วิถียุทธเหนือโลก: ข้ามีระบบสังเคราะห์ไร้พ่าย

"ใครน่ะ!"

ทั้งสามคนสะดุ้งตื่นตัวในทันทีพลางกวาดสายตาล่อกแล่กมองไปรอบด้าน

ทว่าภายใต้รัตติกาลที่แผ่ปกคลุม รอบตัวกลับมืดมิดจนแทบมองไม่เห็นเงาผู้ใด สิ่งที่หลงเหลือ... มีเพียงความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด!

ลางสังหรณ์มรณะพลันบังเกิดในใจของพวกมันทั้งสาม!

ทันใดนั้น ขนอ่อนทั่วร่างของหนึ่งในนั้นก็ลุกซู่ ร่างเงาสีดำสายหนึ่งพุ่งทะยานเข้าประชิดตัวมันดุจสายฟ้าแลบ!

ร่างเงานั้นกำดาบยาวสีครามไว้แน่น แม้จะอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ทว่าตัวดาบกลับทอประกายแสงสีครามวาววับ แฝงขุมพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว จนความหวาดผวาแล่นริ้วจับขั้วหัวใจมันอย่างสุดจะพรรณนา

"หลบเร็วเข้า!" พรรคพวกด้านข้างตอบสนองอย่างฉับไวพลางแผดเสียงตะโกนลั่น

วินาทีนั้น ชายชุดดำถึงเพิ่งได้สติและคิดจะเบี่ยงตัวหลบ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการลอบสังหารระยะประชิดขนาดนี้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตหลอมภายในก็ใช่ว่าจะหลบพ้น นับประสาอะไรกับเศษสวะขอบเขตหลอมโลหิตอย่างมัน!

ต่อให้เป็นขอบเขตหลอมโลหิตขั้นสูงสุด แต่มันก็ยังเป็นแค่ขอบเขตหลอมโลหิต!

ฉัวะ!

เสียงคมดาบชำแรกเนื้อหนังดังฟังชัด ชั่วพริบตา ความเจ็บปวดแสนสาหัสก็แล่นปราดเข้าครอบงำโสตประสาท!

"อ๊าก!!!" มันกรีดร้องโหยหวนอย่างน่าสมเพช แสงสีครามสว่างวาบขึ้นบนคมดาบพร้อมพายุขนาดย่อมที่หมุนวน หอบเอาขุมพลังอันแข็งแกร่งฉีกกระชากเลือดเนื้อของมันจนแหลกเหลวอย่างเหี้ยมเกรียม!

เลือดพุ่งกระฉูดสาดกระเซ็นย้อมผืนดินจนแดงฉาน พลังชีวิตดับสูญในพริบตา สิ้นใจตายคาที่!

เพียงไม่ถึงอึดใจ ยอดฝีมือขอบเขตหลอมโลหิตขั้นสูงสุดก็ถูกเชือดทิ้งอย่างง่ายดาย!

สองคนที่เหลือเบิกตากว้างจนแทบถลน และวินาทีนั้นเอง พวกมันถึงได้เห็นใบหน้าของมัจจุราชผู้มาเยือนอย่างชัดเจน ใบหน้าอันเยาว์วัยทว่ากลับฉาบเคลือบไปด้วยความเย็นชาอำมหิตถึงขีดสุด...

เขาคือซูอวี่!

"เป็นแก!" หนึ่งในนั้นอุทานเสียงหลง "ท่านหลี่ออกไปตามล่าแกแล้วไม่ใช่หรือไง ทำไมท่านหลี่ถึงยังไม่กลับมา แล้วกลายเป็นแกที่โผล่หัวมาที่นี่ได้!"

พวกมันจำหน้าซูอวี่ได้ตั้งแต่ตอนที่เขาเผยตัวก่อนหน้านี้

ซูอวี่ดึง 'ใบมีดวายุคลั่ง' ออกจากศพอย่างเชื่องช้า เขาสะบัดคราบเลือดทิ้งพลางปรายตามองเดนมนุษย์ทั้งสอง

"คนของลัทธิเทพสวรรค์ บังอาจมาเข่นฆ่าล้างหมู่บ้านในแคว้นต้าเซี่ยของฉัน พวกแกมันรนหาที่ตาย!"

ซูอวี่ตวาดเสียงเหี้ยม เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา พุ่งทะยานเข้าปลิดชีพทั้งสองคนในพริบตา!

สำหรับซูอวี่ คนของลัทธิเทพสวรรค์มันเลวทรามยิ่งกว่าเดรัจฉาน ไม่ใช่แค่เพราะลัทธิเคยส่งคนมาลอบสังหารเขา แต่เป็นเพราะความโสมมที่พวกมันกำลังทำต่างหาก...

พวกมันถึงกับกล้าฆ่าล้างหมู่บ้าน!

ชาวบ้านตาดำๆ ที่ไม่มีแม้แต่ทางสู้ แต่สวะลัทธิเทพสวรรค์ที่เกิดมาเป็นมนุษย์เหมือนกันกลับกล้าลงมืออย่างเลือดเย็น นี่คือสิ่งที่ซูอวี่ไม่อาจทนดูได้เป็นอันขาด!

เข่นฆ่าเผ่าพันธุ์เดียวกันเพียงเพื่อไปเป็นสุนัขรับใช้พระเจ้าจอมปลอม! เดนมนุษย์พวกนี้... สมควรตาย!

"หมัดไทเก๊กหยินหยาง!"

แววตาซูอวี่วาวโรจน์ ซัดหมัดกระหน่ำออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง!

แม้สองสวะที่เหลือจะอยู่ขอบเขตหลอมโลหิตขั้นสูงสุด แต่เมื่อเทียบกับเหล่าอัจฉริยะใน 'ค่ายอัจฉริยะ' แล้ว พวกมันอ่อนชั้นกว่ามาก ยิ่งเห็นสหายตายตกไปต่อหน้า ซ้ำหลี่เทียนเฮ่อยังหายตัวไปอย่างเป็นปริศนา ความหวาดผวาก็เกาะกุมขั้วหัวใจจนไม่อาจรีดเค้นพลังออกมาได้แม้แต่เศษเสี้ยว

เมื่อเผชิญกับการจู่โจมเต็มกำลังของซูอวี่ พวกมันจึงไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน และถูกบดขยี้ทิ้งอย่างง่ายดายในพริบตา!

หลังจัดการสวะทั้งสามเสร็จสิ้น ซูอวี่ยืนนิ่ง สายตาเพ่งมองขึ้นไปยังด้านบนของแท่นบูชา

ที่นั่นมีกลุ่มคนชุดดำยืนทื่อ ราวกับไม่รับรู้ถึงการต่อสู้เมื่อครู่ พวกมันเอาแต่ทอดสายตาเหม่อลอยมองบ่อเลือดที่กำลังเดือดพล่านเบื้องล่าง กลิ่นคาวเลือดเหม็นสาบคลุ้งตลบอบอวล

นัยน์ตาซูอวี่ฉายแววขยะแขยง เขากระชับใบมีดวายุคลั่งในมือแน่น แล้วพุ่งทะยานเข้าประจัญบานแท่นบูชาทันที!

ทว่าสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มประหลาดใจคือ พวกคนชุดดำกลับไม่คิดต่อต้านหรือตอบโต้แม้แต่น้อย เมื่อเผชิญคมดาบสังหาร พวกมันถึงขั้นไม่ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาเลยสักแอะ

เพียงชั่วอึดใจ กลุ่มคนชุดดำก็ถูกกวาดล้างจนตกตายไปเกลี้ยง!

เมื่อเคลียร์พื้นที่จนหมดจด ซูอวี่จึงหันไปมองบ่อเลือดตรงกลางแท่นบูชา

และวินาทีนั้นเอง เขาก็ค้นพบความผิดปกติบางอย่าง!

ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาสังเกตการณ์ บ่อเลือดยังมีปริมาณเกินกว่าครึ่ง ทว่าตอนนี้กลับลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด นั่นหมายความว่านับตั้งแต่ตอนที่เขาล่อหลี่เทียนเฮ่อออกไปหน้าหมู่บ้าน แท่นบูชาจัญไรนี่ก็กำลังกลืนกินเลือดเนื้อชาวบ้านอยู่อย่างต่อเนื่อง!

ซ้ำร้ายระดับเลือดยังคงลดฮวบลงเรื่อยๆ ด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ไอ้ของพรรค์นี้ มันต้องทำลายยังไงวะ? ซูอวี่ยกมือลูบคางครุ่นคิด

ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นเสาหินทั้งสี่ต้นที่ตั้งตระหง่านอยู่ล้อมรอบแท่นบูชา

บนเสาถูกสลักด้วยลวดลายอักขระซับซ้อนยุ่งเหยิง หากคนธรรมดาเผลอมองเพียงแวบเดียว คงถึงขั้นตาลายจนวิงเวียนศีรษะ และพร้อมๆ กับบ่อเลือดด้านล่างที่กำลังเหือดแห้ง ลวดลายอักขระบนเสาหินกลับค่อยๆ เปล่งแสงสีแดงเรืองรองขึ้นมาแทน!

"ที่แท้เลือดพวกนี้ก็ถูกสูบไปเป็นพลังงานให้เสาหินงั้นเหรอ!"

แววตาของซูอวี่เปล่งประกายวาววับ เขาตวัดดาบฟันเข้าใส่เสาหินต้นหนึ่งสุดแรงเกิดทันที!

เคร้ง!

ทว่าคมดาบกลับไม่สามารถสับเสาหินให้แตกกระจาย มันเพียงทิ้งรอยขีดข่วนบางๆ เอาไว้ ก่อนทุกอย่างจะกลับไปสงบนิ่งไร้รอยขีดข่วนใดๆ

"เป็นไปได้ยังไง!"

ซูอวี่อุทานลั่น ต้องเข้าใจก่อนนะว่า ใบมีดวายุคลั่งเล่มนี้เป็นถึงอุปกรณ์วิญญาณระดับหนึ่ง! แถมยังเป็นไอเทมระดับแรร์ที่ดรอปจากช่องสังเคราะห์ ต่อให้เอาไปงัดกับอุปกรณ์วิญญาณระดับสองก็ยังพอฟัดพอเหวี่ยงสบายๆ

แต่มันกลับ... ฟันเสาหินบ้าๆ นี่ไม่เข้าเนี่ยนะ!

"ซ่อนลูกไม้ไว้จริงๆ ด้วย!"

นัยน์ตาซูอวี่ฉายแววดุดัน เขาตั้งท่าซัดหมัดทะลวงออกไปสุดแรง!

หมัดไทเก๊กหยินหยาง!

หมัดนี้ซูอวี่ถึงขั้นผสาน 'เจตนารมณ์หยินหยาง' อัดแน่นลงไป ต่อให้เป็นยอดอัจฉริยะขอบเขตหลอมโลหิตขั้นปลายในค่าย ก็ไม่มีใครกล้าเอาตัวมารับไว้ตรงๆ แน่!

ตู้มมม!!!

ทันทีที่หมัดมฤตยูกระแทกเข้าเป้า แท่นบูชาทั้งแท่นก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น รอยร้าวปริแตกค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนเสาหินต้นนั้น

ดวงตาของซูอวี่เบิกกว้างสว่างวาบ "ได้ผลจริงๆ ด้วย!"

โดยไม่เสียเวลาคิด ซูอวี่กระหน่ำซัดหมัดอัดเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง หมัดแล้วหมัดเล่าดุจพายุ!

ในที่สุด หลังพายุหมัดผ่านพ้นไปหลายนาที เขาก็ทุบเสาหินต้นนั้นจนแตกละเอียดเป็นผุยผงได้สำเร็จ!

ทว่าทันทีที่เสาหินแหลกสลาย คลื่นพลังงานสีแดงสายแล้วสายเล่าพลันพุ่งทะลัก หลั่งไหลเข้าจู่โจมร่างกายของซูอวี่ในชั่วอึดใจ!

เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!?

ซูอวี่รีบเอี้ยวตัวหลบ แต่ความเร็วของแสงสีแดงนั้นเหนือล้ำกว่ามาก เพียงเสี้ยวพริบตา มันก็พุ่งทะลวงเข้าสู่ร่างกายของเขาโดยตรง!

วินาทีต่อมา แสงสีแดงเหล่านั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็น 'ปราณโลหิต' อันบ้าคลั่ง พุ่งเข้าชำระล้างขัดเกลากายเนื้อของซูอวี่อย่างดุดัน

ในขณะเดียวกัน ขีดจำกัดปราณโลหิตของเขาก็พุ่งทะยานพรวดพราดด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็น!

ซูอวี่สั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย

แสงสีแดงพวกนี้... มันถึงขั้นยกระดับขุมพลังปราณโลหิตของผู้ฝึกยุทธ์ได้โดยตรงเลยงั้นเหรอ!

วินาทีนี้เอง ในที่สุดซูอวี่ก็ตระหนักได้ว่าแท่นบูชาโสมมนี่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออะไร!

การสูบเลือดเนื้อสดๆ ของชาวบ้านตาดำๆ ผ่านค่ายกลแท่นบูชาเพื่อสกัดเป็นโอสถโลหิตบริสุทธิ์ จากนั้นก็ดูดซับมันเพื่อเพิ่มพลังให้ตัวเอง!

และด้วยปริมาณเลือดที่มากมายมหาศาลถึงเพียงนี้... มันมากพอที่จะผลักดันคนธรรมดาสวะๆ คนหนึ่ง ให้ทะลวงรวดเดียวขึ้นไปเหยียบ 'ขอบเขตหลอมภายในขั้นสูงสุด' ได้สบายๆ!