ล่าผ่าแดนทมิฬ

หมินที่กำลังก้าวเดินไปทางประตูทางเข้าห้องบอสเห็นริวหันหลังวิ่งออกไปจากห้องบอสปล่อยให้เชนยืนขวางประตูทางออกอยู่เพียงคนเดียว เห็นเช่นนั้นเขาก็พอจะเดาแผนของเชนออก"นายจะให้ไอ้หนูนั่นไปหาไอ้พวกสมาพันธ์สิท่า" หมินเดินมาไม่รีบไม่ร้อน "ก็ถือเป็นแผนที่ดีในสถานการณ์แบบนี้ แต่นายเหมือนจะลืมไป..การจะให้แผนนั่นของนายสำเร็จ นายต้องทำสิ่งที่สำคัญสิ่งหนึ่งให้ได้"เชนจ้องมองไปยังหมินไม่กะพริบตาถือดาบคาตานะในมือไว้อย่างเตรียมพร้อม"นั่นก็คือ...นายต้องหยุดฉันคนนี้ให้ได้ยังไงล่ะ! " สิ้นเสียงหมินก็ทำการพุ่งตัวมาด้วยความเร็วเข้ามาหาเชนพร้อมกับดาบในมือที่ฟันใส่เชนจนได้ยินเสียงแหวกอากาศเสียงดังหวาดเสียวเสียงปะทะของดาบดังสะท้านพร้อมกับเชนที่ลอยกระเด็นถอยหลังในท่ายืนไปเกือบห้าเมตร การโจมตีนี้ทำให้เชนไม่ได้อยู่ในตำแหน่งขวางทางประตูอีกแล้ว เมื่อเท้าสัมผัสพื้นเชนก็ต้องกัดฟันด้วยความเจ็บปวดจากการออกแรงเพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลง อย่างที่พูดไปสภาพขาของเชนในตอนนี้แค่ยืนได้ก็ถือว่าฝืนมากแล้ว"หึ" หมินแค่นลมทางจมูกมองไปที่เชนที่กำลังหอบหายใจแค่ยืนยังลำบาก แล้วหันไปมองลูกน้องสองคนที่เหลืออยู่ "ไปตามจับไอ้หนูนั่นมา อยากเห็นจริงๆ ..ถ้ามีไอ้หนูนั่นเป็นตัวประกันพ่อของมันยังจะมีท่าทางยโสได้อีกไหม""ครับ/ค่ะ" ลูกน้องของหมินตอบรับพร้อมกับพุ่งตัวตามริวไป การที่พวกลูกน้องของหมินไม่ออกทางที่เพิ่งปรากฏขึ้นด้านข้างหมูป่ายักษ์นั้น เป็นเพราะทางออกRaidในห้องบอสจะเป็นการสุ่มสถานที่ไม่แน่นอนไม่ได้ออกไปยังทางเข้าที่เข้ามาในครั้งแรก ซึ่งระยะในการสุ่มก็ประมาณในรัศมีห้ากิโลเมตรจากทางเข้าในตอนแรกเชนเห็นลูกน้องของหมินกำลังจะพุ่งไปยังทางออกด้วยสภาพขาของเขาในตอนนี้ไม่มีทางไปกันพวกนั้นทันแน่นอน เชนจึงหันไปทางหมินพร้อมกับกัดฟันทนความเจ็บปวดที่ขาออกแรงพุ่งเข้าใส่หมินที่อยู่ห่างจากเขาห้าเมตร แล้วฟันดาบคาตานะในมือเต็มแรงจนเกิดเสียงดาบแหวกอากาศอย่างหวาดเสียว"ไม่ประมาณตน! " หมินเห็นเชนพุ่งเข้าใส่เขาก็พูดขึ้น พร้อมเหวี่ยงดาบในมือสวนปะทะในจังหวะที่ดาบจะปะทะกันเชนก็ทำในสิ่งที่หมินไม่เข้าใจ เชนจากเดิมในท่าจับดาบสองมือฟันใส่เขา เปลี่ยนเป็นหยุดชะงักดาบพร้อมกับใช้มือหนึ่งจับด้ามดาบไว้ ส่วนอีกมือปล่อยจากด้ามดาบไปจับตรงตำแหน่งด้านหลังของปลายดาบที่ไม่มีคม ในตอนนี้เชนอยู่ในท่าเหมือนจะรอรับแรงปะทะตูม!!เมื่อดาบของหมินปะทะเข้ากับดาบของเชนที่อยู่ในท่ารอรับแรงปะทะก็เกิดเสียงดังสะท้านและภาพเดิมๆ ก็ฉายซ้ำอีกครั้ง เชนปลิวกระเด็นลอยไปเหมือนไร้น้ำหนักจากแรงปะทะอันมหาศาลแถมครั้งนี้ลอยกระเด็นไปไกลกว่าครั้งก่อนมากนัก แต่...นี่แหละคือสิ่งที่เชนต้องการ!ถ้ามองมาจากมุมนอกในตอนนี้เชนกำลังลอยกระเด็นจากแรงปะทะนั้น เข้าไปใกล้กับ...ลูกน้องของหมิน! เชนยืมแรงจากการปะทะดาบเพื่อเป็นการส่งตัวเองไปหาลูกน้องของหมินที่กำลังจะพุ่งติดตามริวไป! ด้วยขาของเชนในตอนนี้ไม่มีทางจะพุ่งไปขวางลูกน้องหมินทันอย่างแน่นอน นี่คือวิธีที่เขาคิดออกและมันก็..สำเร็จ!เชนที่ถูกแรงปะทะมหาศาลส่งร่างลอยไปสติดับวูบไปครู่หนึ่ง เลือดคำโตไหลทะลักออกจากปากของเชนทั้งที่เขากำลังกัดฟันอยู่แท้ๆ เชนฝืนอาการบาดเจ็บทั้งหมดพลิกตัวกลางอากาศฟันดาบเข้าใส่ลูกน้องชายของหมินที่กำลังมองมาทางเชนอย่างตกตะลึง เชนแม้ไม่ต้องการสังหารแต่ในสถานการณ์เช่นนี้...เขารู้ดีว่าการใจอ่อนคือการฆ่าตัวเอง!การใช้แรงปะทะเพื่อพุ่งมาเช่นนี้ไม่อยู่ในความคิดของลูกน้องหมินเลยแม้แต่น้อยมันจึงไม่ได้ป้องกันตัวเลยสักนิด ดาบนี้ของเชนจึงโจมตีใส่มันอย่างไร้การป้องกันใดๆ ดาบของเชนฟันเข้าใส่ลำคอของมันจนเกิดเสียงดาบตัดผ่านเนื้อหนังน่าหวาดเสียวสะท้าน เลือดมากมายพุ่งทะลักออกมาจากบาดแผลบริเวณลำคอ ดาบนี้ไม่อาจตัดศีรษะของมันออกมาได้แต่ก็ตัดผ่านลำคอเข้าไปถึงสองในสามส่วน! ลูกน้องชายของหมินจับไปที่ลำคอของตัวเองแล้วนั่งคุกเข่าสำลักเลือดสองสามอึกใจก็ล้มพับลงไปกับพื้น เลือดจากลำคอย้อมพื้นดินบริเวณนั้นจนแดงฉานด้านเชนเมื่อถึงพื้นก็ไถลตัวไปกับพื้นเล็กน้อยจากแรงเฉื่อย เมื่อร่างหยุดไถลเชนก็ต้องกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บปวดจากขาทั้งสองข้างที่เหมือนมีใครเอามีดนับพันๆ เล่มมาแทงที่ขาของเขา เขาต้องใช้ดาบคาตานะค้ำยันร่างไว้อีกครั้งเพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลงไป และในตอนนี้เขาก็ได้มายืนขวางทางออกอีกครั้ง!ลูกน้องสาวของหมินต้องหยุดวิ่งลงในทันใดมองเชนอย่างตื่นตะลึงในสิ่งที่เขาพึ่งทำลงไป ต่อให้ตอนนี้เชนอยู่ในสภาพแทบยืนไม่ไหวแต่จากสิ่งที่เธอเห็นเชนทำมาทั้งหมดทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่เข้าใกล้ชายคนนี้แปะๆๆเสียงปรบมือดังขึ้น เมื่อเชนที่ตอนนี้สายตาพร่าเลือนลงทุกทีหันไปมองผู้ปรบมือก็คือหมินนั้นเอง มันมองจ้องมายังเชนมีรอยยิ้มที่มุมปาก สีหน้าไม่ได้โกรธหรือแค้นที่เชนเพิ่งลงมือสังหารลูกน้องของตนไปเลยสักนิด"นายทำฉันต้องตะลึงมากี่รอบแล้วเนี่ย การใช้ก้าวพริบตาได้ทั้งที่อยู่ขั้นสามัญ ไหนจะลงมือช่วยไอ้หนูนั่น แล้วไหน..จะวางแผนยืมแรงจากฉันไปขวางทางออกได้อีก เยี่ยมจริงๆ " หมินปรบมืออย่างชอบใจ "ความสามารถแบบนี้ถ้าฆ่าไปตอนนี้ก็น่าเสียดาย...งั้นฉันจะให้โอกาสรอดกับนาย""โอกาส? " เชนได้ยินก็ทวนคำพูดนั้น "ยังไง""ก็แค่..มาเข้าร่วมกับองค์กรเราซะ" หมินที่ตอนนี้ใบหน้ายังเปื้อนยิ้มเอ่ยขึ้น"หัวหน้า! แบบนี้มั..." ลูกน้องสาวของหมินมีสีหน้าตื่นตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของหมิน หันไปทางหมินพูดขึ้นอย่างตกใจ"หุบปาก! ฉันรู้ว่าทำอะไรอยู่" หมินพูดพร้อมเหลือบตามองลูกน้องสาว พูดจบก็หันกลับมาหาเชน "ว่าไง คำตอบล่ะ"'องค์กร? แปลว่าพวกนี้มีองค์กรบางอย่างหนุนหลังอยู่สินะ พวกมันเป็นใครกันแน่? ' เชนคิดขึ้นอย่างงุนงงเขามีข้อมูลน้อยเกินกว่าจะนำข้อมูลมาปะติดปะต่อกันได้ 'ยังไงก็..ลองถ่วงเวลาดูหน่อยละกัน'"ถ้าฉันเข้าร่วมจะได้อะไร" เชนพูดขึ้นพยายามถ่วงเวลา"นายก็จะได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่เกินกว่านายในตอนนี้จะจินตนาการถึง" หมินเมื่อพูดถึงองค์กรที่ว่าก็เผยสีหน้าหลงใหลเทิดทูน "และที่สำคัญ..นายก็ไม่ต้องตายที่นี่ไง""แล้ว.." เชนอ้าปากจะถามเพื่อถ่วงเวลาต่อ"พอแล้ว แค่ตอบว่าเข้าหรือไม่เข้าก็พอ" หมินที่เหมือนจะไม่ต้องการเสียเวลาไปมากกว่านี้พูดตัดบทขึ้น"..." เชนได้แต่นิ่งเงียบ"อย่างงั้นเหรอ...น่าเสียดายจริงๆ ฉันอุตส่าห์ถูกชะตากับนาย" หมินเมื่อเห็นเช่นนั้นจากที่ยิ้มแย้มก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นใบหน้าเรียบเฉย "แค่เพราะจัดการไอ้สวะที่ระดับมากกว่าตัวเองสองระดับได้ก็เลยคิดว่าจะหยุดฉันได้งั้นสิ? นายกับไอ้สวะนั่นถึงยังไงก็ยังอยู่ในระดับชั้นสามเหมือนกัน การจัดการมันลงก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร แต่ฉันอยู่ระดับชั้นแปดด้วยความต่างขนาดนี้นายคิดจะหยุดฉัน? จะบอกให้ว่าตั้งแต่เริ่มฉันใช้แรงโจมตีนายไม่ถึงสามส่วนด้วยซ้ำ! "ระดับชั้น คือสิ่งที่เป็นช่วงชั้นของระดับ ระดับหนึ่งถึงเก้าก็คือระดับชั้นศูนย์ ระดับสิบถึงสิบเก้าก็คือระดับชั้นหนึ่ง ระดับเก้าสิบถึงเก้าสิบเก้าก็คือระดับชั้นเก้า และสำหรับระดับหนึ่งร้อยนั้นมีหลายคนเรียกว่าระดับชั้นสิบแต่ที่ถูกเรียกและยอมรับมากที่สุดก็คือระดับชั้นครึ่งก้าว! เช่นระดับสามสิบเก้ากับระดับสี่สิบนั้นอาจจะห่างกันเพียงหนึ่งระดับเท่านั้นอาจดูไม่เยอะอะไรเลย..แต่จริงๆ แล้วห่างกันราวฟ้ากับเหว! การจะสู้เอาชนะผู้ที่อยู่ในระดับชั้นเดียวกันนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร เช่นระดับสามสิบจะเอาชนะระดับสามสิบเก้าก็ไม่ใช่จะหาดูได้ยากนัก แต่การจะเอาชนะผู้ที่มีระดับชั้นสูงไปกว่าตัวเองต้องเป็นอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์เท่านั้นถึงจะทำได้! และที่เชนกำลังเผชิญอยู่นี้ไม่ใช่การสู้กับผู้มีระดับชั้นสูงกว่าแค่หนึ่งหรือสองระดับชั้น แต่..สูงกว่าถึงห้าระดับชั้น!

-------------ขออธิบายเพิ่มอีกนิดเผื่อใครงงนะครับเรื่องระดับชั้นก็ง่ายๆ ครับ0 - 9 = ระดับชั้น010 - 19 = ระดับชั้น120 - 29 = ระดับชั้น2..90 - 99 = ระดับชั้น9100 = ระดับชั้นครึ่งก้าวง่ายๆ ก็คือให้ดูเลขตัวหน้าของระดับนั้นๆ ซึ่งนั่นก็คือระดับชั้นครับ39 = ระดับชั้น340 = ระดับชั้น495 = ระดับชั้น9หวังว่าจะไม่งงกันนะครับ :)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 30 เชื้อเชิญ

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 30 เชื้อเชิญ

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้