CURSE GEAR ยุทธภัณฑ์ต้องสาป

    ตอนที่ 31

    ชายชุดดำสะบัดมีดสั้นเล่นหนึ่งทีและพูดขึ้น

    “ตกอกตกใจหมดเลย ใครจะไปคิดว่าคุณพ่อค้าเจี๋ยมเจี้ยมคนนั้นจะแข็งแกร่งขึ้นแบบนี้แต่มันก็ยังไม่พอหรอก!!”

    หลังพูดจบชายชุดดำก็ตรงดิ่งเข้าไปหาควานอีกรอบ



     

    “งั้นก็มาวัดกันหน่อยจะได้รู้ว่าพอไม่พอ!!!”

    ควานพูดขึ้นพร้อมกับวิ่งเข้าไปปะทะกับชายชุดดำที่พุ่งเข้าหา



     

    ชายชุดดำตวัดมีดสั้นเข้าหาควานด้วยความรวดเร็ว ควานตอบสนองได้แบบทันท่วงทีควานยกขวานขึ้นมาและฟันลงให้ปะทะกับมีดสั้นของชายชุดดำได้อย่างพอดิบพอดี



     

    แต่เมื่อขวานมาปะทะกับมีดสั้นชายชุดดำก็ใช้วิธีเบี่ยงมีดทำให้ขวานนั้นเปลี่ยนวิถีไปและฟันลงกับพื้นแทนที่จะโดนชายชุดดำคนนั้น


     

    ตู้ม!!



     

    เกิดเสียงดังลั่นขึ้นมาจากการที่ขวานฟันลงถึงพื้น ทำให้ตรงบริเวณนั้นเกิดเป็นรอยร้าวเล็กขึ้น เมื่อเห็นว่าพลาดเป้าควานก็กำขวานแน่น

    “แน่จริงก็อย่าหลบสิวะ ไอ้บ้า”

    ควานพูดขึ้น



     

    “บ้าหรือเปล่า ใครเขาจะโง่ยืนนิ่งให้แกจัดการได้กัน ฮ่าๆ”

    ชายชุดดำยั่วโมโหควานด้วยคำพูด



     

    ควานรู้อยู่แล้วแต่ก็พูดออกไป เพราะขวานที่ใช้อยู่มันหนักทำให้การเคลื่อนไหวและการโจมตีของควานนั้นช้าลงมาก ชายชุดดำก็เลยมีเวลาที่จะหลบขวานของควานได้ทัน


     

    “มีทางเดียวที่จะจัดการมันได้คือต้องดักทางของมันให้ถูกให้ได้”

    ควานพูดกับตัวเองพร้อมกับกำขวานในมือแน่นและทำหน้าจริงจังขึ้น



     

    นอสที่เห็นควานเป็นแบบนั้นก็กำลังที่จะตรงดิ่งเข้าไปช่วยควานแต่ก็ต้องหยุดชะงักกลางทางเพราะสัมผัสถึงบางสิ่งที่เหมือนกับก่อนหน้านี้ได้



     

    ฉึบ!



     

    ลูกธนูถูกยิงออกมาจากที่ไหนสักที และพุ่งตรงเข้าไปหานอส นอสที่เห็นอยู่แล้วว่าลูกธนูกำลังพุ่งตรงมาที่ตัวเองก็หลบได้แบบนิ่มๆเหมือนกับครั้งก่อน

    “ไม่ใช่หมอนั่นหรอที่ยิงธนูมา แสดงว่ามีสองคนสินะ”



     

    นอสที่หลบได้ก็พยายามจะกลับไปหาควานแต่ก็โดนอีกคนซุ่มยิงขัดขวางไว้

    “ชิส์! ไอ้เจ้าลูกธนูนี่น่าหงุดหงิดซะมัดเลย”



     

    ทันทีที่นอสคิดจะเข้าไปช่วยควานลูกธนูก็จะเข้ามาขัดขวางนอสตลอด

    “ไม่ไหวละ ต้องจัดการไอ้ตัวน่ารำคาญนี่ก่อนแล้วสิ”

    นอสเริ่มใช้เนตรมนตราและมองรอบๆ แต่ก็น่าแปลกใจที่ไม่พบอะไรน่าสงสัยเลย



     

    “บ้าหน่ามันอยู่ไหนกันทำไมเราไม่ตรวจจับไม่ได้”

    นอสพยายามมองหาทุกที่แต่ก็ไม่พบมีอยู่สองอย่างที่นอสคิดได้ตอนนี้ อย่างแรกเลยคือเนตรมนตราของนอสยังไม่แข็งแกร่งพอจะตรวจจับคนคนนั้นได้ กับอีกอย่างเลยคืออีกฝ่ายมีความสามารถในการอำพรางตัวเองในระดับที่สูงมากๆ นอสเลยตรวจหาไม่เจอ



     

    นอสมองไปที่ด้านหนึ่ง และในที่สุดนอสก็เจอกับออร่าพลังเวทย์

    “อะ! เจอแล้ว หืม? เดี๋ยวนะ…”

    แต่นอสรู้สึกว่ามันไม่ใช่ลักษณะออร่าของคนเลย เมื่อนอสตั้งใจเพ่งมองดีๆแล้ว



     

    “ผึ้งตัวนั้นนี่ เมื่อตอนนั้นมันไปอีกทางนี่ทำไมมันกลับมาทางนี้เนี่ย”

    นอสเริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดีเกี่ยวกับสิ่งนี้แล้ว ถ้าผึ้งตัวนี้มาพวกนอสต้องรับมือกับศึกสองด้านอย่างแน่นอน



     

    “คุณควานผึ้งตัวนั้นกำลังกลับมาครับ หนีเร็ว!”

    นอสตะโกนบอกควานที่กำลังตั้งใจสู้อยู่กับชายชุดดำ



     

    “อะไรนะ! ทำไมมันถึงวนกลับมาทางนี้ได้ล่ะ”

    ควานตกใจกับสิ่งที่นอสบอก



     

    “ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่เรารีบหนีกันก่อนดีกว่า”

    นอสพูดขึ้นพร้อมกับกำลังจะหนีแต่ก็โดนลูกธนูสกัดไว้อีกครั้ง



     

    “ชิส์! มันจะไม่ปล่อยให้เราหนีงั้นหรอ”

    นอสพูด



     

    ทางด้านควานก็เหมือนกัน เมื่อควานจะหนีออกไป แต่ก็โดนชายชุดดำคนนั้นบล็อกทางหนีไม่ให้ควานไปไหนได้

    “ก็อยากจะทำแบบนั้นอยู่หรอกนะครับคุณนอสแต่ผมว่าเราน่าจะทำได้ยากแล้วล่ะครับ”

    ควานพูดขึ้นพร้อมกับใช้ขวานป้องกันการโจมตีของชายชุดดำไปด้วย



     

    นอสที่เห็นแบบนั้นก็เริ่มมีเหงื่อไหลออกมาที่หน้าของตัวเอง ความกดดันเริ่มถาโถมเข้ามา นอสเร่งใช้ความคิดทันที นอสที่หน้าเคร่งเครียดเพราะต้องใช้ความคิดบวกกับต้องหลบลูกธนูไปด้วยนั้น 



     

    จู่ๆ ควานก็พูดกับนอส

    “คุณนอสคุณไปจัดการเจ้าผึ้งนั่นเถอะ ผมว่าคุณไหวแน่ส่วนตรงนี้ผมจะจัดการเอง”



     

    นอสที่ได้ยินก็หันไปทางควาน

    “ไม่ได้นะ ถ้าทำแบบนั้นคุณจะโดนรุม2-1 นะครับคุณควาน”



     

    “ถ้าเราอยู่กันแบบนี้สุดท้ายเราก็ตายอยู่ดีครับคุณนอส”

    ควานพูดตะโกนใส่นอส



     

    “แต่ว่า….”

    นอสกำลังจะพูดอะไรแต่ควานก็ชิงตัดบทไปก่อน



     

    “เถอะหน่า เห็นอย่างงี้ผมก็แข็งแกร่งขึ้นมาพอตัวนะครับ ผมรับรองว่าเยื้อเวลาได้จนถึงคุณฆ่าเจ้าผึ้งนั่นได้แน่ครับ”

    ควานพูดใส่นอส



     

    นอสที่เห็นแบบนั้นก็ตอบควานไป

    “ก็ได้ครับ แล้วผมจะรีบมาช่วยคุณนะครับ รักษาตัวด้วย”



     

    “คุณนอสก็เช่นกันครับ”

    ควานพูด


     

    เมื่อได้ยินแบบนั้นนอสก็พุ่งตัวออกไปทางผึ้งที่กำลังตรงดิ่งมาหาพวกเขา 



     

    “มีเวลาไปห่วงคนอื่นด้วยรึไงแกน่ะ ก่อนที่หมอนั่นจะกลับมาแกก็จะตายอยู่ที่นี่แล้ว ควาน ริชาจ ฮ่าๆ”

    ชายชุดดำพูดใส่ควาน


     

    “พูดมากปากเหม็นว่ะ”

    ควานพูดตอบตอกหน้าชายชุดดำไป



     

    เมื่อได้ยินที่ควานพูดชายชุดดำก็เหมือนจะเริ่มมีเส้นเลือดปูดขึ้นที่ขมับ

    “อยากตายมากก็จัดให้ตามคำขอ จัดการซะ!”

    ชายชุดดำพูดขึ้นพร้อมกับมีลูกธนูพุ่งออกมาจากป่า



     

    ควานที่รู้สึกได้ถึงอันตรายก็รีบหลบออกจากจุดเดิมและตรงจุดที่ควานเคยอยู่ก็มีลูกธนูลงไปปักที่พื้น ควานหลบออกมาอย่างเฉียดฉิว

    “อึก!”

    ควานแม้จะหลบมาได้แต่ ก็ได้แผลถลอกมาที่ต้นขามาแทน



     

    “โอ้~ หลบได้ซะด้วย แกคงจะเก่งขึ้นจริงๆด้วยสินะ ฉันขอชมเชยเลย”

    ชายชุดดำพูด



     

    “ถึงจะพูดกับคุณนอสไปแบบนั้น แต่เจอแบบนี้ก็งานหยาบเหมือนกันแฮะเรา”

    ควานพูดกับตัวเองด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดพร้อมกับกำขวานในมือแน่น



     

    ทางด้านนอสตอนนี้กำลังจะถึงตัวของผึ้งแล้ว

    “เราต้องรีบจัดการผึ้งตัวนี้ให้ได้เร็วที่สุดไม่งั้นคุณควานจะตกอยู่ในอันตรายแน่”

    นอสพูดกับตัวเอง



     

    “ทอรัส”

    นอสพูดขึ้นและก็เริ่มมีเกราะโผล่ออกมากลางอากาศและหลอมรวมเข้ากับตัวของนอส เกราะกระทิงสีแดงเป็นประกายสว่างแม้จะอยู่ในเงามืดก็ตาม



     

    นอสควักแหว่งออกมาเตรียมพร้อมสู้เต็มรูปแบบ นอสยืนอยู่บนกิ่งไม้

    “มาแล้ว”

    สิ้นเสียงนอสผึ้งตัวนั้นก็เข้ามาประจัญหน้ากับนอสแล้วตอนนี้



     

    นอสเริ่มใช้เวทย์เสริมพลังกายตัวเอง และพุ่งเข้าใส่ผึ้งทันที เวลาเป็นสิ่งสำคัญ ณ ตอนนี้

    ผึ้งที่เห็นว่านอสพุ่งมาใกล้ก็บินถอยกลับและพุ่งเข้าใส่นอสเช่นกัน



     

    ตู้ม!



     

    ทั้งสองเข้าปะทะกันเกิดเป็นเสียงเหมือนกับระเบิดขึ้น นอสและผึ้งถูกผลักกระเด็นกันไปคนละฝั่งทำให้มีต้นไม้ล้มไปตามทางที่พวกเขากระเด็นไป

    “อั่ก! ถ้าไม่ได้มีชุดเกราะนี่อยู่ด้วยเหมือนแต่ก่อนเราคงเจ็บหนักแน่นอน”

    นอสรีบลุกขึ้นมา โดยที่ตัวนอสไม่ได้มีบาดเจ็บอะไรเลยเพราะได้รับการปกป้องจากชุดเกราะ 



     

    และทางด้านของผึ้งก็เหมือนว่าแทบจะไม่ได้เป็นอะไรเลยสักนิดเดียวแถมมันยังรีบบินตรงดิ่งมาหานอสอีกด้วย



     

    เมื่อเห็นว่าผึ้งมันกำลังพุ่งกลับมานอสก็พุ่งเข้าไปใส่อีกรอบ

    “อยากพุ่งใส่นักก็เข้ามาเลย ย๊ากกกก!!!”

    ทันทีที่นอสพุ่งเข้าไปผึ้งก็หยุดอยู่กลางอากาศและเล็งเหล็กนัยมาทางนอส และเริ่มยิงเหล็กนัยออกมาเหมือนกับยิงกระสุนปืน



     

    “หืม!?”

    นอสที่เห็นแบบนั้นก็ยกมือขึ้นมาปกกัน



     

    เป้งๆ



     

    เสียงที่เหมือนกับโลหะกระทบกันดังขึ้น ชุดเกราะทอรัสที่ตอนแรกสภาพดีตอนนี้แขนที่นอสใช้ป้องกันนั้นเริ่มมีรอยบุบเข้าไปแล้ว

    “อึก! บ้าจริงมันจะยิงได้เท่าไหร่กันเชียว”



     

    นอสเลิกใช้แขนป้องกันเหล็กนัยที่ผึ้งยิงมาแล้ว และเริ่มใช้แหว่งฟันเหล็กนัยกลับไปหาผึ้ง

    แรงส่งจากการฟันกลับไปของนอสทำให้กระสุนเหล็กนัยของผึ้งมีความเร็วเพิ่มมากขึ้น



     

    ยิ่งนอสฟันตอบโต้เหล็กนัยผึ้งนอสก็ยิ่งมีสมาธิมากขึ้นทำให้ปัดเหล็กนัยกลับไปได้มากขึ้น 

    และในที่สุดความพยายามของนอสก็ได้ผลนอสฟันเหล็กนัยไปโดนลำตัวของผึ้งได้สำเร็จ



     

    ฝนกระสุนเหล็กนัยของผึ้งก็หยุดลงและข้างลำตัวของผึ้งก็เป็นรอยแหว่งครึ่งเสี้ยววงกลมขึ้น 

    “เป็นไงบ้างล่ะ รสชาติเหล็กนัยตัวเองน่ะ”

    นอสพูดเยาะเย้ยผึ้ง



    เมื่อผึ้งได้รับบาดเจ็บมันก็เริ่มมีอาการโมโหนอสขึ้นมา มันตั้งท่าเหมือนรวมรวมพลังเตรียมยิงอะไรบางอย่างที่เหล็กนัยตรงก้นของมัน


     

    นอสมองไปก้นของผึ้งและใช้เนตรมนตรานอสตรวจดูก็เริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีออกมา เพราะตอนนี้ออร่าพลังเวทย์ของผึ้งมันเริ่มไหลมารวมกระจุกกันอยู่ที่เหล็กนัยตรงก้นของผึ้งเรื่อยๆ อยู่จุดเดียว

    “เวรแล้วสิ มันกำลังชาร์จพลังหรอ!!”
     

     ……………………


     

    คล้ายกับเรื่องCURSE GEAR ยุทธภัณฑ์ต้องสาป ที่คุณอ่าน