เมื่อภรรยาขอหย่า ข้าจึงหวนคืนสู่เทพสงคราม!

บทที่ 38 สามประสาน

เย่เทียนมองชายชุดดำและยิ้มเล็กน้อย "ทำไม? ท่านไม่ท้าทายข้าต่อแล้วหรือ? หรือว่าท่านไม่กล้า?"

ชายชุดดำได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าและยิ้มขมขื่น "ข้าไม่กล้าแล้ว พลังของท่านแข็งแกร่งมาก ข้าไม่สามารถท้าทายได้ สิ่งที่ท่านต้องการให้ข้าทำ ข้าก็ทำหมดแล้ว ตอนนี้เราก็หายกัน"

เย่เทียนได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าและกล่าวว่า "ฮึ่ม หายกัน? ไม่มีทาง ในเมื่อพวกเราเป็นศัตรูกันแล้ว พวกเราก็ต้องมีผลแพ้ชนะ ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะก็ต้องมีจุดจบ หากท่านไม่พอใจข้า ก็จงท้าทายข้ามา แต่ไม่ใช่ตอนนี้ รอให้ท่านฟื้นฟูอาการบาดเจ็บก่อน แล้วค่อยมา! ตอนนี้ รีบไสหัวไปซะ!"

ชายชุดดำได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วจ้องเย่เทียนและกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ข้าไม่ไป คืนนี้ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้ แก้แค้นให้พี่น้องที่ตายไปของข้า แก้แค้นให้พี่น้อง พ่อแม่ และตระกูลที่ตายไปของข้า หนี้เหล่านี้ข้าจะทวงคืนในไม่ช้า"

"ฮ่าๆ..."

"น่าขำจริงๆ ข้าอยากจะเห็นว่าเจ้าจะฆ่าข้าได้อย่างไร?" เย่เทียนได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าหัวเราะ จากนั้นก็มองชายชุดดำด้วยสีหน้าสนุกสนาน "พลังของเจ้าก็แค่ธรรมดาๆ ในสายตาของข้า เจ้าและลูกน้องของเจ้าไม่คู่ควรที่จะกล่าวถึง ต้องการฆ่าข้า? คงยังไม่คู่ควร ข้าแนะนำให้เจ้ารีบออกจากที่นี่ มิฉะนั้น เจ้าจะต้องจ่ายราคาที่แสนสาหัส"

ได้ยินคำพูดของเย่เทียน ชายชุดดำก็หัวเราะเยาะ "ฮ่าๆ เจ้าหนู อย่าคิดว่าเจ้าเก่งแล้วข้าจะกลัวเจ้า คืนนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าพวกเราเก่งกาจแค่ไหน แม้ว่าพวกเราสามคนจะร่วมมือกันก็อาจจะไม่สามารถเอาชนะเจ้าคนเดียวได้"

เย่เทียนได้ยินดังนั้นก็มองชายชุดดำอย่างดูถูกและหัวเราะ "โอ้? อย่างนั้นเหรอ? พวกเจ้าก็ลองดูสิ ดูว่าพวกเจ้ามีความสามารถแค่ไหน"

ชายชุดดำทั้งสามเห็นว่าเย่เทียนหยิ่งผยองขนาดนี้ก็โกรธจัด เมื่อได้รับคำสั่ง ชายชุดดำทั้งสามก็กวัดแกว่งมีดและพุ่งเข้าหาเย่เทียนอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาสามคนร่วมมือกันก็มีพลังไม่น้อย ท้ายที่สุด พวกเขาเป็นยอดฝีมือของสำนักชุดดำ พลังของพวกเขาไม่ธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาสามคนร่วมมือกัน พลังของพวกเขาจะยิ่งใหญ่ขึ้น

"ปัง ปัง ปัง..."

ชายชุดดำทั้งสามกวัดแกว่งมีดสั้นในมืออย่างบ้าคลั่งและโจมตีใส่เย่เทียนอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นดังนั้น เย่เทียนก็เผชิญหน้ากับพวกเขาอย่างสงบ และชกทีละคนจนล้มลงไป

ชายชุดดำแต่ละคนถูกตีล้มลงกับพื้นและร้องโอดโอย

เย่เทียนเดินไปหาชายชุดดำอย่างช้าๆ มองชายชุดดำทั้งสามที่นอนอยู่บนพื้นด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า "พวกเจ้าสามคน เมื่อครู่ยังหยิ่งยโสไม่ใช่เหรอ? ทำไม? ตอนนี้พวกเจ้าไม่หยิ่งผยองแล้วเหรอ เป็นอย่างไรบ้าง? ไม่พอใจหรือเปล่า?"

"ฮึ่ม เจ้าอย่าหวังว่าจะได้ใจไปนาน เจ้าคนเดียวไม่มีทางสู้พวกเราสามคนได้ คืนนี้พวกเราจะฆ่าเจ้าให้ได้ แก้แค้นให้พี่น้องของพวกเรา" ชายคนหนึ่งมองเย่เทียนด้วยความโกรธแค้นและกล่าวด้วยเสียงต่ำ

ชายชุดดำอีกคนได้ยินดังนั้นก็รีบเอ่ยเสริม "ใช่แล้ว! เจ้าอย่าคิดว่าเจ้าชนะแล้ว ถึงพลังของเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหน แล้วยังไง ก็ยังถูกพวกเราสามคนล้มลงกับพื้นอยู่ดี และข้าจะบอกเจ้าอีกอย่าง ในตัวเจ้ามีแหวนวงหนึ่ง ในนั้นมีเงินมากกว่าร้อยล้านเหรียญสหรัฐ ข้าเชื่อว่าหลังจากพวกเราสามคนแบ่งเงินในแหวนของเจ้าแล้ว จะต้องทะลวงขีดจำกัดและเลื่อนขั้นเป็นยอดฝีมือระดับพลังซ่อนเร้นได้แน่"

ชายชุดดำอีกคนได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าตาม "ใช่แล้ว! หัวหน้าพูดถูก เย่เทียน พวกเราสามคนเป็นยอดฝีมือระดับพลังซ่อนเร้น เจ้าไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเราได้ หากเจ้ารู้จักประมาณตน จงรีบมอบแหวนและปล่อยคนของพวกเรา มิฉะนั้น พวกเราจะทำให้เจ้ารู้ว่าความเจ็บปวดที่ยิ่งกว่าความตายเป็นอย่างไร"

เย่เทียนมองชายชุดดำและชายชุดขาวด้วยท่าทางหยิ่งยโส ก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาและด่าในใจ "ให้ตายสิ ข้าก็เป็นยอดฝีมือระดับพลังกำเนิดแต่กำเนิดเหมือนกันนะ! พวกเจ้าสามคนที่เป็นขยะจะฆ่าข้าได้หรือ?"

แต่คิดได้ดังนั้น เย่เทียนก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทะเลาะกับพวกเขา เขาไม่อยากเสียเวลาและพลังงาน ดังนั้นเย่เทียนจึงโบกมือและกล่าวอย่างเฉยเมย "เอาล่ะ ตอนนี้พวกเจ้าสามคนไปได้แล้ว ข้าไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป ข้ายังต้องไปหาเพื่อนของข้า"

"ฮึ่ม เจ้าคิดว่าเจ้าจะไปได้หรือ?" ชายชุดดำได้ยินดังนั้นก็คำรามและมองเย่เทียนด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว "ข้าไม่ยอมให้เจ้าไป"

เย่เทียนได้ยินดังนั้นก็เบะปาก "ก็ไม่แน่ ข้าอยากจะไป ใครก็ขวางข้าไม่ได้"

ชายชุดดำได้ยินดังนั้นก็โกรธจัดและกล่าวเสียงต่ำ "ดี ดี ดี ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็จงตายซะ!"

"วูบ..."

ทันทีที่พูดจบ ชายชุดดำก็พุ่งเข้าหาเย่เทียนอย่างรวดเร็ว มีดสั้นในมือเปล่งประกายเย็นเยียบและแทงเข้าที่หน้าอกของเย่เทียนอย่างบ้าคลั่ง

ชายชุดดำสะบัดข้อมือ มีดสั้นที่คมกริบก็แหวกอากาศ ทิ้งร่องรอยยาวเหยียด ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง รอยเลือดกระพริบในอากาศ ดูน่าสยดสยอง

เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของเย่เทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาคำรามเสียงเย็นชาและเตะเท้าออกไป

"ปัง..."

เย่เทียนเตะเท้าออกไปและเตะเข้าที่ขาของชายชุดดำอย่างแรง ทำให้เขากระเด็นออกไปชนกำแพงข้างๆ มีดสั้นในมือของเขาก็หลุดลงพื้นแตกกระจาย ส่วนตัวเขาเองก็นอนนิ่งอยู่บนพื้น

เมื่อเห็นฉากนี้ ชายชุดดำอีกสองคนก็ตกใจกลัว พวกเขาคิดว่าหลังจากพวกเขาสามคนร่วมมือกันแล้ว น่าจะจัดการเย่เทียนได้อย่างง่ายดาย ท้ายที่สุด พวกเขาสามคนก็เป็นยอดฝีมือระดับพลังซ่อนเร้นขั้นต้น พลังของพวกเขาไม่ต้องสงสัย พวกเขามั่นใจว่าแค่ท่าเดียวก็สามารถจับเย่เทียนได้ แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าเพียงแค่ชั่วพริบตา การร่วมมือของพวกเขาสามคนจะถูกเย่เทียนเอาชนะ พวกเขาสามคนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เทียน พลังของพวกเขาแตกต่างกันมากเกินไป ทำให้พวกเขาสามคนตกตะลึงอย่างมาก

"เก่งมาก ไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนพลังไว้" ชายชุดดำมองเย่เทียนด้วยความตกใจและกล่าวด้วยเสียงต่ำ ในน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เย่เทียนได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเยาะ "พลังของข้าเป็นอย่างไร พวกเจ้าสามคนไม่จำเป็นต้องรู้ พวกเจ้าสามคนรีบไปจากที่นี่ซะ มิฉะนั้น ข้าจะไม่เกรงใจพวกเจ้าแล้ว"

ชายชุดดำได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเยาะ "ฮึ่ม ปากดีจริง เจ้าคิดว่าเจ้ามั่นใจว่าจะเอาชนะพวกเราสามคนได้หรือ? ข้าจะบอกเจ้า ข้าเป็นยอดฝีมือระดับพลังซ่อนเร้นขั้นปลาย และวิชาต่อสู้ที่พวกเราสามคนร่วมมือกันก็มีพลังที่น่ากลัวกว่า เจ้าคิดว่าเจ้าจะต้านทานการโจมตีร่วมมือของพวกเราสามคนได้หรือ? ช่างเพ้อฝัน"

"อย่างนั้นหรือ? เจ้าแน่ใจหรือว่าพวกเจ้าจะต้านทานการโจมตีของข้าได้?" เย่เทียนมองทั้งสามคนด้วยสีหน้าล้อเลียนและถามอย่างสนุกสนาน

ชายชุดดำมองสีหน้ามั่นใจของเย่เทียนและกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา "แน่นอน เจ้าหนู เจ้าคิดว่าพลังของพวกเราสามคนอ่อนแอหรือ? พวกเราสามคนเป็นยอดฝีมือระดับพลังซ่อนเร้นขั้นปลาย และพวกเราสามคนยังฝึกวิชาต่อสู้ที่ทรงพลังอีกด้วย การโจมตีที่พวกเราร่วมมือกันมีพลังมหาศาล หากเจ้าไม่เชื่อ เจ้าก็ลองดูสิ"

พูดจบ ชายชุดดำก็รีบถ่ายพลังภายในของเขาลงในมีดสั้นอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็ขว้างมันออกไป พลังมหาศาลระเบิดออกจากมีดสั้นของเขา พุ่งเข้าหาเย่เทียนอย่างแรง เขาต้องการใช้การโจมตีของเขาบังคับให้เย่เทียนใช้พลังทั้งหมดป้องกัน จากนั้นเขาก็จะฉวยโอกาสโจมตีและกำจัดเย่เทียน

เย่เทียนมองพลังมหาศาลที่พุ่งเข้ามาหาตนก็ยิ้มและหัวเราะ "การโจมตีที่แข็งแกร่ง ข้าชอบ"

จากนั้น เย่เทียนก็กางแขนออก หมุนตัว และตบฝ่ามือลงบนมีดสั้นสีดำอย่างแรง พลังสะท้อนกลับอันทรงพลังก็แผ่กระจายไปทั่วร่างของเย่เทียน ทำให้เย่เทียนกระเด็นถอยหลัง จากนั้นเสียงดังสนั่น "โครม..." เย่เทียนกระแทกเข้ากับกำแพงข้างๆ อย่างแรง แผ่นหินขนาดใหญ่ถูกกระแทกจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย กระจายไปทั่วพื้น

ชายชุดดำและชายชุดขาวเห็นดังนั้นก็ตกตะลึง พวกเขาไม่คิดว่าเย่เทียนจะเป็นยอดฝีมือเช่นนี้ พวกเขาไม่คิดว่าเย่เทียนจะไม่ตาย แต่ยังใช้ฝ่ามือเดียวตีการโจมตีร่วมมือของพวกเขาสามคนกลับไป ทำให้พวกเขารู้สึกตกใจอย่างมาก และทำให้พวกเขาสามคนรู้สึกถึงอันตรายที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เมื่อเห็นพลังของเย่เทียน พวกเขาหลายคนก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก เพราะพวกเขาสัมผัสได้ว่าพลังที่แท้จริงของเย่เทียนนั้นเหนือกว่าที่พวกเขาคาดไว้ พลังของเย่เทียนนั้นเกินเอื้อม พวกเขารู้สึกว่าแม้พวกเขาสามคนจะร่วมมือกันก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เทียน พวกเขาตกตะลึงและหวาดกลัวอย่างมาก

"ฮึ่ม..."

เย่เทียนคำรามและค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้น จ้องมองชายชุดดำทั้งสามด้วยสีหน้าเย็นชา และถามด้วยเสียงเย็นชา "ตอนนี้ข้าให้โอกาสพวกเจ้าอีกครั้ง พวกเจ้าจะไปหรือไม่?"

"ข้า...พวกเราไม่ไป..." ชายชุดดำมองดวงตาเย็นชาของเย่เทียนก็รู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว กลืนน้ำลายและพูดตะกุกตะกัก

………………………