เช้าวันทำงานปกติ รดาตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว แต่ด้วยความที่เบื่อๆ และเช้านี้รดาต้องเข้าออฟฟิตยังไม่ได้ออกไปพบลูกค้า รดาเลยแค่ตบแป้งนิดหน่อย ลาลิปกลอสบางๆ ไว้ค่อยแต่งตอนจะไปพบลูกค้าละกัน หญิงสาวขับรถมาถึงที่ทำงาน ที่จริงนานๆทีรดาจะเข้าออฟฟิต เพราะปกติรดาจะไปพบลูกค้าซะเป็ส่วนใหญ่ แต่พอดีวันนี้มีงานเอกสารนิดหน่อยที่เธอต้องมาเคลียร์
รดาเดินเข้ามาในบริษัท สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เธอ พร้อมกับเสียงซุบซิบนินทาเบาๆ
รดางงๆ กับสถานการณ์เล็กน้อย นี่มันเกิดอะไรขึ้น เธอคิด แต่ก็ไม่ได้สนใจ หญิงสาวรีบเดินไปที่โต๊ะทำงานทันที
“ หยุดรอฉันเดี๋ยวนี้นะ “ เสียงคุ้นหูดังขึ้นด้านหลัง
“ หล่อนไม่เข้าออฟฟิตเป็ชาติแล้วรู้ตัวมั้ย แล้วนี่ลมอะไรหอบหล่อนมา “ เสียงเดิมพูดพร้อมเร่งฝีเท้าให้ทันณดา
“ ก็หนูไม่มีธุระอะไรกับออฟฟิศนี่คะพี่บัว “ รดาตอบ บัวศรี พนักงานรุ่นพี่ที่อยู่ฝ่ายบุคคล
“ แล้วเธอก็ไม่เคยสนใจใยดีฉันเลยว่างั้น ว่าฉันจะอยู่ยังไงมีเพื่อนมั้ย จะเหงารึเปล่า “ บัวศรีตัดพ้อ
“ พี่เหงาด้วยเหรอ ปกติหนูเห็นพี่ชอบคุยกับคนนั้นคนนี้ไปทั่ว “ รดาพูดหยอกเย้า
“ คนอื่นก็ไม่เหมือนเธอนี่นา “ บัวศรีหน้ามุ่ย
“ เอาน่าๆ ไหนๆหนูก็มาแล้ว เดี๋ยวหนูเลี้ยงกาแฟ เราไปกินกาแฟกัน “ รดาพูดพร้อมกับโอบไหล่สาวรุ่นพี่ เพื่อพาไปเลี้ยงกาแฟ
“ ที่นั่นคนเยอะนะ แล้วพี่มีเื่จะถามแก แกต้องตอบคำถามพี่มา“ บัวศรีพูด มีท่าทีจริงจังขึ้นมา
“ มีไรหรือคะ “ รดามองหน้าบัวศรีอย่างงงๆ
“ เธอเดินเข้ามาเธอไม่เอะใจเลยหรอว่ามีคนมองเธอแปลกๆ น่ะ “ บัวศรีถาม
“ เออ ..ใช่ ทุกคนมองหนูแปลกๆกันทั้งนั้น และก็มีซุบซิบกันด้วย “ รดาตั้งข้อสงสัย
“ ก็แน่สิยะ…เธอมีอะไรจะเล่าหรือระบายกับพี่มั้ยดา “ บัวศรีถามด้วยความเป็ห่วง
“ ไม่นะคะ มีอะไรเหรอ “ รดาถาม
บัวศรีมองหน้ารดาแล้วทำหน้าเหมือนโลกแตก
“ ก็เมื่อเช้านี้น่ะสิ อีตากพล เข้ามาที่ออฟฟิต มาพร้อมผู้หญิงสาวสวยคนนึง เดินกอดเอวพูดคุยหยอกล้อกันทั่วออฟฟิศ ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเขากับยัยนั่นคบหากันเป็แฟน “
บัวศรีเล่า รดายืนอึ้ง
“ แล้วทีนี้ทุกคนก็สงสัยใช่มั้ยล่ะ ก็อีตากพลนั่นคบอยู่กับเธอ แต่แล้วดันพาผู้หญิงมาเปิดตัว นั่นก็แสดงว่าเค้าทิ้งเธอ ถูกมั้ย “
บัวศรียังคงพูดต่อ
“ ตอนนี้ทั้งออฟฟิศพูดถึงแต่เื่ที่เธอโดนอีตากพลนั่นทิ้ง บางคนก็สงสาร บางคนก็สมน้ำหน้าล่ะ “ บัวศรีพูดจบ มองหน้ารดาด้วยสีหน้าเห็นใจ
รดากำหมัดแน่น กัดฟันกรอด หน้าเธอแดงก่ำด้วยความอายและความโมโห
“ อ้อ นี่สินะที่มาของสายตาที่มองหนูด้วยความเวทนาเมื่อครู่ นี่สินะที่มาของเสียงซุบซิบนินทา ไล่หลังไม่ว่าหนูจะเดินไปทางไหน “ รดาพูดรอดไรฟัน
“ ช่ายยยย…แล้วยิ่งเธอไม่แต่งหน้ามาด้วยแบบนี้ ทุกคนเลยคิดว่าเธอ อกหัก เสียใจ โดนพิษรักเล่นงานอย่างรุนแรงน่ะสิ “ บัวศรีกล่าว
“ ไม่ได้..หนูต้องแต่งหน้าก่อนเลยเป็อันดับแรก “ รดาตบแป้ง ทาแก้ม เขียนคิ้ว กรีดอายไลเนอร์ ทาปากจัดเต็มกว่าทุกๆครั้ง หญิงสาวสยายผมเพื่อให้ดูเซ็กซี่เพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา
“ ตอนนี้พลอยู่ในห้องทำงานเค้าใช่ม้้ยพี่บัว “ รดาเอ่ยถาม
“ น่าจะอยู่นะ เราจะอีกชั่วโมงนึง จะมีประชุมฝ่ายจัดซื้อ “ บัวศรีตอบ
“ ดี…หนูจะไปหาพล ไปพู
ดให้รู้เื่ “ รดาพูดเสร็จ เธอรีบเดินออกไปทันที….