Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

ณคฤหาสน์หรูแห่งหนึ่งภายในเมือง เสียงใสแจ๋วของเด็กน้อยอันสนุกสนานดังไปทั่วมองเข้าไปจะพบว่าพวกเขากําลังสนุกโดยมีหวังคังนั่งเล่านิทานให้ฟังข้างๆกันฉู่อันมองดูภาพเหล่านี้ด้วยรอยยิ้ม

ไม่นานพวกป้าๆจากสถานรับเลี้ยงเด็กกําพร้าก็เริ่มซุบซิบเพราะพวกเธอสังเกตเห็นว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาและเขาคนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก มู่หลิน!

มู่หลินตั้งใจที่จะมาที่นี่ก่อนไปทําธุระดังนั้นเมื่อมาถึงเขาจึงยิ้มทักทายป้าๆทุกคนก่อนจะทักทายหวังคังและป้าฉู่ด้วยรอยยิ้ม“สบายดีกันไหม?’’

“หมิงน้อยเธอมาก็ดีแล้วไหนมาอธิบายเรื่องพวกนี้ให้ป้าฟังซิ!’’ เห็นชายหนุ่มมา ฉู่อันก็จ้องเขม็งเธออยากรู้เป็นอย่างมากว่าเขาไปหาเงินพวกนี้มาได้ยังไงเพราะหลังจากที่เธอตื่นขึ้นมาและได้ทราบเรื่องอันน่าตกตะลึงอย่างที่ว่าร่างกายของเธอหายแล้วเธอก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก ยิ่งเมื่อได้รับรู้ว่าชายหนุ่มมีเงินนับพันล้านเธอก็ตกตะลึงจนพูดไม่ถูก

หวังคังก็แทบแย่ไปเหมือนกันเพราะต้องทนอธิบายให้ป้าฉู่เข้าใจซํ้าแล้วซํ้าเล่าจนอีกฝ่ายยอมฟังในที่สุด

ด้วยเหตุนี้เด็กกําพร้าและคนอื่นๆที่เคยอยู่ในสถานสงเคราะห์จึงมาอยู่ที่นี่กันหมด

คฤหาสน์ที่ซื้อโดยเงินของชายหนุ่ม!

มู่หลินได้แต่ยิ้มแห้งๆและไม่มีทางเลือกนอกจากเล่าเรื่องราวบางส่วนที่ไปเล่นพนันมาได้เพื่อโกหกออกไปดังนั้นแล้วเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็เรียกหวังคังออกมาคุยเป็นการส่วนตัว“นายจะทําอะไรต่อไป?’’

“อย่างที่พี่รู้ฉันก็ไม่ได้มีงานทําและใช้ชีวิตไปวันๆดังนั้นแล้วฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทําอะไรต่อนอกจากเล่นกับเด็กๆและเฝ้าดูพวกเขาเติบโต’’หวังคังเกาหัวอย่างเขินอาย เขาเป็นพวกที่ขี้เกียจเป็นอย่างมาก

“ก็ดีงั้นตอนนี้นายก็ใช้ชีวิตตามใจสบายๆไปก่อนแล้วกันเพราะเดี๋ยวถ้าฉันมีอะไรให้ทําฉันจะติดต่อมาหานายเอง’’ มู่หลินพยักหน้าเห็นด้วยเขาไม่สนว่าคนอื่นจะคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะสําหรับเขาแล้วคนในครอบครัวของเขาไม่จําเป็นต้องทําอะไรก็ยังได้

เพราะทั้งหมดที่พวกเขาต้องทําก็แค่รอรับเงินแล้วใช้ชีวิตให้สนุกอย่างเดียวก็พอ

นั่นแหละครอบครัวของเขา!

ไม่ช้ามู่หลินก็อําลาพวกเด็กๆทุกคนแล้วเตรียมจากไป

“ลุง!ไปสภาอาจารย์!’’ มองไปยังคุณลุงคนขับ มู่หลินก็ยิ้มพลางก้าวขึ้นรถไป

…

เวลาเดียวกันณ ตระกูลหลัน

“คุณคือCEO ของเขา?’’ มองไปยังหญิงสาวที่สวยไม่แพ้ลูกสาวของเขาหลันหมางก็ตกตะลึงไปก่อนจะนึกขึ้นได้แล้วอุทานด้วยแววตาเบิกกว้าง “หวงซื่อหลิน!’’

ชื่อนี้ไม่มีใครไม่รู้จัก!

เพราะเธอคือCEO อันดับหนึ่งแห่งประเทศจีน!

หวงซื่อหลินหัวเราะเบาๆแล้วพูดอย่างมีมารยาท“ไม่คิดเลยว่าคุณหลันจะรู้จักดิฉันด้วยเพราะอย่างนั้นเรื่องทุกอย่างคงจะง่ายดายขึ้น’’

“เป็นไปตามที่คุณหลันคิดฉันมาแทนในนามของเขา มู่หลิน เนื่องมาจากเขาต้องการที่ดินของตระกูลตู่ทั้งหมดด้วยเหตุนี้เขาจึงได้ส่งฉันมาและหวังว่าคุณคงจะรู้นะว่าควรทําอย่างไร!’’คําพูดของหวงซื่อหลินค่อยๆเผยให้เห็นถึงความจริงจังขึ้นเรื่อยๆ ไม่ช้าเธอก็บอกความต้องการออกไป

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่คําขอ!

แต่เป็นคําสั่งเด็ดขาดตายตัวต่างหากล่ะ!

สําหรับหวงซื่อหลินแล้วที่ทําให้เธอเป็นCEO อันดับหนึ่งของประเทศจีนได้เป็นเพราะการตัดสินใจและไหวพริบอันชาญฉลาดด้วยเหตุนี้เมื่อเธอเป็นฝ่ายคุมเกมและรู้ว่าทุกคนกลัวชายหนุ่มเธอจึงไม่ลังเลเลยที่จะใช้มันให้เป็นโอกาสและแสดงท่าทีอย่างที่เห็น

“เอ่อ…’’พอมาเจอกับตัว หลันหมางก็ไปไม่เป็นเหมือนกันเขารู้สึกทึ่งจริงๆที่เธอกล้าพูดเป้าหมายออกมาอย่างรวดเร็วเช่นนี้

สมแล้วที่เป็นCEO อันหนึ่งของประเทศ!

“แน่นอนว่าผมรู้ว่าควรต้องทําอย่างไรอีกอย่างทางตระกูลเสี่ยวและตระกูลลู่ก็คิดไว้แล้วว่าจะมอบมันให้กับเขาเพราะอย่างนั้นวันนี้คุณเชิญรับเอกสารทั้งหมดที่มีไปได้เลย!’’ ครู่ต่อมาหลันหมางพยักหน้า ก่อนหน้านี้หลังจากจบเรื่องราวทั้งหมดพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะแบ่งที่ดินตระกูลตู่หรือขายมันให้กับคนอื่นๆดังนั้นพวกเขาจึงวางแผนว่าจะมอบมันให้กับชายหนุ่ม ด้วยเหตุนี้เอกสารทั้งหมดจึงตกมาอยู่ที่เขาเพื่อนําส่งมอบให้แก่อีกฝ่าย

ไม่นานหวงซื่อหลินก็ได้รับแฟ้มเอกสารทั้งหมดไปเธอจึงรู้สึกอึ้งไปอยู่ครู่หนึ่งเพราะเธอไม่คิดเลยว่ามันจะง่ายดายขนาดนี้สุดท้ายแล้วเธอที่กลับออกมาจากตระกูลหลันก็อดมองขึ้นไปยังบนท้องฟ้าไม่ได้

มู่หลิน...แท้จริงแล้วนายเป็นใครกันแน่?

…

ณสภาอาจารย์

“ผมจะสอบเป็นผู้อํานวยการสถานศึกษาได้อย่างไร?’’มองไปยังชายวัยกลางคนพุงโตตรงหน้า มู่หลินก็ถาม หากเขาต้องการสร้างโรงเรียนแล้ว การมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษาจําเป็นไม่น้อยเลยทีเดียวด้วยเหตุนี้เขาจึงมาที่นี่เพื่อดําเนินเรื่องด้วยตัวเอง

หลี่เจี๊ยวกลอกตาไอ้หนุ่มตรงหน้าเขานี่หน้าตาหล่อเหลาไม่เลว ดูๆไปแล้วมันน่าจะอายุราวๆยี่สิบปีแล้วแบบนี้จะมาสอบเป็นผู้อํานวยการสถานศึกษาได้อย่างไร?

เลอะเทอะ!

คนอื่นๆก็ได้แต่มองอย่างงุนงงหากอีกฝ่ายสอบเป็นครูพวกเขาก็คงจะเชื่อ แต่นี่สอบเป็นผู้อํานวยการสถานศึกษา?

ล้อกันเล่นแล้ว!

ถึงอย่างนั้นหลี่เจี๊ยวก็อธิบายอย่างใจเย็น“อย่างน้อยถ้าเธอจะสอบเป็นผู้อํานวยการสถานศึกษาสิ่งที่เธอต้องมีก็คือใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูดังนั้นถ้าเธอยังไม่มีมันเธอก็ไม่สามารถทําอย่างที่ว่ามาได้เลย’’

ดังนั้นเรื่องอื่นก็คงไม่ต้องพูดถึงมัน!

“ถ้างั้นผมจะสอบเป็นครูได้อย่างไร?มีวิธีลัดอะไรบ้างรึเปล่า? อ้อ ผมจบปริญญาโท นี่แฟ้มเอกสารของผม!’’ ได้ยินมู่หลินก็พยักหน้าเข้าใจก่อนยื่นแฟ้มเอกสารข้อมูลส่วนตัวออกไปมันเป็นแฟ้มที่มีข้อมูลประวัติการศึกษาทั้งหมดของเขา

หลังจากที่รับมาและกวาดตามองหลี่เจี๊ยวก็แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาเขาคาดไม่ถึงจริงๆว่าชายหนุ่มคนนี้จะเรียนเก่งและมีประวัติดีมากอาจบอกได้ว่าอีกฝ่ายถือเป็นระดับท็อปของพวกที่อยากมาสมัคเป็นครูเลยทีเดียวดังนั้นพออ่านข้อมูลเสร็จ เขาจึงยิ้มให้อย่างเป็นมิตร“หากเธอต้องการใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูจริงๆเธอสามารถเข้ารับการสอบเป็นครูได้ที่ห้องสอบของผู้อาวุโสฮุยได้แน่นอนว่ามันมีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง เพราะงั้นถ้าเธอยังไม่มั่นใจจริงๆฉันขอแนะนําให้เธออย่าเพิ่งรีบร้อนและกลับไปเตรียมตัวให้ดีก่อนไม่อย่างนั้นแล้วเธอจะเสียเงินไปฟรีๆได้’’

“เข้าใจแล้วต้องขอบคุณคุณมากที่ให้ข้อมูล’’ มู่หลินผงกหัวด้วยความขอบคุณชายอ้วนคนนี้เป็นมิตรจริงๆ ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องเปลืองแรงอะไรมาก

มองไปยังชายหนุ่มที่เดินตรงไปยังห้องสอบหลี่เจี๊ยวและคนอื่นๆก็มองหน้ากันพลางถอนหายใจมีความร้อนแรงและความตั้งใจมันก็ดีอยู่หรอก แต่จะให้ไปสอบเป็นคุณครูตอนนี้เลยก็เร็วเกินไปหน่อยนะเพราะงั้นอีกฝ่ายก็คงไม่พ้นความล้มเหลวแน่ๆ

เฮ้อ…