กลรัก หนุ่มปริศนา

    12. ความอับอาย

    เช้าวันทำงานปกติ รดาตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว แต่ด้วยความที่เบื่อๆ และเช้านี้รดาต้องเข้าออฟฟิตยังไม่ได้ออกไปพบลูกค้า รดาเลยแค่ตบแป้งนิดหน่อย ลาลิปกลอสบางๆ ไว้ค่อยแต่งตอนจะไปพบลูกค้าละกัน หญิงสาวขับรถมาถึงที่ทำงาน ที่จริงนานๆทีรดาจะเข้าออฟฟิต เพราะปกติรดาจะไปพบลูกค้าซะเป็๲ส่วนใหญ่ แต่พอดีวันนี้มีงานเอกสารนิดหน่อยที่เธอต้องมาเคลียร์


    รดาเดินเข้ามาในบริษัท สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เธอ พร้อมกับเสียงซุบซิบนินทาเบาๆ

    รดางงๆ กับสถานการณ์เล็กน้อย นี่มันเกิดอะไรขึ้น เธอคิด แต่ก็ไม่ได้สนใจ หญิงสาวรีบเดินไปที่โต๊ะทำงานทันที


    “ หยุดรอฉันเดี๋ยวนี้นะ “ เสียงคุ้นหูดังขึ้นด้านหลัง


    “ หล่อนไม่เข้าออฟฟิตเป็๞ชาติแล้วรู้ตัวมั้ย แล้วนี่ลมอะไรหอบหล่อนมา “ เสียงเดิมพูดพร้อมเร่งฝีเท้าให้ทันณดา


    “ ก็หนูไม่มีธุระอะไรกับออฟฟิศนี่คะพี่บัว “ รดาตอบ บัวศรี พนักงานรุ่นพี่ที่อยู่ฝ่ายบุคคล


    “ แล้วเธอก็ไม่เคยสนใจใยดีฉันเลยว่างั้น ว่าฉันจะอยู่ยังไงมีเพื่อนมั้ย จะเหงารึเปล่า “ บัวศรีตัดพ้อ


    “ พี่เหงาด้วยเหรอ ปกติหนูเห็นพี่ชอบคุยกับคนนั้นคนนี้ไปทั่ว “ รดาพูดหยอกเย้า


    “ คนอื่นก็ไม่เหมือนเธอนี่นา “ บัวศรีหน้ามุ่ย


    “ เอาน่าๆ ไหนๆหนูก็มาแล้ว เดี๋ยวหนูเลี้ยงกาแฟ เราไปกินกาแฟกัน “ รดาพูดพร้อมกับโอบไหล่สาวรุ่นพี่ เพื่อพาไปเลี้ยงกาแฟ


    “ ที่นั่นคนเยอะนะ แล้วพี่มีเ๹ื่๪๫จะถามแก แกต้องตอบคำถามพี่มา“ บัวศรีพูด มีท่าทีจริงจังขึ้นมา


    “ มีไรหรือคะ “ รดามองหน้าบัวศรีอย่างงงๆ


    “ เธอเดินเข้ามาเธอไม่เอะใจเลยหรอว่ามีคนมองเธอแปลกๆ น่ะ “ บัวศรีถาม


    “ เออ ..ใช่ ทุกคนมองหนูแปลกๆกันทั้งนั้น และก็มีซุบซิบกันด้วย “ รดาตั้งข้อสงสัย


    “ ก็แน่สิยะ…เธอมีอะไรจะเล่าหรือระบายกับพี่มั้ยดา “ บัวศรีถามด้วยความเป็๞ห่วง


    “ ไม่นะคะ มีอะไรเหรอ “ รดาถาม


    บัวศรีมองหน้ารดาแล้วทำหน้าเหมือนโลกแตก


    “ ก็เมื่อเช้านี้น่ะสิ อีตากพล เข้ามาที่ออฟฟิต มาพร้อมผู้หญิงสาวสวยคนนึง เดินกอดเอวพูดคุยหยอกล้อกันทั่วออฟฟิศ ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเขากับยัยนั่นคบหากันเป็๞แฟน “ 

    บัวศรีเล่า รดายืนอึ้ง


    “ แล้วทีนี้ทุกคนก็สงสัยใช่มั้ยล่ะ ก็อีตากพลนั่นคบอยู่กับเธอ แต่แล้วดันพาผู้หญิงมาเปิดตัว นั่นก็แสดงว่าเค้าทิ้งเธอ ถูกมั้ย “ 

    บัวศรียังคงพูดต่อ


    “ ตอนนี้ทั้งออฟฟิศพูดถึงแต่เ๹ื่๪๫ที่เธอโดนอีตากพลนั่นทิ้ง บางคนก็สงสาร บางคนก็สมน้ำหน้าล่ะ “ บัวศรีพูดจบ มองหน้ารดาด้วยสีหน้าเห็นใจ


    รดากำหมัดแน่น กัดฟันกรอด หน้าเธอแดงก่ำด้วยความอายและความโมโห


    “ อ้อ นี่สินะที่มาของสายตาที่มองหนูด้วยความเวทนาเมื่อครู่ นี่สินะที่มาของเสียงซุบซิบนินทา ไล่หลังไม่ว่าหนูจะเดินไปทางไหน “ รดาพูดรอดไรฟัน 


    “ ช่ายยยย…แล้วยิ่งเธอไม่แต่งหน้ามาด้วยแบบนี้ ทุกคนเลยคิดว่าเธอ อกหัก เสียใจ โดนพิษรักเล่นงานอย่างรุนแรงน่ะสิ “ บัวศรีกล่าว


    “ ไม่ได้..หนูต้องแต่งหน้าก่อนเลยเป็๞อันดับแรก “ รดาตบแป้ง ทาแก้ม เขียนคิ้ว กรีดอายไลเนอร์ ทาปากจัดเต็มกว่าทุกๆครั้ง หญิงสาวสยายผมเพื่อให้ดูเซ็กซี่เพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา


    “ ตอนนี้พลอยู่ในห้องทำงานเค้าใช่ม้้ยพี่บัว “ รดาเอ่ยถาม


    “ น่าจะอยู่นะ เราจะอีกชั่วโมงนึง จะมีประชุมฝ่ายจัดซื้อ “ บัวศรีตอบ


    “ ดี…หนูจะไปหาพล ไปพู

    ดให้รู้เ๱ื่๵๹ “ รดาพูดเสร็จ เธอรีบเดินออกไปทันที….