สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

15."ผมฝากจัดการด้วยนะครับ ไม่อยากให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ""ได้ค่ะคุณหมอ ป้าจะจัดการให้นะคะ " "ไม่ใช่เพราะเธอเป็นแฟนผมหรอกนะครับผมถึงทำแบบนี้ ถ้าผมไม่ยุ่งไม่ติดเคสหรือติดประชุม ใครก็เข้าพบผมได้ ผมไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก ไปบอกคุณณีด้วยว่าผมไม่ชอบมีความสัมพันธ์ในเชิงชู้สาวกับเพื่อนร่วมงาน " "ป้าทราบค่ะ เพราะคุณหมอน่ารักแบบนี้ไงคะ ถึงได้มีแฟนเก่งแถมยังสวยอีกด้วย พักร้อนรอบนี้ได้อะไรดีๆกลับมาเยอะเลยนะคะ " "ขอบคุณครับ" ใช่ครับแฟนผมทั้งเก่งและสวย ขนาดป้าพรหัวหน้าพยาบาลยังออกปากชม วันนี้ผมพาเธอมาตรวจสุขภาพตามที่เธอได้บอกว่าเธอพร้อมแล้ว ส่วนตัวผมก็พร้อมแล้วเหมือนกันเรื่องสุขภาพของผมพร้อมแล้วร้อยเปอร์เซ็น เธอเข้ารับการตรวจเช็คทุกๆอย่างเกี่ยวกับร่างกายทั้งภายในและภายนอก ผมให้พยาบาลฝ่ายประชาสัมพันธ์และบริการเป็นคนพาเธอไปตรวจในแต่ละขั้นตอน เพราะวันนี้ผมต้องเข้าเวรตรวจคนไข้ที่แผนก ส่วนป้าพรหัวหน้าพยาบาลผมเรียกท่านมาให้ช่วยจัดการเรื่องคราวก่อน ผมไม่อยากให้แฟนของผมไม่สบายใจ เรื่องนี้มันไม่มีอะไร ผมไม่ได้คิดอะไรกับพยาบาลคนนั้น ส่วนเธอผมไม่รู้มาก่อนว่าเธอคิดยังไงกับผม เรื่องนี้ต้องเรียบร้อยอย่างที่บอก ก่อนที่แฟนของผมจะกลายร่างเป็นปีศาจ แต่ถ้าต้องเป็นปีศาจเพราะหวงผม ผมว่าปีศาจตัวนี้คงจะน่ารักมากที่สุกเท่าที่ผมเคยเห็นมา............................"คุณหมอฟิกส์คะ พาคุณแก้วมาส่งค่ะ "ผมเงยหน้าขึ้นมาจากแฟ้มคนไข้ที่กำลังนั่งตรวจเช็ครายละเอียดเพื่อจะสั่งจ่ายยาให้ตามอาการ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าของผมก็คือเธอนั่งอยู่บนรถเข็นของทางโรงพยาบาลในมือถือก้านสำลีแอมโมเนียจ่ออยู่ที่จมูกตลอดเวลา แถมใบหน้ายังซีดเผือดเหมือนคนเพิ่งผ่านการเป็นลมมาหมาดๆ ทำไมอาการของเธอดูไม่ค่อยดีเลย "ขอบคุณมากนะคะที่ดูแลแก้วเป็นอย่างดีเลย" "ด้วยความยินดีค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ " คุณพยาบาลฝ่ายบริการเดินออกจากห้องไปพร้อมกับปิดประตูห้อง ผมลุกจากโต๊ะทำงานเดินมาที่รถเข็นคนไข้วีไอพีจากนั้นก็นั่งลงตรงหน้าของเธอ จับมือของเธอมาแนบแก้มของผม มือเธอเย็นมากแถมยังมีเหงื่อออกมาเล็กน้อย " ไงครับ ทำไมมือเย็นหน้าซีดแบบนี้ ""แก้วไม่รู้นี่คะว่าต้องเจาะเลือดด้วย ก็นึกว่าเจาะแค่นิดเดียว ที่ไหนได้ต้องใช้เลือดเป็นสลิงเลย บอกตรงๆเลยว่ากลัวมากค่ะ ""ขอโทษนะครับที่ไม่ได้อยู่ด้วย " ผมยื่นมือไปปัดปอยผมที่ล่วงลงมาออกจากใบหน้าของเธอ แฟนผมเป็นคนไม่ชอบแต่งหน้า วันนี้เธอแค่รวบผมมัดไว้เป็นจุกด้านบนแบบลวกๆ ส่วนชุดที่ใส่วันนี้เป็นเดรสตัวยาวสีดำใบหน้าไร้การแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง ทาเพียงลิปกลอสบางๆ ผมเคยพูดเอาไว้ว่ายิ่งมองเธอใกล้ๆเธอก็ยิ่งสวย ถึงเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงที่ชอบแต่งตัว ไม่ค่อยชอบดูแลตัวเองเท่าไหร่แต่เธอก็สวยในสายตาของผม"แก้วไม่เป็นไรค่ะ หมอมีคนไข้ต้องดูแล งานก็เยอะ พี่พยาบาลดูแลแก้วดีมากเลย " "กลัวมากมั้ย หน้าซีดเลย " "ไม่เท่าไหร่ค่ะ คิดถึงหน้าหมอก็หายแล้ว งานเสร็จหรือยังคะแก้วอยากกลับบ้านแล้ว" เธอคงอยากพักผ่อนเพราะวันนี้เกือบครึ่งวันที่เธอต้องตรวจสุขภาพอย่างละเอียด "เสร็จแล้วครับ ผมขอเก็บของแป๊บนึงนะ ""ได้ค่ะ " ผมประคองร่างของเธอให้ลุกจากรถเข็นมานั่งรอผมบนโซฟาแทน เผื่อมันจะทำให้เธอสบายมากกว่าการนั่งอยู่บนนั้น ผมนำใบสั่งยาออกไปให้พยาบาลหน้าห้องจากนั้นก็สั่งงานอีกนิดหน่อย คืนนี้ผมไม่ได้เข้าเวรส่วนพรุ่งนี้ก็เข้าตรวจตามปกติ"กลับบ้านกันครับ " ที่รักของผมหลับไปแล้ว เธอนั่งหลับอยู่บนโซฟาผมถอดเสื้อกาวน์ออกจากนั้นก็นำมาคลุมตัวให้เธอ สงสัยคงจะเพลียมากก็เลยหลับไปง่ายๆ "พักผ่อนนะครับ ผมจะพากลับบ้านเอง" "อื้ออ หมอคะแก้วเดินเองก็ได้ค่ะ " เธอเริ่มรู้สึกตัวขณะที่ผมกำลังจะอุ้มเธอออกจากห้องเพื่อไปขึ้นรถ"ง่วงก็หลับต่อเถอะครับ ""ไม่เอา แก้วกลัวหมอหนัก แก้วเดินเองได้นะคะ หลับแบบนี้หมอจะพาแก้วกลับบ้านได้ไง " ผมตามใจเธอแต่โดยดี ผมช่วยถือกระเป๋าให้เธอพร้อมกับมีถุงยาอีกถุงที่แพทย์สั่งให้เธอเอากลับไปทานที่บ้าน ส่วนมากจะเป็นยาบำรุงร่างกายจำพวกวิตามินซะมากกว่า ผมนี่แหละเป็นคนโทรไปบอกแพทย์ที่ตรวจร่างกายของเธอเองว่าขอวิตามินบำรุงร่างกายด้วย พวกนี้เป็นยานอกทะเบียนต้องเสียค่าใช้จ่ายเอง รวมทั้งคลอสตรวจสุขภาพของเธอวันนี้ด้วย ผมเป็นคนจัดการให้เธอทั้งหมดแล้วซึ่งตอนแรกเธอก็ไม่ยอมบอกว่าจะจ่ายเอง แต่ผมเร็วกว่าจัดการค่าใช้จ่ายทุกอย่างก่อนหน้านี้ไว้เรียบร้อยแล้ว ใช้สิทธิพิเศษการเป็นแพทย์ของที่นี่แถมยังมีเปอร์เซ็นส่วนลดอีกต่างหาก"ค่อยๆเดินนะครับ ""หมอคะ แก้วไม่ได้เป็นอะไรมากนะคะ " "ก็ผมเป็นห่วงนี่ครับ เป็นห่วงในฐานะว่าที่ พ่อของตัวเล็กในท้องไม่ได้หรอครับ " "ต้องลูกแฝดเท่านั้นนะคะแก้วถึงจะรับเป็นพ่อ " มันไม่ง่ายเลยกับการที่จะมีลูกแฝดตามธรรมชาติ ผมเป็นหมอด้านนี้ทำไมผมจะไม่รู้ ไม่ใช่กรรมพันธ์ก็ต้องพึ่งเทคนิคทางการแพทย์ หรืออีกวิธีก็คือการพึ่งดวง โจทย์ที่ผมได้รับมันยากมาก ไม่ง่ายเลยที่จะทำให้ว่าที่เมียตัวเล็กคนนี้ภูมิใจได้ แต่ยังไงก็ช่างผมจะตั้งทำหน้าที่ให้ดีที่สุดไม่ว่าผลมันจะเป็นยังไง ออกมาแบบไหน สิ่งที่ผมตั้งใจทำมันก็ต้องออกมาดีที่สุด "ถ้าเกิดผลออกมาไม่เป็นอย่างที่คุณแก้วหวัง คุณแก้วจะทิ้งหมอคนนี้หรือป่าวครับ" "ทิ้งค่ะ ""......" "ทิ้งให้นอนนอกห้องสักสองคืนดีมั้ยคะ โทษฐานทำให้ว่าที่เมียคนนี้ผิดหวัง " ประโยคนั้นมันทำให้ผมยิ้ม เกือบไปซะแล้วนึกว่าจะทิ้งกันจริงๆ ถ้าเป็นแบบนั้นหมออย่างผมคงช้ำใจตายแน่ๆ โดนทิ้งซ้ำซาก ต้องรักษาแผลใจซ้ำแล้วซ้ำอีก " ผมจะไม่ทำให้ที่รักผิดหวังนะครับ ยินดีตั้งใจทำให้จนกว่าจะติด ไม่แฝดก็จะทำให้ใหม่ ทำจนกว่าคุณแก้วจะเป็นคุณแม่ลูกแฝด ดีมั้ยครับ ""ค่าตัวแพงมั้ยคะเนี่ย" "ขอแค่มีคุณแก้วอยู่ข้างๆแบบนี้ก็พอ ""วันนี้จะเดินถึงรถมั้ยคะ หยอดกันอยู่นั่นแหละ " เป็นธรรมดาของเราสองคนอยู่แล้ว หยอกันไปมาไม่มีใครยอมใคร แต่มันก็เป็นการสร้างความสุขอย่างหนึ่งให้กับเราทั้งสองคนในทุกๆวัน .............................."อยากทานอะไรมั้ยครับ ผมจะได้แวะซื้อ""อยากทานอะไรก็ได้ที่หมอทำให้ ได้มั้ยคะ" "ได้สิครับ " ฉันกระขับอ้อมกอดแน่นแล้วซุกหน้าเข้าแผ่นหลังหอมๆของหมอ ถามว่าทำไมจะต้องซุกหลังก็เพราะตอนนี้ฉันกำลังซ้อนมอเตอร์ไซต์ของหมอกลับบ้าน มันเป็นรุ่นท๊อปของตัวที่แพงที่สุด มันดีมากกับชั่วโมงเร่งรีบเบื่อปัญหารถติดก็ต้องซิ่งแบบนี้นี่แหละ "ไม่ต้องขับเร็วมากนะคะ ""รับทราบครับผม รออีกหน่อยนะครับ ผมจองรถเอาไว้แล้ว คุณแก้วจะได้ไม่ต้องตากแดดตากลม ""เอาไว้ให้แก้วท้องก่อนก็ได้ค่ะ ตอนนี้เก็บเงินไว้ก่อนเถอะค่ะ ""ไม่ทันแล้วครับ จองไว้เรียบร้อยแล้ว เหมาะสำหรับครอบครัวแล้วก็เด็กๆในบ้าน "ทำไมฉันถึงได้โชคดีแบบนี้นะ ขอบคุณผู้ชายคนนี้จริงๆที่เข้ามาเติมเต็มฉัน ฉันมีความสุขมาก มากซะจนมันล้นทะลักอกมาข้างนอก "แก้วรักหมอนะคะ " ..........................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.15 ว่าที่สามีที่ดี

นิยายแนะนำ

สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.15 ว่าที่สามีที่ดี

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้