ตอนที่ 10
ปี 1 เทอม 2 รางวัลสำหรับคนที่ตั้งใจ
ณ ห้องสอบ
นี่ก็หลายอาทิตย์แล้วที่ผมได้เข้ามาอาศัยอยู่ชายคาเดียวกันกับพี่ไฮโลผมทำตัวเป็แฟนที่สมบูรณ์แบบสุด ๆ ไปเลยล่ะ ผมพยายามทำตัวให้เหมือนกับว่า ผมเป็อะไรก็ได้ที่มากกว่ารูมเมทหรือรุ่นน้องคนหนึ่งผมอยากให้พี่เขารับรู้ว่าผมคนนี้หลงพี่เขามากแค่ไหน ผมพยายามลวนลามพี่เขาอยู่เสมอๆ พยายามถึงเนื้อถึงตัว ทำอะไรก็ได้ที่สถานะเพื่อนหรือรุ่นน้องไม่มีสิทธิ์ทำ แรก ๆพี่เขาก็ดูโกรธนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร แถมเผลอ ๆบางครั้งพี่เขาก็แอบหยอกผมกลับบ้าง ทำให้ช่องว่างระหว่างเรานั้นน้อยลง
“เชี่ยเอ่ย ข้อสอบแม่งยากสัส ๆ นี่ขนาดกูอ่านโต้รุ่งนะเนี่ย ”เสียงไอ้หวยสถบออกมาอย่างหัวเสีย เพราะดูจากที่อ่านหนังสือมาทั้งคืนจะไม่เป็ผล
“ใจเย็น มันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่มึงคิดก็ได้ ” ผมปลอบใจมันเหมือนทุก ๆ ครั้งเพราะไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ไอ้หวยมันจะะโออกมาว่าสอบได้
“เย็นเหี้ยอะไร ครั้งนี้กูตุยแน่ๆ ข้อเขียน 3 ข้อ กูไม่ได้ตอบสักข้อเลยกระดาษโคตรว่าง แถมไม่มีคะแนนเก็บอีก โอ้ยยยย ตาย ๆ ถ้ากูยังเอฟวิชานี้กูเทคสาขาแน่ ยากชิบหาย ” ผมแสยะยิ้มให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่พูดไม่หยุดแต่เสียงพูดก็เงียบลงทันทีเมื่อพี่โค้กได้เอ่ยทักทาย
“ไงพวกมึง สอบเสร็จยังวะ ” ผมรับรู้ได้ถึงบรรยากาศแปลก ๆ รอบ ๆ ตัวสองคนนี้พี่โค้กไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ไอ้เพื่อนผมนี่สิ หลบตาอย่างเห็นได้ชัดเลย
“สอบเสร็จแล้วครับพี่ ตอนนี้รอพี่ไฮโลอยู่ครับ สงสัยจะเก็บเต็มยังไม่ออกจากห้องเลยอีกห้านาทีก็คงจะออกมาครับ ” ผมตอบพี่โค้กออกไป เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศที่มาคุจัด ๆ
“หรอ พอดีเลย ไอ้ไฮโลออกมาแล้วไปหาอะไรกินกัน หิวจะตายอยู่แล้ว ” พี่โค้กพูดพร้อมกับหันไปมองไอ้หวยที่ไม่ยอมแม้แต่จะมองหน้าพี่เขาตรงๆสักพักพี่ไฮโลก็ออกมาจากห้องสอบด้วยหน้าตาที่เคร่งเครียดและเหมือนสงสัยอะไรสักอย่างพร้อมกับกระดาษทดเลขที่ถือมันออกมาด้วย
“ไพ่ข้อสุดท้ายก่อน finalsolution นี่ตอบ y=45D^2Pi()+9iมั้ยวะ กูไม่ค่อยแน่ใจ”พี่ไฮโลรีบเดินพรือเข้ามาหาผมทันทีที่ออกจากห้อง พร้อมกับถามถึงข้อสงสัย
“ผมก็ตอบเหมือนพี่นะ ถ้าเราไม่ได้เข้าใจผิดผมว่าถูก แล้วข้ออื่น ๆ ละครับ ”ผมถามออกไปด้วยความเป็ห่วง เพราะว่าวิชานี้พี่เขาจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
“ข้ออื่นกูทำได้นะ ได้คำตอบออกมาแบบแทนค่าแล้วสามารถคำนวณย้อนกลับได้กูมั่นใจมากว่ากูทำได้ทุกข้อเลยเว่ย ยกเว้นอีข้อสุดท้ายอ่ะกูกลัวผิดเพราะกูไม่ค่อยเข้าใจโจทย์เท่าไหร่ ”
“โห่ นี่ควายน้อยของผมเก่งขนาดนี้เลยหรอเนี่ย 555 ” ผมแซว ออกไปพร้อมกับยกมือขึ้นมายีหัวฟูๆของพี่เขาให้ยุ่งมากกว่าเดิมเพราะจากนิสัยชอบเอาปากกามาเกาหัวตอน่ใช้สมองนี่เป็นิสัยเฉพาะตัวของพี่เขาจริงๆ
“ไอ้สัส ควายน้อยบ้านมึงสิ เอามือออกไปเลย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ละ กูอยากเช็คคำตอบอ่ะมึงตอบอะไรบ้างวะ เหมือนกูป่ะ ” พี่ไฮโลยื่นกระดาษทดให้กับผมอีกครั้งแล้วชี้ไปที่คำตอบที่ตนหาได้
“อืมมมม ข้อ 1 กับ 3 เหมือนครับ แต่ข้อสองผมได้ flow rate = 347 m^3 ”
“มึงมั่วแล้ว ข้อ 2 คำตอบไม่ถึงร้อยแน่ ๆ มึงลืมเปลี่ยนหน่วยป่ะเนี่ยอาจารย์ให้หน่วยมาไม่เหมือนกันนะเว่ย มึงต้องแปลงหน่วยก่อน ”ผมถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งแล้วรีบกลับไปดูกระดาษทดของพี่ไฮโลที่เขียนออกมาละเอียดยิบ แล้วความจริงก็คือผมละอยากจะบีบคอตัวเองให้ตายเสียจริง ๆ ไอ้สับเพร่าเอ่ยยยยย ลืมอะไรไม่ลืมลืมเปลี่ยนหน่วย
“โอ้ยยยยยยย จริงป่ะเนี่ย ถ้าต้องแปลงหน่วยก่อนก็ผิดั้แ่แรกอะดิพี่ ”ผมถึงกับซึมขึ้นมาทันที เพราะข้อนี้มันง่ายมาก ผมคิดว่าตัวเองจะเก็บเต็มแบบชิวล์ ๆแท้ ๆ แต่นี่ ได้ 0 คะแนนไปแล้วหนึ่งข้อ
“เอาน่าาาาาาาา ไอ้ไพ่ มึงผิดข้อเดียวเอง ไม่ต้องเครียดหรอกกูนี่ที่ต้องเครียดไม่ใช่ว่าตอบผิด แต่ไม่ได้ตอบ 555 ” หวยตบไหล่ปลอบใจเพื่อนอัจฉริยะอย่างผมที่ตอนนี้โควเวอร์เป็หมาซึมไปซะแล้วเห็นแบบนี้แต่ผมเสียใจมากนะ เพราะผมตั้งใจอ่านหนังสือมากแต่มาพลาดกับเื่โง่ ๆเนี่ยนะ บัดซบที่สุด มือเรียบขาวได้จับไปที่หัวของผมพร้อมกับคางได้รูปเกยอยู่บนตรงไหล่ของผมจากทางด้านหลัง
“ดูเหมือนกูต้องส่งต่อมงกุฎควายน้อยให้มึงแล้วสินะ 555 ” สิ้นสุดประโยคบอกเล่าผมััได้ถึงปลายลิ้นแฉะ ๆ ที่ตวัดงับติ่งหูของผมอย่างไม่ทันตั้งตัวผมสะดุ้งตัวโยนด้วยความใ ไม่นึกเลยว่าพี่เขาจะกล้าทำขนาดนี้ ทั้ง ๆที่อยู่หน้าห้องสอบแท้ ๆ
“พะพี่ ” ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่าแต่ดูเหมือนว่า พี่เขาจะชอบใจมาก ๆที่ได้เห็นผมรนลานแทบบ้า
“พวกมึงหยุดจีบกันก่อนดีมั้ย ตอนนี้กูหิวจนจะแดกหัวพวกมึงแทนข้าวแล้วเนี่ย ”พี่โค้กพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย “ ไอ้ไพ่มึงไปโรงอาหารจองโต๊ะกับไอ้หวยนะ กูขอยืมตัวเพื่อนกูแป๊บนึง เดี๋ยวตามไป ”
“ไหนบอกว่าหิวมากไง ” หวยพูดแทรกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขรุ่ย ด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆแถมยังพูดแบบไม่มองหน้าใครอีกด้วย เหมือนพูดลอย ๆพี่โค้กก็มองไอ้หวยแบบไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ จนผมต้องรีบพูดตัดบทออกมาแล้วปล่อยพี่เขาสองคนไปเพราะดูจากบริบทเมื่อครู่ผมเห็นอาจารย์แม่กวักมือเรียกพี่โค้กให้เข้าไปพบแล้วดูเหมือนพี่โค้กจะลากพี่ไฮโลเข้าไปเป็เพื่อนเฉย ๆ
“พี่สองคนไปเถอะครับ เดี๋ยวอาจารย์แม่รอ ส่วนมึงไอ้หวย ไปจองโต๊ะกับกู ”ผมลากไอ้หวยออกมาจากตรงนั้น และเริ่มยิงคำถามรัว ๆ ใส่มันทันที
“หยุดเลยไอ้ไพ่ กูรู้ว่ามึงต้องตั้งคำถามกับกูแน่ ๆ ถึงโต๊ะก่อนแล้วค่อยคุย ”ผมถึงกับงับปากแทบไม่ทันเมื่อไอ้หวยมันพูดดักไว้ก่อน
เมื่อมาถึงโต๊ะผมก็จัดการนั่งตรงข้ามกับมันเลยครับเพราะดูจากสีหน้าของมันแล้วก็เหมือนอึดอัดใจจะแย่ อยากจะพูดใจแทบขาดท่าทางของไอ้หวยนั่งอยู่บนเก้าอี้ ข้อศอกสองข้างตั้งอยู่บนโต๊ะ คางเกยที่อุ้มมือแล้วนิ้วปิดหน้า
“อาการแบบนี้เกิดเื่ระหว่างมึงกับพี่โค้กใช่มั้ย ” ผมถามมันแบบกระซิบ ๆด้วยความอยากรู้อยากเห็น พร้อมกับสังเกตท่าทางของมันไปด้วยแต่ทันทีที่ผมถามจบมันก็พยักหน้าช้า ๆ “ ร้ายแรงมากหรอวะ ”
“มาก ”
“มึงเล่ามาเลย กูเห็นมึงกับพี่โค้กแล้วอึดอัดใจชิบหาย ”ผมพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดออกมาจนหมดว่าบรรยากาศตอนอยู่กับสองคนนี้ให้ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมแต่มันเป็ความรู้สึกที่แปลก และหายใจไม่ออก
“กู ขร่มขรลืนม พี่เขา ” //พูดเหี้ยอะไรของมันเนี่ย
“อะไรนะ พูดอีกทีดิ ” ผมถามย้ำอีกครั้งเพราะผมยอมรับตรง ๆเลยว่าผมฟังมันไม่รู้เื่
“กูบอกว่า กู ขร่มขรลืนม พี่เขา ”
“โอ้ยยยยย มึงลิ้นไก่สั้นรึไงพูดให้มันชัด ๆหน่อยสิ ” ผมเริ่มหมดความอดทนเพราะถ้าขืนชักช้าก็ไม่รู้เื่กันพอดี เดี๋ยวเดียวพี่เขาก็จะมาแล้วจากนั้นไอ้หวยก็เดอะลิ้นเสียงดัง จิ อย่างหัวเสีย แล้วกัดฟันพูดออกมาชัด ๆ ว่า
“กูข่มขืนพี่โค้ก มึงได้ยินยัง ” เมื่อได้ยินคำตอบ ผมถึงกับนิ่งไปชั่วครู่ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี
“ไอ้หวย มึงไม่ได้ล้อกูเล่นใช่มั้ย ”
“หน้าตากูเหมือนคนล้อเล่นรึไง กูอึดอัดจะตายห่า ”
“แล้วเื่มันเป็มายังไง ” ผมเริ่มถามรายละเอียดเชิงลึกว่าเื่มันเกิดขึ้นได้ยังไง เพราะจากที่ผมรู้จักไอ้หวยมาไอ้หวยมันมีแฟนเป็ผู้หญิงมาโดยตลอด แล้วจู่ ๆ ทำไมถึง…..
“เื่มันเกิดขึ้นเมื่อสองอาทิตย์ก่อนกูกับพี่โค้กไปดื่มกันที่เซเว่นคาเฟ่หลังจากที่กูซ้อมบาสเสร็จเราสองคนก็ไปดื่มปกตินะเว่ย ”
“อย่าบอกนะว่าเมาแล้วเผลอเย ” ผมพูดตัดบทขึ้นมาให้เื่มันกระชับขึ้น
“ไม่ใช่ มึงฟังก่อนดิวะ "
“เล่าต่อ ๆ ” ผมเข้าสู่โมทตั้งใจฟังอีกครั้งทั้งคำพูดแววตาของคนเล่าสื่อถึงความจริงทั้งหมดและเหมือนว่าจะปนความรู้สึกผิดเข้ามาด้วย
“วันนั้นพี่โค้กดื่มหนักมาก กะนอนที่ร้านเหล้าเลยแหละเพราะพี่แกไปสารภาพรักกับสาวมาแต่โดนปฏิเสธ แต่แล้วเวลาก็ล่วงเลยมาถึงตีสองกูก็พาพี่เขากลับห้องตอนนั้นกูก็เมานะ แต่ไม่ได้เมาขนาดที่ไม่รู้ว่าอะไรเป็อะไรกูไปส่งพี่เขาที่ห้องแล้วกูก็ลงมา ตอนนั้นสมองกูไม่รู้คิดบ้าอะไรอยู่กู……รู้สึกอยากลองเื่แบบนั้นระหว่างผู้ชายกูก็เลยลงมาข้างล่างหอเพื่อไปซื้อถุงยางและเจลหล่อลื่นมา ”
“ไอ้สัสหวย นี่มึง ไอ้เชี่ย ” ผมอยากจะเอากำปั้นตั๊นหน้ามันจริง ๆ เลยครับไอ้เ้านี่ ด่าเหี้ยยังสงสาสรเหี้ยเลย
“อย่าพึ่งด่ากู กูยังพูดไม่จบเอาไว้ด่ารวบเดียว ”
“…… ” ผมเงียบและฟังเื่ราวของมันต่ออีกครั้งแต่ในใจก็รู้สึกโกรธแทนพี่โค้กอยู่หน่อย ๆ
“เมื่อกูซื้อของเสร็จใช่ป่ะ กูก็กลับขึ้นไป และเริ่มทำเื่อย่างว่ากับพี่เขาทันทีตะแต่ว่าหลังจากที่พี่เขาเสร็จกูแล้ว กูก็เริ่มคิดได้ว่ากูทำอะไรลงไปกูไม่รู้ว่าจะอธิบายสถานการณ์ในตอนนี้ให้พี่เขาฟังยังไงดี กูก็เลย…… ”
“อย่าบอกนะ ว่ามึงชิ่งหนีออกมา ”
“เปล่าอ่ะ กูแสร้งว่าเราสองคนเมาทั้งคู่และบังเอิญมีอะไรกันเพราะฤทธิ์สุรา ”
“ห๊าาาาาาาาาาา ”
“แล้วกูก็แสร้งโวยวายแข่งกับพี่เขาว่ากูไม่ผิด อย่าโยนความผิดให้กูเพราะเื่ที่เกิดขึ้นเราสองคนร่วมกันทำมันขึ้นมา//ถึงแม้ว่ากูจะเป็คนสนุกอยู่ฝ่ายเดียวก็เถอะ ”ประโยคสุดท้ายไอ้หวยพูดเสียงเบามาก ๆ จนผมแทบจะไม่ได้ยินอะไร
“กูละเครียดแทน ” ผมถึงกับปวดหัวตึบ ๆ เมื่อได้ยินเื่ราวทั้งหมด
“เอาไงดีวะ กูก็ไม่ชอบความรู้สึกนี้เหมือนกันนั่นแหละ เห็นกูแบบเนี่ยกูผ่านผู้หญิงมาเยอะนะ เสียบกี่รูกูก็ไม่เคยรู้สึกผิดหลังทำเสร็จ แต่กับพี่โค้กกูโคตรรู้สึกผิดเลยวะ ”
“เื่นี้กูช่วยอะไรมึงไม่ได้หรอกนะ กูช่วยได้แค่รับฟังเท่านั้นแหละ สู้ ๆ มึง ”ผมให้กำลังใจเพื่อนสารเลวที่สำนึกผิด ดวงตาสีดำขลับสั่นระริกเหมือนอยากจะร้องไห้
“กูรู้สึกผิดจริง ๆ นะเว่ย แต่กูก็ไม่กล้าสารภาพผิดเช่นกัน ”ผมยืนขึ้นมาตบไหล่ให้กำลังใจไอ้หวยอีกครั้งก่อนที่ดวงตาของผมจะมองไปเห็นที่่รักของผมกำลังยืนคุยกับสาวอยู่ที่ทางเข้าโรงอาหาร
“ใครวะนั่น ไอ้หวยมึงดูแลตัวเองไปก่อนนะ เดี๋ยวกูมา ”
“ห๊ะ ดะเดี๋ยวสิ นั่นมึงจะไปไหน ไอ้ไพ่ ไอ้ไพ่ ” ตอนนี้ผมไม่รับฟังอะไรทั้งนั้นหูของผมอื้อไปหมด ผมจำผู้หญิงคนที่ยืนคุยกับพี่ไฮโลได้ ผู้หญิงคนนั้นคือคนเดียวกันกับคนที่ผมเจอในร้านป้านิด เธอมาขอเบอร์พี่ไฮโลของผม ผมไม่ยอมหรอกนะต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลม เพราะไอ้พี่ชอบผู้หญิงน่ารัก ทรงอาหมวย ตัวเล็ก ผิวขาวจัดฟัน ซึ่งเธอคนนั้นตรงสเป็คพี่ไฮโลทุกอย่างเลย
ผมเดินเข้าไปฉับๆ ผมว่าผมรีบเดินละนะ แต่ทันทีที่ผมไปถึง เขาและเธอก็แยกออกจากกันเสียแล้ว
“ถูกใจมั้ยครับ ” ผมพูดประโยคหนึ่งออกมาทันควัน เมื่อผมเห็นว่าไอ้เ้าพี่ยิ้มกรุ่มกริ่มประหนึ่งถูกใจเธอคนนั้น
“บะบ้า ถูกใจอะไรละ อีแบบนี้เรียกว่าแม่ของลูกได้เลย น่ารักสัส ”ผมไม่รู้จะทำยังไงดี เพราะถ้าพี่ไฮโล ลองคุย ๆ กับพี่คนนั้นดูละก็ความพยายามเกือบหนึ่งปีของผมก็คงสูญเปล่า
“ผมไม่ยอมหรอกนะ บอกไว้ก่อนเลย อย่าหวังว่าจะได้คบกัน ”ผมทำทีเป็งอนคนตรงหน้าเพราะว่าตอนนี้ผมไม่สบอารมณ์แบบสุด ๆ
“อะไร มึงไม่ได้น่ารักครับ เลิกทำหน้าแบบนั้นสักที ”พี่เขาไม่รอช้ารีบเอาฝ่ามือใหญ่ ๆ มายีที่ผมของผมจนยุ่งไปหมด
“โอ้ย พี่ทำอะไรเนี่ย ไม่รู้รึไงว่าผมงอนพี่อยู่ ”
“รู้แล้วน่า เอาเป็ว่าถ้ากูจะคบ กูไม่ให้มึงรู้หรอก อะเคร ”
“อะเครพ่อง ไม่ได้ปลอบเลยเหอะ ” ผมพูดสถบออกมาพร้อมกับเบือนหน้าหนีคนใจร้ายที่กำลังวางแผนนอกใจผมอยู่
“โอ๋ ๆ ไม่เอาน่าาาาา กูล้อเล่น แล้วถ้ากูคบกับน้องเขาจริง ๆ มึงจะทำยังไงมึงจะตบกับน้องเขาแย่งกูหรอ ”น้ำเสียงยียวนกวนประสาทพูดกรอกหูระยะประชิดจากด้านหลังขนหลังผมลุกพรวดพลาดด้วยความรู้สึกสยิ้ว
“ผมไม่ตบให้เสียมือหรอก ”
“แปลว่ามึงจะยอมแพ้เื่ของกู ว่างั้นเหอะ ”
“ผมเนี่ยนะจะยอมแพ้ สู้ให้ผมยัดเยียดความเป็ผัวให้พี่คืนนี้ยังจะดีซะกว่าอีกถือคติ เยก่อนแล้วค่อยง้อ ”
“ไอ้สัสนี่ ” พี่เขาผลักไหล่ผมดัง ปั๊ก ทันทีที่ผมพูดจบ “ สมองคิดได้แค่นั่นรึไง ”
“ผมโง่แค่เื่ของพี่เท่านั้นแหละ ”ไม่รู้ั้แ่ตอนไหนที่ผมรู้สึกว่าผมเริ่มใจเย็นลงและพูดคุยกับพี่ไฮโลอย่างเป็ธรรมชาติมากขึ้น เราสองคนพูดจากวน ๆใส่กันพร้อมกับเดินไปที่โต๊ะเพื่อทานอาหาร
โรงอาหารจากที่ไม่ค่อยมีคนตอนนี้คนเริ่มเยอะขึ้น เนื่องจากเลยเที่ยงมาหน่อย ๆ นักศึกษาหลายคนเริ่มมาจองที่เพื่ออ่านหนังสือเพื่อรอสอบวิชาต่อไป ผมละไม่เข้าใจจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ตรงนี้ เป็ที่สำหรับทานอาหารแต่กลับกลายเป็ว่า เป็ที่อ่านหนังสือซะได้
“อ้าวพี่ไฮโล แล้วพี่โค้กละครับ ” หวยถามขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูกังวลสายตาสั่นระริกมองไปรอบ ๆ เพื่อหาคนดังกล่าว
“เดี๋ยวมันก็มา พอดีว่าอาจารย์แม่ขอคุยกับมันต่ออะ พี่เลยออกมาก่อน ” ไฮโลพูดออกมาพร้อมกับยืนขึ้นเพื่อไปต่อแถวซื้อข้าว
“ไม่ได้มีเื่อะไรใช่มั้ยครับ พอดีผมเห็นพี่เขาดูเครียด ๆ ”
“ไม่รู้สิ แต่กูว่าน่าจะเป็เื่วิชาแลปนะ พอดีมันขาดแลปคาบสุดท้ายอาจารย์น่าจะให้มันไปทำแลปก่อนเพราะถ้าไม่ทำจะไม่มีสิทธฺ์สอบอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ กูก็ยังไม่ได้ถามมันเหมือนกัน”
“อออออ ครับ ”
ไอ้หวยทำหน้าเป็หมาหงอยเลยครับทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ ยังเมินพี่เขาอยู่เลยแท้ ๆ
“เอาน่ามึง เดี๋ยวพี่เขาก็มา มึงไม่ต้องกังวลไป ระดับเสี่ยโค้กแล้วไม่เป็อะไรหรอก” ผมปลอบมันออกไป ก่อนที่จะมีเสียงแทรกคุ้นหูเข้ามา
“มึงกินเหมือนกูป่ะ เดี๋ยวกูสั่งเผื่อให้เลย มึงจะได้ไม่ต้องไปต่อแถว ”
“ที่รักจะซื้อมาให้หรอ ขอบคุณครับ ”
“ที่รักพ่อมึงสิ จะแดกมั้ยข้าวเนี่ย ”
“ไม่ครับผมจะกินก๋วยเตี๋ยว ”
“หมี่น้ำตก ”
“เย็นตาโฟทะเลครับ ”
“…. ” พี่ไฮโลทำหน้าเคือง ๆ ผมนิดหน่อย ก่อนที่จะเดินออกไปโดยที่ไม่ถามอะไรต่อผมละชอบจริง ๆ เลย กับปฏิกิริยาแบบนี้ของพี่เขาเพราะมันทำให้ผมชอบพี่เขามากขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกับว่าทุก ๆการกระทำของพี่เขามันดูน่ารักและน่าเอ็นดูที่สุดเลยสำหรับผม
1K
![เทพสงครามหวนคืน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576680_14591552.webp)
