ลมร้อนพัดผ่าน
เมืองร้างใต้ท้องฟ้าสีแดงเงียบจนผิดปกติ
ไม่มีคน
ไม่มีเสียง
มีเพียงซากตึกที่พังครึ่งเมือง
และชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า
—
หน้าตาเหมือนคิรัน
ผมสีดำ
รูปร่างเหมือนกัน
ต่างเพียงอย่างเดียว
ดวงตาของเขา
ว่างเปล่า
ไม่มีอารมณ์
ไม่มีความโกรธ
ไม่มีชีวิต
ระบบเด้งขึ้น
[ตรวจพบผู้เล่น]
หมายเลข: 777
รุ่น: ก่อนหน้า
สถานะ: สิ้นสุดการเล่น
ระดับอันตราย: ไม่สามารถประเมิน
คิรันนิ่ง
“…รุ่นก่อนหน้า”
ชายคนนั้นมองมา
ก่อนยิ้มบาง
“แปลกใจไหม”
เขาเดินเข้ามาช้าๆ
“ฉันก็แปลกใจเหมือนกัน”
เขาหยุด
“…ตอนรู้ว่ามีฉันคนถัดไป”
—
คิรันถามทันที
“นี่คืออะไร”
อีกฝ่ายมองรอบเมือง
ก่อนตอบ
“ผลลัพธ์”
เขาชี้ขึ้นฟ้า
วงแหวนสีดำแตกออกครึ่งหนึ่ง
โลก้าพัง
ไม่มีดวงดาว
ไม่มีชีวิต
ชายคนนั้นพูดต่อ
“โลกที่ชนะ”
ความเงียบตกลงมา
คิรันนิ่ง
อีกฝ่ายหัวเราะเบาๆ
“อย่าทำหน้าแบบนั้น”
“ฉันก็เคยคิดว่าจะช่วยทุกคน”
เขาเดินผ่านคิรัน
ไปยืนริมตึก
“ฉันรวมพลัง”
“จับมือกับทุกคน”
“ฆ่าผู้สร้าง”
เขาหันกลับมา
“แล้วระบบเลือกฉันเป็ผู้ดูแลแทน”
ลมพัดแรงขึ้น
เขายิ้ม
“…ตอนนั้นฉันคิดว่าตัวเองชนะ”
ภาพเริ่มปรากฏ
คิรันเห็นชายตรงหน้า
นั่งอยู่บนบัลลังก์สีดำ
โลกสงบ
ไม่มีสัตว์ร้าย
ไม่มีา
แต่—
ไม่มีผู้คน
ไม่มีใครเหลือ
มีเพียงความว่างเปล่า
ชายคนนั้นพูด
“ระบบช่วยโลก”
“ไม่ได้ช่วยมนุษย์”
เงียบ
ก่อนมองคิรัน
“ฉันเลยเริ่มเข้าใจเขา”
คิรันหรี่ตา
“…ผู้สร้าง”
อีกฝ่ายพยักหน้า
“เขาไม่ได้โกหก”
“เขาแค่เลิกเชื่อว่าทุกคนจะรอด”
ความเงียบ
คิรันถาม
“…แล้วทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่”
ชายคนนั้นยิ้ม
ก่อนตอบ
“เพราะนายเลือกต่าง”
เขาก้าวเข้ามา
หยุดตรงหน้า
แล้วถาม
“ตอบฉันหน่อย”
“ถ้าโลกจะรอดได้…”
เขายื่นมือ
ภาพคนนับล้านปรากฏ
“…แต่ต้องเสียคนที่นายรัก”
ภาพเปลี่ยน
ลีน่า
อาเรน
ผู้คนในเมือง
“นายจะเลือกไหม”
คิรันมองภาพ
เงียบ
ชายคนนั้นยิ้ม
“…เห็นไหม”
“สุดท้ายทุกคนก็ลังเล”
ทันใดนั้น—
ระบบเด้งขึ้น
[เริ่มการทดสอบ]
เอาชนะผู้เล่นรุ่นก่อนหน้า
หรือ
ยอมรับการสืบทอด
ทั้งเมืองเริ่มสั่น
ชายตรงหน้าเงยหัว
ดวงตาว่างเปล่าค่อยๆ เปลี่ยน
เป็สีแดง
เงาดำเริ่มไหลออกจากร่าง
หนาแน่นกว่า 001
หนาแน่นกว่าผู้สร้าง
เขามองคิรัน
ก่อนพูดเรียบๆ
“ถ้าจะเดินต่อ”
“ก็พิสูจน์ให้ฉันดู”
เขาก้าวออกมา
พื้นเมืองทั้งเมืองยุบลง
แรงกดดันกดจนฟ้าบิดเบี้ยว
ระบบส่งเสียงเตือน
[คำเตือน]
ตรวจพบผู้ใช้โหมดผู้ล่า
ระดับความเป็มนุษย์:
0%
โลกเงียบลง
ชายคนนั้นยิ้ม
แต่ไม่มีความสุขอยู่ในนั้น
“…นายคิดว่าฉันแพ้เพราะอ่อนแอเหรอ”
เขาเงยหน้าขึ้น
ดวงตาแดงสนิท
“…ฉันแพ้ เพราะฉันแข็งแกร่งเกินไป”
ตูม!!!
แรงกดดันะเิออก
ทั้งเมืองเริ่มแตก
คิรันยืนมอง
ก่อนเงาดำใต้แขนเริ่มไหลออกมาเช่นกัน
ดวงตาค่อยๆ เย็นลง
เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว
แล้วพูดเพียงประโยคเดียว
“…ฉันจะหาคำตอบเอง”
ตอนต่อไป: ตอนที่ 28 — ศึกระหว่างผู้ล่า
4K
