ตรีทิพยนิภายกนิ้วเรียวราวลำเทียนแตะที่ปากบางอวบอิ่ม ที่ตอนนี้ยังคงบวมเจ่อแดงช้ำ เพราะพิษจูบอย่างหนักหน่วงเมื่อไม่ถึงชั่วโมงที่ผ่านมา สมองน้อยๆ ก็เฝ้าครุ่นคิด จึงทำให้ใบหน้าสวยหวานแดงระเรื่อซับสี แล้วก็ขมวดคิ้วโค้งโก่งคู่สวยเข้าหากัน จนแทบจะผูกโบเป็ปมได้ เมื่อคิดถึงเหตุผลที่ผู้ชายคนนั้น อาจหาญชาญชัยเรียกร้องสิทธิ์ในตัวเธอ
“นี่มันอะไรกันนะ ทำไมผู้ชายคนนั้นทำอย่างกับว่ารู้จักครอบครัวเราอย่างนั้น และแถมให้ไป...... ใช่! เราจะต้องไปถามคุณพ่อ คุณพ่อน่าจะต้องมีคำตอบในเื่นี้ให้เราอย่างแน่นอน”
ตรีทิพยนิภานึกถึงคำพูดของออสติน ที่ให้ไปถามผู้เป็บิดาของเธอ จึงมั่นใจว่าผู้เป็บิดาต้องมีอะไรที่ไม่บอกและปิดบังเธอเอาไว้แน่ๆ
ตรีทิพยนิภาคิดได้อย่างนั้นก็ลุกออกจากโต๊ะทำงาน เดินตรงไปยังประตูทางเข้าห้องทำงาน ยื่นมือเรียวเล็กเปิดประตูออกจาก แล้วก้าวเดินไวๆ ตรงไปยังลิฟต์ เพื่อโดยสารขึ้นไปที่ชั้นทำงานของระดับผู้บริหารอย่างไม่รอช้า
ติ๊ง......
เสียงลิฟต์ส่งเสียงสัญญาณบอกตรีทิพยนิภา ว่าได้เคลื่อนตัวมาจนถึงชั้นที่ผู้บริหารระดับสูงได้ทำงานอยู่แล้ว และจากนั้นลิฟต์ก็เปิดออก ตรีทิพยนิภาก้าวยาวๆ ออกจากภายในลิฟต์ ตรงไปยังห้องที่เห็นอยู่ตรงหน้า ที่มีติดป้ายชื่อที่หน้าห้องว่า
‘กรรมการผู้จัดการ’
“สวัสดีค่ะคุณภา มาพบคุณวุฒิหรือคะ??”
เจนธิดา เลขานุการที่นั่งประจำอยู่ที่หน้าห้องทำงาน เห็นตรีทิพยนิภาเดินตรงเข้ามาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆ จึงส่งยิ้มให้ พร้อมกับถามถึงสาเหตุที่ตรีทิพยนิภามาถึงที่นี่ เพื่อให้แน่ใจ
“ใช่ค่ะ ภาจะมาพบคุณพ่อ ไม่ทราบว่าท่านอยู่ หรือว่าติดอะไรอยู่หรือเปล่าคะ??”
ตรีทิพยนิภาส่งยิ้มบางๆ กลับมาให้เจนธิดา พร้อมกับบอกถึงจุดประสงค์ให้รับทราบ
“ท่านอยู่และไม่ได้ติดอะไรคะ ถ้ายังไงคุณภารอสักครู่นะคะ เจนขอแจ้งท่านให้ทราบก่อน”
เจนธิดากล่าวจบก็ยื่นมือไปหยิบยกหูโทรศัพท์ที่ตั้งวางอยู่บนโต๊ะทำงานขึ้นมา และใช้อีกมือกดปุ่มเข้าไปภายในห้องทำงานของกรรมการผู้จัดการ
“คุณวุฒิค่ะ คุณภามาขอพบค่ะ”
เจนธิดากรอกเสียงไปตามสาย เมื่อบุคคลที่นั่งอยู่ภายในห้องทำงานกรรมการผู้จัดการ กดรับสายของเธอแล้ว และพอรายงานจบก็วางหูโทรศัพท์กลับไปยังแท่นตามเดิม
“เชิญคุณภาเข้าไปได้เลยค่ะ”
เจนธิดาหันมาส่งยิ้ม และบอกกล่าวตรีทิพยนิภา ให้เข้าไปภายในห้องทำงานของกรรมการผู้จัดการได้
“ขอบคุณค่ะ”
ตรีทิพยนิภากล่าวขอบคุณเจนธิดายิ้มๆ แล้วค่อยก้าวเดินตรงไปใกล้ๆ ประตู ยื่นมือเรียวเล็กเปิดประตูออก แล้วเยื้องย่างเข้าไปภายในห้อง
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”
ตรีทิพยนิภายกมือไหว้ คฑาวุฒิ ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็บิดาของเธอ ถึงเธอจะไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน เพราะเธอนั้นอยู่กับมารดา ที่บ้านอีกหลัง
ซึ่งมารดาของเธอเป็ภรรยาอีกคนของผู้ชายคนนี้ โดยเขาจะมาหามารดาของเธออาทิตย์ละสองสามครั้ง แล้วแต่สะดวก ทั้งสองบ้านต่างรู้กันดี แต่ถึงแม้มารดาของเธอจะเป็บ้านเล็ก ก็ไม่เคยไปก้าวก่ายบ้านใหญ่ และทางฝั่งบ้านใหญ่ก็ไม่เคยมาก้าวก่ายพวกเธอเช่นกัน จะต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างทำงานของใครของมันมากกว่า
แต่ถึงตรีทิพยนิภาจะได้ชื่อว่าเป็ลูกเมียน้อย เธอก็เคารพรัก และเลื่อมใสศรัทธาในบุคคล อันเป็ที่ได้ชื่อว่าเป็บิดาของเธอ อยู่อย่างไม่เสื่อมคลาย เพราะคฑาวุฒิไม่เคยปล่อยปละละเลยเธอกับมารดา เื่ใดๆ ที่คฑาวุฒิพึ่งกระทำ คฑาวุฒิจะกระทำได้ดี ซึ่งคฑาวุฒิดูแลทั้งสองบ้านได้ดีเยี่ยมเลยก็ว่าได้
ตรีทิพยนิภารู้ตัวดีว่าควรจะอยู่ตรงจุดจุดไหน และมีสิทธิ์มีเสียงเพียงแค่ไหน และที่คฑาวุฒิให้เธอมาทำงานที่นี่ และแถมให้อยู่ในตำแหน่งผู้จัดการอย่างนี้ ก็ถือว่าดีมากแล้วสำหรับเธอ ส่วนลูกของทางฝั่งบ้านใหญ่ ก็ทำงานกันในตำแหน่งผู้บริหารระดับสูง ซึ่งทำงานอยู่ที่ชั้นนี้นั้นเอง
๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒_๒๒
ไรท์ขอฝากนิยายเื่นี้ และทุกๆ เื่ด้วยนะคะ และก็ขอขอบคุณรีดทุกท่านสนับสนุนกันมาโดยตลอดค่ะ......... ^_^
10K
