
ยามค่ำคืนลมพัดเย็นสบายในขณะที่ทุกคนกำลังนอนองค์หญิงอวี่หลิงนอนไม่หลับ
ตื่นเต้นที่จะได้ไปล่าสัตว์ทำให้นอนไม่หลับจึงตื่นขึ้นมาแล้วออกมาสูดบรรยากาศข้างนอก
เดินออกจากตำหนักกำลังคิดว่าจะไปนั่งที่ศาลาหลังตำหนักซึ่งแต่ละตำหนักก็อยู่ไม่ไกลนักองค์หญิงในขณะเดินออกจากตำหนักขององค์หญิง ก็เห็นคนสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่จึงแอบเข้าไปดูใกล้ๆเห็นชายชุดดำที่กำลังพูดคุยกับสตรีนางหนึ่งซึ่งเห็นหน้าไม่ชัดเพราะนางใส่หมวกมีผ้าบังหน้าเอาไว้
ทั้งสองพูดคุยกันได้ยินไม่ค่อยชัดมากเท่าไหร่แต่ได้ยินว่าแผนที่เมืองอะไรสักอย่าง
หลังจากชายขุดดำพูดคุยจบก็จากไป องค์หญิงจึงสะกดรอยตามสตรีนางนั้นเห็นว่าเข้าไปในตำหนักฮองเฮา จึงสงสัยขึ้นมาทันทีว่าถ้าไม่ใล่ฮองเฮาคงเป็นบ่าวรับใช้ฮองเฮาเป็นแน่ พรุ่งนี้งานล่าสัตว์แล้วสิ หรือว่าจะสังหาร ฝ่าบาท หรือว่าสังหารข้า ไม่ได้แล้วสิ ข้าต้องไปคุยกับลู่อันแล้วตอนนี้ องค์หญิงรีบไปหาลู่อันที่ตำหนัก ลู่อัน ลู่อัน เสียงเรียกขององค์หญิงทำให้ลู่อันตื่นขึ้นมา
ลู่อัน จึงเปิดประตู องค์หญิง ดึกๆป่านนี้องค์หญิงทรงมีอะไรหรอเพคะ ลู่อันเบาๆหน่อย เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน มานี่ ทั้งสองนั่งลงบนเตียง ลู่อัน คืนนี้ข้านอนกับเจ้าที่นี่
ถือว่าข้านอนไม่หลับเลยมานอนกับเจ้านะ
ข้ามีเรื่องขอเจ้าช่วย เมื่อกี้ข้านอนไม่หลับ เลยออกมาด้านนอก มาเดินเล่นเห็นชายชุดดำคุยกับใครไม่รู้ข้าตามไปแอบฟังทั้งสองคุยกัน ว่าพรุ่งนี้จะหาแผนที่เมืองอะไรสักอย่าง เห็นคนที่คุยกับชายชุดดำเข้าไปตำหนักฮองเฮา ข้าไม่รู้ไม่แน่ใจว่าเป็นใครพรุ่งนี้เจ้าเจ้าแจ้งทหารและคนมีฝีมือเฝ้าตำหนักฝ่าบาทและท้องพระโรงไว้นะโจรลงมือคงตอนทุกคนออกจากวัง
เพคะองค์หญิง หลังพูดคุยเสร็จ องค์หญิงกับท่านหญิงลู่อันก็เข้านอน