ก่อนเที่ยงคืนจะมาถึง ลูกจันทร์หญิงสาวผู้อยู่คนเดียวในห้องที่เป็คอนโดกับปลายสายโทรศัพท์จากแม่ของเธอวันนี้เป็วันเกิดของเธอ แม่ของเธออยู่ต่างจังหวัด ส่งขนมเค้กมาให้เธอหนึ่งปอนด์กับของขวัญวันเกิด ซึ่งแม่ของเธอเป็คนถักเย็บเสื้อให้เธออย่างปราณีต จึงทำให้ลูกจันทร์ยิ้มอย่างสุขใจที่สุดกับของขวัญชิ้นนี้
“แม่คะ ขอบคุณมากนะคะ น่ารักมากเลยค่ะ”
“จ้าลูก เดี๋ยวลองใส่ดูนะว่าพอดีไหม”
“ค่ะ”
ลูกจันทร์ยังคงลูบไล้เสื้อที่แม่เย็บให้เธออย่างอ่อนโยน เธอกางเสื้อออกมาแล้วทาบดูมันพอดีกับตัวเธอมากทีเดียว
“ลูกจันทร์ ใกล้จะถึงเที่ยงคืนแล้วนะลูก อธิษฐาน และ เป่าเทียนได้แล้วลูก”
“ค่ะแม่”
เธอเอาเสื้อวางลง แล้วเริ่มจุดเทียน เมื่อเสร็จแล้วเธอจึงตั้งใจอธิษฐานถึงสิ่งที่ตัวเอง้า
“อย่าลืมอธิษฐาน เื่คู่ครองด้วยนะลูก”
แม่ของเธอมักจะย้ำเื่นี้เสมอ และทุกๆปี ลูกจันทร์รู้ว่าแม่ของเธออยากจะให้เธอมีคนรักมากขนาดไหนส่วนเธอเองเฉยๆกับเื่นี้มาก หลายปีที่ผ่านเธอไม่เคยตามใจแม่เื่นี้แต่ปีนี้เธอจะลองตามใจแม่ของเธอดูสักครั้ง ครั้งนี้เธอจึงอธิษฐานให้ได้คนรักตามที่แม่้า เมื่ออธิษฐานเสร็จแล้วเธอจึงลืมตาขึ้นแล้วเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูแม่ของเธอยังมีรอยยิ้มอยู่เสมอ จนถึงตอนนี้
“ลูกจันทร์ อายุ 35 ปีแล้วนะแม่ขอให้ลูกมีคู่ครองที่ดีมากๆ เหมือนแม่ ได้เจอเขาคนนั้นไวๆแล้วมีตัวน้อย มาให้แม่อุ้มด้วยนะ”
เธอภูมิใจมากเกี่ยวกับสามีของเธอ ซึ่งก็คือพ่อของลูกจันทร์นั่นเอง เธอหันไปมองสามีเขาหลับไปนานแล้ว เขาทำงานเก่ง นอนแต่หัวค่ำ และตื่นมาตอนเช้าไปทำงานและกลับมาทานข้าวหลังเลิกงานที่บ้านสิ่งที่สำคัญที่สุดของเขาคือการเอาใจภรรยาอันเป็ที่รัก
แม่ของลูกจันทร์จึงอยากให้มีใครสักคนดูแลลูกสาวของเธอให้ดีในวันที่เธอและสามีของเธอลาโลกนี้ไปแล้ว ลูกจันทร์จะได้มีคนรัก คนดูแลต่อไป
ส่วนลูกจันทร์เอง ไม่ได้คิดถึงเื่ความรักเพราะคิดว่าชีวิตนี้เธออยู่ได้โดยไม่ต้องมีใคร ในใจเธอลึกๆก็อยากจะมีความรักเหมือนพ่อกับแม่ที่รักกันมากแต่เมื่อเธออยู่ในยุคนี้ที่หันไปมองรอบๆข้างก็ไม่มีใครสักคนที่จะทำหน้าที่สามีที่ดี ดั่งที่พ่อกับแม่ทำให้กันได้เลยสักคนเธอจึงตัดใจไม่คิดเื่นี้อีกเลย
เช้าวันรุ่งขึ้นลูกจันทร์มีนัดกับม่านมุกเพื่อนสาวคนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมาสามปีหลังจากที่ม่านมุกไปเรียนต่อต่างประเทศ
เธอนั่งรอม่านมุกอยู่ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งย่านกลางเมืองเป็คาเฟ่ชื่อดังที่ม่านมุกได้นัดไว้ แต่ตอนนี้เธอยังไม่มาถึง กริ๊ง กริ๊ง เสียงกระดิ่งสั่นไหวจากหน้าประตูลูกจันทร์หันไปมองผู้เข้ามา คนนั้นก็คือ ม่านมุกนั่นเอง
เธอใส่ชุดกระโปรงสีขาวดูสบายตา เธอดูขาวขึ้นแล้วผอมลงแบบสุขภาพดี ผมลอนคลายเล็กน้อยสีน้ำตาลปลิวสลวย ใบหน้าของเธอเรียวเล็ก คิ้วโก่ง ดวงตากลมโต จมูกโด่งปากได้รูปอิ่มสวย ดูรวมๆทุกอย่างคือเธอ สวยขึ้นอย่างเห็นได้ชัดลูกจันทร์ตื่นตะลึ่งกับเพื่อนรักของเธอ ที่ไม่ได้เจอกันสามปี แต่กลับเปลี่ยนไปมากขนาดนี้แล้วตอนนี้ม่านมุกก็มายืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว
“เฮ้ นี่เธอม่านมุกจริงๆเหรอเนี่ย สวยจนฉันจำแทบไม่ได้เลย เธอสวยมาก”
“ขอบใจนะลูกจันทร์ แต่เธอก็ยังเป็เหมือนเดิมเลยนะไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด”
ม่านมุก มองดูลูกจันทร์ เธอทราบดีว่าตัวเธอเองไม่ได้เปลี่ยนอะไรแต่ยังคงเป็ลูกจันทร์คนเดิมที่สวมแว่นตา มัดผมรวบ เพราะถ้าปล่อยผมของเธอก็จะฟูมากจนน่าเกลียดส่วนรูปร่างของเธอก็อ้วนท้วม ใบหน้ามีสิว เครื่องหน้าของเธอก็พอดูได้เท่านั้นดูโดยรวมแล้วก็ยังไม่น่ามองสักนิด
ความคิดของลูกจันทร์แสดงออกมาชัดเจนจนม่านมุกอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“ความจริง ถ้าเธอหันมาดูแลตัวเองสักนิด ก็ไม่ได้ดูแย่นะ”
“ไม่อ่ะ ช่างเถอะ ที่นัดมาที่นี่ มีเื่จะเมาท์มอย เมาท์มาเลยรอฟังอยู่”
ลูกจันทร์ชวนม่านมุกเข้าประเด็น ม่านมุกยิ้มกริ่ม เธอดูไม่เร่งรีบเธอนั่งสบายๆแล้วสั่งกาแฟ นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง จนกาแฟมาเสิร์ฟเธอถึงจะเงยหน้ามามองลูกจันทร์แล้วยิ้มให้อีกครั้ง
“ลูกจันทร์”
ม่านมุกพูดพร้อมกับหยิบการ์ดแต่งงานขึ้นมาให้กับลูกจันทร์ เธอตาโตและใมากที่เพื่อนรักจะแต่งงานเธอหยิบการ์ดขึ้นมาอ่านชื่อ แล้วชื่อนั้นก็เป็ชื่อเ้าสาวที่ชื่อม่านมุก ม่านมุกเธอเงยหน้ามองเพื่อนรักอีกครั้งเป็การยืนยันเพื่อนรักที่ไม่เคยมีแฟนใดๆเลย และเธอก็เคยสัญญาว่าจะไม่มีวันมีแฟนเด็ดขาด! เราจะอยู่เป็เพื่อนกันตลอดไป เพราะผู้ชายไม่มีดีสักคนบนโลกใบนี้แม้กระทั่งพ่อของเธอที่เ้าชู้และทำร้ายร่างกายเธอและแม่ของเธอพอมาวันนี้ม่านมุกเพื่อนรักของเธอจะแต่งงาน
“เอาเป็ว่าคนที่ฉันเลือกให้มาเป็สามีเขาคือเ้าชายในฝันที่เดินได้ตัวเป็ๆ มาอยู่ในชีวิตจริงของฉันแล้วล่ะขอโทษที่ผิดสัญญา”
“ไม่เลย ฉันดีใจด้วย”
“ลูกจันทร์ เธอก็ควรจะต้องมีแฟนได้แล้วนะ”
“คนอย่างฉัน ไม่มีใครชอบหรอก แล้วอีกอย่างฉันก็ไม่ชอบใครด้วย”
“เธอติดอยู่ในคอมฟอร์ทโซน มันน่ากลัวมากเธอรู้ตัวหรือเปล่าลูกจันทร์”
ม่านมุกพูดเสียงดังจนคนข้างๆหันมามอง
“โทษที ลูกจันทร์ฉันขอโทษที่่หนึ่งเราปิดกั้นเื่นี้จนพาลให้เธอเป็ไปด้วยแต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว เธอดีพอ แล้วเธอก็มีค่าพอที่จะมีคนดีๆอยู่เคียงข้าง”
“ม่านมุก เธอไม่ต้องห่วงฉัน ฉันอยู่ได้”
“ลูกจันทร์ต่อไปนี้ ฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนไปตลอดกาล นี่คือของขวัญวันเกิดที่ฉันจะให้เธอ”
ม่านมุกพูดขึ้นด้วยแววตาที่มุ่นมั่นตั้งใจ เธอคิดกับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะทำให้ลูกจันทร์เพื่อนรักของเธอไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป