Exterminate ! : ทีมบิดาล่าเลเวลศูนย์

    8. เฮ้ย ทำไมพลังมันขึ้นเยอะแบบนี้ล่ะ!


    เหตุการณ์คล้ายๆเดิมเกิดขึ้นอีกสองครั้ง เพียงแต่ดูเหมือนหมอตุลย์จะตอบสนองกับหมาป่าได้ไวขึ้นจนสามารถถีบพวกมันตกลงจากยอดไม้ได้แม่นยำขึ้น หมาป่าเหล่านี้เมื่อเจอถีบตกจากยอดไม้แล้วก็ไม่หนีไปไหนหากแต่พุ่งตัวปีนต้นไม้ขึ้นมาไล่กัดเขาอีก หมอตุลย์ถีบจนกว่าพวกมันจะตายหมดและเมื่อฆ่าพวกมันได้ครบทั้ง 5 ตัว ก็มีสัญญาณเช่นเดิม‘กิ๊ง! เลเวลอัพ’
    แสงสว่างล้อมรอบตัวเขาเช่นเดิมพร้อมกับความรู้สึกเปี่ยมไปด้วยพลัง “ดูเหมือนว่าพอเริ่มเกมแล้วเราอยู่ในระดับเลเวล 0 ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการเพิ่มเป็นเลเวลหนึ่งคือการฆ่าหมาป่า 5 สินะ” ตุลกานต์เอ่ยกับตัวเอง “แต่ตอนนี้เรายังไม่ได้เข้าหมู่บ้านเริ่มต้น เลเวลเราก็จะติดอยู่ที่ 0 ต่อไป แบบนี้ก็แปลว่า ...” ตุลกานต์นึกขึ้นมาได้ สมัยที่เล่นเกมเก่าของปู่ พอเลเวลสูงๆแล้วเกมตัน เพราะใช้ SP ไม่เหมาะจนค่าพลังไม่สมดุลไม่สามารถสู้บอสได้ เขาก็เคยใช้โปรแกรมแก้ไฟล์ไปแก้เลเวลให้กลับมาเหลือ 0 จากนั้นพอฆ่ามอนสเตอร์ไปอีกครั้งเดียว ค่าประสบการณ์ที่ได้ก็เลเวลอัพรวดเดียว 10 เลเวล ได้ SP ฟรีๆมาปรับแต่งพลังได้แบบไม่ต้องเสียเวลา ถ้าเลเวลอัพพวกค่าพลังต่างๆจะเพิ่มขึ้น แถมได้SP อีก แล้วถ้าเขาฆ่าหมาป่า 5 ตัวแต่ติดอยู่ที่เลเวล 0 ไปเรื่อยๆ แบบนี้เขาก็จะได้ SP ฟรีๆ และค่าพลังที่เพิ่มขึ้นฟรีๆสิ
    แล้วก็มีเสียงใสๆดังขึ้น
    ‘กิ๊ง! ระบบค้นพบบัคในวิธีการเล่น ต่อจากนี้ไปการฆ่ามอนสเตอร์ในขณะที่ยังมีเลเวล0จะไม่ทำให้เลเวลอัพได้อีก’
    “อ๊ะ”หมอตุลย์อุทานออกมา จริงสินะ ผู้สร้างเกม ‘ออโรร่าออนไลน์’ โฆษณาว่าเกมนี้มีระบบตรวจจับบั๊คด้วย A.I. ถ้าพบความเสี่ยงหรือบั๊คที่อาจจะทำให้เกมไม่สมดุล A.I.ก็จะจัดการปรับระบบของเกมทันที ... ดูท่าเกมคงจะค้นพบแล้วว่าถ้าปล่อยให้เขาทำต่อไปจะทำให้เกมเสียสมดุลได้ ก็เลยแก้ซะก่อน น่าเสียดาย ...​แต่ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้แล้ว หมอตุลย์เพิ่มความระมัดระวังตัวมากขึ้น เพราะจากที่อ่านในคู่มือมา เวลาเลเวลอัพแต่ละครั้ง พลังชีวิตจะเพิ่มขึ้นจนเต็ม ... ที่ผ่านมาเขาเจอหมาป่ากัดบ้างก็จริง แต่พอฆ่าหมดกลุ่มก็เลเวลอัพพลังชีวิตเต็มใหม่เลยผ่านมาได้เรื่อยๆ ดังนั้นหากเขาไม่สามารถเลเวลอัพได้อีก ต่อจากนี้ไปหากบาดเจ็บพลังก็จะลดลงเรื่อยๆแล้ว
    ต่อจากนั้นเขาจึงเดินทางอย่างระมัดระวังขึ้น เมื่อมองเห็นกลุ่มของหมาป่า เขาก็จะอ้อมหลบไปก่อนที่จะเข้าสู่ระยะของพวกมัน ... ตุลกานต์หลบได้ง่าย ง่ายจนถ้าหากเกมเมอร์ระดับโปรมาเห็นจะต้องตกใจในการรับรู้ที่แม่นยำขนาดนี้
    เวลาผ่านไป 30 นาที ในที่สุดหมอตุลย์ก็มองเห็นกำแพงไม้สูง 5 เมตร และทางเข้าหมู่บ้าน ที่หน้าทางเข้ามีทหารยาม 2 นาย กับชายชราคนหนึ่งยืนอยู่
    “ขอต้อนรับสู่หมู่บ้านคาร์เมน คุณนักผจญภัยผู้นี้ยังมีเลเวล 0 อยู่ ท่านต้องการจะเริ่มต้นชีวิตนักผจญภัยเลยหรือไม่”
    [เริ่มเลย/รอก่อน]
    “เริ่มเลยครับ” หมอตุลย์บอก
    “สำหรับหมู่บ้านคาร์เมนรับเฉพาะนักผจญภัยที่ถูกเลือกสรรมาแล้วเท่านั้น หากเธอต้องการจะเริ่มต้นเป็นนักผจญภัยที่นี่ ก็ต้องพิสูจน์ตนเองด้วยการบอกรหัสประจำตัวออกมาก่อน” “รหัส? รหัสอะไรครับ” หมอตุลย์ขมวดคิ้ว ในคู่มือไม่เห็นบอกเลยว่าต้องใช้รหัสอะไรด้วย
    “รหัสของนักผจญภัยที่ถูกเลือกสรรอย่างไรล่ะ” ชายชราบอก “ผมไม่มีรหัสครับ” “ถ้าอย่างนั้นข้าก็ให้เจ้ามาเป็นนักผจญภัยที่นี่ไม่ได้” ชายชราบอกด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มเช่นเดิม “ท่านจะต้องไปหมู่บ้านเริ่มต้นอื่นและขึ้นทะเบียนเป็นนักผจญภัยที่นั่นแทน”
    หมอตุลย์ชะงัก ... นี่เสียเวลาเดินทางมานี่ตั้งเกือบชั่วโมงแล้วลงทะเบียนไม่ได้นี่นะ? เกมนี้มันแปลกแท้ ชายหนุ่มกำลังจะหันหลังกลับ แต่แล้วก็นึกขึ้นได้
    “ว่าแต่นอกจากใช้รหัสแล้วยังมีวิธีอื่นอีกไหมครับ” หมอตุลย์ถาม “ถ้าเธอไม่มีรหัส อย่างน้อยก็ต้องมีฟันหมาป่าเขี้ยวเงิน 10 คู่ จึงจะเริ่มต้นที่นี่ได้” ชายชราบอกอย่างยิ้มแย้ม “อ๋อ ถ้าอย่างนั้นผมมีครับ”​หมอตุลย์ยื่นเขี้ยวหมาป่าให้อย่างโล่งใจ
    ‘กิ๊ง! ภารกิจค้นหาหมู่บ้านสำเร็จ’‘ท่านได้ Exp 250’‘เลเวลอัพ ขณะนี้ เลเวล 1’
    “เอาล่ะ คุณนักผจญภัย คุณมีชื่อว่าอะไรรึ”[ชื่อผู้เล่น: ...]“เดสม่อน” [ยังไม่มีคนใช้ชื่อนี้ ท่านสามารถใช้ชื่อนี้ได้ ยืนยันใช้ชื่อนี้หรือไม่]“ยืนยัน”
    “คุณเดสม่อน นี่เป็นถุงใส่ของเริ่มต้นของนักผจญภัย เก็บไว้ให้ดีล่ะ” ‘กิ๊ง! ท่านได้รับ ถุงเก็บของ’‘ถุงเก็บของ : เปลี่ยนมือไม่ได้ แยกจากเจ้าของไม่ได้’“ขอบคุณครับ” หมอตุลย์ตอบพลางรับของมา “อ้อ คุยกันมาตั้งนาน ผมยังไม่ทราบชื่อของคุณตาเลย คุณตาชื่ออะไรเหรอครับ”“ข้าชื่อโรเจอร์ เป็นรองหัวหน้าหมู่บ้านคาร์เมน” ชายชรายิ้มให้ “ถ้ามีอะไรสงสัยก็ไปหาข้าได้ หรือไม่ก็ไปที่สำนักงานหมู่บ้าน ที่นั่นจะมีคนช่วยอธิบายเรื่องของที่นี่ให้เธอได้”“ขอบคุณครับ”
    หมอตุลย์เดินเข้าไปในหมู่บ้าน แม้จะขึ้นชื่อว่าหมู่บ้านแต่เมื่อเดินเข้าไปเขาก็พบว่าภายในมีนั้นเป็นเหมือนเมืองเล็กๆ ดูจากบ้านเรียงรายกันและร้านค้าแล้ว ดูท่าทางจะมีคนในหมู่บ้านนี้ไม่ต่ำกว่า 500 คน ใหญ่อยู่เหมือนกัน เขาลองสำรวจดูภายในถุงเก็บของดูก่อน มันเป็นย่ามอันเล็กๆที่ห้อยไว้ข้างตัวได้ เวลาจะใช้ต้องเอามือไปวางแนบเอาไว้แล้วของภายในจะปรากฎขึ้นมา
    ภายในชุดเริ่มต้นของถุงเก็บของของเขา มีผ้าสะอาด10ผืน ผ้า20ผืน กับโพชั่นรักษาอีก 3 หลอด เป็นอุปกรณ์พื้นฐานของอาชีพ Medic
    หมอตุลย์นึกตามจากสิ่งที่เขาอ่านมาจากฟอรั่มและคู่มือ ชุดเริ่มต้นจะมีของที่แตกต่างกันไปตามแต่ละอาชีพ โดยจะไม่มีเกราะหรืออาวุธให้ ซึ่งผู้เล่นจะต้องทำเควสภายในหมู่บ้านเริ่มต้นไประยะหนึ่งก่อน จึงจะมีเงินเพียงพอที่จะใช้ซื้ออาวุธและชุดเกราะ อีกสองวิธีก็คือ การใช้เงินจริงซื้อกับการให้คนอื่นช่วย
    การใช้เงินจริงเป็นทางเลือกที่ดีในช่วงต้นของเกมที่เงินในเกมยังหายาก เพียงแต่ว่าราคามันแพงไปหน่อย คือ 1 เครดิต = 2 เหรียญทองแดง ด้วยอัตรา 100 เหรียญทองแดง = 1เหรียญเงิน 100 เหรียญเงิน = 1 เหรียญทอง เท่ากับว่าเงิน 1 เหรียญทองมีราคา 5000 เครดิต ดังนั้นจึงมีอีกทางก็คือ คนที่มีกิลด์หรือมีเพื่อนที่เล่นเกมนี้มาก่อน ก็สามารถเอาอุปกรณ์บางอย่างให้กับเพื่อนที่เพิ่งเข้ามาเล่น เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเสียเวลากับการเก็บเควสในหมู่บ้าน อย่างที่ลุงสมิธบอกว่าพอเข้าเกมแล้วให้ไปหาก็เพื่อที่จะได้มอบอาวุธให้ หมอตุลย์จะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำเควสเริ่มต้น ดังนั้นหมอตุลย์เรียกหน้าจอเพื่อนขึ้นมา จากนั้นแอดชื่อยูสเซอร์ของลุงสมิธลงไปก่อนจะโทรเรียก
    “ลุงสมิธ ผมเข้ามาในหมู่บ้านได้แล้ว ตอนนี้ลุงอยู่ไหนครับ” “โฮ่ หมอเห็นหายไปตั้งนาน นี่นึกว่าหลงทางในเมืองแล้วนะเนี่ย”​ลุงสมิธตอบ “ลุงอยู่ที่โรงช่างตีเหล็กโรงที่ 1 มาถูกไหม? ข้างๆมีหอคอยสีเทาๆสูงๆน่ะ”
    “หอคอยเหรอครับ แต่ที่นี่ไม่มีหอคอยนะครับ ที่นี่มีแต่บ้านสูงๆเต็มที่ก็ 5 ชั้นแต่ไม่มีหอคอยเลยครับ”” “เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิหมอ หมออยู่ไหนกันแน่ ที่นี่มันมีหอคอยตั้งหลายแห่งนะ หอที่สูง 100 กว่าเมตรไม่เห็นเหรอ” “ไม่มีครับ”
    แวบแรกลุงสมิธคิดไปว่าหรือหมอตุลย์จะไปโผล่ที่หมู่บ้านอื่น แต่เมื่อคิดว่าระบบของเกมมันกำหนดว่าคนที่อยู่พื้นที่เดียวกันจะมาโผล่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นเดียวกันแล้ว เขาก็ตัดความคิดนั้นไป
    “หมู่บ้านของลุงสมิธคือหมู่บ้านอะไรครับ”“หมู่บ้านจอห์นสัน” ลุงสมิธตอบ “แล้วหมอล่ะ”“หมู่บ้านคาร์เมนครับ”
    “เฮ้ย หมอไปทำอะไรที่นั่น แล้วไปได้ยังไง” ลุงสมิธร้องขึ้น “ทำไมหมอไม่เข้าหมู่บ้านจอห์นสันมา ตอนเริ่มเกมหมอไปเริ่มที่ไหนกันเนี่ย”“เริ่มบนถนนใกล้ๆเมืองเมืองนึงครับ เมืองอะไรไม่รู้กำแพงหินสูงๆ”
    “นั่นแหละหมู่บ้านจอห์นสัน”“ห๊ะ! เดี๋ยวนะครับ กำแพงใหญ่ขนาดนั้นแถมมีตึกใหญ่ๆเนี่ยนะครับไม่ใช่เมืองแต่เป็นหมู่บ้านเหรอครับ”“ใช่สิหม๊อ!”
    “โอย ก็เห็นว่าภารกิจบอกให้ตามหาหมู่บ้าน แต่ผมเห็นแล้วนึกว่านั่นเป็นเมือง ผมก็เลยนึกว่าให้ไปหาหมู่บ้านอื่น”“หม๊อ ใครเค้าจะสร้างเกมให้มันยุ่งยากซับซ้อนแบบนั้น โธ่ เอาล่ะ แต่ไม่เป็นไร หมอยังไม่ได้ลงทะเบียนที่นั่นสินะ เดี๋ยวหมอวิ่งไปใส่หมาป่าแถวนั้นแล้วพอตายหมอจะเจอส่งเข้าสุสานหมู่บ้านจอห์นสันโดยอัตโนมัติเอง” ลุงสมิธบอก “แต่ผมลงทะเบียนที่นี่ไปแล้วน่ะครับ” ชายหนุ่มบอก“อ้าวเฮ้ย หมอลงได้ไง มันต้องใช้เขี้ยวหมาป่า 10 คู่ แล้วหมอไปเอามาจากไหน”
    “คือผมหนีหมาป่าขึ้นต้นไม้ แล้วพลาดตกลงมาทับมันตายหมดครับ เลยได้เขี้ยวมา”“... งั้นซวยแล้วล่ะหมอ ซวยแล้ว” ลุงสมิธบอก “คือเวลาพวกเราออกไปนอกเมืองแล้วจะกลับเมือง จะสามารถใช้ไอเทมม้วนเวทกลับเมืองได้ ซึ่งจะกลับไปที่หมู่บ้านเริ่มต้นเท่านั้น แบบนี้หมอก็จะมาที่นี่ไม่ได้ จะไปโผล่ที่หมู่บ้านนั้นเท่านั้น”
    “อ้าว งั้นผมก็แค่ไปหาลุงที่หมู่บ้านจอห์นสันแล้วเปลี่ยนหมู่บ้านก็เท่านั้นสิครับ” “ไม่ได้น่ะหมอ ... จะเปลี่ยนหมู่บ้านได้ต้องเลเวล 20 ขึ้นไป”
    หมอตุลย์ลืมตากว้าง ... เรื่องนี้เขาไม่รู้มาก่อนเลย ในคู่มือเริ่มต้นก็ไม่มีใครพูดถึง ดูเหมือนปัญหานี้จะไม่ใช่เรื่องที่เกิดบ่อยๆ คนเลยไม่ได้เขียนถึงกัน
    “แล้วที่นี่มันมีปัญหาอะไรหรือครับ” หมอตุลย์ถามต่อ “มีสิหมอ เจ้าหมู่บ้านคาร์เมนมันเป็นหมู่บ้านฟรอนเทีย เป็นหมู่บ้านกลางป่าห่างจากหมู่บ้านจอห์นสัน10กิโลเมตร พวกมือใหม่น่ะไปสมัครที่นั่นไม่ได้เพราะหมาป่าแถวนั้นชอบอยู่เป็นฝูง 5 ตัว แถมเลเวลหมาป่าก็สูงกว่าบริเวณอื่น ถึงรอดไปได้ถ้าไม่มีเขี้ยวหมาป่าก็สมัครไม่ได้” ลุงสมิธบอก “เคยมีบางคนทดลองดูให้เพื่อนล่าหมาป่าแล้วเอาเขี้ยวไปสมัคร ก็เลยได้รู้ว่าหมู่บ้านนั่นน่ะของราคาแพงกว่าปกติ 2 เท่า เงินที่ได้จากเควสก็ต่ำกว่าปกติครึ่งนึง พวกซากมอนสเตอร์ถ้าเอาไปขายที่นั่นก็ราคาต่ำกว่าที่อื่นครึ่งนึง ใครๆก็เรียกมันว่าหมู่บ้านบั๊คกันทั้งนั้น ใครไปเริ่มต้นที่โน่นถือว่าซวยสุดๆ”
    หมอตุลย์รีบค้นหาในฟอรั่มดูโดยใช้คำสืบค้น หมู่บ้านฟรอนเทีย หมู่บ้านบั๊ค หมู่บ้านคาร์เมน ก่อนนี้เขาไม่ได้อ่านไปขนาดนั้นเพราะไม่คิดว่าเริ่มต้นใหม่ๆจะจำเป็นต้องหาข้อมูลพวกนี้ พออ่านไปเลยได้รู้ว่าเป็นหัวข้อที่ดังพอสมควร โดยส่วนมากผู้เล่นจะเข้าไปด่ากันว่าเป็นหมู่บ้านที่ไร้ค่า เควสก็ยาก เงินก็น้อย ของก็แพง แถมพอห่างจากหมู่บ้านอื่นๆเลยทำให้การร่วมทีมกับคนอื่นเป็นไปได้ยากเพราะเวลาใช้ ‘ม้วนเวทกลับเมือง’ จะไม่สามารถไปรวมทีมกับเพื่อนๆได้
    ส่วนทางบริษัทแจ้งสั้นๆว่า หมู่บ้านนี้จะมีอยู่ในทุกๆพื้นที่ใกล้ๆกับหมู่บ้านหลัก มีอยู่เพื่อให้โลกของ ‘ออโรร่าออนไลน์‘ สมจริงมากที่สุด ให้มีหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลความเจริญและของแพงและเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เล่นหลงเข้าไป หมู่บ้านพวกนี้เลยมีการเรียกเก็บเขี้ยวหมาป่า 10 คู่ซึ่งผู้ที่เริ่มเล่นใหม่จะไม่มีทางเก็บได้ ไปจนถึงถ้าหากตายระหว่างทาง ก็จะไม่มีใครไปเกิดในหมู่บ้านนี้ ดังนั้น ใครที่ทดลองเข้าไปเองก็ต้องรับผิดชอบเอาเอง
    สิ่งที่ทำให้หมอตุลย์ขนลุกก็คือ หลายแอคเคาน์ที่เขียนด่า ขึ้นสถานะ(ยกเลิก) ไปแล้ว แปลว่าคนที่ทดลองเข้าไปล้วนแล้วแต่ยกเลิกแอคที่ว่าแล้วสมัครใหม่ไปแล้วเพื่อให้หลุดพ้นจากหมู่บ้านเหล่านี้
    “แต่ไม่ได้สิ ถ้าเราลบแอคเคาน์นี้ไป ก็ต้องรออีกเป็นเดือนกว่าจะได้กลับเข้ามาสมัครเล่นได้ใหม่ ถึงตอนนั้นเจ้าแอมป์มันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว”หมอตุลย์ส่ายหน้า อะไรที่ผ่านไปแล้วก็คงต้องปล่อยมันผ่านไป
    “เอาล่ะ ไหนลองดูหน่อยซิ ‘สเตตัส’”
    [ผู้เล่น : เดสม่อน]เลเวล 1 [Medic]พลังชีวิต 120/120กำลัง : 25ความเร็ว : 25ความฉลาด : 25พลังใจ : 25ความอึด: 25พลังเวท 30/30SP : 15

    “เฮ้ย ทำไมค่ามันมากอย่างนี้ล่ะ” หมอตุลกานต์อุทานอย่างประหลาดใจ