พวกเราจะแจ้งให้เจ้านายทราบเป็นระยะ”ทั้งสองคนพยักหน้ารับคำสั่ง

“อืม ถ้าเช่นนั้นเหล้าพวกนี้มอบเป็นของขวัญให้พวกคุณทั้งสองคน”หลิวเย่อารมณ์ดีและมอบเหล้าให้กับพวกเขา

..........

ตอนเย็นหานจงโทรหาหลิวเย่เพื่อทวงยาอายุวัฒนะ

“สวัสดี หมอหลิวคุณปรุงยาอายุวัฒนะเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”หานจงเอ่ยถามตรงไปตรงมา

“อืม คราวก่อนนั้น! ยาอายุวัฒนะขายให้ใครบ้าง?” หลิวเย่ต้องการยืนยันความคิดของตน

“โอ้มีคนสนใจมากทีเดียว ฉันขายให้กับคนสนใจได้ถึง 9 คนและพวกเขาต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่ายานั้นเป็นยาวิเศษ

ส่วนอีกขวดหนึ่งฉันมอบให้กับผู้อาวุโสคนสำคัญในเมืองปักกิ่ง”เสียงหานจงพูดอย่างร่าเริ่ง

เขาไม่รู้เลยว่ายอดการขายที่แท้จริงนั้นหลิวเย่รู้เบื้องหน้าเบื้องหลังหมดแล้ว

“อืมฉันจะให้ยานี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว”หลิวเย่รำคาญที่จะติดต่อกับเขาอีกต่อไปจึงพูดตัดบท

“อะไรกัน! หมอหลิว!ถ้าคุณทำอย่างนี้ฉันคงต้องคืนคำพูดและสัญญาหุ้น 30% เป็นอันยกเลิกไปนะ”

เสียงเข้มต่ำกึ่งข่มขู่ดังจากหานจงเขายังมั่นใจว่าผลประโยชน์ที่หลิวเย่ได้รับจากเงินปันผลหุ้นจะทำให้เขาเปลี่ยนใจ

แต่อนิจจา!!!

ความโลภบังตาจนมืดบอด!

“อืม ไม่เป็นไร!” หลิวเย่ไม่ได้สนใจผลประโยชน์เล็กน้อยแค่นั้น

เขาจะร่วมงานกับคนที่ตรงไปตรงมาและไม่ได้ยึดผลประโยชน์มากเกินไปนัก

“ฮึ่มถ้าเช่นนั้นฉันจะแก้ไขสัญญาใหม่ทั้งหมด!และคุณอย่าคิดว่าสูตรยาเสริมความงามจะเอากลับคืนไปได้”

เสียงประกาศอย่างไม่พอใจดังขึ้น

“อืม ไม่เป็นไร!” เขาไม่กังวลกับสูตรนั่นเลย

ปรากฏว่าหานจงส่งพนักงานคนหนึ่งมารับยาอายุวัฒนะและมอบเอกสารให้กับเขาแทน

หลิวเย่ส่ายหัวเบาๆให้กับท่าทีของหานจง

..........

รุ่งเช้าจ้าวหวางห่าวโทรมาแจ้งเวลาขึ้นเครื่องบินแต่เช้าวันพรุ่งนี้

พวกเขามีนัดไปเมืองเหลียวหนิงเพื่อทำลายค่ายกลพันปีของตระกูลจ้าว

และขณะที่หลิวเย่กำลังเรียนในห้องเรียน

มีการสั่นสะเทือนของโทรศัพท์เขาดังขึ้นเมื่อหยิบมาดูพบว่าเป็นเบอร์โทรของเค่อเกาหยาน

เขาเดินออกจากห้องเรียนมาคุยโทรศัพท์ข้างนอก

“สวัสดีเจ้านาย”

“อืม สวัสดีมีอะไร?”

“เป็นอย่างนี้ตอนนี้ฉันรวบรวมคนรู้จักทั้งจากบริษัทเม่ยลี่และที่อื่นที่เขาสนใจฉันรับรองประวัติการทำงานของพวกเขาทุก

คนว่าเชื่อถือได้อย่างแน่นอน เรามีกันทั้งหมด4 คนไม่รวมฉันกับซิงเหอ” เค่อเกาหยานบอกข้อมูลกับเขาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“คุณทำได้ดีมาก! พวกเราคุยงานกันที่ห้องประชุมของร้านอัญมณีหรงเหยากันเถอะ”หลิวเย่นัดพบพวกเขาทุกคน

“โอ้เจ้านายนั่นร้านที่กำลังเป็นที่พูดถึงอย่างมาก ว่ามีหินหยกเจ็ดสีและกำลังจะทำพิธีเปิดเร็วๆนี้ใช่ไหม?”

เค่อเกาหยานถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

“ใช่ที่นั่นแหละฉันเป็นเจ้าของที่นั่นด้วย” หลิวเย่ไม่ปิดบังเขาและตอบตามตรง

“ได้เจ้านายสักกี่โมงดี?”

“บ่ายสองโมงแล้วกัน”หลิวเย่นัดหมายเวลา

จากนั้นเขาเดินกลับเข้าห้องเรียนตามเดิม

..........

เวลาบ่ายโมงหลิวเย่เดินสำรวจความเรียบร้อยของร้านอัญมณีหรงเหยา

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการแล้ว

“เจ้านายมีส่วนใดที่ต้องปรับปรุงเพิ่มเติมบ้างไหม?”ฟู่หยางที่เดินตามหลิวเย่และเตรียมรายการที่พร้อมแก้ไข

“อืมภาพรวมถือว่าทำได้ดีมากแล้ว เหลือเก็บรายละเอียดความสะอาดนิดหน่อยและประสานงานกับโจวเริ่นเรื่องการรักษา

ความปลอดภัยอย่างเข้มงวดด้วย” หลิวเย่สั่งเสียงเครียด

แผนการประชาสัมพันธ์ของฟู่หยางทำได้ดี

ในตอนนี้ทั้งภายในเมืองเทียนจินต่างเมือง และจากเมืองหลวงที่มีลูกค้าร่ำรวยและมีอิทธิพล พวกเขาล้วนสนใจเข้าร่วมชม

ความงดงามของหินหยกเจ็ดสีและอัญมณีอย่างอื่น

หลิวเย่ได้มอบแบบร่างที่เขาจะจัดแสดงอัญมณีให้ลูกค้าได้ชื่นชมในวันเปิดร้าน

มันเป็นซุ้มมังกรและหงส์ร่ายรำด้วยกันประดับประดาไปด้วยหินหยกและไข่มุกราตรีและไข่มุกธรรมดา      รวมถึงเพชรพลอยอื่นๆอีกนับไม่ถ้วน รวมมูลค่าเป็นพันล้านหยวน

แน่นอนว่ามันย่อมดึงดูดมิจฉาชีพและโจรทั้งหลายให้เข้าร่วมงาน!

เขาไม่กังวลกับอัญมณีเหล่านั้นเพราะว่าเขาเตรียมการจัดวางค่ายกลมังกรบินไว้!

ต่อให้มีผู้แข็งแกร่งระดับแกนทองคำมาเองก็ไม่สามารถฝ่าค่ายกลนี้ไปได้!

แต่ที่น่าเป็นห่วงคือผู้คนที่เข้าร่วมงานในวันนั้น!

ซึ่งพวกเขาได้จัดโปรโมชั่นพิเศษสำหรับผู้โชคดีจากการสุ่มซึ่งจะได้รับจี้หยก จี้เพชรพลอย สร้อยข้อมือหยก สร้อยข้อมือทองคำ และอื่นๆ รวม 10รายการ มูลค่ามากกว่า 5 ล้านหยวน

เวลาบ่ายสองโมงหลิวเย่เดินเข้าไปในห้องประชุมชั้นที่สี่ของอาหารหลัก

เขาพบว่าชายหญิงวัยกลางคนและหญิงสาวคนหนึ่งทั้งหมด 6 คน

เค่อเกาหยานนำพวกเขาทุกคนลุกขึ้นยืนและทำความเคารพหลิวเย่

“สวัสดีเจ้านาย!”

เสียงดังขึ้นจากทุกคนอย่างพร้อมเพรียงกัน

“อืมสวัสดีทุกคน นั่งลงได้!”

เมื่อทุกคนนั่งลงหลิวเย่กวาดสายตามองพวกเขาและทำการสะกดจิตทันที

เขาไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์เหมือนกับหานจงอีก

“เจ้านาย นี่คือต้าเป่าโจวเขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของบริษัทยาแห่งหนึ่ง”ซ่งซิงเหอแนะนำชายวัยกลางคนท่าทาง

จริงจังและซื่อตรงคนหนึ่งต่อเขา

“นี่คือ เฉียวซู่เคยทำหน้าที่หัวหน้าแผนกการเงินของบริษัทเม่ยลี่” หญิงวัยกลางคนยิ้มให้กับหลิวเย่

“นี่คือชิงเฉียง เคยทำหน้าที่บรรจุและขนส่งของบริษัทแห่งหนึ่ง”ชายวัยกลางคนก้มหัวเล็กน้อย

“นี่คือเซี๊ยะหลัน ทำงานเป็นประชาสัมพันธ์และโฆษณาของบริษัทยาจากปักกิ่ง”หญิงสาวสวยยิ้มหวานให้เขา

“และนี่คือเจ้านายของพวกเราหลิวเย่!” ซ่งซิงเหอแนะนำเขากับสมาชิกที่มาใหม่

หลิวเย่กวาดสายตามองพวกเขาทุกคนอย่างพิจารณา

ถึงแม้ว่าเขาจะทำการสะกดจิตไปแล้ว

แต่ความมุ่งมั่นและซื่อตรงในการทำงานส่องประกายเด่นชัดจนหลิวเย่พยักหน้าด้วยความพอใจ

“ยินดีต้อนรับทุกคนต่อไปพวกเราจะสร้างบริษัท ซ่งหรานฟาร์มาซูติคอล”

“ฉันมีความตั้งใจที่จะสร้างบริษัทจำหน่ายยาราคาถูกคุณภาพดีเพื่อให้คนป่วยฐานะยากจนสามารถเข้าถึงได้”