วันเสาร์ในตอนสาย ๆ อากาศช่างดีมากจริง ๆ ผมกำลังนอนแผ่หราอยู่บนเตียงของตนเองอย่างมีความสุข และวางแผนว่าจะทำอะไรดี…
เล่นเกมดีไหม..? หรือดูหนังโป๊เปิดเสียงดังลั่นห้อง หรือไม่ก็แอบไปเอากางเกงในกับยกทรงของคุณแม่เอวีตนสวยมาชักว่าวเล่น
คุณอาจจะแปลกใจว่าทำไม่ผมถึงทำเช่นนั้นได้ แล้วคนอื่น ๆ หายไปไหนกันหมด..
คำตอบก็คือวันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านน่ะสิครับ
คุณแม่เอวีคนสวยของผมไปเจอเพื่อน เอวีของเธอคนหนึ่ง ซึ่งแม่บอกว่าไม่ได้พบกันนานมาก ๆ ผมล่ะอยากรู้จริง ๆ ว่าเป็อดีตดาราเอวีคนไหน จะใช่คนที่ผมรู้จักหรือเคยเสพผลงานรึเปล่า แม่ไม่ได้บอกอะไรมากด้วย บอกแค่ว่าเย็น ๆ ถึงจะกลับ เฮ้ออออ เซ็งเลย
ถัดมาก็เป็คุณพ่อ แม้วันนี้จะเป็วันหยุดแต่เหมือนบอกว่าที่บริษัทมีงานค้างก็เลยต้องไปทำให้จบ ช่างขยันขันแข็งดีจริง ๆ ต้องนี้แหละที่ผมนับถือพ่อ ยกเว้นเื่ที่พ่อเล่นชู้กับลูกพี่ลูกน้องผม และแอบสวมเขาให้แม่ เื่นี้เื่เดียวที่ผมให้อภัยเขาไม่ได้จริง ๆ
และพอพูดถึงตัวต้นเื่ วันนี้เธอเองก็ไม่อยู่เช่นกันเห็นบอกจะออกไปเดินเที่ยวกับเพื่อนสาว ไปเที่ยวหรือไปหาผู้ชายก็ไม่รู้ เอ๊ะ..! หรือว่า… พ่อกับพี่ซายากะจะแอบไปเจอกันข้างนอกเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
มันก็มีโอกาสเกิดขึ้นได้มากทีเดียว ยิ่งแม่เองก็ไม่อยู่แบบนี้ด้วย และพอผมนึกแบบนี้ขึ้นมาได้ ผมก็ยิ่งอยากจะหาทางบอกแม่ให้ได้ไว ๆ จัง ทุกอย่างมันจะได้จบ ๆ สักที ต่อให้ต้องแลกมาด้วย ชีวิตครอบครัวของผมก็ตาม แต่ติดตรงจะบอกทีไร ผมก็มีอันโดนยัยซายากะลูกพี่ลูกน้องคนเสียว ลากไปปิดปากจนหมดแรง เสียน้ำทุกที เฮ้ออออ…อออ..เศร้า
ผมคิดในใจด้วยความหดหู่ ก่อนจะนอนเหม่อลอยมองเพเดนห้องไปเรื่อย ๆ ผมเป็แบบนั้นอยู่นานเลย ก็จะพลันลุกพรวดขึ้นมา และตัดสินใจว่า..
ไปหาเ้าโชอิจิเพื่อนรักของผมดีกว่า เกมก็อยากเล่นอยู่หรอกแต่เล่นจนเบื่อแล้ว จะดูหนัง18+ ก็มีแต่ซ้ำ ๆ ่นี้วงการเอวีเป็อะไรนะ สงสัยเพราะโควิดงานใหม่ ๆ ก็เลยหยุดชะงัก ส่วนเื่จะแอบไปเอายกทรงกางเกงในคุณแม่เอวีมาดม แล้วช่วยตัวเอง ไอ้ผมก็ไม่ได้โรคจิตขนาดนั้น ถ้าจะดม ถ้าจะชัก…ไว้มีโอกาสเหมาะ ๆ ค่อยหาทางทำกับตัวจริงเลยดีกว่า อิอิ
พอคิดจบผมก็ะโลงจากเตียง ออกจากห้องนอน และเดินออกจากห้องของคอนโดเพื่อจะไปหาเ้าโชอิจิ แต่ทว่า…ในเวลานั้นเอง สายตาของผมก็เหลือบไปเห็น เพื่อนข้างห้องซึ่งน่าจะพึ่งย้ายเข้ามาใหม่ เธอเป็ผู้หญิงวัยกลางคนที่หน้าสะสวย แถม…รูปร่างยังอวบอึ๋มสุด ๆ โดยเฉพาะหน้าอก ขาดของมันไม่แพ้ของคุณแม่เอวีผมเลย และที่สำคัญใบหน้าของเธอยังดูคุ้นตาผมสุด ๆ เพียงแต่ผมนึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน
"อึบ… อึบ… หนักจังแฮะ กล่องนี้เราใส่อะไรไว้นะ จะเรียกให้วาตารุมาช่วยก็ไม่น่าจะไหวอยู่ดี"
หญิงสาวคนนั้นพยายามจะแบกกล่องใบใหญ่สีน้ำตาลกล่องหนึ่งเข้าห้อง แต่ดูเหมือนเธอจะยกไม่ไหว จึงบ่นพึมพำออกมา พร้อมยกมือบาดเหงื่อ
"เอ่อ… ให้ ให้ ผมช่วยไหมครับ" ผมเดินเข้าไปหาเธอ ก่อนระบาย และเอ่ยปากขึ้น หญิงสาวคนนั้นเงยหน้ามามองผมด้วยท่าทางงง ๆ
"อะ เอ๋…? หนูจะช่วยป้าเหรอ น่ารักจัง งั้นรบกวนหน่อยนะจ๊ะ ถ้าเราสองคนช่วยกันน่าจะยกไหว" หญิงสาวคนนั้นแย้มยิ้มก่อนจะกล่าวขึ้น
น้ำเสียงของเธอช่างไพเราะยิ่งนัก และอย่างที่บอกว่าผมคุ้นเสียงเธอมาก ๆ ต้องเคยเจอกันมาก่อนแน่ ๆ แต่ที่ไหนกันนะ…
จากนั้นผมกับเธอก็ช่วยกันยกเ้ากล่องใบใหญ่ใบนั้นเข้าไปในห้อง..
"เอาไปวางกันตรงนั้นเลยจ๊ะ เดี๋ยวป้าแกะออกมาแยกเอง" เธอเอ่ยขึ้นก่อนที่พวกเราจะเอามันไปวางตรงมุมห้อง
ภายในห้องที่ผมเห็นยามนี้ค่อนข้างจะรกสุด ๆ มีกล่องกระดาษหลายกล่องวางระเกะกะอยู่เต็มไปหมด นอกจากนั้นก็เป็ข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็เต็มไปหมด แต่น่าแปลกมาก ๆ ที่ผมกลับไปพบใครเลย และด้วยความสงสัยผมจึงเอ่ยปากถามเธอออกมา
"ข้าวของเยอะจังนะครับ คุณป้าอยู่คนเดียวงั้นเหรอครับ...?"
"ไม่หรอกจ๊ะ ป้าอยู่กับลูกชายสองคนส่วนสามีนั้น……"
หญิงสาววัยกลางคนเงียบเสียงไปเมื่อเธอพูดถึงสามี แถมสีหน้ายังดูเศร้าสร้อยลงอย่างเห็นได้ชัด และพอผมเห็นเช่นนั้นก็รู้ตัวว่าได้ถามอะไรที่ไม่สมควรถามเข้าให้แล้ว จึงต้องรีบเปลี่ยนบทสนทนาก่อนที่บรรยากาศจะแย่ลง
"อะ จะ จริงสิผมยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ผมโทรุคุงครับ อาศัยอยู่ห้องข้าง ๆ นี่กับคุณแม่ คุณพ่อ และ ลูกพี่ลูกน้องอีกคน"
พอผมพูดโพล่งออกมาแบบนั้น หญิงสาววัยกลางคนก็ทำท่าใเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะส่งยิ้มสดใสให้ผม และเริ่มแนะนำตัวบ้าง
"ป้าชื่อ เมงุริ นะจ๊ะโทรุคุงพึ่งจะย้ายมาใหม่ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย"
คุณป้าเมงุริ เอ่ยพร้อมกับโค้งตัวลง และในยามนั้นที่เ้า….สองเต้าขาวคัพ G ตรงคอเสื้อของเธอก็ล้นทะลักลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลก
สองตาของผมพลันเบิกกว้าง อย่างตื่นตะลึง และเกือบจะทำให้เ้าโทรุน้อยตรงเป้าตุงโด่ออกมาอย่างน่าเกลียด ดีว่าในตอนนั้นก็ได้มีเสียงเล็ก ๆ ของใครบางคนดังขึ้น
"คุณแม่ฮับ ไอ้นี่เอาไว่ตรงไหนเย๋อ"
เ้าของเสียงพูดเป็เด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ ในชุดเอี๊ยม เดินต้วมเตี้ยมออกมาจากอีกห้องพร้ะหลิวสีเงินในมือ
"อ่ะ วาตารุ อันนี้ต้องเอาไปไว้ในในครัวไงจ๊ะ ว่าแต่มานี่มาเดี๋ยว แม่จะแนะนำพี่ชายข้างห้องให้รู้จัก"
คุณป้า เมงุริ กล่าวขึ้นก่อนจะกวักมือเรียกเด็กน้อยซึ่งน่าจะเป็ลูกชายของที่อย่างที่บอกผมเมื่อครู่ให้เข้ามา เมื่อเขามาใกล้ ๆ ดูท่าทางเขาจะไม่หวาดกลัวคนแปลกหน้าอย่างผมแม้แต่น้อย แถมยังกล่าวทักทายอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
"สวัสดีฮับ พี่ชายผมชื่อ วาตารุ อายุฉามขวบฮ้าบ.."
"สวัสดี วาตารุคุง พี่ชื่อ โทรุนะ ยินดีที่ได้รู้จัก"
ผมนั่งคุกเข่าลง ก่อนจะยิ้ม และเอ่ยปากทักทายเขา จากนั้นคุณป้าเมงุริก็พูดขึ้นต่อ
"วาตารุ แม่ว่าลูกเขาไปนั่งเล่นของเล่นในห้องเถอะ ไม่ต้องช่วยแม่แล้ว เดี๋ยวของที่เหลือแม่…"
คุณป้าเมงุริพูดกับลูกชายตัวน้อยของเธอ ก่อนจะกวาดตามองของมากมายที่วางเรียงร่ายอยู่ทั่วห้อง จากนั้นก็ยิ้มแห้ง ๆ ซึ่งผมก็พอจะเดาได้ว่าเธอรู้สึกยังไง
"เอ่อ…. คุณป้าเมงุริครับ"
"หือ...? ว่าไงจ๊ะโทรุคุง"
"ถ้าไม่ว่าอะไรให้ผมช่วยยก ช่วยจัดของไหมครับ ไหน ๆ วันนี้ผมก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว" (ผมไม่ได้หน้าหม้อตอแหลนะ ที่บอกจะหาเ้าโชอิจิผมก็ยังไม่ได้ไลน์ ยังไม่ได้โทรไปนัดมันไว้ เพราะงั้นถ้าเปลี่ยนใจไม่ไปก็ไม่ผิดอะไร)
"เอ๋...? แต่มันจะดีเหรอจ๊ะ ป้าไม่อยากรบกวนโทรุคุงเลย พึ่งจะรู้จักกันแท้ ๆ"
"ไม่รบกวนหรอกครับ ผมยินดีช่วยคุณป้า"
"อุ๊ย! เป็เด็กดี น่ารักจัง งั้นป้าฝากด้วยนะจ๊ะ ถ้าเสร็จไวเดี๋ยวป้าทำของอร่อย ๆ ให้ทานเพื่อเป็การขอบคุณนะ"
ป้าเมงุริยิ้มอย่างน่ารักก่อนที่เธอจะเอ่ยขึ้น จากนั้นผมกับเธอก็เริ่มช่วยกันจัดข้าว จัดของที่วางเกะกะกันอยู่ในห้อง
ของเยอะมาก ๆ กล่องที่ใส่มันว่าเยอะแล้ว แต่พอแกะของออกมากลับเยอะกว่าอีก บางชิ้นกระจุกกระจิก บางชิ้นก็ใหญ่มาก เข้าใจแล้วว่า ถ้าแค่คุณป้าเมงุริทำคนเดียวคงไม่เสร็จแน่ ๆ ไหนจะต้องดูลูกชายตัวน้อยวัย 3 ขวบที่กำลังซนอีก คิดถูกแล้วที่ผมตัดสินใจช่วยเธอ…
แม้ผมจะเหนื่อยมาก ๆ แต่บาง่ที่ผมได้ช่วยคุณป้าเมงุริคนสวยมันก็คุ้มจริง ๆ เช่นยามที่เธอหันหลังก้มตัวจนสะโพกอวบอัด ปรากฏต่อหน้าผม หรือยามที่เธอก้ม ๆ เงย ๆ อย่างไม่ระวังจนสายตาผมสามารถมองลอดเข้าไปในคอเสื้อลึกกว้าง เห็นเ้าคัพ G สองเต้าแบบเต็ม ๆ อ๊า..แค่นี่ก็หายเหนื่อยเป็ปลิดทิ้ง แต่เหมือนจะ….เริ่มเงี่ยนแทน
ผมคาดว่าถ้าช่วยจัดของเสร็จ คงจะต้องขอยืมเข้าห้องน้ำของคุณป้าเมงุริสักหน่อยแล้ว เข้าไปล้างหน้าล้างตา…อย่าคิดมาก ก็เหนื่อยจนเหงื่อออกไง ฮ่า ๆ ๆ ๆ
จบตอน
3K
![สาวชาวนาผู้ชั่วร้ายกับระบบวิเศษ 【 农门坏丫头 】[แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1662953995_99345856.webp)