แสงจันทร์ก้าวเดินไปตามถนนหนทางท่ามกลางแสงแดดที่สุดแสนจะอบอุ่นเธอเห็นภาพและได้ยินเสียงทุกสรรพสิ่งรอบตัวที่เกิดขึ้นบนโลกใบใหม่โลกที่ยินดีต้อนรับเธอ โลกที่เธอได้เรียนรู้ที่จะรักใคร
“ฉันมีเพื่อนที่นี่หลายคนด้วยล่ะคาร์ลา”เธอแค่อยากส่งเสียงบอกตัวตนเดิมในอดีต ขณะนี้ความเป็นคาร์ลาและแสงจันทร์ได้หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
ตัวตนของเธอบนโลกใบนี้ไม่ได้เลวร้ายแล้วก็ไม่ได้แสนดีเธอใช้ชีวิตเป็นตัวของตัวเอง เฉพาะเมื่อต้องออกงานรวมกลุ่มกับผู้ดีเท่านั้นเวลานั้นเธอต้องปรับเปลี่ยนกิริยามารยาทให้งดงามดั่งกุลสตรีผู้เพียบพร้อม
แต่แสงจันทร์คนนี้ได้เตรียมพร้อมและตื่นตัวอยู่เสมอเธอจะพยายามสุดความสามารถเพื่อเป็นตัวแทนผู้ดียุคใหม่ที่คิดจะพัฒนากฎระเบียบของกลุ่มผู้ดีให้ทันยุคทันสมัยยิ่งขึ้น
“วันนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับเพื่อนใหม่ด้วยนะแถมตอนเย็นฉันยังมีนัดไปเดินเล่นกับเพื่อนมะลิที่จู๊ดแฟร์ด้วย”
แสงจันทร์ได้สานสัมพันธ์กับเพื่อนใหม่หลายคนบนสถานที่แปลกใหม่แห่งนี้เธอมีเพื่อนที่ค่อนข้างแตกต่างกันออกไป คนหนึ่งคือเด็กประถมแก่แดดอีกคนคือสาวใช้คนสนิท
อีกทั้งวันนี้เธอยังมีนัดกับหนึ่งในคนที่อยากจะสานสัมพันธ์กัน ณร้านอาหารแห่งหนึ่ง
“สวัสดีค่ะคุณแสงจันทร์”
“พูดเป็นกันเองเถอะ เธออายุมากกว่าฉันตั้งสองปี”แสงจันทร์ส่งยิ้มให้หญิงสาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามหลังสั่งอาหารเสร็จจึงพอมีเวลาว่างในช่วงรอเมนูมาเสิร์ฟเธอจึงเริ่มพูดคุยสนทนากับเพื่อนใหม่
“ขอบคุณเธอมากนะที่หาทางไปเจอเพื่อเตือนฉันฉันถึงได้เตรียมรับมือกับโรสทัน ไม่งั้นบางทีฉันอาจจะตายไปแล้วก็ได้”
“นิวยินดีค่ะ”
นินิวคือคนที่หาหนทางเข้าไปในโรงเรียนกุลสตรีขณะที่แสงจันทร์กำลังเข้าเรียนหลักสูตรเร่งรัดตอนนั้นหล่อนไม่ได้ไปเพราะคำสั่งของโรสแต่ไปเพราะต้องการบอกเรื่องที่โรสคิดจะทำกับแสงจันทร์ในงานเลี้ยงประจำปีต่างหาก
“นิวทนไม่ได้อีกแล้วค่ะที่ผ่านนิวรู้สึกผิดทุกครั้งที่ช่วยเหลือคุณโรสให้ทำสิ่งไม่ดีแต่นิวออกมาไม่ได้เพราะจำเป็นต้องหาเงินช่วยเหลือครอบครัว” ตอนนี้ทั้งนินิวและแม่ สองคนได้ลาออกจากโรจนคุณชัยศรีเรียบร้อยแล้ว
“แล้วเธอหางานได้หรือยัง”
“ได้แล้วค่ะ เป็นงานบริษัทที่นิวฝันว่าอยากจะทำส่วนเรื่องงานของแม่ นิวขอบคุณมากนะคะที่คุณช่วยให้แม่ได้ทำงานในคฤหาสน์ภัควิมล”
“ฉันยินดีกับเธอนะเรื่องงาน แล้วก็ไม่ต้องห่วงเรื่องแม่ฉันได้ฝากฝังกับคนที่ภัควิมลไว้อย่างดี”
สองคนพูดคุยสานสัมพันธ์ แสงจันทร์ที่พยายามจะตีสนิท แต่คล้ายนินิวจะค่อนข้างรู้สึกเกรงใจเพราะความแตกแต่งมันทำให้นินิวไม่กล้าตีเสมอเธอ
“ฉันบอกตั้งกี่ครั้งว่าให้พูดเป็นกันเอง ฉันอยากมีเพื่อนไม่ได้อยากให้ใครมานับถือกันมากนัก ฉันมีคนคอยนับถือมากพอแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ...เพื่อนจันทร์”
ฮ่าๆๆๆ
ทั้งคู่ส่งเสียงหัวเราะพร้อมเพรียงกันนินิวพร้อมจะกลับตัวกลับใจแสงจันทร์คนนี้ก็พร้อมให้โอกาสเธอจะให้โอกาสคนที่ยอมรับผิดได้เสมอ
เพราะเธอคือแสงจันทร์เวอร์ชันใหม่
ส่วนโรสและนวลผ่องเธอจะไม่มีวันสานสัมพันธ์กับสองคนนั้นเด็ดขาดปล่อยให้พวกหล่อนรับชะตากรรมจากผลที่ทำลงไป
“เย็นนี้ไปเดินเล่นตลาดนัดกับฉันไหม ฉันนัดเพื่อนรักอีกคนเอาไว้จิ๋มก็ไปด้วยนะ เธอรู้จักจิ๋มเพื่อนฉันนี่”
“เพื่อน?” นินิวจำได้ว่าจุ๋มจิ๋มคือสาวใช้คนสนิทของแสงจันทร์
“จิ๋มคือเพื่อนคนหนึ่งของฉันเหมือนกันถึงเธอจะคอยทำหน้าที่รับใช้ฉัน แต่จิ๋มก็คือเพื่อนคนหนึ่งบนโลกใบใหม่ของฉัน”
“ฉันดีใจที่ได้รู้จักตัวตนของเธอนะ...แสงจันทร์”
“แต่ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าเพื่อนของฉันค่อนข้างประหลาดน่ะฮ่าๆๆๆ”
ตามที่แสงจันทร์กล่าวเอาไว้นินิวตอบตกลงมาเดินเล่นที่ตลาดนัดกับเธอในยามเย็น แล้วเพื่อนๆของแสงจันทร์ก็ประหลาดตามที่เธอบอกไว้จริงๆ
“ฉันชื่อมายลี่นะนี่คือเอเคเอส่วนชื่อจริงที่ครอบครัวตั้งให้คือมะลิ”
“ฮ่าๆๆ” เป็นเสียงหัวเราะของจุ๋มจิ๋มเพื่อนรักอีกคนของแสงจันทร์หล่อนค่อนข้างแต่งตัวไปแนวสายฝอสายตาที่คล้ายจะมองหาเหยื่อซึ่งเป็นชาวต่างชาติอยู่ตลอดเวลานินิวรับมือกับเพื่อนแก๊งนี้ไม่ทันจริงๆ
“ยินดีที่ได้รู้จักนะส่วนเธอจะได้เข้าแก๊งเราหรือเปล่านี่ก็ต้องรอดูกันต่อไป”เด็กวัยประถมคนนี้คำพูดคำจาช่างต่างกับอายุ
โป้ก!!
แต่แล้วเด็กหญิงก็ถูกหลังมือของใครบางที่เพิ่งเดินมาถึงโขกศีรษะเข้า
“คุณหมอ!” เด็กหญิงทำตัวงอแงใส่ชายหนุ่มที่เพิ่งเดินมาถึงทิวากรมากับเพื่อนอีกคนซึ่งก็คือนายแพทย์แผ่นดินนั่นเอง
“บอกกี่ทีแล้วว่าให้เลิกนิสัยแก่แดด ตัวก็แค่นี้”
หลังจากนั้นทิวากรก็หันไปคุยกับเพื่อนแนะนำว่าเด็กแก่แดดคนนี้คือใคร
“ไอ้เด็กนี้ไงที่กูเคยเล่าให้ฟังยังไงก็ลองเอารูปให้เพื่อนที่เป็นผู้จัดการดาราดูนะ แล้วย้ำด้วยว่าแสดงแม่งโคตรเก่ง”
“ดูสามีเจ๊สิ แอบเอาเรื่องของมายลี่ไปเล่าให้ใครต่อใครฟังด้วยเจ๊ต้องสั่งสอนให้มายลี่ด้วยนะ”
ทุกคนต่างพากันขำขันเด็กหญิงหากไม่นับว่าเธอมีปมที่ถูกบังคับให้ทำตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัดจนตอนนี้มะลิกลายเป็นเด็กแก่แดดคนหนึ่ง
มะลิก็ถือเป็นเด็กที่โตไวคนหนึ่งเลยทีเดียวแถมยังฉลาดทันคนไปเสียทุกเรื่อง
“เอามือออกจากแขนเมียฉันซะมะลิ”