9.00 น. ณ. สนามบินอุดรธานี
"ถึงสักทีอุดร!”
เคนเช่ารถตู้แบบVIP9ที่นั่งมาเพราะแม้นทั้งทีมจะมีกันเพียงแค่5คนเเต่อุปกรณ์การเก็บภาพเก็บวีดิโอไหนจะข้าวของอีกก็จัดว่าเยอะไม่เบาเรียกได้ว่ารถเก๋ง1คันก็คงจะไม่พอแน่ๆ ทั้งหมดจึงจัดการขนของขึ้นรถก่อนที่จะเริ่มออกเดินทางออกจากสนามบินอุดรธานี
อุดรธานี หรือ อีสานเหนือเป็จังหวัดที่ตั้งอยู่ตอนบนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เมืองอุดรธานีได้รับการสถาปนาให้เป็เมืองศูนย์บัญชาการการปกครองของมณฑลอุดรอย่างเป็ทางการในสมัยรัชกาลที่ 4 ปี พ.ศ. 2436 โดยพลตรี พระเ้าบรมวรวงศ์เธอ พระองค์เ้าทองกองก้อนใหญ่ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ซึ่งทรงเป็ข้าหลวงใหญ่สำเร็จราชการแทนพระองค์ปกครอง มณฑลอุดร ในสมัยที่มีการปกครองในรูปแบบมณฑลเทศาภิบาลกรุงรัตนโกสินทร์
เมืองอุดรธานีเกิดจากรวมกันของหัวเมืองฝ่ายเหนือในพื้นที่มณฑลอุดร (มณฑลลาวพวน) คือ เมืองกุมภวาปี เมืองหนองหาน เมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน และบ้านเดื่อหมากแข้ง มีอาณาเขตปกครองกว้างใหญ่ที่สุดในประเทศ จังหวัดอุดรธานีอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร 564 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 11,730 ตารางกิโลเมตร โดยมีอาณาเขตติดกับจังหวัดอื่น ๆ มากมาย
• ทิศเหนือ จรดจังหวัดหนองคาย (อำเภอสระใคร,อำเภอท่าบ่อ,อำเภอโพนพิสัย,อำเภอศรีเชียงใหม่,อำเภอสังคม)
• ทิศตะวันออก จรดจังหวัดสกลนคร (อำเภอบ้านม่วง,อำเภอเจริญศิลป์,อำเภอสว่างแดนดิน,อำเภอส่องดาว,อำเภอวาริชภูมิ)
• ทิศใต้ จรดจังหวัดขอนแก่น (อำเภอเขาสวนกวาง,อำเภอกระนวน,อำเภอน้ำพอง) และจังหวัดกาฬสินธุ์ (อำเภอคำม่วง,อำเภอสามชัย,อำเภอท่าคันโท,อำเภอหนองกุงศรี)
• ทิศตะวันตก จรดจังหวัดเลย (อำเภอปากชม) และจังหวัดหนองบัวลำภู (อำเภอเมืองหนองบัวลำภู)
ภูมิประเทศของจังหวัดอุดรธานีนั้นประกอบไปด้วย ูเา ที่สูง ที่ราบ ที่ราบลุ่ม ลและพื้นที่ลูกคลื่นลอนตื้น แบ่งออกได้ 2 บริเวณ คือบริเวณที่สูงทางทิศตะวันตกและทางทิศใต้สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็พื้นทีู่เา บางส่วนเป็พื้นที่ลูกคลื่นลอนตื้นถึงลอนลึก มีความสูงจากระดับ น้ำทะเลปานกลางประมาณ 200 เมตรมีเทือกเขาสูงสลับเนินเตี้ย บางส่วนเป็พื้นที่ลูกคลื่นลอนตื้นสลับพื้นที่นา มีที่ราบลุ่มอยู่บริเวณริมแม่น้ำ เช่น ลำน้ำโมง ลำปาว เป็ต้น ส่วนบริเวณพื้นที่ลูกคลื่นทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันออก สภาพภูมิประเทศ ส่วนใหญ่เป็พื้นที่ลูกคลื่นลอนตื้น มีที่ดอนสลับที่นา บางส่วนเป็ที่เนินเขาเตี้ย ๆ มีความสูงจาก ระดับน้ำทะเลปานกลางเฉลี่ยประมาณ 187 เมตร โดยทั่วไปเป็ที่ราบสูง สูงกว่าระดับน้ำทะเล โดยเฉลี่ยประมาณ 187 เมตร พื้นที่เอียงลาดลงสู่แม่น้ำโขงทางจังหวัดหนองคาย ประกอบด้วยทุ่งนา ป่าไม้และูเา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็ดินปนทรายและดินลูกรัง ชั้นล่างเป็ดินดาน ไม่เก็บน้ำหรืออุ้มน้ำในฤดูแล้ง พื้นบางแห่งเป็ดินเค็มซึ่งประกอบการกสิกรรมไม่ค่อยได้ผลดี พื้นที่บางส่วนเป็ลูกคลื่นลอนลาด มีพื้นที่ราบแทรกอยู่กระจัดกระจายสภาพพื้นที่ทางตะวันตกมีูเาและป่าติดต่อกันเป็ แนวยาว มีเทือกเขาสำคัญคือ เทือกเขาภูพานทอดเป็แนวยาวั้แ่เขตเหนือสุดของจังหวัดจังหวัดอุดรธานีอยู่ใต้อิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไปจะมีอากาศร้อนจัดในฤดูร้อนและหนาวจัดในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 28.10 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิ สูงสุดในเดือนเมษายน วัดได้ 41.90 องศาเซลเซียสและต่ำสุดในเดือนมกราคมวัดได้ 9.80 องศาเซลเซียส
เรียกได้ว่า ร้อนสุดและหนาวสุด
“ว่าแต่เราจะไปที่ไหนกันละขิม” เอมถามขึ้น
“วันนี้เดี๋ยวเราจะไปไหว้พระที่วังคำชะโนดกัน จากนั้นก็ไว้ว่ากันว่าจะตรงไปหนองคายเลยรึจะอยู่เที่ยวเล่นที่นี้กันซักคืน ฮ่าๆ”
เ้าหล่อนถึงกับหัวเราะร่าก็แน่ละเมื่อพี่ชายของเธอให้วันหยุดมาถึง2อาทิตย์ เธอก็อยากจะใช้ให้คุ้มค่าซักหน่อย ตามจริงแล้วแค่2จังหวัดถ้าจะเซอร์เวย์กันจริงๆ ก็แค่2ถึง3วันเท่านั้น แต่ดูถ้าแล้วพี่ชายของเธอคงอยากจะให้มาพักผ่อนด้วยเสียมากกว่าถึงให้เวลาตั้งสองอาทิตย์
แค่5วันนี้เธอขุดได้ถึงการก่อตั้งสองจังหวัดเลยด้วยซ้ำ
แต่ให้2อาทิตย์ก็เอา ถือว่าพักร้อน!
“แกนี้นาาาา จริงๆ เลย คุณกรให้เวลามามากเกินไปละมั้งเนี้ย ถึงตั้งท่าจะเที่ยวเล่นเสียั้แ่วันแรก” อังเดร์บ่นขึ้นมา
“เออน่าาา หรือพวกแกไม่อยากมาพักละ”
“อยาก!”
สามหนุ่มตอบประสานเสียงกันแทบจะทันที เพราะดีว่าทราเวลใช้งานทีมของขิมค่อยข้างที่จะโหด จนหาเวลาว่างแทบไม่ค่อยได้ เรียกได้ได้ว่าทั้งทีมนี้ไม่มีอันจะมีเวลาไปหยอดขนมจีบให้ใครกันเลย เจอหน้ากันอยู่สี่คนจนเอียนเจอลูกทัวร์เป็ร้อยๆ ทุกอาทิตย์แทบจะทุกวัน และอาจจะด้วยเดชะบุญที่พวกเขาได้อยู่ทีมของขิมดังนั้นเวลาได้พักก็จะพลอยฟ้าพลอยฝนได้อานิสงฆ์ไปด้วย
“เออนั้นไง เห็นไหมละ พวกแกก็อยากพัก ฉันเองก็อยากนะเว้ย เพราะงั้นก็เที่ยวไปด้วยทำงานไปด้วยมันจะเสียหายอะไร”
“เออ แล้วจากอุดรแกจะเอาไงต่อ” เคนหันไปถามขิม
“ที่ฉันคิดไว้นะก็ว่าจะตรงไปหนองคายเลย จุดหมายเเรกก็เริ่มจากอำเภอสังคมแล้วก็ลากให้ไปจบที่บึงกาฬ แกว่าสักกี่วันถึงจะสำรวจหมดไอ้ภูมิ” ขิมหันไปถามภูมิ เพราะว่าภูมิต้องรับหน้าที่ขับรถให้พวกเธอ
ก็ต้องเอาเท่าที่คนขับมันขับไหว ไม่ให้เหนื่อจนเกินไป
“จริงๆ วันเดียวก็เที่ยวหมดแล้วั้แ่อ.สังคมของหนองคายมาบึงกาฬ แต่มันจะหนักฉันมากเพราะขับรถยาวทั้งวัน ถ้าให้สบายๆ หน่อยก็2-3วันอะ”
“แล้วแกได้จองโรงแรมไว้รึยังไอ้เคน” อังเดร์หันไปถามเพื่อน
“เปล่าอะ”
“เอ้า!! แล้วจะซุกหัวนอนกันที่ไหนวะ” ขิมเริ่มบ่น
“ก็บ้านเกิดฉันอยู่บึงกาฬแล้วแกจะให้ฉันจองหาพระแสงอะไรวะ ไปนอนบ้านฉันก็หมดเื่” เคนตอบปัดๆ
“ก็ดีนะ ไปนอนบึงกาฬเปลี่ยนจากเริ่มต้นเซอร์เวย์จากบึงกาฬก็ได้จะได้ไม่ย้อนไปย้อนมา แถมประหยัดงบด้วย” ขิมเห็นด้วย
“เออๆ ไอ้เวรนี้ก็ไม่บอกดีๆ ั้แ่แรก เล่นเอาตกอกใหมด นึกว่าจะไม่มีที่นอนซะแล้ว”
“บ้านแกอยู่แถวไหน” ขิมถาม
“แถวๆ แก่งอาฮง เป็โฮมสเตย์ริมโขงนะ”
“โห้ววววว ทำโฮมสเตย์สบายจะตายทำไมมาทำทัวร์วะ” ภูมิถาม
“ก็เื่ของฉัน”
เคนตอบหน้าตาย แต่คนถามดันรู้สึกหน้าชาเหมือนพึ่งโดนตบหน้ากลางสี่แยก
เหมือนโดนด่าว่า เสือก!
“กวนตีนละ” ภูมิสบถเบาๆ
“สงสัยฉันจะได้ดูมวยแล้วมั้งเนี้ย” ขิมถอนหายใจ
“ไม่หรอกน่า ถึงปากภูมิจะแบบนั้น แต่เขาดูใจเย็นจะตาย” เอมตอบพร้อมหัวเราะ
“เอมชมภูมิใช่ไหมนั้น” ภูมิถามแบบไม่แน่ใจ
“ชมจ๋าชม ฮ่าๆ” เอมตอบพร้อมขำไปด้วย
แต่ก็จริงดังที่พูด เพราะในบรรดาทีมของขิม ภููมิเป็คนที่ใจเย็นที่สุด (ยกเว้นกับขิมคนเดียว) และเพราะความใจเย็นนั้นละที่ทำให้ทุกคนเห็นสมควรว่าภูมิควรจะเป็คนขับรถจะได้ปลอดภัยที่สุด ซึ่งแน่นอนว่าั้แ่ร่วมทีมกันมาหลายปีภูมิก็ไม่เคยขับรถประมาทหรือประสบอุบัติเหตุเลยซักครั้ง ผิดกับพวกหนุ่มๆ ที่เหลือที่ขับรถใจร้อนและหวาดเสียวที่สุดชนิดที่ว่าเร็วแรงทะลุนรกจนจะแหกโค้งไหนก็ไม่รู้ได้
“มั่วแต่กัดกันอยู่ได้ไอ้ภูมิแกก็ขับรถไปเงียบๆ เหอะวะอย่าไปต่อปากต่อคำกับมันจะได้ถึงที่แรกซักที”
อังเดร์ที่นั่งอยู่ข้างคนขับเตือนเพื่อนเพราะเริ่มลำคานซึ่งภูมิก็ได้เเต่เหล่ตามองเพื่อนผู้ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ แล้วกลับไปโฟกัสกับการขับรถต่อ
จากสนามบินนานาชาติอุดรธานีทั้งหมดก็ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งกับการเดินทางสถานที่แรกคือวังนาคินทร์หรือวัดป่าคำชะโนด ป่าคำชะโนด ตั้งอยู่ภายในพื้นที่วัดศิริสุทโธคำชะโนด ตำบลวังทอง อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี มีลักษณะเป็เกาะกลางทุ่งนาขนาด 20 ไร่ ล้อมรอบด้วยน้ำเสมอป่าที่ลอยอยู่และเต็มไปด้วยต้นชะโนดอายุหลายร้อยปีที่ขึ้นปกคลุมหนาทึบทั่วทั้งเกาะ รอบๆ เกาะจะน้ำท่วมทุกปีแต่ที่คำชะโนดจะไม่เคยท่วม ดูเหมือนว่าเกาะนี้จะลอยขึ้นและลงตามน้ำ
คนส่วนใหญ่เชื่อว่าสถานที่แห่งนี้เป็ดินแดนของพญานาคประตูเชื่อมสู่เมืองบาดาล
ขิมและพวกเดินเข้ามาด้านในของป่าคำชะโนดแล้ว ทันทีที่ขาก้าวข้ามผ่านรอยแตกที่ว่านั้นขิมััได้ถึงไอเย็น มันเย็นมากผิดกับเมื่อกี้ลิบลับราวกับคนละโลกทั้งๆ ที่เพียงแค่ก้าวผ่านเส้นรอยแยกที่ไม่เคยต่อติดนั้น...
ด้านในจะมีศาลของจ้าวปู่ศรีสุทโธและจ้าวย่าศรีปทุมมา องค์พญานาคราชและนาคราชเทวี ผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้ และเป็ที่เคารพนับถือของผู้ศรัทธาจากทั่วสารทิศนิยมมากราบไหว้ เราจะเห็นชุดไหว้หมากพลู และกระทงใบตองรูปทรงพญานาคถูกนำมาถวายมากมาย
ถัดมาจากศาลทางด้านขวา จะเป็ที่ตั้งของ “ต้นมะเดื่อั์” อายุหลายร้อยปี ลำต้นสูงยาว มีรากขนาดใหญ่เป็ที่รวมตัวของนักแสวงโชคซึ่งต่างพากันโรยแป้งและขูดถูเพื่อหาเลขเด็ด
ทั้งๆ ที่มีป้ายห้ามโรยแป้งแท้ๆ ..
เมื่อหันไปทางด้านซ้ายจะมี "บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์" ที่ตั้งอยู่กลางเกาะ มีลักษณะเป็น้ำใต้ดินพุ่งไหลอยู่ตลอดเวลาไม่เคยแห้ง ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็ประตูเชื่อมไปสู่เมืองบาดาล ขิมมองผู้ที่มาเยือนรอบตัวอย่างแปลกใจเมื่อพวกเขาต่างก็นิยมเข้ามาสรงน้ำรูปปั้นพญานาค ปะพรมน้ำแก่ตัวเอง บ้างก็ดื่มกินบ้างก็นำขวดเปล่ามากรอกน้ำกลับไปเพื่อเป็สิริมงคลแก่ชีวิตและครอบครัว
“นี้มันเปิดโลกทัศน์แล้วมั้งเนี้ย” อังเดร์อุทานขึ้นอย่างไม่ค่อยอยากเชื่อสายตา
“ต้องมีความเชื่อขนาดไหนกัน..ถึงทำให้ผู้คนแห่แห่นมาที่นี้” ขิมมองภาพตรงหน้าอย่างงุนงง
“พญานาคคือความเชื่อและศรัทธาที่มีควบคู่มากับชาวอีสานอย่างเรา ซึ่งสำหรับชาวอีสาน "พญานาค" สะท้อนถึงความเชื่อ วิถีชีวิตและความเป็อยู่ของชาวอีสาน ซึ่งสัญลักษณ์ แห่งนาคได้มีความเชื่อมโยงกับกลุ่มชนที่เป็ผู้ตั้งรกรากและสร้างอารยะธรรมแถบลุ่มแม่น้ำโขง และยังเป็ลัทธิหนึ่งในศาสนาดังปรากฏในตำนานและพงศาวดารต่างๆ ถ้าว่ากันตามจริง อารยธรรมริมโขงแบบพวกเราเชื่อกันว่าพวกเราคือลูกหลานของพญานาค”
เคนอธิบายพร้อมกับก้มล้มกราบที่หน้าศาลพ่อปู่ศรีสุทโธและแม่ย่าศรีปทุมมาด้วยความเคารพ สมาชิกทุกคนก็ก้มลงกราบตามเ้าบ้านอย่างไม่อิดออด