The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

    ตอนที่ 37 กายาเพลิงพิภพ

    ช่วงเวลาที่พวกเขาทั้ง 5 ถูกกล้าพาตัวมายังฐานหลบภัยของราชาเพลิงแห่งนี้ จากการพบเจอบุรุษผิวเข้ม ร่างกำยำ สมส่วน ซึ่งสมาชิกส่วนใหญ่ต่างเรียกเขาเป็นหัวหน้า และด้วยความสามารถเชิงวิเคราะห์ของเขาทำให้รู้ว่าชายคนนั้นคือ ราชาเพลิง
    สมมาด เกริกก้องไกร (คม)พละกำลัง 30 เท่าความเร็ว 40 เท่าสติปัญญา 80 จุดต่อต้านเชื้อ 15 %อัตราฟื้นฟู 10 %ความสามารถเพลิงพิภพ (ควบคุมธาตุไฟ ขั้น 2 ระดับ5)เสริมร่างกาย ระดัับ 4Speed up ระดับ 3
    "สถานะถือว่่าสูงใช่ย่อย แต่ก็ยังไม่วิวัฒนาการเป็นขั้น 1 อยู่ดี"
    "แต่ความสามารถที่มี ดูท่าจะประมาทไม่ได้ โดยเฉพาะ -เพลิงพิภพ-"
    เมื่อตรวจสอบความสามารถของอีกฝ่าย ตัวเขาที่เห็นเช่นนั้นกับไม่ได้รู้สึกตกใจ เพียงแต่เขาต้องยอมรับว่าอีกฝ่ายก็มีดีไม่น้อยเหมือนกัน โดยเฉพาะทักษะขั้น 2
    เพราะแม้แต่เขาเองที่ฆ่าซอมบี้มามากมายยังไม่มีโอกาสเปิดการ์ดได้ทักษะระดับ 2 เลยแม้แต่ครั้งเดียว ทว่าคมกลับสามารถเปิดได้ทักษะขั้น 2 มาแถมมันยังมีระดับสูงถึงระดับ 5!!!
    เขายอมรับเลยว่ารู้สึกอิจฉาและสมเพชตัวเองอยู่ไม่น้อย
    หือ
    เมื่อเห็นคมเดินเข้าหาเกรทพร้อมกับพยายามเอื้อมมือสัมผัสเธอ เขาพลันตื่นจากภวังค์และเริ่มเตรียมพร้อม เพราะไม่ว่ายังไงเกรทและหลินที่มาด้วยกันกับเขา เขาย่อมไม่อาจให้พวกเธvทั้ง 2 เป็นอะไรไปได้เป็นอันขาด ไม่งั้นยายหยกเอาเขาตายแน่นอน
    จริงๆแล้ว 2 สาวก็ไม่ควรที่จะมา เนื่องจากที่เขาสอบปากคำพวกกล้าเสร็จแล้วจึงได้ข้อสรุปว่า เขาจะบุกเข้าไปในฐานหลบภัยแห่งนี้ ซึ่งการตัดสินใจของเขากลับทำให้เหล่าสาวๆออกมาปฏิเสธกันอย่างพร้อมเพียง
    แต่สุดท้ายแล้ว ทุกๆคนก็เห็นด้วยและยอมทำตามแผนของเขา โดยที่หลินและเกรทจะมาเป็นตัวประกันเช่นเดียวกับเขา เพื่อให้กล้าลอบพาเขาเข้ามาส่งในฐานหลบภัยได้อย่างไร้ข้อสงสัย
    เมื่อเห็นว่าคมกำลังเข้าใกล้เกรทและอาการสั่นกลัวที่เกรทแสดงออกมา จึงทำให้เขารู้ว่าคงต้องเปลี่ยนแผนและจัดการขั้นเด็ดขาดเสียแล้ว
    "สวัสดีคนสวย"ฮาฮา
    เฮ้อ
    ฟุบชิ้ง


    "รู้ว่าหญิงสวย แต่เก็บอาการไว้บ้างก็ได้นะ"
    คมมีดที่ฝากรอยเลือดบนลำคอของคม ส่งผลให้พวกลูกน้องที่ยืนรายล้อมอยู่ต่างตกอยู่ในความตื่นตะลึง พวกเขาต่างไม่ทันขยับตัวทุกสิ่งก็พลันเกิดขึ้นแล้ว มันเร็วเกินกว่าที่ทุกคนจะตั้งตัวทัน ซึ่งรวมทั้งคมด้วย
    "มึงเป็นใคร"แกรกๆ
    คมที่ได้สติ พูดรอดไรฟันออกมาเพื่อข่มอารมร์ความโกรธของตัวเอง ส่วนลูกน้องคมต่างหันปืนเข้าหาพวกเขา เมื่อได้ยินเสียงของคม
    หิหิ"ราชาเพลิงงั้นสินะ"
    แววตาที่มองคม สะท้อนประกายสังหารออกมาอย่างเนื่องแน่น กลิ่นอายความตายที่ถูกปลดปล่อยออกมา ส่งผลให้คมที่สัมผัสได้ทั้งความรู้สึกและการมองเห็นอดที่จะขนลุกและสั่นกลัวถึงอันตรายที่รับรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณ
    ฟู่ฟุบฉัวะ
    คมตัดสินใจปล่อยเปลวเพลิงออกมาโจมตีเข้าใส่เขาที่อยู่ในระยะประชิด ทว่าแม้จะเห็นเช่นนั้นตัวเขากลับไม่ได้หลบเลี่ยงแต่ตัดสินใจฟันฉับใส่คอคมทันที

    ทว่าร่างกายของคมกับกลายเป็นประกายไฟแดงชานทะยานถอยกลับหลังได้อย่างทันท่วงที ความเร็วขณะถอยหนีถือว่าเหนือชั้นเป็นอย่างมาก

    แต่ด้วยความเร็วในการลงดาบของเขาทำให้เกิดรอยเลือดบาดลึกขึ้นแนวคอของคมอย่างน่าหวาดเสียว
    อึกแม้คมจะรอดจากการถูกฟันหัวขาด แต่บาดแผลที่คมได้รับก็สาหัสไม่น้อย
    "หน่อยมึง"
    สถานการณ์ขยับเข้าจุดปะทะ เมื่อคมตั้งตัวได้และมองเขาด้วยสายตาโกรธแค้นอาฆาต จากนั้นคมจึงโยนบางสิ่งบางอย่างเข้าปากพร้อมที่ออกคำสั่งสังหารเขาและพวกทันที

    "ยกเว้นผู้หญิงทั้ง 2 คน ที่เหลือฆ่าทิ้ง"
    "ฆ่า""ฆ่า"
    คำสั่งที่เลือดเย็นพลันดังจากปากคมเพื่อกระตุ้นให้ลูกน้องที่หันปืนเข้าหาฆ่าเขาทันที แต่ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลับพลิกกลับทันตาเห็นเมื่อเขาก็เอยคำสั่งฆ่าทันทีพร้อมกันกับคม
    ฟุบฟุบ
    ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ตัดระยะเพียง 2 ครั้ง เขาพาเกรทและหลินหลบออกมาจากห่ากระสุนได้อย่างเหลือเชื่อ การปะทะที่เกิดขึ้นกลับทำให้สถานการณ์ที่คมคาดไว้ว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือนั้น พังทลาย
    เมื่อพวกล้าที่เดิมที่เป็นพวกคมกลับหันปืนยิงเข้าใส่พวกตัวเองอย่างโหดร้ายและเลือดเย็น กระสุนทุกนัดต่างถูกกระหน่ำยิงเข้าใส่พวกคมที่ยืนรายล้อมอยู่อย่างไม่ไว้หน้า
    ปังๆๆๆๆปังๆๆๆๆ
    กระทั่งคมยังต้องหลบหนีอย่างหัวซุกหัวซุน หมดหมาดราชาเพลิงไปโดยปริยาย และด้วยความไม่คิดฝันว่าจะโดนพวกกล้าหันปืนเข้าใส่ ทำให้พวกคมต่างล้มตายกันเป็นใบ้ไม้ร่วงอย่างไม่ทันตั้งตัว
    กล้าและพักพวก รวมทั้งกันและชิน เวลานี้ต่างถือปืนกระหน่ำยิงเข้าใส่พวกคมอย่างบ้าระห่ำ กราดกระสุนเข้าใส่อย่างไม่ไว้หน้า
    ทว่าหากสังเกตดีๆจะเห็นแววตาของพวกเขาผิดปกติ เพราะภายในดวงตาของพวกกล้า กันและชินนั้นกลับปรากฏสัญลักษณ์แปลกประหลาดขึ้น
    "ตาย"ฮาฮา
    ท่าทางเลื่อนลอยและเสมือนไม่รู้สึกตัวของพวกเขา บอกเป็นนัยๆถึงสภาวะอาการไม่ได้สติ และที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะพวกเขาทุกคนต่างตกอยู่ใต้พันธนาการแห่งทาสของเขายังไงละ
    "กัน ชิน คุ้มกันเกรทและหลินไว้""ครับ"*2
    ฟุบ
    เมื่อเห็นสถานการณ์ที่พลิกกลับมาเป็นฝ่ายของเขาแล้ว เขาจึงตัดสินใจที่จะจัดการหัวหน้าของฐานหลบภัยนี้ทันที เพราะหากอยากกำจัดโจรต้องเล่นที่หัวหน้าพวกมัน
    ฟุบ
    ฟุบ
    กระสุนปืนที่สาดกระจายกันอยู่เนื่องๆ ไม่อาจแตะตัวเขาได้แม้แต่ปลายนิ้ว ด้วยความเร็วและความสามารถต่างๆที่มีทำให้การเคลื่อนไหวของเขาไม่ต่างจากเงาพร่าเลือน
    "คม!!"
    ด้วยความเร็วของคม สำหรับเขาไม่ต่างจากเต่าคลาน มีหรือที่มันจะหนีเงื้อมมือของเขาไปได้ เพราะเมื่อตัดระยะหลบออกมาจากดงกระสุนได้สำเร็จเขาที่บุกเข้าไปด้านในฐานหลบภัย กับเห็นผุ้คนจำนวนมากที่สภาพซูบผอมและดูไร้เรี่ยวแรงจนน่าหวาดเสียว
    สิ่งที่เห็นทำให้เขารู้ได้เลยว่าความเป็นอยู่ของทุกคนในที่แห่งนี้แทบไม่ต่างจากพวกผู้ลี้ภัย สภาพอดอาหารและร่างกายที่อมโรคเริ่มส่งผลให้ชีวิตของพวกเขาแต่ละคนหดสั้นลงไปเรื่อยๆ
    และด้วยการตัดระยะอย่างต่อเนื่องทำให้เขาเจอคมที่หลบหนีออกไปได้ในที่สุด
    ฟู่ตูม
    คมตอบรับการเรียกขานของเขาด้วยลูกไฟสีแดงชาน ขนาดเท่าลูกฟุตบอลจำนวน 3 ลูก พุ่งทะยานเข้าหาหมายเผาเขาให้ตายคาที
    มีหรือที่ความเร็วแค่นั้นจะตามเขาทัน แม้ความเร็วของมันจะนับว่าเร็วพอๆกับกระสุนปืนที่ถูกยิงออกมาแต่ว่าความเร็วระดับนั้นสำหรับเขามันเชื่องช้าไม่ต่างจากเต่าคลาน
    ทุกๆทีที่พวกเขาเคลื่อนที่ผ่านต่างปรากฏเปลวไฟเผาไหม้เป็นหย่อมๆ คมที่วิ่งหนีเสมือนรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าหากรั้งต่อสู้กับเขา ตัวเองย่อมมีโอกาสพ่ายแพ้และจบชีวิตลงได้อย่างแน่นอน
    ทั้งทักษะต่างๆที่เขาใช้ หรือกระทั่งความเร็วที่มากถึงขนาดหลบกระสุนและเปลวไฟได้นั้น สำหรับคมยอมรับว่าทำไม่ได้
    ฟุบฟุบฟิ้วฟิ้วฟิ้วตูมฉึก
    มีดสั้นถูกปาเข้าใส่คมทันทีที่เข้าใกล้ระยะ และเขามองเห็นช่องโหว่ ปลายมีดทั้งสามที่พุ่งทะยานเข้าหาคมด้วยความเร็วที่เหนือกว่ากระสุนปืน 2 ใน 3 ปักฉึกเข้าที่แขนและขาด้านขวาของคมเข้าอย่างจัง
    ส่วนอีกเล่มกลับถูกลูกไฟที่คมปล่อยออกมาสะกัดกั้นไว้ได้ทัน ทว่าแค่เพียง 2 เล่มที่ปักคาร่างของคมก็ส่งผลให้การหลบหนีต้องสิ้นสุดลง เมื่อคมพลันล้มลงหลังถูกมีดสั้นปักเข้าที่ขาอย่างจัง
    โครม
    ฟุบแฮกๆ
    "นะ หนอยมึง ถ้ากูตายมึงก็ต้องตายด้วยไอ้สัส"ฟูม
    สถานการณ์ที่จนตรอกของคมผลักดันให่้เขาจำต้องเข้าปะทะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เปลวไฟสีแดงชานพลันจุดติดขึ้นบนร่างและแผ่กระจายไปทั่วเรือนกายของคมอย่างรวดเร็ว
    พรึบเปลวไฟดวงน้อยที่จุดขึ้นพลันขยายขนาดใหญ่ขึ้นอย่างทันตาเห็น เดิมเฟลวเพลิงสีแดงชานที่ร้อนแรงอยู่แล้วกลับกลายเป็นร้อนระอุขึ้นมา พร้อมสีที่แดงเข้มขึ้น อุณหภูมิรอบกายของคมพลันเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจ ส่งผลให้พื้นดินและต้นไม้รอบข้าง หรือกระทั่งเหล็กหนา หลอมละลายและเกิดการลุกไหม้ขึ้นมา


    -กายาเพลิงพิภพ-



    กายาเพลิงพิภพเพิ่มพลังกำลัง ความเร็วและสติปัญญา 5 เท่า 5 นาที เป็นความสามารถติดตัวของธาตุเพลิงทุกชนิด ความรุนแรงของเปลวเพลิงขึ้นอยู่กับชนิดของเปลวเพลิงนั้นๆพละกำลัง 30 เท่า *5 = 150 เท่าความเร็ว 40 เท่า *5 = 200 เท่าสติปัญญา 80 จุด *5 = 400 เท่าเป็นเวลา 5 นาที
    เปลวเพลิงเริ่มห่อหุ้มร่างกายของคม ความร้อนแรงที่เขาสัมผัสได้ ยอมรับเลยว่ามันร้อนกระทั่งแผดเผาแขนเสื้อของเขาได้ภายในพริบตา หากเขาอยู่ใกล้ระยะเผาไหม้ของเปลวเพลิงนี้ เกรงว่าารเผาไหม้อันรุนแรงและรวดเร็วจนยากคาดคะเน

    หลังจากนั้นร่ายกายของคมที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยเปลวเพลิงที่ลุกโหมกระหน่ำ พลันเปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าตื่นตะลึง

    รูปร่างของคมที่ผอมเพรียวอยู่แล้ว กลับดูเปร่งปรั่งและแข็งแกร่ง ไฟร้อนแรงที่ห่อหุ้มร่างของเขา ช่วยขับเน้นให้คมในเวลานี้ไปต่างจากมนุษย์เพลิงแม้แต่น้อย
    ดวงตาร้อนแรง และแผดเผาไปด้วยความโกรธแค้นของคม มองมาทางเขาอย่างกะจะกินเลือดกินเนื้อ ด้วยความสามารถนี้เขาเองยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคมถึงพยายามหลบหนีเขากันแน่ ทว่าเวลานี้สถานการณ์อาจเริ่มพลิกกลับแล้ว
    "งานช้างเลยกู"
    -_-!

    End