เจ้าอยากให้ข้าเป็นวายร้ายอย่างงั้นเหรอ?? เจ้าเปิดตาดูสิข้าหรือพวกเขากันแน่ที่เป็นตัวร้าย

หลังจากมองเหตุการณ์ทั้งหมด บรรพบุรุษลำดับที่ 107 มองการกระทำของเจียงหยุนอย่างเงียบงัน ก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ

"มันโหดร้ายจริงๆ ... แต่ก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะจบลงแล้วสินะ"

บรรพบุรุษลำดับที่ 13 ส่ายหัวพร้อมตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น และมันคงถึงเวลาที่พวกเราอาจจะต้องเลือกแล้ว ระหว่างการสนับสนุนเจียงฮ่าวและครอบครัวของเขา หรือสนับสนุนอัจฉริยะที่มีโอกาสนำตระกูลเจียงไปอยู่ในจุดที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา"

คำพูดนั้นทำให้บรรพบุรุษลำดับที่ 107 เงียบลง ทั้งสองคนดูเหมือนจะรู้สึกถึงความกดดันของทางเลือกที่ต้องทำ บรรพบุรุษลำดับที่ 13 จึงตัดสินใจเด็ดขาด

"ข้าจะติดต่อบรรพบุรุษทุกคนเพื่อหารือเรื่องนี้ เจ้าทั้งสองไปติดตามเจียงหยุนไปก่อน อย่าปล่อยให้เขาหายไปจากสายตา"

"รับทราบขอรับ" ทั้งสองคนตอบรับพร้อมกันก่อนจะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วหายลับไปติดตามเจียงหยุน

เจียงหยุนในเวลานั้นวาร์ปจากพื้นที่หนึ่งไปยังอีกพื้นที่ทันที หลังจากที่เขาเพิ่งซื้อขนมปังจำนวนมากและน้ำผึ้งชั้นดี เขาปรากฏตัวขึ้นที่ฐานทัพลับเก่าของเขา ฐานทัพที่เคยเป็นที่พักพิงสำหรับเหล่าเด็ก ๆ ที่ถูกทิ้งให้อยู่ในโลกนี้โดยไม่มีใครเหลียวแล

เขาเดินอย่างเงียบๆ เข้าไปในถ้ำ ความทรงจำจากอดีตท่วมท้นเข้ามาในหัวใจ เขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะคำนวณบางอย่างและลองใช้วิชาคืนชีพ แต่ผลลัพธ์กลับไม่ได้เป็นไปตามที่เขาคาดหวัง เขาไม่สามารถชุบชีวิตคนธรรมดาที่ไม่มีการเพาะปลูกได้

เจียงหยุนตัดสินใจค้นหาศพของ หลานฟางและเขาก็พบในพื้นที่ที่อยู่ไม่ไกลจากตัวถ้ำมากนักและเขาได้สร้างหลุมศพ 14 หลุม หลุมเหล่านี้เป็นที่ฝังร่างของเด็ก ๆ ที่จากไปในวัยเยาว์ แต่ละคนมีความฝัน มีชีวิตที่พวกเขาไม่เคยได้ใช้ เจียงหยุนยืนเงียบอยู่หน้าหลุมศพเหล่านั้น เขาเงยหน้ามองฟ้าเล็กน้อยก่อนจะนำขนมปังทาน้ำผึ้งออกมาและเนื้อปลาบางส่วนอีกด้วย วางไว้หน้าหลุมศพเหล่านั้น

ผ่านไปไม่นานเจียงหยุนตัดสินใจใช้พลังอันยิ่งใหญ่ของเขาเรียกใช้งานรูปแบบบางอย่าง กลืนพื้นที่ทั้งหมดเข้ามาในโลกใบเล็กของเขา หลุมศพเหล่านั้นถูกดูดเข้าไปในดินแดนภายในของเขาทันที เป็นการเก็บรักษาความทรงจำและความผูกพันครั้งสุดท้ายที่เขามีต่อพวกเด็ก ๆ เหล่านั้น

ชายชราทั้งสองที่ติดตามเขามาจากระยะไกลได้แต่ยืนมองอย่างเงียบๆ พวกเขาไม่กล้าพูดหรือแสดงความเห็นใดๆ

เหตุผลนั้นชัดเจนเจียงหยุนคือ "อมตะแห่งสวรรค์" ในวัยเพียง 20 ปี เขาเป็นผู้ที่สามารถต่อสู้ข้ามระดับได้อย่างง่ายดาย ดูได้จากการที่เขาฆ่าชายชุดดำจำนวนมากที่มีพลังมหาศาลในเวลาอันสั้น โดยเปรียบเทียบกับผู้ที่โดดเด่นที่สุดในตระกูลเจียงอย่าง เจียงถิง เจียงลี่ และเจียงเฟิง แม้ว่าพวกเขาจะได้รับการยกย่อง แต่ทั้งสามยังไม่สามารถเข้าถึงอาณาจักรกึ่งอมตะได้ด้วยซ้ำในตอนนี้หรือหากเทียบกันทั้งโลกเทียนหยวนยังไงเจียงหยุนก็เป็นอันดับ 1 ของโลกแน่นอน

เจียงหยุนเดินเพื่อหา ที่นั่งเหมาะรอเวลาอะไรบางอย่างอยู่ และระหว่างรอเขาได้รวบรวมทุกอย่างที่จำเป็นได้ เขาก็เริ่มทำการยกระดับความสามารถของตนเอง ทั้งทางด้านการวาดภาพและการควบคุมรูปแบบพลังวิญญาณที่ซับซ้อน จนเวลาผ่านไปสามวันเต็มๆ

เรือบินขนาดมหึมาที่น่าจะเป็นอาวุธจักรพรรดิอมตะที่เต็มไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ ตรงกลางของเรือมีธงขนาดใหญ่ที่เขียนว่า เจียง

เรือบินลำนั้นแล่นมาถึงตระกูลเจียงอย่างสง่างาม ทันทีที่มันลงจอด ชายหนุ่มหญิงสาวที่มีรูปลักษณ์งดงามและน่าเกรงขามก็เดินลงมาจากเรือ พวกเขาแต่ละคนดูมีพลังแฝงที่แกร่งกล้า และแสดงถึงตำแหน่งอันสูงศักดิ์ภายใต้การนำของเจียงหยุน

"พี่ชายเจียง ท่านช่วยแนะนำข้าด้วยนะขอรับ" จื่อหาวเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อมขณะมองไปที่เจียงหยุนด้วยความเคารพ

เจียงเฟิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนตอบกลับ "แน่นอน ข้าจะทำให้ท่านไม่อยากกลับไปที่ทวีปอมตะแห่งสายลมเลย"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่นั้น เจียงฮ่าวก็ก้าวลงมาจากเรือพร้อมกับบรรยากาศเคร่งเครียด ทันใดนั้น ชายชุดดำคนหนึ่งก็มาถึงและทำการรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นให้เขาฟัง สีหน้าของเจียงฮ่าวเปลี่ยนเป็นโกรธทันที เขาปล่อยออร่าที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นออกมาจนทุกคนรอบข้างรู้สึกถึงพลังที่น่ากลัว เขาไม่พูดอะไรสักคำ แต่บินตรงไปยังที่ที่หนึ่งอย่างรวดเร็ว ราวกับลมพายุ เว่ยหนิงที่อยู่ใกล้ ๆ ก็บินตามไปโดยไม่รอช้า

เจียงเฟิง เจียงลี่ และเจียงถิงมองหน้ากันด้วยความมึนงง พวกเขาไม่เข้าใจว่าสิ่งใดเกิดขึ้น แต่บรรยากาศรอบตัวเจียงฮ่าวที่เปลี่ยนไปบ่งบอกถึงสถานการณ์ที่ไม่ธรรมดา

ไม่นานนัก ชายชุดดำอีกคนก็เดินเข้ามาและรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นให้พวกเขาฟัง เจียงเฟิงที่เคยยิ้มอยู่หยุดชะงัก เขาหันไปมองจื่อหาวแล้วพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ ว่า "ท่านสนใจไปดูเรื่องสนุกๆ ไหม?"

จื่อหาวหัวเราะเบา ๆ "ข้ายินดีไปดูเสมอ"

แล้วพวกเขาทั้งหมดก็พากันบินตามเจียงฮ่าวไปทันที โดยมีคนมากมายจากเรือบินลำใหญ่ติดตามไปด้วย ความตื่นเต้นและความอยากรู้อยากเห็นแผ่ซ่านไปทั่ว

ในป่าอันเงียบสงบแห่งหนึ่ง เจียงฮ่าวบินมาพร้อมกับเว่ยหนิง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลแต่ปกปิดไว้ภายใต้ความเยือกเย็น

"ข้าควรจะพูดอะไรกับเขาดี?" เจียงฮ่าวถามขึ้นเบา ๆ

เว่ยหนิงเองก็มีสีหน้าที่เคร่งเครียด "ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน ไว้เจอกันก่อนแล้วค่อยคิดดีกว่า"

ทันทีที่พวกเขามาถึง ก็พบกับบรรพบุรุษหลายคนที่ยืนอยู่ท่ามกลางความเย็นยะเยือก บรรพบุรุษเหล่านั้นเงียบงัน ไม่มีคำพูดใด ๆ มีเพียงสายตาเย็นชาที่มองพวกเขาทั้งสอง บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยความกดดัน บรรพบุรุษที่เคยสูงส่งเหล่านี้ ไม่ได้แม้แต่จะตอบรับการมาของเจียงฮ่าวและเว่ยหนิงด้วยคำพูดใด

พวกเขาทั้งสองเดินลึกเข้าไปในป่า จนพบชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนก้อนหินท่ามกลางความเย็นของน้ำแข็งที่ก่อตัวขึ้นรอบตัวเขา ราวกับชายผู้นี้เป็นศูนย์กลางของพายุหิมะ เจียงหยุน นั่งอยู่ในท่าทางที่สงบเยือกเย็น ราวกับน้ำแข็งที่ปกคลุมรอบตัวเองก็ไม่สามารถทำให้เขาเคลื่อนไหวได้

ไม่นานนัก เจียงเฟิงและคนอื่น ๆ ก็มาถึงที่นั่น สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มผู้ที่พวกเขาไม่เคยเห็นในสภาพนี้มาก่อน เจียงหยุนลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ สายตาของเขาเยือกเย็นและเปี่ยมไปด้วยความรังเกียจ เขาพูดด้วยเสียงเย้ยหยัน

"อัจฉริยะและของเสียใกล้ตายมารวมกันที่นี่หมายความว่ายังไง? พวกเจ้าทำให้วันที่สดใสของข้าดูมืดมนไปเลย!"

ทันใดนั้น คลื่นน้ำแข็งมหาศาลพุ่งกระจายออกมาจากตัวเจียงหยุน โจมตีอย่างไร้ความปรานี จื่อหาวผู้ที่ติดตามมา ตกใจอย่างหนัก

"เขาคือคนที่ข้าเจอที่งานประมูลไม่ใช่เหรอ?"

แต่ไม่มีเวลาให้คิด น้ำแข็งพุ่งตรงไปที่พวกเขาทั้งหมด เจียงฮ่าวก้าวเข้ามาหยุดการโจมตีไว้ได้ทัน เขาหันไปมองเจียงหยุนที่ตอนนี้เปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ และพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความโกรธ

"ไม่ได้เจอกันนาน เจ้าดูเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ เจ้าลูกชาย!"

เจียงหยุนยิ้มเล็กน้อย ใบหน้าแฝงด้วยความเย้ยหยัน เขามองไปที่การแจ้งเตือนของระบบซึ่งบ่งบอกว่าบุตรหรือธิดาแห่งโชคได้ปรากฏตัวอยู่ในที่นี้

[ติ้ง ตรวจพบบุตรแห่งโชคชะตาและธิดาแห่งโชคชะตา]

เจียงหยุนมองไปที่คนกลุ่มหนึ่งที่ยืนด้วยท่าที่หยิ่งยโสอยู่

ชื่อ : เจียงเฟิง

ตัวตน : บุตรแห่งโชคชะตา, บุตรพระเจ้าแห่งตระกูลจักรพรรดิอมตะเจียง

สังกัด : ตระกูลจักรพรรดิอมตะเจียง

ระดับการเพาะปลูก : กึ่งจักรพรรดิ ระดับ 7

ร่างกาย : ร่างกายจักรพรรดิอมตะแห่งความโกลาหล

อาชีพพิเศษ : นักปรุงยาระดับนักบุญ

ทักษะ : (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ ความโกลาหล) (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ ความโกลาหลไร้ที่สิ้นสุด) (วิชาระดับสูงสุด วิญญาณศักดิ์สิทธิ์) (วิชาระดับสูงสุด เพลิงดำ) (วิชาระดับสูงสุด ขาวดำ) (วิชาระดับสูงสุด คลื่นสลายสวรรค์) (วิชาระดับสูงสุด รังสีอสูร) (วิชาระดับสูงสุด คลื่นโกลาหล) (วิชาระดับเต๋า แม่น้ำ 9 สาย) (วิชาระดับเต๋า พายุสายลม) (วิชาระดับเต๋า ความมืดกัดกิน) (วิชาระดับเต๋า หุ่นเชิดดิน) (วิชาระดับเต๋า ดาบแห่งความโกลาหล) ……………. (วิชาระดับจักรพรรดิ หมัดช้างแปดหัว)

อาวุธ : วิญญาณจักรพรรดิอมตะแห่งความว่างเปล่า (ระดับจักรพรรดิอมตะสูงสุด) , ขวานอสูร (ระดับสูงสุด) , ธนูอสูร (ระดับสูงสุด)

โชคอมตะ : ทอง (50,000,000,000)

………

ชื่อ : เจียงถิง

ตัวตน : ธิดาแห่งโชคชะตา, ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลจักรพรรดิอมตะเจียง

สังกัด : ตระกูลจักรพรรดิอมตะเจียง

ระดับการเพาะปลูก : จักรพรรดิ ระดับ 1

ร่างกาย : ร่างกายจักรพรรดิอมตะดาราสวรรค์

อาชีพพิเศษ : นักดนตรีระดับนักบุญ, นักทำอาหารระดับนักบุญ

ทักษะ : (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ ดาราสวรรค์) (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ แยกดารา) (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ แตกสลาย) (วิชาระดับสูงสุด ดาราร่วงหล่น) (วิชาระดับสูงสุด ดาบดวงดารา) (วิชาระดับสูงสุด ร่างดารา) (วิชาระดับสูงสุด 9 ดาราส่องสว่าง) (วิชาระดับสูงสุด ดาราอสูร) (วิชาระดับสูงสุด คลื่นดารา) ……………. (วิชาระดับสูงสุด ดาราสีเลือด)

อาวุธ : เศษวิญญาณจักรพรรดิอมตะตระกูลเจียง (ระดับจักรพรรดิอมตะสูงสุด) , หยกชำระล้าง (ระดับจักรพรรดิอมตะสูงสุด) , ดาบดารา (ระดับสูงสุด) , เกราะดวงดาว (ระดับสูงสุด) , กล่องดาบดวงดาว (ระดับสูงสุด)

โชคอมตะ : ทอง (80,000,000,000)

…….

ชื่อ : เจียงลี่

ตัวตน : ธิดาแห่งโชคชะตา, ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลจักรพรรดิอมตะเจียง

สังกัด : ตระกูลจักรพรรดิอมตะเจียง

ระดับการเพาะปลูก : จักรพรรดิ ระดับ 1

ร่างกาย : ร่างกายจักรพรรดิ กลีบบุปผาอมตะ

อาชีพพิเศษ : นักจัดรูปแบบระดับนักบุญ, นักทำอาหารระดับนักบุญ

ทักษะ : (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ กลีบบุปผาอมตะ) (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์) (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ เกสรพิษอมตะ) (วิชาระดับสูงสุด ดาบใบไม้) (วิชาระดับสูงสุด ทุ่งหญ้าโลหิต) (วิชาระดับสูงสุด ป่าแห่งความตาย) (วิชาระดับสูงสุด ฟื้นฟู) (วิชาระดับสูงสุด ดอกไม้สังหาร) ……………. (วิชาระดับสูงสุด ดอกไม้เลือด)

อาวุธ : เศษวิญญาณจักรพรรดิอมตะตระกูลเจียง (ระดับจักรพรรดิอมตะสูงสุด) , เศษต้นไม้โลก (ระดับจักรพรรดิอมตะสูงสุด) , หอคอยสวรรค์ 9 สี (ระดับจักรพรรดิอมตะสูงสุด) , ผ้าคลุมใบไม้ต้นกำเนิด (ระดับสูงสุด) , ดาบใบไม้*7 (ระดับสูงสุด)

โชคอมตะ : ทอง (90,000,000,000)

…….

ชื่อ : จื่อหาว

ตัวตน : -

สังกัด :-

ระดับการเพาะปลูก : -

ร่างกาย : -

อาชีพพิเศษ : -

ทักษะ : -

อาวุธ : -

โชคอมตะ : -

…..

เหอ เหวิน

ชื่อ : เหอ เหวิน

ตัวตน : ธิดาแห่งโชคชะตา, ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลกึ่งจักรพรรดิอมตะเหอ, ศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิดาบอมตะ

สังกัด : ตระกูลกึ่งจักรพรรดิอมตะเหอ, ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิดาบอมตะ

ระดับการเพาะปลูก : จักรพรรดิ ระดับ 1

ร่างกาย : ร่างกายจักรพรรดิอมตะสายฟ้าอัสนี

อาชีพพิเศษ : -

ทักษะ : (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ สายฟ้าอัสนี) (วิชาระดับสูงสุด หมัดสายฟ้าอัสนี) (วิชาระดับสูงสุด ก้าวสายฟ้า) (วิชาระดับสูงสุด พายุสายฟ้า) (วิชาระดับสูงสุด ดาบสายฟ้าสังหารสวรรค์) (วิชาระดับสูงสุด เกราะสายฟ้า) (วิชาระดับสูงสุด สายฟ้าฟาด) (วิชาระดับสูงสุด นิ้วสายฟ้าฟาด) ……………. (วิชาระดับสูงสุด นิ้วสายฟ้า)

อาวุธ : ดาบสายฟ้าสังหารปีศาจ (จักรพรรดิอมตะระดับต่ำ) ,

โชคอมตะ : ทอง (20,000,000,000)

…..

…..

.….

.….

ชื่อ : หลิน หยาน

ตัวตน : บุตรแห่งโชคชะตา, กึ่งบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลจักรพรรดิอมตะหลิน, ศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิดาบอมตะ

สังกัด : ตระกูลจักรพรรดิอมตะหลิน, ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิดาบอมตะ

ระดับการเพาะปลูก : จักรพรรดิ ระดับ 1

ร่างกาย : ร่างกายจักรพรรดิอมตะดาบสวรรค์

อาชีพพิเศษ : -

ทักษะ : (วิชาระดับจักรพรรดิอมตะ ดาบ) (วิชาระดับสูงสุด ดาบเปิดสวรรค์) (วิชาระดับสูงสุด ดาบจิตวิญญาณ) (วิชาระดับสูงสุด ดาบเลือดมังกร) (วิชาระดับสูงสุด ดาบอสูรโลหิต) (วิชาระดับสูงสุด ดาบอมตะ) (วิชาระดับสูงสุด ดาบเพลิงนิรันดร์)

อาวุธ : ดาบสวรรค์ทองคำ*30 (ระดับสูงสุด) , ยันต์ระเบิดท้องฟ้า*30 (ระดับสูงสุด)

โชคอมตะ : ทอง (30,000,000,000)

เจียงหยุนมองอย่างสนใจไปที่คนเหล่านั้นและตอบกลับคำพูดของเจียงฮ่าวทันที

"ท่านก็ยังคงโง่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลยนะ ท่านพ่อ" เจียงหยุนพูดด้วยเสียงที่เย็นชา ราวกับคำพูดนั้นเต็มไปด้วยการดูหมิ่นที่ไม่มีสิ้นสุด

เจียงฮ่าวเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ตกตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนที่ความโกรธจะทำให้เขาตัดสินใจโจมตีเจียงหยุนอย่างไร้ความลังเล แต่ในทันทีที่เขากำลังจะลงมือ บรรพบุรุษหลายคนที่อยู่ในที่นั้นรีบเข้ามาห้ามเขาไว้

"ให้คนรุ่นใหม่จัดการกันเองเถอะ" บรรพบุรุษลำดับสูงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้ง ใบหน้าของเขาสงบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยความคาดหวังว่าจะได้เห็นสิ่งที่เหนือความคาดหมาย

เจียงฮ่าวถึงกับต้องหยุดชะงัก เขามองไปที่เจียงหยุนด้วยความแค้นใจลึก ๆ ในขณะที่เจียงหยุนเองก็ยังคงยืนอยู่ท่ามกลางความเย็นเยียบ ไม่แสดงท่าทีสะทกสะท้านกับสิ่งใด ๆ