ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     พวกเด็กๆทำให้พวกผู้ใหญ่อารมณ์ดีอย่างต่อเนื่องจริงๆ พากันหัวเราะไม่ได้หยุดจนเจ็บท้อง น้ำตาไหลกันอยู่หลายรอบต่อวันกันเลยทีเดียว

     “ดูแล้วท่าจะเจ็บจริงๆเหมือนกันนะนั่นน่ะ ลูบก้นน้อยๆของนางใหญ่เลย อิ..อิ…”ท่านแม่

     “พวกนางทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมดนะว่าไหมล่ะ??”ท่านป้าอี้

     “ใช่ๆ”คนอื่น 

     “น่าจะเจ็บพอควรล่ะนะยังลูกก้นน้อยๆไม่หยุดกันเลยนะ แต่คงจะไม่เป็นอะไรมากหรอกปล่อยให้พวกเด็กๆเขาดูแลกันเองไป”ท่านป้าฉือ

     “ใช่ๆ พวกนางดูแลกันเองได้แน่นอน”ท่านป้าอี้

     “เห็นก้อนน้อยของพวกนางนี่ก็น่าตีจริงๆนะ”ท่านแม่

 “ฮัดเช้ย….ฮัด….ฮัด…เช้ย…”พวกสาวน้อยพากันจาม

     “น่าตีจริงๆนั่นแหละกลมๆอ้วนๆแบบนั้นน่ะ”ท่านป้าฉือ

     “ฮ่า…ฮ่า….”พวกท่านอดหมั่นเขี้ยวพวกแม่นางน้อยกลุ่มนี้ไม่ได้จริงๆ เนื้อแน่นทั้งเนื้อทั้งตัวจริงๆ แก้มก็เป็นพวงห้อย แขนขาก็เป็นปล้องๆ ก้นน้อยๆก็เนื้อเต็มไปหมด เต็มไปด้วยไขมันทั้งตัวจริงๆ 

     พวกเด็กๆก็พากันสนุกสนานวิ่งเล่น ลากรถเล่นบนธารน้ำแข็งกันอย่างเพลิดเพลิน ส่วนพวกท่านพ่อ ท่านลุง พี่ชาย หลานชายก็กำลังสร้างที่พักแรม และจุดชมวิวกันอย่างเต็มที่ใช้เวลาไม่นานักจุดที่พักชมวิวก็เสร็จก่อนเป็นอันดับแรก 

     และอันต่อไปก็คือป้ายบอกจุดที่พักแห่งนี้ และติดป้ายบอกระยะทางของจุดที่พักแรมแต่ละจุดว่าอยู่ประมาณกี่ลี้ถึงจะเจอที่พักแรมทีหนึ่ง

     “เหลือเพียงแค่ห้องพักผ่อนเท่านั้นก็จะเสร็จแล้วสินะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ใช่เจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้อย

     “ใช่ขอรับท่านย่าเล็ก”เหลนชาย

     “เจ้าแข็งโป๊กป่านนี้คงจะทำทางไปได้ไกลหลายร้อยลี้(1 ลี้ = 500 เมตร ) แล้วล่ะมั้ง”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “นั่นน่ะสิเจ้าคะท่านย่าเล็ก พวกเราอยู่ที่นี่นานพอสมควรแล้วด้วยนะ”เหลนสาวรองมี่เฟิง

     “ไม่แน่นะสักพักพวกมันอาจจะพากันกลับมาแล้วก็ได้”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “โอ้…จะเสร็จแล้วถึงขนาดนั้นเลยเหรอเจ้าคะท่านย่าเล็ก??”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

     “แน่นอนอยู่แล้ว อย่าลืมนะว่าเจ้าพวกนั้นมันเป็นสัตว์อสูรในระดับตำนานเลยนะเหลนๆ ถ้าขืนทำชักช้าเสียชื่อพวกมันแย่เลยนะว่าเป็นสัตว์อสูรไม่ได้เรื่องได้ราว ไม่เก่งกาจอย่างที่ตำนานได้กล่าวขานเอาไว้น่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “อือ….จริงด้วยเจ้าค่ะท่านย่าเล็กพูดได้ถูกต้องเลย”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

 “ฮัด…ฮัด…ฮัดเช้ย!!!....”สัตว์อสูรในพันธะสัญญาของเหนี่ยวเหนี่ยวที่โดนเอ่ยถึงพากันจามไปแล้ว

     เมื่อได้เวลาอีกพักใหญ่ท่านพ่อ ท่านลุงก็ส่งสัญญาณบอกว่าจุดที่พักแรมที่ทำห้องพักก็เสร็จเรียบร้อยแล้วเหมือนกันหลายสิบห้องเลยทีเดียว และมีห้องโถงใหญ่ที่รองรับคนได้อีกเป็นร้อยๆคนอีกด้วย

     “เด็กๆมาดูที่พักแรมกัน”ท่านพ่อ

     “เจ้าค่ะ/ขอรับ”พวกเด็กๆ 

     “โอ้โฮ….สวยมากเลย”พวกเด็กๆ

     “นี่คือห้องโถงใหญ่เหรอเจ้าคะท่านพ่อ ท่านลุง???ดูแล้วบรรจุคนได้เยอะเลยนะเจ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ใช่แล้วจ้ะลูกรัก บรรจุนักเดินทางต่างๆได้เป็นร้อยๆคนเลยสำหรับห้องโถงใหญ่แห่งนี้น่ะ”ท่านพ่อ

     “ดีเยี่ยมเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ”เหนี่ยวเหนี่ยวเอ่ยชมพวกท่านอย่างจริงใจ

     “อีกหน่อยคงจะคึกคักน่าดูนะเจ้าคะ สำหรับเส้นทางบนธารน้ำแข็งของแม่น้ำสายใหญ่สายนี้”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “อันนี้แน่นอนลูกรัก เพราะเส้นทางที่เจ้าแข็งโป๊กสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของเจ้าได้สร้างเอาไว้มันมีประโยชน์หลายอย่างมากจริงๆ เรียกได้ว่าเป็นที่ดึงดูดนักเดินทางกันเลยทีเดียว”ท่านพ่อ

     “ใช่ๆ ถึงแม้นว่าจะไม่ได้เดินทางมาทำการติดต่อค้าขายที่เมืองใหญ่ของเซี่ยเฉิง หรือมาเยี่ยมญาติพี่น้องก็ตามที แต่ว่าสถานที่เส้นทางเดินทางเส้นนี้ย่อมกลายเป็นที่ท่องเที่ยวไปแทนเลยก็ได้นะ”ท่านลุงอี้

     “นั่นก็ดีเหมือนกันเจ้าค่ะ เพราะอย่างไรแล้วไม่ว่าจะเป็นเส้นทางที่จะต้องใช้ในการเดินทางติดต่อกันจริงๆหรือจะเป็นเส้นทางท่องเที่ยวแทน อย่างไรเสียก็มีประโยชน์กับชาวเมืองเซี่ยเฉิงโดยตรงเลยที่จะหารายได้เข้าเมืองได้อีกเยอะเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

    “เหนี่ยวเหนี่ยวของแม่เก่งมากจริงๆ ไม่เพียงที่จะสร้างสิ่งเหล่านี้เพื่อชาวเมืองเซี่ยเฉิงเท่านั้น แต่มันมีผลต่อคนอื่นๆอีกด้วย ยิ่งพวกชาวบ้านรับรองเลยว่าน่าจะมีรายได้เพิ่มขึ้นอย่างแน่นอนเลยทีเดียว”ท่านแม่

     “ตอนนี้เหนี่ยวเหนี่ยวกำลังจะเปิดประตูทางลัดที่เชื่อมสู่เมืองทั้งสี่เมืองด้วยนะเจ้าคะ เหนี่ยวเหนี่ยวหาทางป้องกันรอบด้านได้หมดแล้วเพื่อจะเป็นประโยชน์สำหรับคนที่ใช้งานจริงๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ดีๆๆ…..”ทุกๆคน

     “แบบนี้ก็ยิ่งลดเวลาการเดินทางข้าาไปมาทั้ง 4 เมืองแล้วการเดินทางจะไม่ลำบากอีกต่อไป”ท่านพ่อ

     “ใช่เจ้าค่ะ ข้าคิดหาทางป้องกันการใช้งานให้รวดเร็วเพราะว่าอยากจะให้มันเปิดใช้งานให้ไวที่สุด เพราะประโยชน์ของประตูทางลัดเชื่อมทั้ง 4 เมืองนี้มันช่วยให้การดำเนินชีวิตของคนทวีปเฟยเทียนของพวกเราง่ายขึ้นเยอะเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “อือ…..”ทุกๆคน

     “เจ้านาย….พวกข้ากลับมาแล้ว”เจ้าแข็งโป๊ก เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

     “โอ้….เห็นไหมเล่าเหลนๆพวกมันไม่ทิ้งชื่อของพวกมันหรอก”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “อ้า…..”พวกเหลน

     เจ้าแข็งโป๊กเองก็ทำภาระกิจเสร็จสิ้นและรายงานต่อเจ้านายของพวกมันเรียบร้อยแล้ว และพวกผู้ใหญ่เองก็ต่างพากันรังฟังด้วยความพึงพอใจมากด้วยเช่นกัน

     ทีนี้ความวุ่นวายก็กลับมาเพิ่มทวีคูณอีกครั้งทั้งมนุษย์เด็ก สัตว์อสูรเด็กในพันธะสัญญา ต่างพากันส่งเสียงเจื้อยแจ้วไล่วิ่งกันอย่างสนุกสนานไปเลย      

     “เฮ้อ…..ความเงียบสงบหายไปจริงๆ”ท่านแม่

     “มันไม่มีจริงอยู่แล้วสำหรับความเงียบสงบของพวกเราน่ะ”ท่านป้าอี้

     “แต่ถ้าไม่มีเสียงเจื้อยแจ้งของพวกเด็กๆและสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของพวกเขา ข้ากับพวกเจ้าเองก็จะเหงากันนะ”ท่านป้าฉือ

     “อันนี้จริงเจ้าค่ะ ข้าเองก็คงจะรู้สึกแปลกๆไปเช่นกันถ้าวันไหนไม่ได้ยินเสียงของพวกเด็กๆโวยวายใส่กัน”พี่สะใภ้ใหญ่

     “หวังว่าจบจากการเดินทางจากเมืองเซี่ยเฉิงแล้ว คงจะช่วยลดความซุกซนกันไปบ้างนะเจ้าคะ หรืออาจจะไม่กัน??”พี่สะใภ้รอง

     “เจ้าคงจะฝันกลางวันนั่นแหละสะใภ้รอง มีหรือน้องเล็ก พวกลูกๆ หลานๆของพวกเจ้าจะหมดแรงซุกซนกันง่ายขนาดนั้น เพียงแค่สิบลมหายใจ หรือได้กินอาหารหรือขนมของว่างเติมพลังเข้าไปก็มีแรงพากันซุกซน ปั่นป่วนกันเหมือนเดิมแล้ว และนี่ให้ข้าเดานะ คงไม่นานล่ะเพราะว่าเส้นทางของธารน้ำแข็งแม่น้ำสายนี้เสร็จสิ้นแล้วนางจะต้องตะโกนว่า…..”

     “ท่านแม่ ท่านแม่เจ้าคะ พวกเราไปสำรวจพื้นที่ ที่เมืองเฟิงฟู่กันต่อเลยดีไหมเจ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

“ท่านแม่ ท่านแม่เจ้าคะ พวกเราไปสำรวจพื้นที่ ที่เมืองเฟิงฟู่กันต่อเลยดีไหมเจ้าคะ”ท่านแม่

     “...........!!!!”ท่านป้าทั้งสอง พี่สะใภ้ หลานสะใภ้

     “เห็นไหมเล่า…ข้าบอกแล้วว่านางจะต้องพูดว่าอะไร”ท่านแม่

     “ฮ่า….ฮ่า…..”ทุกๆ คน

     การเดินทางของเมืองเซี่ยเฉิงก็จบลงที่ว่าได้สร้างเส้นทางใหม่ๆให้พวกเขา และการสอนทำรถลาก รถเลื่อนหิมะทิ้งไว้ให้ชาวเมืองเซี่ยเฉิงได้ใช้ประโยชน์กันด้วย 

     เหนี่ยวเหนี่ยวกับคนอื่นๆก็พากันไปที่ประตูทางเชื่อมลัดเพื่อข้ามไปสู่เมืองเฟิงฟู่ เมืองสุดท้ายของทวีปเฟยเทียนกันต่อเลย และการสำรวจพื้นที่ในแต่ละเมืองยังไม่ได้ไปทุกพื้นที่ เหนี่ยวเหนี่ยวเองคงจะต้องเดินทางไปๆมาๆระหว่าง 4 เมืองเป็นว่าเล่น

    วันๆหนึ่งอาจจะเดินทางไปกลับถึง 2 เมืองเลยเพราะต้องเอาของวิเศษต่างๆที่เก็บตกได้ระหว่างทางนำไปขายอีกด้วย ไหนจะต้องกลับหมู่บ้านของตนเองเพื่อให้คนในหมู่บ้านยังรับรู้ว่าพวกเขายังใช้ชีวิตอยู่ตามปรกติอีก

     “พวกเราไปที่เมืองเฮยอ้านกันอีกรอบดีไหมเจ้าคะ เอ๋…หรือว่ากลับไปที่เมืองเซี่ยเฉิงด้วยก็ดี โอ้…เอาแบบนี้ดีกว่าตอนเช้าไปที่เมืองเซี่ยเฉิง ช่วงกลางวันไปที่เมืองเฟิงฟู่ ช่วงเย็นไปที่เมืองเฮยอ้านเหมาะที่สุดสำหรับการนอนเจ้าค่ะ….บลา…บลา….”เหนี่ยวเหนี่ยว ก็ยังวางแผนออกท่องเที่ยวผจญภัยไปเรื่อยๆ

     “..............”พวกผู้ใหญ่ ที่ได้รับฟังการวางแผนท่องเที่ยวผจญภัยของเหนี่ยวเหนี่ยวในแต่ละวันอย่างหมดคำพูดจริงๆ เพราะนางไม่ว่างเว้นจริงๆ หัวสมองน้อยๆหาเรื่องเที่ยวซนปั่นป่วนอยู่ทุกๆวัน

***จบแล้วเจ้าค่ะ***????????

***********

  ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวก็เดินทางมาถึงตอนจบกันแล้วนะเจ้าคะ ขอขอบพระคุณรี้ดทุกๆท่านที่ติดตามมาจนจบเหมือนเดิม 

#############

 นิยายเรื่องใหม่ 

“สาวน้อยกับสถานที่ อดีต ปัจจุบัน อนาคต”

ฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่ สาวน้อยกับสถานที่ อดีต ปัจจุบัน อนาคต

เป็นนิยายอ่านสบายๆสนุกสนานอารมณ์ดีเช่นเคยค่ะ เป็นแนวโลกคู่ขนานที่ออกจะเป็นยุคเก่าพวกยุคใหม่ผสมผสานกันไป 

     เนื้อเรื่องก็ประมาณว่าสาวน้อยที่เป็นลูกแฝดคนที่ห้า คือน้องนิ้วก้อยหรือน้องเสี่ยวจื่อ ที่ย้อนเวลามาในโลกอีกโลกหนึ่ง และมีความสามารถพิเศษที่สามารถเปิดสถานที่ให้ย้อนอดีตก็ได้ หรือไปยังอนาคตก็ได้ ในสถานที่เดิมที่แปรผันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ว่า ณ สถานที่นั้นๆได้เปลี่ยนผันมาเป็นแบบไหนกันบ้างจนถึง ณ ปัจจุบัน หรืออนาคตก็ตามที

    มาร่วมสนุกกับพี่น้องห้านิ้วด้วยกันนะคะ หวังว่ารี้ดทุกๆท่านคงจะติดตามและรักน้องเสี่ยวจื่อหรือน้องนิ้วก้อยกันด้วยนะคะ

     ฝากติดตามน้องเสี่ยวจื่อน้อยกันต่อด้วยนะคะ หวังว่าคงจะเอ็นดูฝาแฝดทั้ง 5 คนนี้กัน

ขอบคุณค่ะ

อานตี้ปืนคู่