แท่นเคลื่อนย้ายค่อยๆหมุนช้าลงๆ จนหยุดนิ่งแล้วจึงเริ่มหมุนอีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่ใช่มีเพียงสีดำที่มืดมิด แต่มีสีขาวปรากฏขึ้นมาบางครั้งก็กลายเป็สีรุ้งหมุนไปคนละฝั่งกับสีดำผสมปนเปกันไปดูแล้วลายตาเป็อย่างมาก !?
“เอาละจ๊ะปลายทางก็คือป่าช้ากังวลพักผ่อนให้สบายพรุ่งนี้พี่สาวจะไปรับนะจ๊ะ” รุ่นพี่มาลีกล่าวก่อนจะส่งเครื่องมือบางอย่างมาให้ทุกคนมันเหมือนจานขนาดฝ่ามือ2ใบคว่ำประกบกัน ฮาอินรับมาโดยไม่รู้ว่ามันคืออะไร!?แต่เขาเห็นทุกคนรับมาแล้วหมุนหน้าจานไปคนล่ะฝั่ง จะปรากฏชั้นพลังงานบางอย่างปกคลุมพวกเขาไว้เมื่อเป็เช่นนั้นพวกเขาจึงเดินเข้าไปในแท่นเคลื่อนย้ายฮาอินไม่รอช้าเขาเลียนแบบทันที
(วูปปป) เมื่อทุกคนปรากฏขึ้นอีกครั้งและมองสำรวจสภาพโดยรอบ สิ่งที่เห็นสามารถทำให้คนขวัญอ่อนสติแตกได้ต้นไม้ขนาดใหญ่มากมายหลายต้น
และสูงเกินกว่า100เมตรกิ่งก้านใบแผ่ขยายปกคลุมจนแทบไม่มีแสงเล็ดลอดส่องลงมาบวกกับหมอกควันที่หนาแน่นผิดปกติทำให้สิ่งที่อยู่ในระยะสายตาของฮาอินและคนอื่นๆมีเพียงรากไม้ขนาดใหญ่ที่เลื้อยคตเคี้ยวไปมามองดูเหมือนงูที่สามารถกลืนกินพวกเขาได้ในคำเดียว
"เฮ้....อังคารเ้าจะไปไหนน่ะ!?"
ขรรฟ้าะโถามอังคารที่ไม่รู้เดินออกไปั้แ่เมื่อไหร่!?
"สำรวจ"!!เสียงอังคารตอบกลับมาก่อนที่ร่างของเขาจะหายไปท่ามกลางหมอกควัน"คุณหนูผู้นี้ก็จะสำรวจบ้าง!?"
ขรรฟ้ารีบห้ามไว้ทันที!!"แต่รุ่นพี่บอกแค่ให้เรามาค้างคืนที่นี่ไม่ใช่เหรอ!? คงไม่จำเป็ต้องไปไกลกว่านี้หรอกมั้ง!?"ขรรฟ้าพูดอย่างมีเหตุผล
"ถ้าเ้ากลัวก็กลับบ้านไปดูดนมแม่ซะ!!"หนูน้อยนิมิตตอบกลับ
"เ้าพูดอะไร!?ข้าจะกลัวได้ยังไง!? ฮะ..ฮาอินเ้าก็ไปด้วยหรือ!?"ขรรฟ้ามองไปยัง ธาราที่เหลือคนสุดท้าย!? "เ้าคงมะ-"!!? พูดยังไม่ทันจบเธอก็เดินออกไปแล้ว!?
(กึก) ธาราหันกลับมาพูดกับขรรฟ้า!?"เ้าบอกว่า้าิญญาผู้ช่วยไม่ใช่หรือ!? ข้างในอาจมีนางฟ้าแสนงดงามรอคอยที่จะได้ติดตามนักดาบอันดับหนึ่งอยู่ก็ได้!?"ธารายิ้มและเดินหน้าต่อไป
"ถ้าอย่างนั้นนางฟ้าแสนงดงามคงรอข้านานแล้ว!?ช้าไม่ได้แล้ว!? รีบไปกันเถอะ!? นางฟ้าของข้าาา!?" ขรรฟ้ารีบวิ่งขึ้นมาเป็ผู้นำกลุ่มทันที!!
"เ้าดาบบ้ากล้าดียังไง มาแซงคุณหนูผู้นี้!"~~~
ฮาอินมองสำรวจป่าช้ากังวลนอกจากต้นไม้ที่สูงใหญ่อย่างน่ากลัวก็ไม่มีอะไรอีกเลย!? พวกเขาเดินมาก็นานแล้วยังไม่เจอแม้แต่มดซักตัว!!แม้แต่เสียงนกเสียงแมลงก็ไม่มี!?
"ชิเ้ามืดมนนั่นหายไปไหนนะ!?ต้องไปแอบทำเื่ไม่ดีอยู่แน่ๆ!?"
หนูน้อยนิมิตบ่นอย่างเบื่อหน่ายเธอเดินจนเหนื่อยแล้วแต่ยังไม่เจอเื่สนุกเลย!? "นางฟ้าแสนงดงามของข้าล่ะ!?"ขรรฟ้าถามหนูน้อยนิมิตที่ตอนนี้นั่งอยู่บนไหล่ของเขา"ของพันนั้นจะไปมีได้ไงเ้าดาบโง่!?" อย่าว่าแต่นางฟ้าเลย!?พวกเขายังไม่เจอิญญาสักตนด้วยซ้ำ!!?
“เ้ามั่นใจมาก”!!?อยู่ๆธาราก็มองไปยังฮาอินแล้วกล่าวขึ้น
“เอ๋..!ข้าหรือ? มั่นใจอะไร!?” ฮาอินสงสัยเธอ้าจะสื่ออะไร
“เ้ามั่นใจมากว่าจะชนะราทัน!?” ธารากล่าวเสริม
“แน่นนอน ข้ามั่นใจร้อยล้านเปอร์เซ็นต์!”ฮาอินกล่าวอย่างมั่นใจ
“แล้วถ้าเ้าแพ้ล่ะ!?”
“ไม่มีทาง”!!
“แล้วถ้าเกิดสมมุติว่าเ้าแพ้ล่ะ!?”ธารายังคงไม่ลดละ ฮาอินมองดูเธอ ไม่รู้ทำไมแต่ดูเหมือนเธอจริงจังมาก
“ไม่มีทางมีเพียงข้าชนะหรือตายไปพร้อมกันเท่านั้น!?” ฮาอินกล่าวอย่างหนักแน่นฮาอินไม่้าพูดถึงมันอีกึงเปลี่ยนหัวข้อทันที
"คงไม่ใช่ว่าิญญาที่นี่หนีไปหมดแล้วกระมัง!?"ฮาอินสงสัยมานานแล้ว!?
"ความเป็ไปได้เท่ากับ0!?" ธาราเอ่ยขึ้น!!
"ทำไมล่ะ!?"
“เ้ารู้มั้ยว่าตอนนี้เ้าไม่ได้อยู่ในจักรวาลเดียวกันกับน่านน้ำสีครามอีกต่อไป”!!?ธารากล่าวคำที่ฮาอินรู้สึกใหนักมาก!!
ไม่ใช่จักรวาลเดียวกัน!?
“แล้วจักรวาลคือสิ่งใด?” ฮาอินกล่าว
“เ้า.....!?” หนูน้อยนิมิตอยากจะเขกกะบาลเ้าโง่ผู้นี้จริงๆแต่เธอี้เีทะเลาะกับิญญาโง่!?
“สิ่งที่เรียกว่าจักรวาลก็คืออะไรก็ตามที่ พื้นที่ เวลา และแสง อยู่รวมกัน” ธาราพูดอย่างเนือยๆฮาอินมองขึ้นข้างบน เข้ารู้สึกว่าตอนนี้แสงส่องผ่านลงมาไม่ได้เลย!?
“ไม่ใช่แสงจากดวงอาทิตย์!มันคือแสงก่อนที่จะเป็ดวงอาทิตย์ และแสงของจักรวาลหนึ่งกับอีกจักรวาลหนึ่งจะเชื่อมโยงถึงกันเป็บางครั้งบางคราวเมื่อเราจับสัญญาณได้เราจึงเชื่อมโยงมันอย่างถาวรด้วยกฎของพื้นที่และเวลา”ธารากล่าวเสริม
“เอ๋...!!แสงก่อนที่จะเป็ดวงอาทิตย์มันเป็อย่างไร!?”ฮาอินนึกภาพไม่ออก
“ข้าไม่รู้บอกได้แค่ว่ามันคือแสงที่ไม่มีความร้อนผู้ชำนาญการรบนิยามมันว่าปราณ ผู้ผจญภัยนิยามมันว่าบิ๊กแบง!ไม่ว่าที่ใดเมื่อมีครบสามสิ่งก็จะกลายเป็จักรวาล แห่ง3มติมิติโลกธาตุ”! ธารากล่าวอย่างรวบรัด
“อ้าวแล้วสมาคมผู้ใช้ดาบล่ะนิยามมันว่าอะไร?”ขรรฟ้าถามอย่างสงสัยเขาอยู่สถาบันผู้ใช้ดาบมา1ปีไม่เคยได้ยินเื่นี้เช่นกัน!
ธาราเหลือบมองอย่างจนใจ
“สถาบันผู้ใช้ดาบพวกเขาไม่สนใจจะนิยามว่าพวกมันคือสิ่งใดพวกเขาสนใจแต่ดาบเท่านั้น ในหัวของพวกเขามีเพียงว่า ตัดได้หรือตัดไม่ได้เท่านั้น”!!
“มีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่จะเข้าสถาบันผู้ใช้ดาบได้!?”หนูน้อยนิมิตกล่าวเสริม
ขรรฟ้าเงียบโชคดีที่ตอนนี้เขาไม่ใช่สถาบันผู้ใช้ดาบอีกต่อไป!!?
“แล้วข้างนอกจักรวาลเล่าคือสิ่งใด?”ฮาอินอุทานอย่างสงสัย
“ข้างนอกจักรวาลคืออะไรก็แล้วแต่ที่มีเพียงพื้นที่และแสง แสงและเวลา เวลาและพื้นที่ สรุปว่าไม่ว่ามันจะเป็อะไรมันก็จะมีแค่สองอย่าง เมื่อครบ3อย่างมันจะกลายเป็จักรวาล”ธารากล่าวพลางสำรวจรอบๆ
“ข้าว่าเราพักกันแถวนี้ดีกว่า!?”เธอกล่าวขึ้นพร้อมจัดแจงพื้นที่นั่งลง
“ข้าเห็นด้วยข้าเหนื่อยแล้ว”!!หนูน้อยนิมิตยกมือเห็นด้วยขณะที่นั่งอยู่บนคอขรรฟ้า
“เ้าจะเหนื่อยได้อย่างไร!?”ขรรฟ้าบ่น
ฮาอินนั่งลงขณะที่กำลังคิดและจินตนาการถึงพื้นที่นอกจักรวาลแต่เขาคิดไม่ออกจริงๆ!?
(พรึบ)!!
ธาราฉายภาพขึ้นจากเครื่องมือบางอย่างของเธอ!?
“ดูนี่! สิ่งนี้เกิดจากการตายของดาวขนาดใหญ่ส่งผลให้พื้นที่ขาดหายไปหนึ่งมิติ เวลาก็ขาดหายไหนึ่งมิติแม้แสงก็ขาดหายไปหนึ่งมิติ เพราฉะนั้นเ้าสามารถจินตนาการได้ว่า สถานที่ๆไมใช่จักรวาลก็คงไม่ต่างกันนัก!?”ธารากล่าวเพื่อให้ฮาอินหายสงสัยไปก่อน
“ถ้าอย่างนั้นเ้าสิ่งนั้นมันจะกลายเป็จักรวาลใช้หรือไม่!?”ฮาอินกล่าวดูเหมือนความสงสัยเขาจะไม่มีที่สิ้นสุด
“อาจจะใช่หรืออาจจะไม่หากพื้นที่ครบ3มิติ เวลาครบ3มิติแสงครบ3มิติ และรวมเข้าด้วยกันอย่างลงตัวก็อาจจะกลายเป็จักรวาลขนาดเล็กและส่งผลให้จักวาลขนาดใหญ่ขยายขึ้นก็ได้ แต่ยังไม่เคยมีใครเห็นการกำเนิดของจักรวาล!?”
ธาราเหล่ตา
“ที่จริงเ้าสิ่งนี้ที่สถาบันผู้ผจญภัยนิยามว่าหลุมดำแต่พวกเรานิยามว่า วัฏจักรแห่งมิติ และวัฏจักรแห่งมิติมันก็เกิดอยู่ตลอดทุกที่ทุกเวลาแม้แต่ในร่างกายของเ้าแต่มันเล็กน้อยมากและก่อนที่เ้าจะรู้ว่ามันเกิดขึ้นมันก็ถูกเติมเต็มจนกลายเป็3มิติใหม่แล้ว และเมื่อใดที่ร่างกายของเ้าไม่สามารเติมเต็มให้ครบ3มิติได้ทันร่างกายทั้งร่างของเ้าก็จะกลายเป็สองมิติหรือก็คือร่างกายที่ไร้พลังงานหรือไร้มวลหมายความว่าเ้าจะตายนั่นเอง! ...หากร่างกายของเ้ามีขั้นวิวัฒนาการหรือ มีมวลและพลังงานเท่ากับดาวขนาดใหญ่สถานที่ๆเ้าตายก็จะกลายเป็หลุมดำและดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวมันเพื่อให้ตัวมันเองครบ3มิติมันคือกฎของ3มติ มิติโลกธาตุของเรา”! ธารากล่าว เธอทำหน้าที่ที่รุ่นพี่มาลีมอบหมายอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง
“เอ๋...!ถ้าอย่างนั้นมันก็เหมือนประตูธาตุไม่ใช่หรือ?ทำไมถึงเรียกว่า วัฏจักรมิติล่ะ!?” ขรรฟ้าอุทานอย่างสงสัย
หืม...เหมือนประตูธาตุ ฮาอินแปลกใจ! น่าสนใจ ข้าไม่รู้จักประตูธาตุด้วยซ้ำ!? ฮาอินกำลังเฝ้ารอคำตอบจากสารานุกรมเคลื่อนที่ของเขา!?
“มันต่างกันที่กระบวนการประตูธาตุเกิดจากเ้าสร้างขึ้นเองเ้าจึงควบคุมมันได้ระยะหนึ่ง แต่วัฏจักรมิติมันหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ เกิดดับอยู่ตลอดเวลา”! ธารากล่าว
“แล้วข้างในหลุมดำมันเป็อย่างไร”!?ความสงสัยของฮาอินนั้นไร้ที่สิ้นสุด
“ข้าไม่รู้ ไม่มีใครเคยคิดที่จะเข้าไปสำรวจมันหรืออาจจะมี แต่ไม่มีใครมาบอกข้า หากเ้าสงสัยมาก วันใดที่เ้าเข้าไปสำรวจ อย่าลืมกลับมา บอกข้าด้วยล่ะ!?”ธารากล่าวให้กำลังใจ
“แล้วทำไมเ้าไม่เข้าไปพร้อมกับข้าล่ะถือเป็การเที่ยว หาที่พักผ่อนหย่อนใจไปในตัว!?” ฮาอินกล่าวชวน
“ข้ากลัวความมืด”!! ธาราปฏิเสธ
“เอาล่ะเรามาเข้าเื่กันเถอะทำไมข้าถึงบอกว่าโอกาสเป็0 ที่ิญญาจะหนีไป”!?ธาราพูดขณะนำปิ่นโตของเธอออกมา
“เพราะิญญาไม่สามารถผ่านแท่นเคลื่อนย้ายได้ และิญญาไม่สามารถออกจากจักรวาลของสถานศึกษาได้มีเพียงที่เดียวที่ิญญาพวกนี้จะไปได้คือมิติที่สองของจิติญญา มิตินรก์ แต่มันเป็ไปไม่ได้เพราะพวกเขาไม่อยากไปพวกเขาจึงยังคงอยู่อย่างนี้”!?
“โอ้...กล่าวได้ดีแม่หนูน้อย”!!?สิ้นเสียงธารามีเสียงชายแก่ลอยมา!!
“หืม.ๆ..ไม่เคยเห็นมนุษย์เข้ามาในป่าช้ากังวลนานมากแล้วนี่มันกี่ปีกันแล้วนะ กี่ปีแล้วกันนะ อ๊ะ ! แล้วข้าอยู่นี่มากี่ปีกันแล้วนะ!?”เสียงที่สองดังขึ้นเป็ชายแก่เช่นกัน
“เ้าเฒ่าตัวเหม็นมาไม่ให้สุ่มให้เสียง คุณหนูผู้นี้เกือบหัวใจวายตายแล้ว!เ้ารู้มั้ยหากคุณหนูผู้นี้ตายไป จักวาลนี้จะสูญเสียมากเพียงใด!?”หนูน้อยนิมิตด่ากราด เธอรู้ว่าิญญาพวกนี้ทำอะไรเธอไม่ได้
“แหมๆๆ แม่ตุ๊กตาน้อยช่วยปฏิบัติกับคนแก่ที่ตายแล้วดีๆหน่อยไม่ได้หรือ!?ข้าไม่ได้เจอใครมานานมากแล้ว” ิญญาตนแรกกล่าว
แต่ตอนนี้ขรรฟ้าไปนั่งหลบอยู่ข้างหลังหนูน้อยนิมิตแล้วถึงจะหลบได้แค่แขนข้างเดียวก็เถอะจะทำอย่างไรได้นี่เป็ิญญาที่น่าเกลียดน่ากลัวที่สุดที่เขาเคยเห็นมาิญญาทุกตนล้วนโปร่งใสเหมือนสีหลายๆสีที่มารวมกันสามารถมองทะลุผ่านได้ แต่ิญญา2ตนตรงหน้าเขามันเหมือนประกอบขึ้นด้วยน้ำอะไรสักอย่างที่น่าขยะแขยงมันมีเขียวบ้างดำบ้าง เหมือนโคลนเหมือนน้ำที่ออกมาจากของเสียรวมๆแล้วน่าขยะแขยงมากกว่าน่ากลัว!!?
ไม่รู้ธาราจุดธูปั้แ่เมื่อไหร่ก่อนจะกล่าว
“นี่คือสิ่งที่รุ่นพี่มาลีฝากข้ามาเซ่นให้พวกท่าน”!แล้วจึงปักธูปลงข้างๆปิ่นโตที่เธอนำออกมา
“โอ้....รุ่นพี่มาลีคือใครกันหรือแม่หนูน้อย”!?ิญญาตนแรกกล่าว ก่อนที่จะมานั่งลงข้างๆปิ่นโต
“อ่า..ทำไมไม่ฝากมาให้เยอะหน่อยล่ะข้าจำได้ว่าไม่ได้กินอะไรมาร้อยกว่าปีได้แล้วมั้ง!?” ิญญาตนที่สองกล่าวก่อนจะมานั่งลงใกล้ๆ
“เ้าจะกินมากกินน้อยมันต่างกันตรงไหน?แค่เ้าได้รับรู้รสชาติอีกครั้งมันก็เพียงพอแล้ว!?”หนูน้อยนิมิตกล่าวตอบเ้าิญญาโลภผู้นี้
“ทำไมพวกเขาเป็อย่างนั้นล่ะ :!?”ฮาอินสงสัยนี่คือิญญาจริงหรือ ไม่ใช่ภูตผีปีศาจที่หลุดออกมาจากที่ไหนสักแห่งแน่นะ!?
“เ้าเคยมีความคิดที่จะสร้างร่างกายให้ิญญาผู้ช่วยของเ้าหรือเปล่า”?แทนที่จะตอบธารากลับกล่าวถามขึ้น !!
เอ๋...! ฮาอินใแม้เขาจะไม่เคยคิดแต่เป็ความคิดที่ดีไม่ใช่หรือ!?
“มีใครเคยทำหรือไม่!?” ฮาอินกล่าวถามกลับไปเช่นกัน
“มี และสร้างได้สำเร็จด้วย แต่.... !?”ธาราหันไปมองิญญาทั้งสองฮาอินมองตามเช่นกัน !!?
“พวกเขาเกิดจากการสร้างร่างกายหรือ!?แล้วสร้างให้เป็แบบอื่นไม่ได้หรือ?” ฮาอินใ! ใครสร้างกัน รสนิยมแปลกเกินไปแล้ว!?
“การที่ร่างกาย จิต และิญญา ที่ไม่เคยเกี่ยวข้องกันจะหลอมรวมกันเป็มนุษย์คนหนึ่งได้ต้องใช้เวลาอย่างน้อย9เดือนในอุณหภูมิปกติของร่างกายและในสภาพแวดล้อมที่ไร้การแทรกแซงเ้าทำอย่างนั้นได้หรือเปล่า!? และที่สำคัญเวลาที่สร้างร่างกายทุกอย่างที่เอามาหลอมรวมเป็ร่างกายจะมีอนุภาคิญญาติดมาด้วยการที่ิญญาจะหลอมรวมกับร่างกายก็ต้องหลอมรวมกับอนุภาคิญญาเ่าั้ด้วยและเมื่อร่างกายนั้นเน่าสลายก่อนที่จะหลอมรวมกันสำเร็จก็เหลือเพียงิญญาที่เป็อะไรไปแล้วก็ไม่รู้!? และพวกใช้ศาสตร์มืดอวิชาทั้งหลายหากก้าวพลาดเพียงครั้งเดียวก็จะเป็เช่นนี่เหมือนกัน!?”ธารากล่าวอธิบายที่มาที่ไป
“อย่างนั้นหรือ....!? ปรากฏว่าไม่มีทางสำเร็จสินะ!แล้วไม่มีใครส่งสุคติพวกเขาได้หรือ!?” ฮาอินสงสัยแม้แต่ผอ.เซ ก็ส่งสุคติพวกเขาไม่ได้เช่นนั้นหรือ!?
“ไม่ใช่ไม่มีใครส่งสุคติพวกเขาได้ พวกเขาสามารถไปสู่สุคติได้ทุกเมื่อที่พวกเขา้าแต่พวกเขา้าอยู่ที่นี่ และพวกเขาก็มีอำนาจมากเกินกว่ากฎของมิตินรก์จะพาพวกเขาไปได้”!?ธารากล่าว
“แล้วทำไมพวกท่านไม่ไปสู่สุคติละ!?”ฮาอินกล่าวกับิญญาทั้งสอง
“หืมทำไมต้องไป!? อยู่ที่นี่ก็สบายดีมิใช่หรือ!?”ิญญาตนแรกกล่าว
“ข้าไม่อยากไปแล้วใครจะทำไม!?” ิญญาตนที่สองกล่าวตามทันที
“แล้วพวกท่านไม่้าเกิดใหม่หรือ!?”ฮาอินไม่เข้าใจิญญาพวกนี้จริงๆ
“ฮึ...เกิดใหม่ก็ตายใหม่อีกครั้ง ข้าเบื่อแล้ว!?”ิญญาตนแรกกล่าว
. “ข้าอยากนอนโง่ๆอย่างนี้สักล้านปียังดีเสียกว่า!?”ิญญาตนที่สองกล่าวเสริม
ฮาอินเหลือจะกล่าวพวกเขาเติบโตมาแบบใดกันถึงได้มีความคิดอย่างนี้ !?
“ไม่ใช่ว่า.....ก่อนตายพวกท่านเป็ผู้ใช้ดาบใช่หรือไม่!?”
“เฮ้...ฮาอินพูดอย่างนี้หมายความว่าอย่างไร!?”ขรรฟ้าะโถาม
“มันเป็อื่นไปไม่ได้แน่นอน!?” หนูน้อยนิมิตสนับสนุน
“.....!?ิญญาตนที่1
“.....!?”ิญญาตนที่2
1K
