บทที่ 18 เด็กสาวตัวเล็กที่เชื่องราวกับลูกแมว
หนิงหรานยิ้มบางๆ
จริงๆ แล้วเธออยากจะไปตรวจดูอาการของภรรยาเหลียงเจิ้งอิงด้วย
แต่ถ้าทำแบบนั้น เหลียงเจิ้งอิงต้องสงสัยเธอแน่ๆ
"อาจารย์เหลียงเกรงใจเกินไปแล้วค่ะ คุณเป็อาจารย์ของฉันการที่ได้ช่วยเหลือคุณฉันก็ดีใจมากแล้ว"
ดวงตากลมโตของหนิงหรานเป็ประกายแววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มแจ่มใส ทำให้ดวงตาที่สดใสอยู่แล้วยิ่งเปล่งประกายราวกับดวงดาวเต็มท้องฟ้า
เธอชอบที่จะช่วยเหลือคนที่เธอรักและห่วงใยด้วยสิ่งที่เธอมี
และคนๆ นี้ คือคนที่อาจารย์ของเธอห่วงใยมานานหลายปี ในที่สุดเธอก็ได้ทำอะไรเพื่ออาจารย์ของเธอแล้ว
ต่อไปถ้าได้เจออาจารย์ของเธออีก เธอก็จะไม่รู้สึกผิดและอึดอัดใจอีกต่อไป
หนิงหรานหรี่ตาลงเล็กน้อย
สิ่งที่เธอทำได้เพื่ออาจารย์ของเธอมีเพียงเท่านี้
ถึงแม้ตอนนี้เธอยังไม่ได้ตรวจอาการภรรยาของเหลียงเจิ้งอิงด้วยตัวเอง แต่แค่มีสมุนไพรพวกนี้เธอก็สามารถช่วยบำรุงร่างกายของภรรยาเขาได้
หลังจากนี้เธอจะหาโอกาสให้สมุนไพรชั้นยอดกับเหลียงเจิ้งอิงและภรรยาเขาอีก
ถึงจะต้องทุ่มเงินซื้อสมุนไพรมากแค่ไหนเธอก็จะทำ เธอไม่เชื่อว่าเธอจะช่วยชีวิตภรรยาของเหลียงเจิ้งอิงไม่ได้!
ถ้าถึงตอนนั้นเหลียงเจิ้งอิงคิดจะพาภรรยาไปผ่าตัดที่เมืองหลวงก็จะมีโอกาสรอดมากขึ้น
อีกอย่าง อีกไม่กี่วันขาของเธอก็จะดีขึ้นถ้าไปเยี่ยมเหลียงเจิ้งอิงกับภรรยาอีกครั้ง ก็จะถือโอกาสจับชีพจรภรรยาของเขาดูว่าทำไมร่างกายถึงไม่หายสักที
จะได้รักษาได้ถูกจุด
ทันใดนั้นหนิงหรานก็นึกอะไรบางอย่างออก ดวงตาเป็ประกายตัวสั่นเล็กน้อย
แย่แล้ว!
ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว!
"เกิดอะไรขึ้น?"
เหลียงเจิ้งอิงกำลังจะถามหนิงหรานว่าอยากเข้าไปเยี่ยมภรรยาของเขาในห้องผู้ป่วยด้วยกันไหม แต่แล้วเขาก็สังเกตเห็นสีหน้าของหนิงหรานเปลี่ยนไป
หรือว่าเมื่อกี้ หนิงหรานขาเจ็บกำเริบ?
สีหน้าของเหลียงเจิ้งอิงก็เปลี่ยนไป ไม่สนใจว่าตอนนี้ยังอยู่ที่ทางเดินโรงพยาบาล มีหมอ พยาบาล และคนไข้คนอื่นๆ เดินผ่านไปมา
เขายื่นมือไปประคองหนิงหรานด้วยความเป็ห่วง "ขาเธอเจ็บเหรอ? นั่งลงก่อน พักสักหน่อยเดี๋ยวฉันไปตามหมอมาให้"
เขาผิดเอง!
เห็นเด็กคนนี้ดูใจเย็นและยิ้มแย้ม เขาก็ลืมไปว่าเธอยังาเ็อยู่ อายุแค่นี้ก็ต้องมาเจ็บตัว น่าจะได้พักผ่อนให้มากๆ
เพราะเขาแท้ๆ
เหลียงเจิ้งอิงคิดว่าเขาต้องรับผิดชอบ
"ไม่ๆๆ!"
หนิงหรานได้ยินที่เหลียงเจิ้งอิงพูดก็รู้ว่าเขาเข้าใจผิด จึงรีบอธิบาย "อาจารย์เหลียง ฉันนึกขึ้นได้ว่าคุณตาคุณยายกำลังรอฉันอยู่ ฉันลืมบอกพวกท่านก่อนมา"
ก่อนหน้านี้หนิงหรานคำนวณเวลาไว้แล้วว่าใช้เวลาแค่ยี่สิบนาที ขึ้นมาดูว่าเหลียงเจิ้งอิงและภรรยาอยู่หรือไม่ เสร็จแล้วจะรีบกลับไปรอคุณตาคุณยาย ไม่ให้ท่านเป็ห่วง จะได้ไม่ให้พวกท่านรู้
แต่นึกไม่ถึงว่าจะมีเื่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น บังเอิญเจอจางชุ่ยเฟินพาลูกชายตัวแสบมาโรงพยาบาลพอดี แถมยังมาหาเื่คนอื่นอีก และคนที่โดนหาเื่ก็คือเหลียงเจิ้งอิงที่เธอตั้งใจมาหา
แบบนี้หนิงหรานจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้
คนอื่นเธออาจจะไม่สนใจ แต่เหลียงเจิ้งอิงคือคนที่เธอตามหา
หนิงหรานเสียเวลาไปกับเื่นี้ ทำให้เวลาเหลือน้อยลง บวกกับเวลาที่คุยกับเหลียงเจิ้งอิง ตอนนี้คุณตาคุณยายคงรู้แล้วว่าเธอหายไป อาจจะกำลังตามหาเธออยู่ก็ได้
หนิงหรานรีบอธิบายเื่ราวทั้งหมดให้เหลียงเจิ้งอิงฟังอย่างรวบรัด แล้วหันหลังกลับจะเดินออกไป
แต่เหลียงเจิ้งอิงคว้าแขนเธอไว้
หนิงหรานหันกลับมามองเหลียงเจิ้งอิงด้วยความสงสัย
เหลียงเจิ้งอิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "เธอเรียกฉันว่าอาจารย์ ฉันจะรับสมุนไพรของเธอฟรีๆ ไม่ได้"
...
อีกด้านหนึ่ง ตรงหัวมุมทางเดิน
ร่างสูงสง่าของชายคนหนึ่งยืนอยู่ในเงามืด หลังตรง ดูเหมือนจะยืนตรงอย่างนั้นมานาน ทั้งร่างกายแผ่รัศมีเ็าและน่าเกรงขาม
ในมือถือกล่องอาหารอุ่นๆ เอียงตัวเล็กน้อย แสงแดดอ่อนๆ ส่องมากระทบใบหน้าของเขา
ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย แววตาเรียบเฉย ทำให้เดาอารมณ์ของเขาไม่ออก
สายตาของเขามองไปยังผู้คนที่อยู่ปลายทางเดิน ดวงตาคมกริบสะท้อนภาพเด็กสาวร่างเล็ก สายตาจับจ้องไปที่หญิงสาวหน้าตาสะสวย
เธอกำลังฟังอีกฝ่ายพูดด้วยท่าทางน่ารัก ยิ้มจนตาหยี เชื่องราวกับลูกแมวจนเขาอดใจไม่ได้อยากจะเอื้อมมือไปลูบหัวเธอ
พอคิดแบบนั้น ดวงตาของกู้จี้เฉินก็ยิ่งลึกล้ำขึ้น
เขามีดวงตาที่ดำขลับและลึกลับ แฝงไปด้วยความเฉียบคมและเ็า ใครมองมาก็ต้องหวั่นเกรง
แต่ตอนนี้ ดวงตาของเขากลับอ่อนโยนลง
เด็กสาวที่ดูแข็งกร้าว กลับมีมุมที่อ่อนโยนแบบนี้ด้วย
เมื่อคืนตอนเจอหน้ากันครั้งแรก เด็กคนนี้าเ็หนักจนยืนไม่ได้ สีหน้าซีดเผือด เหงื่อท่วมตัวจนสุดท้ายเฉินฉีต้องแบกเธอกลับไป
พอมาเจอกันอีกครั้งที่โรงพยาบาล เธอกลับใช้ไม้เท้าเดินได้อย่างคล่องแคล่ว ยืนปกป้องคนอื่นไม่ยอมใครหน้าไหน
เหมือนลูกแมวที่มีเล็บแหลมคม
คงไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กสาวผู้กล้าหาญคนนี้ เมื่อวานยังดูน่าสงสารขนาดนั้น
ถ้ากู้จี้เฉินไม่เห็นกับตา เขาก็คงไม่เชื่อเหมือนกัน
ทำไมแผลของเธอถึงหายเร็วขนาดนี้?
แววตาเรียบเฉยของกู้จี้เฉินฉายแววสนใจ
เด็กสาวคนนี้มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่