แด๊ดดี้ที่ไม่ใช่พ่อ
ตอน หวานแหวว
หลายวันต่อมา
พนักงานหลายคนกำลังเดินออกจากผับหรูย่านคนรวย ทว่ากลับมีหนุ่มใหญ่คนนึงกำลังยืนจิบเหล้าเพียวๆจากแก้วที่ใส่น้ำแข็งหนึ่งก้อน
ร่างผอมสูงแบบพระเอกหนังรักเกาหลีในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำกับกางเกงสแล็คดำช่างดูสง่าท่ามกลางแสงไฟบนเพดาน
"ออนเดอะร็อคเลยเหรอคะ" เสียงใสเจื้อยแล้วของเด็กสาวดังอยู่ข้างหลังหนุ่มใหญ่ที่ยืนเกาะบาร์เหล้าอยู่
"หนูมินตรา พ่อฝันไปรึเปล่า" พ่อชาหันมายืนงงขณะก้มมองเด็กสาวร่างบางอรชรที่สะพายกระเป๋าเป้สีชมพูอยู่
"พอดีพ่อโรมต้องไปธุระคืนนี้ค่ะ เค้าเลยมาส่งหนูก่อนคืนนี้เลย"
ห๊ะ! หนุ่มตัวผอมสูงยังงงๆ เค้าน่าจะเมาได้ที่อยู่
"ไม่ดีหรือคะ จะได้ไม่ต้องไปรับหนูไง" มินตราเอ่ยแล้วเดินมาเขย่งเท้านั่งบนเก้าอี้ทรงสูงที่หน้าเคาน์เตอร์
"ธุระอะไร รีบจังมาดึกดื่น โรมนะโรม ขืนพาลูกเกิดอุบัติเหตุข้าเอาตายเเน่"
พ่อชาบ่นแล้วยกมือใหญ่ๆขึ้นมาลูบหัวเด็กสาวที่นั่งข้างขวาของเค้า
"ธุระอะไรก็ไม่รู้ค่ะ แต่ตอนนี้หนูหิวแล้ว" มินตราเอ่ย
"อ้องั้นรอแป๊บนะจ๊ะ" พ่อชาเอ่ยแล้วรีบลุกลี้ลุกลนวิ่งขึ้นบันใดวนของผับหรูไปชั้นสอง
โครม! ๆ เสียงคุณพ่อเตะชนเก้าอี้ดังโครมคราม สักพักมีเสียงเครื่องปั่นดังวื๊ด! ๆ
เพียงอึดใจเดียวพ่อหนุ่มร่างสูงก็วิ่งลงมาเสิร์ฟน้ำอะโวคาโดปั่นกับขนมปังทาแยมสตอเบอรี่อันน่ากิน
เด็กสาวในชุดเสื้อยืดเอวลอยกับกระโปรงจีบบานเสมอเข่ากำลังนั่งก้มหน้าก้มตากินอาหารตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย คุณพ่อเดินขึ้นเวทีไปเปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียงและเปิดไฟหมุนบนเพดาน
เพลงช้าสากลดังคลอเบาๆขณะที่ไฟเจ็ดสีหมุนสว่างไปทั่ว บรรยากาศยามดึกช่างโรแมนติกเสียเหลือเกิน
"มาเต้นกันไหม มินตรา" พ่อชาเอ่ยขณะยื่นมือจากเวทีลงมาหาเด็กสาวร่างบาง
"หนูเต้นไม่เป็" สาวน้อยตอบ
"เต้นรำไง เดี๋ยวสอน" คุณพ่อเอ่ย
มินตราปาดน้ำผลไม้ที่เลอะปากแล้วะโลงเก้าอี้ตัวสูงวิ่งไปหาพ่อชา ยื่นมือน้อยให้เค้าดึงขึ้นเวทีก่อนจะเงยมองหน้าหล่อขาวที่สูงจนคอเคล็ด
หนุ่มใหญ่โอบแขนซ้ายรอบเอวเด็กสาวก่อนจะใช้มือขวาจับกุมมือซ้ายของเธอแล้วพาเต้นรำไปตามจังหวะดนตรี
ฮิ! ๆ ๆ ๆ มินตราหัวเราะชอบใจเมื่อคุณพ่อพาเธอเต้นหมุนตัว
ชั่วครู่คุณพ่อก็สอดมือกับรักแร้สองข้างแล้วยกร่างเพรียวบางสวยสง่าขึ้นเหนือหัวก่อนจะหมุนตัว
อ๊าา! ฮิ! ๆ ๆ มินตรายิ้มกว้างขณะโดนอุ้มหมุนจนผมยาวปลิวว่อน รู้สึกเหมือนเป็เด็กตัวน้อยๆอีกครา
แฮ่ก! ๆ ๆ พ่อชาหยุดหมุนตัวและหอบหายใจแรง เค้าเงยหน้ามองเด็กสาวและส่งยิ้มยิงฟันที่ทำให้ใจสั่นระรัว
มือใหญ่ค่อยๆเอาร่างเล็กบางลงช้าๆ มือน้อยจับบ่าพ่อชาและหน้าเรียวเล็กจ่อเหนือบนหน้าหล่อขาวนิดๆ ทั้งสองหายใจรดกันก่อนจะทำปากจู๋
จุ๊บ! ๆ ๆ พ่อชายื่นหน้าขึ้นมาอีกนิดแล้วประกบปากแดงจูบปากสีชมพูที่เรียวบางอย่างนุ่มนวลทะนุถนอม
อื้อ! อา! เด็กสาวร้องครางหงิงๆขณะที่เม้มปากจูบตอบคุณพ่ออยางแ่เบา
พ่อชาเริ่มอุ้มมินตราหมุนตัวช้าๆขณะที่จูบกันอยู่ ดวงตากลมแป๋วของเด็กสาวปิดลงสนิทแนบ รู้สึกตัวเบาเหมือนกับว่าโลกนี้ไร้แรงดึงดูด
เพียงชั่วนาทีกลับรู้สึกว่านานแสนนาน มือน้อยจิกเสื้อบนบ่าคุณพ่อเมื่อเค้าสอดลิ้นเข้ามาแตะกับลิ้นของเธอ ทว่าจู่ๆเค้าก็ดึงหน้ากลับและเอาปากที่แตะกันออก
อร๊ะ! เด็กสาวร้องครางและลืมตาพลันใด เธอกำลังอารมณ์ค้างอย่างหนักที่จู่ๆหนุ่มใหญ่ก็เลิกจูบไปเสียดื้อๆ
ดวงตาประสานกันอยู่อึดใจเดียวแต่กลับสร้างความโหยหาอันทรมาน ใบหน้าหล่ออยู่เพียงใกล้ๆแต่ไม่อาจไปหาเค้าได้เลย ลมหายใจร้อนผ่าวก็พวยพ่นขึ้นมาใส่แก้มสองข้างจนร้อนวูบๆวาบๆ
พ่อชาแลบลิ้นยาวๆออกมาแล้วพยักหน้าเบาๆหนึ่งที
แผล็บ! ๆ ๆ เด็กสาวแลบลิ้นออกมาแตะปลายลิ้นกับคุณพ่อ อ๊ะ! รู้สึกเสียวแปล๊บที่หน้าอกราวกับโดนไฟฟ้าช็อตเข้าจังๆตรงลิ้นปี่
ทั้งสองวนลิ้นใส่กันจนน้ำลายสอก่อนจะประกบปากชนกันแล้วต่างก็ดูดแย่งเอาน้ำลายของอีกฝ่ายไปกลืนกิน
กลิ่นเหล้าในปากคุณพ่อพาให้เด็กสาวมึนจนหน้าแดง หัวใจเต้นแรงขึ้นขณะที่สองมือยกจากบ่ากว้างขึ้นมาทาบแก้มสองข้างของเค้าและดึงหน้าหล่อให้จูบแนบกับปากของเธอรุนแรงขึ้นอีก
อืมม! อาาส์! เสียงครางของหนุ่มใหญ่ช่างเร้าอารมณ์ พาเด็กสาวรุ่นลูกให้เตลิดเปิดเปิงไปไกล
จูบที่ปากแต่รู้สึกร้อนที่หว่างขา มีน้ำน้อยๆไหลซึมออกมาจากร่องอันบริสุทธิ์จนรู้สึกว่าเป้ากางเกงในกำลังเปียกชุ่ม
ฟุ่บ! พ่อชาวางร่างเล็กบางลงยืนแล้วก้มกอดไว้แแ่จนหายไปในอ้อมอกกว้าง
"หนูสวยเหมือนแม่เลย ทำให้นึกถึงแม่ที่ทิ้งกันไป" เสียงสั่นเครือของพ่อเลี้ยงดังแว่วข้างหู
เด็กสาวเขย่งเท้าและกางแขนเรียวเล็กโอบรัดหลังแผ่นกว้างในพลันใด ใบหน้าที่ซบอกแดงก่ำขณะที่น้ำตาไหลอาบเสื้อเชิ้ตดำ
"ไม่เป็ไรนะคะ หนูอยู่ตรงนี้แล้ว จะมีหนูอยู่เสมอ ไม่ต้องคิดถึงเธอเเล้วนะคะ"
สาวน้อยปลอบคุณพ่อ
"อื้อ! ครับ ขอบคุณนะที่หนูเติบโตมาเป็อย่างดี" หนุ่มใหญ่คลายกอดออกและมองตากลมแป๋วที่เลอะน้ำใส
"ขอบคุณเช่นกันนะคะที่รักและเลี้ยงหนูมาเป็อย่างดี หนูรักคุณค่ะ"
เด็กสาวเอ่ยขณะเงยมองใบหน้าที่เรียวหล่อคมขาว เธอไม่แน่ใจแล้วว่ารักของเธอนั้นเป็แบบไหนกันแน่ รักแบบพ่อลูกหรือแบบสามีภรรยา
แต่ที่แน่ๆคือเธอรักแบบนี้กับคุณพ่อทั้งสามคน
"คืนนี้นอนด้วยกันนะ" พ่อชาเอ่ยประโยคคุ้นๆที่พ่อโรมชอบพูดอยู่บ่อยๆ
"ได้สิคะ" มินตราตอบแล้วลากแขนพ่อด้วยสองมือน้อยลงจากเวที
173
