ระบบเทพฝึกอสูร

"ไอ้พวกนี้มันทำบ้าอะไรกันเนี่ย?"

เขตภูเขาแม่เหล็ก พื้นที่ที่ได้รับการจับตามองเป็นพิเศษ กำลังเกิดประเด็น

ภายในห้องมอนิเตอร์ของสำนักงานใหญ่ฐานฝึกภาคสนาม หลังจากที่สืออวี่ทำคะแนนพุ่งทะยานขึ้นเป็นอันดับหนึ่งชั่วคราวจากการเก็บกวาดหมูป่าขนหนามไปห้าตัวรวด เขาก็กลายเป็นเป้าสายตาหลักของเหล่าผู้ฝึกอสูรมืออาชีพทันที

ด้วยความนึกสนุกและอยากรู้อยากเห็น ผู้ฝึกอสูรคนหนึ่งเลยลองค้นหาตำแหน่งของสืออวี่ในจอมอนิเตอร์ แล้วเขาก็หาเจอจริงๆ

ทว่า… พฤติกรรมที่ปรากฏบนจอกลับทำเอาเขาเดาทางไม่ถูกเลย

ภาพที่เห็นคือ สืออวี่กับเจ้าอสูรกินเหล็กกำลังทำตัวกร่างราวกับคู่หูอันธพาลคุมซอย เดินดุ่มๆ บุกรุกเข้าไปในถิ่นของสัตว์อสูรป่าธาตุสายฟ้าตัวแล้วตัวเล่า

จากนั้น เจ้าอสูรกินเหล็กตัวน้อยก็โชว์เทพ จัดการซัดอสูรดุร้ายจนหมดสภาพในไม่กี่กระบวนท่า 

แต่จุดพีคจริงๆ ยังไม่ใช่ตรงนั้น

หลังจัดการเจ้าถิ่นเสร็จ สืออวี่กับอสูรกินเหล็กดูไม่สนใจการสอบภาคสนามแม้แต่น้อย พวกเขาทิ้งอสูรดุร้ายที่หมดสภาพไว้เบื้องหลังอย่างไม่ไยดี ดูไม่เสียดายคะแนนเลยแม้แต่นิดเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น แร่ไฟฟ้าที่ขุดได้ ซึ่งตามปกติจะนำไปแลกคะแนน พวกเขาก็ไม่ได้คิดจะเอาไปแลก เจ้าอสูรกินเหล็กเคี้ยว 'กรุบกรับ' กลืนแร่ไฟฟ้าเข้าไปทั้งก้อนเสียอย่างนั้น

เรียกได้ว่าเดินผ่านทางไหน ปล้นกินเรียบทางนั้น...

"กายาเหล็กขั้นเชี่ยวชาญ... อสูรกินเหล็กตัวนี้ไม่ธรรมดาแล้ว"

ผู้ฝึกอสูรมืออาชีพคนหนึ่งชะโงกหน้าเข้ามาดูจอ อ้าปากค้างเล็กน้อยก่อนจะพึมพำ "เด็กใหม่ปีศาจจากไหนเนี่ย…"

ผู้ฝึกอสูรและสัตว์อสูรที่เก่งกาจนั้นซ่อนไม่ได้หรอก การที่พวกสืออวี่สามารถไล่ตบอสูรดุร้ายที่ขวางทางได้ง่ายๆ ตลอดทาง ก็เพราะอาศัยกายาเหล็กขั้นเชี่ยวชาญ บวกกับตาเหยี่ยวขั้นชำนาญนี่แหละ

ไร้พ่าย ไร้ต้านทาน

เหล่าผู้ฝึกอสูรมืออาชีพย่อมสังเกตเห็นความไม่ธรรมดาของสืออวี่และสิบเอ็ดได้อย่างรวดเร็ว ต่างพากันอุทานด้วยความตกใจ

"มิน่าล่ะ ถึงล่าหมูป่าทีเดียวห้าตัวได้ ตอนฉันเป็นเด็กฝึกหัดยังเทียบไม่ได้เลย"

"ผู้เข้าสอบคนนี้ชัดเจนว่าขี้เกียจเก็บเศษคะแนนเล็กน้อย เป้าหมายของเขาต้องเป็นสิ่งมีชีวิตเลเวลสิบแน่นอน"

"ดูจากผลงานของอสูรกินเหล็กแล้ว การรับมือสิ่งมีชีวิตเลเวลสิบคงไม่ใช่ปัญหา"

"สิ่งมีชีวิตเลเวลสิบในเขตภูเขาแม่เหล็ก... สไลม์ไฟฟ้าสามตัวที่ขนส่งมาจากข้างนอกนั่นใช่ไหม???"

โจวว่านซาน หัวหน้าผู้รับผิดชอบการสอบภาคสนามพยักหน้ายืนยัน 

"ใช่ สไลม์พวกนั้นแหละ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะรับมือไหวไหม"

"แต่ถึงรับมือไม่ไหว ก็น่าจะถอยหนีได้อย่างปลอดภัย"

สไลม์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนที่ช้ามาก ขอแค่สอบสมรรถภาพทางกายระดับมัธยมปลาย ก็ไม่มีทางโดนสไลม์กระโดดไล่ตามทัน

อย่างไรก็ตาม ต่อให้เอาชนะสไลม์ไฟฟ้าได้ พวกสืออวี่ก็คงต้องเจ็บตัวอยู่บ้าง 

ประเด็นหลักคือ สกิลปล่อยกระแสไฟฟ้าเป็นสกิลธาตุสายฟ้าที่ขึ้นชื่อเรื่องพลังทะลุทะลวง ยิ่งระดับต่างกันถึงสี่เลเวล ต่อให้มีกายาเหล็กขั้นเชี่ยวชาญก็ไม่ได้รับประกันว่าจะไร้รอยขีดข่วน เหมือนตอนสู้กับอสูรดุร้ายเลเวลต่ำพวกนั้น

...

ภูเขาเทียนหมาง เขตภูเขาแม่เหล็ก ถ้ำไฟฟ้า

หลังจากกินแร่ไฟฟ้าเข้าไปกองใหญ่ สิบเอ็ดก็จดจำรสชาติของแร่ไฟฟ้าฝังเข้าสมองเรียบร้อย อาศัยจมูกที่อันไวต่อกลิ่น สืออวี่และพรรคพวกก็มาถึงที่นี่จนได้

"เจอสักที... สไลม์ไฟฟ้าตัวแรก"

ที่หน้าถ้ำขนาดเล็ก สืออวี่ทำหน้าตื่นเต้น ในที่สุดก็เจอสไลม์ไฟฟ้าตัวเป็นๆ

สไลม์ไฟฟ้าเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างเหมือนก้อนโคลนเหลวสีม่วงน้ำเงิน คล้ายกับแร่ไฟฟ้ามาก มีกระแสไฟฟ้าแลบแปลบๆออกมาจากตัวเป็นระยะ

ตอนนี้ มันกำลังนอนเอกเขนกท่ามกลางกองแร่ไฟฟ้าในสภาพย่อส่วน ดูสบายใจเฉิบ สายฟ้าสำหรับพวกมันแล้วคือยาชูกำลัง ไม่ใช่การทำร้าย

"พวกเขาเจอสไลม์ไฟฟ้าแล้ว"

เมื่อสืออวี่และอสูรกินเหล็กมาถึงถ้ำ เหล่าผู้ฝึกอสูรมืออาชีพในห้องมอนิเตอร์ก็จับตามองด้วยความสนใจ

แม้อสูรกินเหล็กตัวนี้จะดูคล่องแคล่วและมีพละกำลังมหาศาล แต่เห็นได้ชัดว่ายังไม่มีสกิลโจมตีระยะไกล หากจะสู้ ก็ต้องประชิดตัวสไลม์แน่นอน 

และสไลม์ที่มีไฟฟ้าหุ้มตัวอยู่ตลอดเวลา ใครเข้าไปแตะต้อง ก็ต้องโดนไฟฟ้าช็อตใส่แน่ๆ นี่เป็นโจทย์ที่แก้ได้ยากมาก

ในสายตาพวกเขา การต่อสู้ครั้งนี้น่าจะออกมาสูสี

ภายในถ้ำไฟฟ้า สไลม์ไฟฟ้าสัมผัสได้ว่ามีศัตรูบุกรุก มันสะดุ้งตื่น กระโดดดึ๋งๆ ออกมาจ้องมองพวกสืออวี่อย่างระแวดระวัง สงครามกำลังจะปะทุ

แต่แล้ว… เหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น

สืออวี่เปิดเป้สะพายหลัง ล้วงเอาถุงมือยางฉนวนกันไฟฟ้าแรงสูงที่ซื้อมาโยนให้สิบเอ็ด แล้วสั่งการหน้าตาเฉย 

"ใส่ซะ จับมันไว้ แล้วรีดไฟฟ้าในตัวมันให้แห้ง"

"งู้วว—!"

สิบเอ็ดสวมถุงมืออย่างคล่องแคล่ว เห็นได้ชัดว่านี่คือแผนที่ทั้งคู่เตี๊ยมกันมาแล้ว

ท่ามกลางสายตาตะลึงของเหล่าผู้ฝึกอสูรมืออาชีพ เจ้าอสูรกินเหล็กน้อยที่สวมถุงมือยางก็พุ่งเข้าใส่สไลม์ไฟฟ้า!

ในขณะเดียวกัน สไลม์ไฟฟ้าก็เร่งปล่อยกระแสไฟฟ้าทั่วร่าง แล้วดีดตัวพุ่งชนสิบเอ็ด

ปล่อยกระแสไฟฟ้าเป็นสกิลระดับต่ำ ต้องสัมผัสตัวถึงจะช็อตได้ อีกทั้งการควบคุมไฟฟ้าก็ไม่ละเอียด

ไม่ต้องสงสัยเลย พละกำลังของสไลม์ไม่ได้แข็งแกร่งอะไร ที่แรงคือกระแสไฟฟ้าต่างหาก ทว่า... เมื่อยังไม่ถึงระดับเหนือสามัญ สกิลธาตุสายฟ้าของมันพอมาเจอกับถุงมือยางฉนวนกันไฟฟ้าแรงสูง ก็เหมือนลูกเจอพ่อ ดับสนิทในพริบตา

สิบเอ็ดคว้าสไลม์ที่กระโดดลอยเข้ามาในอุ้งมือราวกับรับลูกเบสบอล

เปรี้ยะๆๆ——

สไลม์ไฟฟ้าปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาไม่หยุด พร้อมความงุนงงในใจ ส่วนสิบเอ็ดที่สวมถุงมือจับสไลม์ไว้ ก็เอียงคอหลบ ไม่กล้ามองกระแสไฟที่พุ่งออกมาจากตัวสไลม์ตรงๆ

'ไอ้นี่น่ากลัวจัง ดูท่าจะกินไม่ได้แฮะ...'

"เชี่ย..."

ฉากนี้ทำเอาเหล่าผู้ฝึกอสูรมืออาชีพในห้องมอนิเตอร์ตาถลน 

สถานการณ์อะไรวะเนี่ย? เล่นงี้ก็ได้เหรอ?

"ร้านค้าในฐานมีถุงมือกันไฟฟ้าขายด้วยเรอะ?" 

"น่าจะมีมั้ง?" 

"แต่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นใครจินตนาการหลุดโลกขนาดเอาไปใส่ให้สัตว์อสูร เพื่อตบอสูรธาตุสายฟ้าเลยนะ… ปกติเห็นแต่คนใส่เอง"

"ประเด็นคือจุดเด่นของสไลม์ไฟฟ้าอยู่ที่ปล่อยกระแสไฟกับพลังป้องกันกายภาพ พอเจอถุงมือยางแบบนี้ มันเลยแพ้ทางสุดกู่!"

"ใครเป็นคนตั้งคะแนนสไลม์พวกนี้ไว้สูงขนาดนั้น…"

พวกเขาถึงกับไปไม่เป็น สไลม์ที่เป็นสิ่งมีชีวิตเลเวลสิบ คะแนนสูงสุดในการสอบ โดนจัดการง่ายๆ แบบนี้เลย? 

ซวยล่ะ… สไลม์อีกสองตัวที่เหลือคงไม่รอดเงื้อมมือผู้ฝึกอสูรคนนี้แน่ 12,000 คะแนน นี่เหมือนแจกฟรีเลยดิ?

"อย่าเพิ่งกังวล... ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก" โจวว่านซานพูดด้วยสีหน้าซับซ้อน

...

"ใช่แล้วสิบเอ็ด บีบมันไว้ ให้มันปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาเรื่อยๆ รีดออกมา..."

ขณะที่สิบเอ็ดกำลังเปิดศึกกับสไลม์ สืออวี่ก็คอยยุยงอยู่ข้างๆ

สไลม์ไฟฟ้า นอกจากการปล่อยกระแสไฟฟ้าแล้ว พละกำลังแทบไม่มีอะไรน่าพูดถึง ไม่มีทางดิ้นหลุดได้ พลังป้องกันสูงก็จริง เพราะร่างกายที่เป็นโคลนเหลวรับแรงกระแทกได้มหาศาล 

พวกสืออวี่ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงตีมัน แค่ใช้ถุงมือยางจับไว้รอให้มันปล่อยพลังงานไฟฟ้าในตัวจนหมดก็จบ

นี่แหละ… “ยุทธวิธี” ของสืออวี่

"ฮู่ววว!!!"

สไลม์ไฟฟ้าทั้งอัดอั้นทั้งโกรธจัด กระแสไฟฟ้าถูกปล่อยออกมาแรงขึ้น แต่ก็ยังทำอะไรถุงมือยางไม่ได้อยู่ดี

ความจริงแล้ว การจะใช้บั๊กกับบอสเลเวลสิบก็ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น แม้จะอยู่ในสถานการณ์แพ้ทางสุดๆ สไลม์ก็ยังมีไพ่ตายอยู่ เพียงแต่ถ้าไม่จนตรอกจริง มันก็ไม่อยากใช้สกิลนี้เท่าไหร่

สกิลระดับสูง... ขยายร่าง!

ถ้าใช้ขยายร่าง พละกำลังจะเพิ่มขึ้น กระแสไฟฟ้าในตัวก็จะถูกรีดเร้นออกมาได้ถึงขีดสุด แต่ผลข้างเคียงคือ... พลังงานคงจะแห้งเหือดไปอีกนาน 

คติประจำใจของเผ่าพันธุ์สไลม์คือ ถ้าหดตัวแกล้งทำตัวน่ารักได้ก็ทำไป ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ จะไม่ขยายร่างเป็นจอมมารสไลม์เด็ดขาด แต่ตอนนี้สไลม์ไฟฟ้าที่กำลังจนตรอกเจอสถานการณ์พิเศษเข้าให้แล้ว

"วู้ววว!!!!"

สไลม์ไฟฟ้าร้องคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ร่างกายเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ถึงจุดนี้ ต่อให้สิบเอ็ดแรงเยอะแค่ไหน ก็จับมันไว้ไม่อยู่ จำต้องถอยออกมา

เปรี้ยะ!!!

ขณะที่สไลม์ไฟฟ้าขยายร่างอย่างรวดเร็ว ดวงตาของสืออวี่กลับเป็นประกาย 

รอจังหวะนี้อยู่พอดี!

"สิบเอ็ด กายาเหล็กทั้งตัว" สืออวี่สั่งการทันที

ระหว่างที่สไลม์ไฟฟ้าขยายร่าง สิบเอ็ดก็กระตุ้นกายาเหล็กคลุมทั้งร่างเสร็จสิ้นในพริบตา

วินาทีต่อมา สไลม์ไฟฟ้าที่หลุดจากการควบคุมได้แล้วก็เปิดฉากโต้กลับ มันพุ่งชนด้วยร่างกายที่อาบไปด้วยกระแสไฟฟ้า 

หลังจากขยายร่างจนมีเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตรครึ่ง สไลม์ไฟฟ้าก็มีทั้งพลังการพุ่งชนและความแรงของกระแสไฟเพิ่มขึ้นจากก่อนหน้าหลายเท่าตัว

ปัง!!!

สิบเอ็ดเองก็ตบสวนไปหนึ่งฉาด 

ชั่วพริบตานั้น ทั้งสองฝ่ายกินกันไม่ลง

สไลม์ไฟฟ้าร่างยักษ์ถูกตบกระเด็น แต่ด้วยร่างกายที่อ่อนนุ่ม เลยไม่เจ็บเท่าไหร่ 

ส่วนสิบเอ็ด แม้จะสวมถุงมือยาง แต่ตอนนี้สไลม์ยักษ์ปล่อยกระแสไฟออกมาเยอะเกินไป สิบเอ็ดแค่ใส่ถุงมือไม่ได้ใส่ชุดกันไฟฟ้าทั้งตัว จึงป้องกันได้ไม่หมด กระแสไฟฟ้ายังคงแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายส่วนอื่นจนได้

คอมโบขยายร่างผสานปล่อยกระแสไฟฟ้านี้ เริ่มแสดงเค้าโครงของท่าผสานแล้ว

"สถานการณ์พลิกแล้ว"

"ถึงสไลม์ไฟฟ้าจะต้องใช้พลังงานมหาศาล แต่เจ้าอสูรกินเหล็กนั่นก็คงเจ็บหนักเหมือนกัน"

"ดูแล้วน่าจะจบที่เจ็บหนักทั้งคู่"

เหล่าผู้ฝึกอสูรมืออาชีพนั่งดูด้วยสีหน้าลุ้นระทึก ราวกับชมละครสด

แต่ทว่า... สถานการณ์ก็พลิกแล้วพลิกอีก! 

สมานแผลความเร็วสูงขั้นชำนาญ ถูกสิบเอ็ดงัดออกมาใช้ในการต่อสู้จริงจนได้

แม้คนนอกจะมองไม่เห็น แต่ภายในร่างกายของสิบเอ็ด ส่วนที่ถูกไฟฟ้าช็อตจนชาและไหม้เกรียม กลับถูกคลื่นพลังชีวิตสีเขียวฟื้นฟูจนหายวับในพริบตา

"โฮก!!!" 

พอหายเจ็บ สิบเอ็ดก็ยิ่งฮึกเหิม พุ่งเข้าใส่สไลม์ไฟฟ้าร่างยักษ์ราวกับหมีบ้าพลังที่ไม่เป็นอะไรเลย

ฉากนี้ทำเอาผู้ฝึกอสูรมืออาชีพถึงกับไปไม่เป็น ตรรกะพังทลาย

"กายาเหล็กขั้นเชี่ยวชาญ มันถึกทนขนาดนี้เลยเหรอ?"

"หรือว่าเจ้าอสูรกินเหล็กนั่นแค่ใจสู้จัด อดทนต่อความเจ็บปวดจากไฟฟ้าแล้วสวนกลับ?"

ก็แน่ล่ะ สิบเอ็ดมีคดีเก่าเรื่องกินแร่ไฟฟ้าเป็นขนมขบเคี้ยวอยู่แล้วนี่นา

ขณะเดียวกัน สไลม์เองก็เริ่มมึนตึ้บ หลังจากระเบิดพลังเมื่อครู่ พลังงานมันก็เกลี้ยงถังแล้ว

ตอนถูกจับช่วงแรก มันปล่อยไฟฟ้าทิ้งไปเยอะเกิน พอขยายร่างเสร็จเลยไม่มีแรงสวนกลับ...

"จับมันไว้ รีดให้แห้งต่อไป" เสียงสั่งการอันชั่วร้ายของสืออวี่ดังขึ้นมาอีกครั้ง

...

นอกถ้ำไฟฟ้า

สไลม์ไฟฟ้าที่พลังงานแห้งเหือด ตัวซีดเซียวลงถนัดตา ไม่มีกระแสไฟฟ้าไหลออกมาแม้แต่นิดเดียว แถมตัวยังหดกลับมาเท่าเดิม มันหลับสนิทคาอ้อมกอดของสิบเอ็ดที่กำลังหอบแฮ่กๆด้วยความตื่นเต้น

สืออวี่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ใช้มือที่เปี่ยมด้วยความรักลูบไล้เจ้าสไลม์

สารานุกรมสกิล เริ่มต้นมีช่องสกิล 5 ช่อง หลังจากทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรตัวแรกอย่างสิบเอ็ด ช่องสกิลก็เพิ่มมาอีก 5 

และตอนนี้สารานุกรมสกิลกำลังจะบันทึกสกิลที่เจ็ด... ขยายร่าง

ส่วนสกิลปล่อยกระแสไฟฟ้า ช่างมันเถอะ ระดับต่ำเกิน สู้ฝ่ามืออัสนีก็ไม่ได้ สืออวี่เลยขอผ่าน

ขณะลูบตัวสไลม์ สืออวี่ก็นึกภาพตอนที่เห็นสกิลขยายร่าง พร้อมกระตุ้นสารานุกรมสกิล วินาทีถัดมา หน้าที่เจ็ดของสารานุกรมหินก็เปิดออก

ภาพของสไลม์ไฟฟ้า สิ่งมีชีวิตธาตุสายฟ้า ปรากฏขึ้น

—

[สกิล] : ขยายร่าง

[คุณภาพ] : ระดับสูง

[ข้อมูล] : สกิลประเภทพิเศษ สามารถย่อส่วนหรือขยายร่างได้ตามต้องการ

สถานะย่อส่วน: พละกำลังลดลง แต่เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังงาน

สถานะขยายร่าง: อัตราสิ้นเปลืองพลังงานเพิ่มขึ้น แต่พละกำลังจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

—

สกิลสารพัดประโยชน์... ได้มาแล้ว!

แจ๋ว!

ในขณะที่สืออวี่กำลังขยำสไลม์ไฟฟ้า สิ่งมีชีวิตเลเวลสิบในมือเล่นเหมือนดินน้ำมัน เหล่าผู้ฝึกอสูรมืออาชีพในห้องมอนิเตอร์ต่างพากันเงียบกริบ

ชนะแล้วยังไม่พอ ยังกล้าเอาสิ่งมีชีวิตเลเวลสิบมาขยำเล่นอีกเหรอ? 

ผู้ฝึกอสูรกับสัตว์อสูรคู่นี้… น่ากลัวเกินไปแล้ว

นี่เด็กใหม่ระดับฝึกหัดจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย???