ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

นาฟเหยียบอากาศพุ่งขึ้นฟ้าไปอย่างแรง เร่งสังเกตทิศทางจากมุมสูงกำหนดทิศทางว่าตนเองโดนชายชุดคลุมส่งตัวมาไกลแค่ไหนเปิดประสาทสัมผัสสายตาอย่างถึงที่สุด เหลือบไปเห็นจากที่ไกลๆ สังเกตภูมิประเทศรอบๆเจอบริเวณแถบที่คุ้นเคย น่าจะเป็นตำแหน่งเดิมของตนเอง ดูแล้วน่าจะห่างประมาณ 10กิโลเมตรเห็นจะได้  นาฟ ไม่เสียเวลาแม้แต่เสี้ยววินาทีกำหนดจุดลง“ฟู่” ตุบ      “ตูม!!!! กระโดดขึ้นไปอีกที กำหนดเส้นทางกลับไปยังที่เดิม ไม่ลืมที่จะหันไปมองดูด้านหลังตอนนี้เมฆดำแดงปิดท้องฟ้าไล่หลังมาเรื่อยๆ สายฝนดำเริ่มแรงขึ้นเสื้อผ้าช่วงบนของ นาฟ เริ่มไหม้กัดกร่อนขาดออกไป   “ฟู่” ตุบ    “ตูม !!!  รีบกระโดดขึ้นไปเป็นครั้งที่สามพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว มวลอากาศบิดเบี้ยว ความร้อนแผ่กระจายไล่หลังมาทุกทีกล้ามเนื้อส่วนขาเริ่มมีรอยปริแตกเลือดไหลซึมออกมา

“ฟู่” “โครม!! ครั้งนี้ตอนลงไม่สามารถความคุมพลังได้ นาฟ กลิ้งไถลออกไป  รีบพลิกตัวไม่สนความเจ็บปวดเพ่งตาจับทิศทาง  “ตูม! “  กระโดดขึ้นไปครั้งที่ 4   “เปรี้ยง!! ๆ  ๆ   เสียงดังสนั่นขึ้นเรื่อยๆ  นาฟที่พุ่งลอยตัวอยู่หันกลับไปมองเห็นหมู่เมฆเริ่มยุบตัวลงไปทีละน้อยเกิดเป็นหลุมดำที่เห็นอยู่ไกลๆ  นาฟสลัดความคิดเลวร้ายของภัยพิบัติต่างๆที่เจอมากับตัวออกไปจากหัว ตั้งสมาธิในทิศทางที่กำลังมุ่งไป

     ณบริเวณหน้ากำแพงกันลม  ชายหญิง 2คนกำลังวางก้อนระเบิดพลังไว้ตามจุดต่างๆ ของกำแพง    “เวก้านายส่งเจ้าเด็ก นาฟ ไปไกลแค่ไหน

“พลังของข้ากำหนดจุดได้ไกลสุด  ประมาณ 10 กว่ากิโลเมตร     “นายแน่ใจนะ!      “แน่ใจสิ ใครจะวิ่งเร็วขนาดนั้นหมอนั้นพึ่งเปิดพลังได้นะ ไม่ได้เป็นผู้ใช้พลังระดับสูงสักหน่อย

       จู่ ๆเสียงดังเปรี้ยง ๆ ๆ   “ซู่!ทั้งสองหันกลับไปมองทิศทางที่ลูกไฟใกล้ตกลงมา ก้อนเมฆยุบตัวเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าลูกไฟร่วงลงมาแล้ว

 “นาเดีย  เราวางระเบิดพลัง ไว้หมดแล้ว ข้าว่าเรากดชนวนระเบิดเลยดีรึเปล่าจะได้ไม่เสียเวลา ข้ากำหนดตำแหน่งกลับของพวกเราไว้แล้วให้ข้าเปิดหลุมมิติเลยมั๊ย    “เวก้านี่เจ้าไม่ได้ยินที่อาจารย์สั่งรึยังไง ท่านให้เรากดระเบิดก็ต่อเมื่อ ลูกไฟตกแล้วพายุระรอกแรกพัดเข้ามา ถึงกดได้

    “ มันจะกระชั้นชิดเกินไปรึเปล่าข้ากลัวเราหนีกันไม่ทัน ไม่เข้าใจทำไมต้องรอเรื่องแบบนั้นทำไม

   “นี่แสดงว่าเจ้าไม่รู้ความหมายของท่านอาจารย์ ที่ต้องรอช่วงเวลาแบบนี้ท่านอาจารย์ ต้องการให้ทุกๆ คนเห็นว่า กำแพงนี้ไม่สามารถปกป้องชีวิตของคนเถื่อนเหล่านี้ได้จริงไง

   “แล้วยังไง ?

   “ความหวังไง คนเถื่อนเหล่านี้เริ่มมีความหวังเล็กๆ ขึ้นมาจากเด็กหนุ่มผู้นี้ ความหวังจะจุดประกายบางสิ่งกับเหล่ามนุษย์ซึ่งตรงกันข้ามกับสิ่งที่กลุ่มของพวกเรากำลังทำอยู่

   ฉะนั้นความหวังจึงเป็นสิ่งที่จะถูกปลุกฝังขึ้นมาอีกไม่ได้เด็ดขาด    “เรามีหน้าที่  ทำให้มนุษย์ไม่มีความหวัง    “เราจะกดระเบิดให้เหมาะกับช่วงเวลาที่ลมพัดเข้ากระแทกกับกำแพงนี้  กำแพงนี้ก็จะระเบิดออกทันที 

  ทุกๆ คนที่นี่จะเห็นกับตาว่าสิ่งที่พวกมันร่วมมือกันทำมา ล้วนแต่ไร้ประโยชน์ ยังไงมนุษย์ก็สู้ภัยพิบัติธรรมชาติไม่ได้   ความหวังที่จะมีชีวิต   อยู่ต่อ ก็จะหมดไปเอง

 “เปรี้ยง!  ซู่!!!   ทั้งสองหันกลับไปมองฟ้า     บางสิ่งทะลุผ่านเมฆ ลงมา เป็นลูกไฟขนาดยักษ์  พุ่งผ่านท้องฟ้าลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว

                                         “บึม !!!!!”

เกิดแรงสั่นสะเทือนขนาดรุนแรงไปทั่ว แผ่นดินสั่นไหวอย่างหนักผู้คนที่หลบอยู่สถานหลบภัยล้วนตกใจกลัวจนตัวสั่น เสี่ยวซู ร้องตะโกน“เตรียมรับแรงพายุทุกคน

“เร็ว!   นาเดียเร่งสั่งการเวก้าเคลื่อนตัวออกด้านข้างห่างจากข้างกำแพงลมไปราวๆ 30 เมตรมือทำสัญลักษณ์บางอย่าง “ฟู่” เกิดเป็นวงกลมสีดำขนาด 2 เมตรอยู่รอบตัว  “ทางฉันพร้อมแล้ว!”   นาเดียเข้าไปกดกลไกบางอย่างที่ระเบิดพลังและค่อยๆ เคลื่อนตัวไปทางเวก้า

  “กดเลยนาเดีย!     

ขณะแผ่นดินสั่นสะเทือน พายุระลอกใหญ่เริ่มกระจายออกทุกทิศทุกทางมองไกลๆ เป็นฝุ่นตะลบอบอวนเคลื่อนตัวเข้ามาเรื่อยๆ

“นาเดีย รออะไร กดเร็วเข้า!      นาเดียจ้องมองไปตามขอบฟ้ารอจังหวะให้ลมพายุเข้าใกล้มากที่สุด  ซากเศษหิน เศษแมกไม้เริ่มปลิวเข้ามาเรื่อยๆบางส่วนเริ่มเข้าชนกำแพงกันลม “โครม ๆ  ๆ

“มาแล้ว! นาเดีย รอลมระลอกใหญ่ชุดนี้เคลื่อนตัวมาพร้อมฝุ่นตลบอบอวนเศษแมกไม้หนาทึบเต็มไปหมด นาเดีย กำแท่นจุดชนวนเตรียมกด  จู่ๆ เหลือบไปมองบนฟ้า เห็นเศษหินก้อนดำๆพุ่งตกมาทางนี้ พอพุ่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ นาเดียและเวก้า ถึงกับตกใจนั้นมันเจ้านาฟนี่   “นาเดียเร็ว!

นาฟ ที่ ใบหน้าซีดเผือด เลือดเต็มขาทั้งสองข้างพุ่งผ่านขอบฟ้าตรงเข้าหานาเดีย อย่างรวดเร็ว   “นาเดีย จ้อง นาฟอย่างไม่ละสายตา“เก่งนี่เจ้าหนุ่มแต่ถ้ามาเร็วกว่านี้อีกนิดถึงจะทันนะ ฮ่าๆ  นาเดีย เอื้อมมือกดชนวนระเบิดทันที  “กึก!  ไม่! ไม่! ไม่นะ! “ทะ ทำไมข้าขยับตัวไม่ได้”   “ฟ้าว”

“โครมมม!” 

เวก้าที่เห็นภาพทั้งหมด ตกตะลึงร่างกายสั่นไปหมด   นาเดียร่างกายขาดเป็นสองท่อนตั้งแต่หัวไหล่ขาดมาถึงเอวอีกฝั่ง ร่างกระเด็นไปคนละทางแรงพายุมหาศาลพัดเข้ามาอย่างรุนแรง  เวก้าที่ได้สติกระโดดลงหลุมดำหายไปทันที    “นาฟที่พุ่งโจมตีอย่างสุดกระเด็นตกพื้นกลิ้งไปชนเข้ากำแพงกันลมอย่างแรง กระอักเลือดคำโตออกมาแต่มือซ้ายคว้าร่างนาเดีย ท่อนบนไว้ไม่ปล่อยออกจากมือเด็ดขาดรีบคว้าจับเอาแท่งจุดชนวนมาไว้ในมือ ไม่ถึงเสี้ยววินาที ลมพายุลูกใหญ่อัดกระแทกนาฟชนติดกับกำแพงกันลมอีกครั้ง “อ๊ากกก!  นาฟแทบจะขยับตัวไม่ได้เลย โดนแรงกระแทกลมขนาดใหญ่พัดติดไว้กับกำแพง นาฟฝืนร่างกายจนถึงที่สุดพลิกตัวหันหน้าชนกำแพง คว้ากริชเสียบเข้าไปในกำแพงจับด้ามกริชด้วยสองมือ ตรึงร่างตัวเองไว้ที่กำแพง ไม่ให้พายุหอบเอาร่างกายพัดออกไป    “เผยรอยยิ้มที่มุมปากขึ้นมาสำเร็จแล้ว!”