ระบบชดเชยคริติคอล

        หลังจากกลับมาที่นิกาย ลู่เสวียนก็ได้เปิดใช้แผ่นปิดผนึก และนำดาบอู้ฟู่ออกมาทันที!

        ดาบเล่มนี้ดูเต็มไปด้วยกลิ่นอายของทองคำ และมันก็มีขนาดใหญ่และสูงแทบจะเท่าเด็กคนหนึ่ง

        ลู่เสวียนมองเข้าไปใกล้ๆ แต่ก็พบว่าไม่มีอะไรผิดปกติเลย

        มันเป็นเพียงอาวุธระดับวิญญาณชั้นสูงที่ไม่มีอะไรพิเศษ

        ลู่เสวียนพลันอยากจะหยดเลือดของเขาลงไป เพื่อให้มันยอมรับเขาเป็นเจ้านาย แต่หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว เขาก็ยอมแพ้

        อาวุธตั้งแต่ระดับวิญญาณขึ้นไปจะมีจิตวิญญาณอยู่ หากมันได้ยอมรับใครเป็นเจ้านายของมันด้วยเลือดแล้ว คนอื่นก็จะไม่สามารถใช้มันได้ เว้นแต่เจ้านายของมันจะตาย

        ไม่อย่างนั้น แม้ว่าเลือดจะถูกลบออกไป คนอื่นก็จะไม่สามารถใช้มันได้โดยไม่มีข้อยกเว้น

        หลังจากเดินดูรอบๆ ดาบอู้ฟู่ ดวงตาของลู่เสวียนก็หรี่ลงเล็กน้อย

        ดาบเล่มนี้ไม่มีอะไรพิเศษ แต่บางทีโอกาสที่แท้จริงอาจจะอยู่ในดาบก็เป็นได้?

        ยิ่งลู่เสวียนคิดเกี่ยวกับมันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งคิดว่ามีโอกาสเป็นไปได้มากขึ้นเท่านั้น

        เพราะท้ายที่สุดแล้ว ดาบนี้ก็ใหญ่มากจนดูไม่เหมือนดาบ แต่เหมือนเป็นกล่องใส่ดาบมากกว่า?

        เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ลู่เสวียนก็มีความคิดดีๆ ขึ้นมา

        ด้วยการพลิกมือขวาของเขา เขาก็นำอาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำที่เขาเพิ่งจะซื้อมาออกมา

        วัสดุที่สร้างดาบอู้ฟู่นั้นแม้จะแข็ง แต่ก็เป็นเพียงอาวุธระดับวิญญาณเท่านั้น ในขณะที่ดาบเทียนคงเป็นอาวุธระดับสมบัติ

        เลือดหยดหนึ่งพลันหยดจากปลายนิ้วของเขาและตกลงบนดาบเทียนคง

        เขาต้องทำให้มันยอมรับเขาเป็นเจ้านายด้วยเลือดหยดหนึ่งก่อน เพื่อจะได้ใช้พลังของมันได้

        ฟูม

        ตัวดาบสั่นและจากนั้นเลือดก็ถูกดูดซับอย่างรวดเร็ว

        ในเสี้ยววินาทีต่อมา ลู่เสวียนก็รู้สึกว่ามีความเชื่อมโยงบางอย่างระหว่างตัวเขากับดาบเทียนคง

        ทันใดนั้น ดาบในมือของเขา ก็ดูเป็นมิตรมาก ราวกับว่ามันได้กลายเป็นแขนของเขาเอง

        รวมไปถึงราวกับได้กลายเป็นมือของเขาด้วย!

        หลังจากได้เป็นเจ้านายของมันแล้ว ลู่เสวียนก็ส่งพลังปราณแท้จริงของเขาลงไป

        ดาบเทียนคงดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมาในทันใด และกระแสแสงก็ปรากฏขึ้นบนดาบ ซึ่งมันดูเต็มไปด้วยความลึกลับ

        "แตกซะ!"

        ลู่เสวียนถือดาบของเขาไว้ ก่อนฟันไปที่ดาบอู้ฟู่

        เคร้ง!

        เสียงเหล็กปะทะเหล็กได้ดังขึ้น

        ทันใดนั้นรอยแตกก็ปรากฏขึ้นที่ดาบอู้ฟู่

        “สมกับที่สร้างมาจากแร่เหล็กทองคำ มันถึงกับสามารถทนการโจมตีจากอาวุธระดับสมบัติโดยไม่ถูกทำลายได้”

        ลู่เสวียนพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะฟันดาบต่อไปอีกสองสามครั้ง

        เพล้ง!

        สุดท้าย ดาบอู้ฟู่ก็แตกออกเป็นสองส่วน

        "มีบางอย่างอยู่ข้างในจริงๆ ด้วย"

        ดวงตาของลู่เสวียนพลันเป็นประกายขึ้นมา เมื่อเขาค้นพบว่ามีกล่องดาบซ่อนอยู่ในดาบอู้ฟู่

        ทั้งตัวของกล่องดาบอันนี้เป็นสีขาว ราวกับหยกบริสุทธิ์ ทั้งยังเปล่งประกายแสงระยิบระยับที่ดูศักดิ์สิทธิ์ออกมา

        "ดาบในดาบรึ? น่าสนใจ"

        ลู่เสวียนพลันหยิบกล่องดาบออกมา พร้อมกับเปิดมันออก

        เมื่อฝากล่องถูกเปิดออกเล็กน้อย ความเฉียมคมที่อธิบายไม่ได้สองอันก็พุ่งออกมาในทันใด

        อันหนึ่งเย็นยะเยือก, อันหนึ่งเกรี้ยวกราด

        ซึ่งแม้แต่ลู่เสวียนก็ยังรู้สึกราวกับว่าผิวของเขาจะฉีกขาดออกจากกัน

        เขารีบใช้แก่นปราณแท้จริงในร่างกายของเขาทั้งหมดเพื่อปราบปรามมันในทันที!

        “นี่คืออาวุธระดับสมบัติรึ?”

        ลู่เสวียนต้องรู้สึกตกใจ

        เพราะมีแต่อาวุธระดับสมบัติเท่านั้นที่สามารถมีพลังเช่นนี้ได้!

        จากนั้น ลู่เสวียนก็ยังคงเปิดกล่องต่อไป

        เขาพลันเห็นดาบยาวสองเล่มวางเงียบๆ อยู่ในกล่อง

        เล่มหนึ่งเป็นสีม่วง ส่วนอีกเล่มเป็นสีเงิน

        เล่มสีม่วงมีคลื่นสายฟ้ากะพริบเป็นครั้งคราวบนดาบ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันเป็นดาบที่มีคุณสมบัติสายฟ้า

        ส่วนเล่มสีเงินนั้นเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง เป็นคุณสมบัติน้ำแข็งอย่างไม่ต้องสงสัย

        “พวกมันต่างก็เป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นสูง!”

        เมื่อเห็นศิลาลึกลับของสวรรค์และโลกทั้งสามบนด้ามดาบ รูม่านตาของลู่เสวียนต่างก็หดตัวลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

        เนื่องจากมันมีพลังที่เหนือจินตนาการของสวรรค์และโลก วัสดุที่ใช้สร้างดาบจึงต้องแข็งแกร่งพอที่จะสามารถต้านทานพลังของมันได้

        และวัสดุประเภทนี้ก็หายากมากในโลก จึงทำให้อาวุธระดับสมบัติมีราคาแพงมาก

        สำหรับอาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำ จะมีศิลาลึกลับจากสวรรค์และโลกเพียงก้อนเดียว ด้านอาวุธระดับสมบัติชั้นกลางจะมีสองก้อน ส่วนอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงจะมีสามก้อน!

        และราคาของอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงนั้น ก็เกือบสิบเท่าของอาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำ!

        แม้ว่าเขาจะขายมรดกของนิกายตงหลินทั้งหมด เขาก็คงจะไม่สามารถซื้อมันได้!

        "น่าตกใจจริงๆ"

        ลู่เสวียนพลันมองไปที่ดาบยาวสองเล่มในกล่อง และดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา

        ซึ่งบนดาบนั้นมีชื่อสลักอยู่

        ดาบเล่มแรกชื่อจี้เซี่ยว

        ส่วนดาบอีกเล่มหนึ่งชื่อปิงลั่ว

        ถ้าโจวถงหลินรู้ว่ามีดาบซึ่งเป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงสองเล่มซ่อนอยู่ในดาบอู้ฟู่ คาดว่าเขาคงจะร้องไห้แทบตายเป็นแน่

        มูลค่าของอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงนั้น อาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำไม่สามารถเทียบได้ และต้องใช้อาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำหลายสิบชิ้นแลก ถึงจะได้มันมา

        “ดาบสองเล่มนี้ล้วนเป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นสูง ถ้าข้ามอบออกไป อย่างน้อยข้าก็จะได้รับการชดเชยเป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นยอดไม่ใช่หรือ?”

        ลู่เสวียนพลันกำมือแน่นเล็กน้อย

        มูลค่าของอาวุธระดับสมบัติชั้นยอดนั้นสูงกว่าอาวุธระดับสมบัติชั้นสูง

        เพราะมันมีศิลาลึกลับของสวรรค์และโลกห้าก้อน ไม่ใช่สี่!

        "ซึ่งถ้ามันทำให้เกิดคริติคอลร้อยเท่าล่ะก็..."

        การหายใจของลู่เสวียนพลันร้อนแรงขึ้นมาในทันใด

        เหนือระดับสมบัติคือระดับสวรรค์!

        นี่คือระดับอาวุธที่ท้าทายสวรรค์ที่สามารถเรียกลมฝนและตัดโชคลาภได้!

        แม้แต่ในอาณาเต๋า ก็มีเพียงสี่นิกายชั้นยอดและนิกายที่แข็งแกร่งมากๆ เท่านั้นที่มี!

        แน่นอนว่า แค่ในปัจจุบันเท่านั้น

        เพราะในยุคที่อาณาเต๋ารุ่งเรืองที่สุดนั้น แทบจะทั้งร้อยนิกายในอาณาเต๋าที่มีอาวุธระดับสวรรค์!

        เพียงแต่เมื่อเวลาผ่านไป พวกมันก็ค่อยๆ หายไปและจมลงในแม่น้ำแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนาน

        “พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที ศิษย์น้องหญิงกำลังปิดด่านอยู่ ส่วนเซี่ยวจื่อหยวนก็คงจะเหนื่อยจากการฝึกอยู่เป็นแน่”

        ลู่เสวียนต้องการส่งมอบออกไปตอนนี้ แต่เมื่อมองดูท้องฟ้าข้างนอก เขาก็ส่ายหน้า

        มันเป็นเวลากลางคืนแล้ว และดวงดาวก็ส่องแสง

        อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่ส่งมอบออกไปภายในสามวัน ก็ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล

        (ระดับอาวุธ : ธรรมดา วิญญาณ สมบัติ สวรรค์ ศักดิ์สิทธิ์ และเทวะ มีชั้นย่อยสี่ชั้น : ชั้นต่ำ ชั้นกลาง ชั้นสูง และชั้นยอด)

        จบบทที่ 39