หู่เสวียปรากฏตัวหลังจากที่แจ๊คสลบไป หู่เสวียมองไปที่แจ๊คก่อนมองไปในบัลลังก์อันว่างเปล่าหลังจากที่แจ๊คฆ่าก็อบลินราชันระดับ 3 ไปได้ ศพของก็อบลินราชันกระเด็นหลุดออกไปจากบัลลังก์ จึงเหลือแต่บัลลังก์อันว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยเืของก็อบลินราชัน
“แปลก ปกติดันเจี้ยนระดับนี้จะมีมอนสเตอร์แค่ระดับ 1-2 เท่านั้นจะไม่มีมากไปกว่านี้แล้ว
นี้อะไร การใช้เวทมนตร์ของก็อบลินระดับ 3 มันเป็เวทมนตร์ระดับ 4 แล้ว
โล่กันเวทมนตร์ก็ด้วย โล่เวทมนตร์ระดับ 3 กันได้ 1 ครั้ง โล่เวทมนตร์ระดับ 4 กันได้ 2 ครั้ง
เห็นได้ชัดเลยว่ามีการเพิ่มระดับให้ก็อบลินตัวนี้
“แต่เป็การยกระดับที่มากเกินไป การใช้เวทมนตร์เรียบง่ายเกินไป เดาทางได้และเหมือนก็อบลินระดับ 3 ไม่มีความรู้เื่เวทมนตร์ระดับ 3ถึง 4 ได้แค่ใช้เวทมนตร์เท่าที่นึกได้”
หู่เสวียมองขึ้นไปข้างบนที่มีแต่กำแพงหินสีดำ แต่ดูเหมือนหู่เสวียจะไม่ได้มองกำแพง แต่เป็สิ่งที่อยู่สูงกว่าก้อนเมฆ
“มันได้เจอแจ๊คแล้วหรือ งั้นคงไม่แปลกใจอะไรมากแต่การเจอแจ๊คเร็วขนาดนี้ได้ยังไง”
หู่เสวียมองไปที่แจ๊ค ก่อนจะพูดว่า
“เป็คนที่โชคร้ายจริง ๆ ผู้นำพาแห่งความมืดคนอื่นที่มาทำภารกิจตอนแรกในดวงดาวขนาดเล็ก กว่าจะเจอตัวได้หลังจากที่ผู้นำพาแห่งความมืดคนนั้นยืนบนจุดสูงสุดของดวงดาวขนาดเล็ก แต่นี่อะไรระดับแค่ปีศาจน้อยเท่านั้นกลับเจอตัวแล้วเป็เื่ที่แปลกและน่าสนใจมาก เป็แค่ระดับปีศาจน้อยแต่ฆ่า ระดับ 3 ได้โดนใช้แผนการ สงสัยการที่ฉันรับใช้เขาอาจเป็โชคชะตาก็ได้”
หู่เสวียตวัดมือไปทางแจ๊คก่อนจะเกิดบาเรียขึ้นครอบตัวแจ๊คที่สลบทั้งตัว ก่อนหู่เสวียจะหายตัวไป
แจ๊คได้รู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง แจ๊ครู้สึกปวดหัวและเ็ปตามร่างกายมาก แต่ความเ็ปนั้นไม่ได้ทำให้แจ๊คเสียใจกลับกันแจ๊คกลับดีใจมาก
“ฉันชนะ เป็การต่อสู้แรกของฉันที่ได้รับาเ็ขนาดนี้ ตอนได้สู้กับสัตว์อสูรที่ป่าแห่งอสูรมันแค่ระดับอสูรน้อยเท่านั้น”
“ปวดหัวจัง!!!!! สงสัยเป็การเสียเืมากแน่ ๆ”
แจ๊คได้ก้มหน้าลงไปดูแผลของเขา ตรงที่โดนหอกน้ำ แทงทะลุไปนั้นเห็นกล้ามเนื้อกระดูก แต่เืหยุดไหลแล้ว ลำตัวของแจ๊คมีกลิ่นไหม้ของเนื้อสด แต่ด้วยการป้องกันของชุดแห่งความว่างเปล่า ทำให้รอยไหม้อยู่ด้านนอกเท่านั้น แม้จะอยู่ด้านนอกยังทำให้แจ๊ครู้สึกแสบมาก ตรงลำตัว
“แม่ง เจ็บวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
แจ๊คได้ะโออกมาก เพราะไม่รู้จะทำยังไงให้ความเ็ปพวกนี้หายไป
แจ๊คะโเสร็จรู้สึกว่าตนเองได้ระบายความในใจของตนเองออกไป แม้จะเ็ปอยู่แต่ลูกผู้ชายของแค่นี้ทนได้ แจ๊คนึกถึงตอนที่สู้กับก็อบลินระดับ 3 ถ้าตอนนั้นแจ๊คไม่ได้มีจังหวะเข้าถึงตัวก็อบลินระดับ 3 และปรสิตลบตัวตน 2 ตัวอยู่ตรงนั้นพอดี การตายอาจจะเป็ตนเองก็ได้
แจ๊คหันไปมองรอบ ๆ แต่สิ่งที่เขาโกรธมากคือ ทำไมมันไม่มีห้องสมบัติ ผลึกระดับ 3 มันหายไปอีก แจ๊คสงสัยผลึกระดับหายไปได้ยังไง ขนาดศพก๊อบลินยังติดผนังดันเจี้ยน
ก่อนที่แจ๊คจะได้ทำอะไร มีเสียงดังขึ้นมา
“เ้าปีศาจ เ้าเคลียร์สำเร็จแล้วก็ออกไปจากที่นี้”
แจ๊คได้เห็นเหมือนกับเด็ก ร่างกายของมันโปร่งใสราวกับิญญา แต่สายตาที่มันมองมาที่แจ๊คนั้นเหมือนกับสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ
ก่อนที่แจ๊คจะทำอะไร หู่เสวียได้ปรากฏตัวหลังเขา แล้วบอกว่า
“นั้นคือเ้าของหอคอยดันเจี้ยนหรือเอาง่าย ๆ ิญญาดันเจี้ยน”
แจ๊คได้มองหู่เสวียก่อนที่จะโกรธแล้วพูดออกมา
“ทำไมเธอไม่ปรากฏตอนที่ฉันเรียก”
หู่เสวียมองแจ๊คก่อนที่จะไม่สนใจแจ๊ค
แจ๊คเห็นอย่างนั้นก็ถอนหายใจ แล้วมองไปที่ิญญาดันเจี้ยนแล้วพูดวะ
“สมบัติของฉันไปอยู่ที่ไหน แล้วผลึกระดับ 3”
ิญญาดันเจี้ยนมองแจ๊คด้วยสายตาที่เยาะเย้ย ก่อนที่จะบอก
“ทำไมเ้าต้องเอาไปด้วย เป็แค่ปีศาจสกปรกเท่านั้น”
แจ๊คได้ยินอย่างนั้นจึงโกรธมาก แล้วสวนกลับไป
“เ้าิญญาตัวน้อยที่กำลังตายเอ๋ย เ้าทำเหมือนกับว่าฉันทำอะไรเ้าไม่ได้หรือ ดันเจี้ยนแห่งนี้โดนฉันเคลียร์ไปแล้ว”
แจ๊คได้เดินไปที่บัลลังก์ ตอนที่สู้กับก็อบลินระดับ 3 แจ๊คได้สังเกตว่าบัลลังก์ที่ก็อบลินระดับ 3 นั่งเชื่อมต่อกับทั้งหอคอยเหมือนว่าบัลลังก์คือแหล่งพลังงานทั้งหมดของดันเจี้ยน แจ๊คถึงว่าทำไมก็อบลินระดับ 3 ถึงไม่ลุกไปไหนและตอนนี้มันทำให้แจ๊คโกรธมาก ผู้พ่ายแพ้กำลังเยาะเย้ยผู้ชนะราวกับว่ายังไม่รู้ชะตากรรมของตนเองนั้นคือสิ่งที่ทำให้แจ๊คโกรธมาก ถึงแม้ิญญาดันเจี้ยนจะไม่ทำให้แจ๊คโกรธ แจ๊คก็จะทำลายดันเจี้ยนแห่งนี้อยู่ดีด้วยความหงุดหงิด
ิญญาดันเจี้ยนเห็นแจ๊คกำลังเดินไปยังบัลลังก์จึงใแล้วะโขึ้นมาว่า
“เ้าทำอย่างนั้นไม่ได้”
เสียงของิญญาดันเจี้ยนดันขึ้น ก่อนมันจะพุ่งไปหาแจ๊ค แต่มีบาเรียของหู่เสวียป้องกันแจ๊ค
“ฉันจะบอกอะไรให้ ฉันได้รับภารกิจให้มาทำลายโลกใบนี้ กะอีแค่หอคอยมันมาทำตัวหยิ่งต่อหน้าฉัน ถ้าเ้าขอร้องและมอบสมบัติมาให้ฉันั้แ่ต้นเื่พวกนี้จะไม่เกิดขึ้นมา แต่เอาเถอะจงเสียใจที่ต่อต้านคนอย่างฉันก็แล้วกัน”
ิญญาดันเจี้ยนพยายามเข้าไปที่บัลลังก์แต่มันเข้าไปไม่ได้ เพราะบาเรียของหู่เสวีย
“เดียวก่อนมีคนบอกให้ฉันทำแบบนี้ แล้วเ้าทำแบบนั้นแล้วจะต้องเสียใจ”
แจ๊คไม่ได้หันกลับไป ก่อนจะหยุดตรงหน้าบัลลังก์
“ฉันไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ทำ เพราะอะไรนะหรือ”
“เพราะฉันคือผู้นำพาแห่งความมืด”
พูดจบแจ๊คได้ต่อยไปที่บัลลังก์อย่างสุดแรง บัลลังก์ได้เกิดรอยแตกขึ้นมามากมายจนทำให้ตัวบัลลังก์ใกล้จะแตกสลายขึ้น
ิญญาดันเจี้ยนในตัวมันได้มีรอยแตกเหมือนกับบัลลังก์ไม่มีผิด ิญญาดันเจี้ยนคิดในใจไม่น่าทำตามคนนั้นที่สั่ง ิญญาดันเจี้ยนไม่้าจะตาย แต่ิญญาดันเจี้ยนทำอะไรไม่ได้แล้วเพราะผลึกชีวิตกำลังแตกสลายจึงะโออกมาเป็ครั้งสุดท้าย
“ข้าขอให้เ้าตายอย่างทรมาน”
ิญญาดันเจี้ยนพูดสิ่งสุดท้ายออกไปก่อนจะสลายหายไปตลอดกาล หอคอยดันเจี้ยนเกิดแรงสั่นสะท้านขึ้น ตัวหอคอยดันเจี้ยนด้านนอกได้มีรอยแตกจำนวนมาก
แจ๊คได้หันไปมองเศษศพิญญาดันเจี้ยน ก่อนจะพูดว่า
“เ้าจะไม่ใช้คนเดียวที่สาปแช่งฉันและจะไม่ใช่คนสุดท้ายเช่นกัน”
และแจ๊คได้หันไปทางหู่เสวียถามว่า
“มีห้องเก็บสมบัติหรือเปล่า”
“มี ดูเหมือนมีใครบางคนให้ิญญาดันเจี้ยน”
“เอามาให้ผมหน่อยครับ”
หู่เสวียมองแจ๊คก่อนจะหายตัวไป และหู่เสวียได้ปรากฏตัวอีกครั้ง เหมือน 1 วินาทีเท่านั้นที่หู่เสวียหายไป
แจ๊คอดถามไม่ได้
“ได้มาไหม”
หู่เสวียเอากระเป๋าหนังสัตว์มาให้เขา ก่อนที่จะพูดอะไร หู่เสวียได้จับแจ๊คและะโออกนอกหอคอยดันเจี้ยน ต่อมาหอคอยดันเจี้ยนได้ถล่มลงมากลายเป็เศษหินจำนวนมากกลายเป็ูเาหินขนาดเล็ก
แจ๊คมองเศษซากูเาหินด้วยความภูมิใจก่อนหันไปบอกหู่เสวีย
“เป็ไงฉันเท่ไหม ดูเ้าหอคอยดันเจี้ยนนั้นมาดูถูกฉัน เป็ไงละ ผลที่ตามมาคือ แตกสลาย ฮ่า ๆ ๆ”
แจ๊คได้หัวเราะ แล้วมองที่กระเป๋าโง่ ๆ อันหนึ่ง
“นี้คือ”
“กระเป๋ามิติสามารถบรรจุได้ถึง 2 ห้องนอน”
แจ๊คได้ยินอย่างนั้นไม่รอช้าเปิดกระเป๋าขึ้นมาทันทีไม่รอช้าก่อนจะพบกับสิ่งที่น่าใ
“มีของภายในกระเป๋านี้เยอะมาก”
“ฉันรวยแล้วววววว”
……………………………………………………………………………………..
………………………………………………………………………………………