ระบบฝึกเทพ god training system

ชายคนนั้นหันมามองเทียนฉินเพื่อสังเกตุดูสีหน้าก่อนเอ่ยต่อไป

"เห็นแก่ที่เราเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องในนิกายเดียวกัน เอาอย่างนี้ดีมั้ย? ข้าขอแลกเปลี่ยนคะแนนกับเจ้าห้าพันคะแนนแล้วกัน!"

"หินโสโครกก้อนนี้นี่นะห้าพันคะแนน!"

"นี่เจ้ากล้ามาหรอกขายของให้ศิษย์น้องของข้าหรือนี่!"ล่งฉินหมิงเอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิด

เสียงของล่งฉินจ้าวเรียกความสนใจของคนรอบข้างในทันที บางคนที่รู้จักต่างก็เดินมาสอบถามทั้งสองว่าเกิดอะไรขึ้น 

เมื่อชายคนนั้นได้รู้ว่าพวกเขาคือศิษย์ส่วนตัวของอาวุโสเสิ้นจื่อ ก็พลันหน้าเปลี่ยนสีขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ 

"เอ่อ!ถ้าศิษย์น้องสนใจหินก้อนนี้จริงๆข้าขอมอบให้มันแทนคำขอโทษก็แล้วกัน!"

ชายคนนั้นเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"ศิษย์พี่หินก้อนท่านไปได้มาอย่างไรรึ?"

เทียนฉินหันไปถามชายคนนั้นโดยไม่สนใจ

 "หินก้อนนี้ข้าได้ไปพบเจอโดยบังเอิญที่สุสานแห่งหนึ่ง เห็นว่ามันดูแปลกประหลาดนักข้าจึงนำมันกลับมาด้วย"

"เพียงแต่ว่าเมื่อนำมาตรวจดูแล้วกลับไม่ค้นพบอะไรเลย ข้าจึงลองนำมาวางขายดู!

ชายคนนั้นส่ายหน้าไปมา ก่อนเดินไปหยิบก้อนหินที่แลดูธรรมดาชิ้นนั้นขึ้นมาถือ พร้อมเอ่ยความเป็นมาของหินก้อนนี้ให้รู้

"อย่าบอกนะว่าเจ้าสนใจหินเก่าๆก้อนนี้จริงๆ!"ล่งฉินจ้าวที่เห็นท่าทีของเทียนฉินก็เอ่ยถามออกมาด้วยความเป็นห่วง

"ข้าแค่สนใจมันนิดหน่อยน่ะศิษย์พี่ล่ง"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างไม่ปิดบังก่อนหันไปบอกกับชายคนนั้นอีกครั้ง

"ข้าไม่เอาเปรียบท่านหรอกศิษย์พี่ ถึงอย่างไรของก็ยังเป็นของท่าน!"

"ข้าขอแลกหินก้อนนี้กับหนึ่งร้อยคะแนนก็แล้วกัน!"

"ได้ๆ ขอบใจศิษย์น้องมากที่ช่วยอุดหนุน!"

ชายคนนั้นยื่นก้อนหินในมือให้เทียนฉินก่อนนำป้ายหยกออกมาเพื่อแลกเปลี่ยนคะแนนกัน

"นี่ศิษย์น้องเทียน ข้าขอถามจริงๆเถอะว่าหินธรรมดาก้อนนี้มันน่าสนใจตรงไหนกัน"

หลังเดินออกจากแผงขายของของชายคนนั้นไม่นานล่งฉินจ้าวก็เอ่ยถามออกมาด้วยความอยากรู้

เซียวปิงหยวนที่ได้ยินก็หันกลับมามองด้วยความสงสัยเหมือนกัน

"ที่จริงหินก้อนนี้มันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมายนักหรอก!"

"เพียงแต่ว่ามันมีแก่นแท้ธาตุไม้แฝงอยู่นิดหน่อยเท่านั้นเอง"เทียนฉินเอ่ยออกมาตามความเป็นจริง

"แก่นแท้ธาตุไม้!"

"อย่าบอกนะว่าเจ้าทำความเข้าใจแก่นแท้ธาตุไม้อยู่อีกธาตุหนึ่ง!"ล่งฉินจ้่วเอ่ยถามออกมาอย่างตกใจ

"ไม่ใช่อย่างนั้น ข้าแค่อยากลองทำความเข้าใจธาตุอื่นดูบ้าง"เทียนฉินตอบกลับอย่างไม่เต็มเสียงนัก

"นี่ศิษย์น้องเทียน ข้อขอกล่าวเตือนเจ้าไว้อย่างหนึ่งนะ"

"ผู้ฝึกตนอย่างพวกเราไม่ควรที่จะไปทำความเข้าใจแก่นแท้หลายธาตุได้ เพราะมันจะทำให้การฝึกฝนของเราไม่ก้าวหน้าไปในทางที่ดี"เซียวปิงหยวนเอ่ยออกมาด้วยความหวังดี

"นั่นสิศิษย์น้องเทียน ข้าว่าจะเชื่อสิ่งที่ศิษย์พี่เซียวบอกเถอะ!"ล่งฉินจ้าวเอ่ยสำทับออกมาอีกที

"ข้าขอบใจในความหวังดีของศิษย์พี่ทั้งสองคนมาก"

"แต่ข้ามีหนทางในการฝึกฝนที่สามารถทำความเข้าใจแก่นแท้ธาตุต่างๆได้"เทียนฉินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"ตามใจเจ้าแล้วกัน แต่ถ้ามันไม่สำเร็จเจ้าก็อย่าไปฝืนให้มันเสียเวลาไปเปล่าๆก็แล้วกัน!"ล่งฉินจ้าวเอ่ยออกมาพร้อมกับถอดถอนใจ

"ข้าจะจดจำคำสอนของศิษย์พี่ทั้งสองคนไว้"เทียนฉินเอ่ยตอบกลับมาด้วยความซึ่งใจ

ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังเดินชมสินค้ากันอยู่นั้นเอง ก็พลันมีเสียงตะโกนเรียกมาทางด้านหลัง

"อ้าว! นั่นมันเซียวปิงหยวนไม่ใช่หรอนี่?"

"ชิงต้าเหนียว!"เซียวปิงหยวนเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"นี่เจ้ากลับมาจากทำภารกิจเมื่อไหร่กัน ข้าคิดว่าเจ้ากับล่งฉินจ้าวจะเป็นผีเฝ้าเทือกเขารกร้างนั่นไปแล้วเสียอีก"

ชิงต้าเหนียวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันจนแม้กระทั่งเทียนฉินที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ยังรู้สึกได้

"แม้แต่เทือกเขารกร้างเจ้ายังไม่กล้าไปแล้วยังจะมาทำปากดีอีกอย่างนั้นรึ?"

เซียวปิงหยวนเอ่ยออกมาอย่างอดกลั้นเต็มทน

"ฮ่าๆ!"

"คนที่ทำภารกิจไม่สำเร็จ แล้วยังแอบหนีหน้าไปเป็นปีอย่างเจ้ายังกล้ามาคุยโวโอ้อวดอย่างนี้อีกหรอ?"ชิงต้าเหนียวเอ่ยเหยียดหยามออกมาอย่างไม่เกรงกลัว

"นี่เจ้าอยากมีเรื่องนักใช่มั้ย?"ล่งฉินจ้าวเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจพร้อมทำท่าจะพุ่งเข้าหาชิงต้าเหนียว แต่กลับเป็นเซียวปิงหยวนที่ยกมือขึ้นมาจับไหลห้ามเขาไว้ พร้อมกับส่ายหน้าเป็นการบอกเตือน

"ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าหลังจากที่พวกเจ้าสองคนหายไปนานขนาดนี้จะมีพลังเพิ่มขึ้นขนาดไหนกันเชียว"ชิงต้าเหนียวเอ่ยกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน

"ข้าไม่มีเวลามาต่อปากต่อคำกับเจ้าหรอก!"เซียวปิงหยวนพาเทียนฉินกับล่งฉินจ้าวเดินเลี่ยงออกไปทันที

"หึ!"

"อีกสองเดือนข้าจะรอพวกเจ้าอยู่บนเวทีประลอง หวังว่าจะพวกเจ้าจะไม่หลบหน้าหนีไปอีกเล่า!"ชิงต้าเหนียวตะโกนตามหลังพวกเขามาเสียงดังก่อนเดินจากไปอีกทางทันที

"ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันหรือศิษย์พี่เซียว?"

เทียนฉินเอ่ยถามอย่างสงสัยหลังจากที่เดินออกมาแล้ว

"มันเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสหลักหลิวโย่ว อีกทั้งยังเป็นผู้ที่ได้อันดับหนึ่งในการจัดอันดับครั้งที่แล้วอีกด้วย!"เซียวปิงหยวนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

"อ๋อ!มิน่าเล่ามันถึงได้วางมาดเสียขนาดนี้!"

"แล้วท่านกับมันมีเรื่องบาดหมางอะไรกันมาก่อนอย่างนั้นรึ?เทียนฉินเอ่ยถามออกมาอย่างใคร่รู้

"ก็เรื่องการประลองในครั้งที่แล้วนั่นแหละ!"

"เป็นมันที่เอาชนะข้าได้ทำให้ได้อันดับหนึ่งมาครอง จากนั้นเมื่อไหร่ที่เจอหน้ากันมันก็จะคอยพูดจาถากถางข้าทุกครั้งไป!"

เซียวปิงหยวนเอ่ยบอกออกมาอย่างไม่ปิดบัง

"หึ! ให้มันดีใจไปอีกสองเดือนเถอะ แล้วข้าจะทำให้มันคุกเข่ายอมแพ้ข้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย!"เทียนฉินที่ได้รู้เรื่องราวก็พลันโกรธแค้นแทนเซียวปิงหยวนเป็นอย่างมาก

"เจ้าอย่าประมาทมันเป็นอันขาด!"

"เมื่อสองปีที่แล้วมันก็มีพลังถึงระดับผันแปรขั้นกลางแล้ว ตอนนี้ไม่แน่มันอาจบรรลุถึงระดับผันแปรขั้นสูงแล้วก็เป็นได้!"

"แล้วอีกอย่างหนึ่งที่เจ้าต้องจำไว้ให้ดีเลยก็คือ มันมีวิชาที่เพิ่มความว่องไวในการโจมตีเป็นอย่างมาก และนั่นก็คือเหตุผลที่ข้าไม่อาจจะสู้กับมันได้!"

เซียวปิงหยวนเอ่ยเตือนเทียนฉินด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับบอกเล่าวิธีการต่อสู้ของชิงต้าเหนียวให้ฟัง

"ข้าเข้าใจแล้วศิษย์พี่เซียว!"เทียนฉินเอ่ยรับออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

หลังจากเดินดูสินค้าที่ตลาดแลกเปลี่ยนอยู่ไม่นาน เทียนฉินก็ขอแยกตัวไปดูตาเฒ่าหม่าที่ไปหาแลกเปลี่ยนคะแนนให้เขาอยู่ 

พอได้พบตาเฒ่าหม่าแล้วเทียนฉินก็ชวนกันกลับทันทีโดยไม่ได้สนใจอะไรอีก ส่วนของที่ให้ตาเฒ่าหม่านำไปแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนนั้นก็ได้มาเยอะพอสมควร 

เนื่องจากของจำพวกเม็ดยาต่างๆล้วนเป็นที่ต้องการของศิษย์ทุกคน ซึ่งตาเฒ่าหม่าก็ได้ตั้งราคาไว้ถูกกว่าที่หอกิจกรรม จึงทำให้มีคนสนใจเป็นจำนวนมากนี่เอง

เมื่อเทียนฉินกลับมาถึงที่พักแล้วเขาก็ไม่รอช้ารีบเข้าไปเก็บตัวบ่มเพาะพลังอย่างรวดเร็ว เพราะเขารู้ตัวเองดีว่าตอนระดับพลังของเขายังไม่อาจจะสู้ชิงต้าเหนียวได้อย่างแน่นอน

จึงมีความคิดที่จะลองใช้เม็ดยาเปลี่ยนผันแปรที่ได้มาจากภารกิจครั้งที่แล้ว ทะลวงผ่านไประดับผันแปรขั้นกลางดู

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม เทียนฉินที่พยายามจะทะลวงผ่านไปถึงระดับผันแปรขั้นกลาง กลับต้องพบกับความผิดหวัง เพราะเขาไม่อาจจะสัมผัสได้ถึงพลังระดับขั้นนั้นเลย

"หรือว่าข้าจะลองไปขอเม็ดยากับท่านอาจารย์เพิ่มดู"เทียนฉินพึมพำออกมาอย่างแผ่วเบา

"เจ้าหนู!ทำไมเจ้าไม่ลองทำความเข้าใจแก่นแท้ธาตุไม้นั้นดูก่อนเล่า?"

ขณะที่เทียนฉินกำลังคิดหาทางเพิ่มพลังของตนเองอยู่นั้น ก็เป็นหลงยู่หมิงที่ส่งกระแสจิตออกมาเตือนเขาเรื่องหินก้อนนั้นที่ได้มาจากตลาดแลกเปลี่ยน

"นั่นสิ! ข้าก็ลืมไปเสียสนิทเลย!"เทียนฉินพลันรู้สึกตัวขึ้นมาก่อนหยิบหินก้อนนั้นออกมาจากแหวนมิติ

"แล้วข้าต้องทำอย่างไรบ้างอาวุโสหลง?"

เทียนฉินส่งกระแสจิตถามกลับไป

"เรื่องนี้ไม่ยากเย็นอะไร เพียงแต่เจ้าต้องใช้เปลวเพลิงสีดำนั้นกลั่นหินในมือเจ้าให้หลอมละลายเสียก่อน"

"จากนั้นจึงใช้เคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีซึมซับแก่นแท้ที่อยู่ด้านในหินก้อนนั้นอีกที!"

แต่ข้าขอเตือนเจ้าไว้อย่างหนึ่ง เจ้าห้ามใช้เพลิงสีส้มที่ได้มาจากดวงจิตอัคนีเป็นอันขาด!"

หลงยู่หมิงกล่าวบอกกับเทียนฉินอย่างละเอียด

จบตอนที่ 52