'' เมื่อคนไทย ไปต่างโลก''

ตอนที่ 3 : ถกเถียง

“ตอนเที่ยงคืนโดยประมาณ”

“บรรยากาศเงียบเหงา ไม่มีแม้แต่แสงจันทร์มีแต่แสงจากกองไฟสลัวๆในใจกลางป่า”

“ไนน์นอนอยู่บนพื้นที่มีใบไม้ปูอยู่ รอบๆมีร่องรอยของการเผาไม้มีกระท่อมเล็กตั้งอยู่ใกล้กับกระท่อมเล็ก มีแม่น้ำเล็กๆไหลผ่าน ”

เฮ้อ!!!!!!!! หาวๆ

“เสียงงัวเงียยาวๆหลังจากตื่นอนของไนน์ดังพอสมควร”

เอิ่ม เด้วน่ะ!!มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

“ไนน์ลองกวาดสายตาไปมองรอบๆ”

จำได้ว่าเราอยู่ข้างๆลำธารแล้วกำลังกินผลไม้ไม่ใช่หรอ.....แล้วที่นี้ที่ไหน

เธอจำได้ไม่ได้คงไม่แปลกหรอกจริงไหม

ห้ะ! เสียงใครฝนหรอ ?

“ไนน์หันหลังเพื่อสังเกตว่าใครพอไนน์หันไปพบกับ ผู้หญิงตัวสูงผอม อายุราวๆ 20 มีนันย์ตาสีดำ

ผมสีดำพร้อมกับเสื้อผ้าเก่าๆขาดรุ่งริ่งที่ไนน์ก็น่าจะคุ้นเคยเป็๲อย่างดี”

เห้ย!!!! พี่นิว!!!!!!

‘นี้คือพี่นิวพี่ต่างสายเ๣ื๵๪ของไนน์เรียนมหาลัยปี 3’

ใช่ไง ไม่ได้เจอกันนานพอสมควรเลยน่ะ ไนน์

“นิวส่งยิ้มหวานๆให้กับไนน์”

พี่มาที่นี้ด้วยหรอ.....แล้วที่นานพอสมควรหมายความว่าไง

ใช่พี่มาที่นี้ด้วยถามแปลกๆน่ะเรา....เรามาที่นี้ร่วมๆเกือบเดือนสองเดือนได้แล้วน่ะ

“นิวทำสีหน้าแบบงงๆไม่เข้าใจในสิ่งที่ไนน์พูด”

ใช่หรอพี่เท่าที่ผมจำได้ผมมากับฝนพึ่งจะวันกว่าๆเองน่ะ....เอ่อจะว่าไปแล้วฝนอ่ะพี่!

ฝนอ่ะพี่เจอนอนอยู่กับไนน์ตรงริ่มแม่น้ำตรงนู้นอ่ะ....แต่ที่พี่จำได้พี่ก็มาที่นี้ร่วมๆ2เดือนแล้วน่ะพี่ขีดเอาไว้บนหินน่ะ...รอแปปพี่เก็บไว้ในกระเป๋าน่ะ

“นิวล้วงไปหยิบของที่กระเป๋ากางเกงของที่เธอเอาออกมาคือก้อนหินก้อนขนาดกลางๆพร้อมกับรอยขีดจำนวนมากไว้ พอนับแล้วรวมๆ50-60ขีด”

อ่ะนี่ไงพี่จะขีดไว้ทุกๆวันที่พี่มาวันหล่ะขีดไว้วันหล่ะหนึ่งขีดมีประมาณ50-60ขีดน่ะ

หรอพี่แต่เท่าที่ผมจำได้ผมตื่นมาราวๆวันเดียวเองน่ะ

“บรรยากาศเริ่มตึงเครียดเนื่องจากเวลาไนน์กับนิวเถียงกันที่ไหรจะเลิกยากทุกที”

พี่นิว พี่ไนน์!!!

“ฝนตื่นขึ้นมาด้วยสภาพงัวเงียหน้าตาสลึมสลือ”

นะ-นี่หนูไม่ได้ฝันไปใช่ไหม พี่ไนน์!! เรา๠๱ะโ๪๪ลงมาแล้วเรารอดหรอ!!!

เปล่าเราตายแล้ว นี่คือสววรค์ไงมาสิมาอยู่ด้วยกัน

“ฝนเริ่มจะร้องให้ น้ำตาเริ่มไหลลงมาเรื่อยๆ”

จริงหรอพี่นะ-หนูยังไม่อยากตายอ่ะ ฮึกๆ

เปล่าพี่ล้อเล่นฝนพึ่งตื่นอ่ะดิเรารอดลงมาแต่เผลอดันไปสลบทั้งคู่ไง

พี่ไนน์!!!!ฝนโกรธจริงๆแล้วน่ะ หึ งอนเลย

“ฝนทำหน้างอนๆไม่ยอมคุยกับไนน์ด้วย”

เอาหน่าฝนพี่ไนน์เขาแค่หยอกเล่นๆไนน์ก็เหมือนกันอย่าไปแกล้งน้องสิ

ก็มันเป็๲นิสัยอ่ะ ฮ่าๆๆๆเอาหน่าอย่าพึ่งงอนไปน่ะฝน พี่แค่หยอกๆ

จะว่าไปพี่นิวมาได้ไงอ่ะค่ะตอนแรกหนูมาก็ยังไม่เจอพี่เลยน่ะ

เอาเมินพี่อีกฝน อย่าพึ่งงอนสิ

หึ ช่วยไม่ได้พี่ทำตัวเองนี่

พี่มาเกือบเดือนแล้วหล่ะก็พอสร้างอะไรได้ไปเรื่อยอย่างตรงนั้นกระท่อมพี่ก็สร้างเอง

แล้วนอกจากพี่คนอื่นยังมีคนอื่นเหลืออีกไหมอ่ะ

เท่าที่มาตอนนี้มีพี่คนเดียวน่ะคนอื่นยังไม่เห็นเลย

เด้วน่ะพี่แล้วทำไมผมมานอนข้างนอกตรงนี้อ่ะ.....กระท่อมก็มี

ไนน์เอ้ย ถ้าเป็๲ไนน์อยากนอนห้องเดียวกับเพศตรงข้ามไหมหล่ะคิดสิคิด….

ได้แค่เตียงใบไม้ก็ดีแล้วหน่ะอย่าคิดมากเด้วไนน์ไปสร้างกระท่อมข้างๆเอาเองแล้วกัน

เอ่อแล้วพี่รู้ไหมตอนที่ผมกินอะไรเข้าไปแล้วจู่ตาของผมก็พร่าแล้วสลบไป

อ่อ!! พี่รู้หล่ะที่ไนน์กินเข้าไปคือผลนี้ใช่ไหมหล่ะ

“นิวหยิบผลสีแดงๆที่ไนน์เคยกินเข้าไปออกมา”

เอ่อใช่พี่ลูกนี้แหละที่ผมกินเข้าไปมันมีผลข้างเคียงอะไรมั้งอ่ะพี่

เท่าที่พี่รู้น่ะ คนในโลกนี้เรียกมันว่า เรดที่ภาษาอังกฤษแปลว่าสีแดงน่ะกินเข้าไป    

มันจะส่งผมทำให้พิษเข้าไปที่ประสาทตาทำให้ตามัวๆแล้วหลังจากนั้นจะสลบไป

ปกติถ้าเราจะกินน่ะเราต้องปอกเปลือกของมันออกก่อนเพราะพิษมันอยู่ที่เปลือก

โอเคผมเข้าใจหล่ะแล้วปกติวันๆพี่ทำอะไรอ่ะอยู่ที่นี้

ปกติพี่ก็จะหาอาหารหาน้ำสร้างบ้านอะไรพวกนี้ไม่ก็จะไปติดต่อกับทางหมู่บ้านอ่ะน่ะ

งั้นหรองั้นพรุ่งนี้พี่พาผมไปที่หมู่บ้านนั้นได้ไหมอ่ะ?

ได้อยู่งั้นก็เข้านอนได้แล้วนี้ก็เที่ยงคืนกว่าหล่ะเด้วจะไม่ตื่นเอา

ไปฝนไปนอนกันในกระท่อมเย็นดีน่ะข้างนอกยุงเยอะด้วย

ได้ค่ะพี่นิว ไปนอนกันในกระท่อมเนอะ

อย่าแซวกันสิ โถ่

“ฝนหันหลังกับมาแลบลิ้นใส่”

แบร่ๆ แกล้งกันก่อนเองช่วยไม่ได้

“ฝนกับนิวเดินเข้ากระท่อมไปส่วนไนน์กลับไปนอนที่พื้นเหมือนเดิมและกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

พร้อมกับบรรยากาศที่เงียบสนิท”

‘เห้อ ถึงนี่จะเป็๲ความ๻้๵๹๠า๱ของเราก็เถอะน่ะแต่มันจะมีทางกลับไหมเนี่ย......

ช่างเหอะตอนนี้เรานอนก่อนดีกว่าเด้วพนมีไรทำอีกเยอะ”

ตอนเช้า วันที่ 2หลังจากที่ไนน์เข้ามาต่างโลก

เห้อ เช้าแล้วหรอเนี่ย

“รุ่งอรุณที่สดใสพร้อมกับแสงแดดจ้าที่ไม่ได้มาจากพระอาทิตย์”

Hey you fuck off

(เฮ้ยมึง ถอยออกไป)

ห้ะ ภาษาอังกฤษ!!!ดังมาจากในกระท่อมเนี่ยเกิดอะไรขึ้น

“ไนน์ยืนขึ้นจากพื้นและเดินเข้าไปในกระท่อม

ขณะที่ไนน์กำลังจะเปิดประตูกลับมีกลุ่มคนเปิดออกมาก่อน”

You come right here!!!!!!!!

(มึงมาตรงนี้!!!)

ห้ะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

-----------------------------------------------------------------------------------------

มุมคุยกับคนเขียน 

-ตอนนี้มีใช้คำหยาบเล็กน้อยน่ะครับไม่หยาบมากจนเกินไป

-ใครที่อ่านตอนนี้อาจจะเบื่อๆสักนิดเนื่องจากมันไม่มีฉากอะไรน่าตื่นเต้นสักเท่าไรน่ะครับตอนต่อไปมีแน่นอน

-เ๱ื่๵๹นี้ผมอาจจะลงอีกทีวันอาทิตย์หรือวันจันทร์น่ะครับไปขึ้นเขา

-ใครงงเครื่องหมายอะไรไปอ่านตอนที่แล้วในมุมนี้น่ะครับ

-ตัวละครที่ผมเคยบอกไปไม่ฟิคน่าจะแค่ 2คนนั้นน่ะครับถ้าตัวละครใหม่มาและไม่ได้เขียนบรรยายลักษณะคือไม่ได้ฟิคครับ

ชอบฝากแชร์ด้วย ขอบคุณครับ ด้วยรักจากใจนักเขียน "Ikitawa Sakachi"