Thunder God Emperor จักรพรรดิอัสนีเทพเจ้า

ตอนที่34 ยกระดับพลัง

เปรี้ยง!

ฉึก!

ตูม!

คลื่นกระบี่อัสนีสีทองพุ่งพรวดผ่านอากาศไปพื้นหิมะก็พลันถูกแยกออกเป็นร่องรอยการถูกตัดผ่านมันมุ่งตรงเข้าหาหม่าตุงที่ตามเฟิงอี้มาอย่างมิลดละ

“ทลายภูผา!”บุรุษหม่าตุงคำรามลั่นพร้อมกับหวดค้อนสำแดงวิชาของตนออกมาพลังทำลายล้างอันหนักแน่นราวกับว่าสามารถกดทับขุนเขาได้

คลื่นพลังอัดกระแทกสีน้ำตาลเข้มพลันพุ่งพรวดออกไปเข้าต้านรับคลื่นกระบี่อัสนีสีทองของเฟิงอี้

ครื้น!

ตูม!

พลังทั้งสองเข้าต่อต้านรุกล้ำกันไปมาก่อนที่จักระเบิดสลายไปทั้งสองแต่ทว่าร่างของหม่าตุงก็ถูกแรงระเบิดอัดกระแทกจนถอยออกไปหลายเมตร

“เป็นคลื่นกระบี่ที่ร้ายกาจมาก!”หม่าตุงขมวดคิ้วแน่นก่อนที่จักทอดสายตาไปมองทางเฟิงอี้อีกคราแต่ทว่ากลับมิเห็นร่างเฟิงอี้เสียแล้ว

สวบ! สวบ!

หลังจากที่สร้างการหยุดชะงักของกลุ่มคนได้แล้วเสี่ยวฉุนที่มีความเร็วที่น่าอัศจรรย์ก็พุ่งออกหางมาไกลในชั่วพริบตา

“มุ่งตรงไปตีนเขาตรงนั้น”เฟิงอี้เอ่ยสั่งทันใดนั้นเสี่ยวฉุนก็วิ่งออกไปทางที่เฟิงอี้บอกในทันที

ตีนเขาตรงนี้เป็นตีนเขาที่มีหิมะปกคลุมทั้งยังมีหิมะตกลงมาจนราวกับเม็ดฝนมันสามารถบดบางวิสัยทัศน์ได้เป็นอย่างดี

หากมิใช้สัมผัสพิเศษแล้วล่ะก็มิมีทางรับรู้ถึงสิ่งมีชีวิตอื่นได้เลย

“หยุดตรงนี้แหละ”ตรงนี้คือถ้ำใต้ตีนเขาซึ่งมันใหญ่พอที่จักให้เสี่ยวฉุนเข้าไปได้อย่างมิมีปัญหาอันใด

วืด! วิ้ง! วิ้ง!

เมื่อมองดูรอบๆแล้วเฟิงอี้ก็วาดมือขึ้นในอากาศทันใดนั้นตัวอักขระบรรพกาลไท่กั๋วสีน้ำตาลเข้มก็ปรากฏขึ้น

วิ้ง! 

ม่านแสงสีน้ำตาลเข้มปรากฏขึ้นปิดทางเข้าถ้ำเอาไว้นี่คือพลังงานของค่ายกลป้องกันของเฟิงอี้ที่สร้างขึ้นมาเพียงง่ายๆเพราะว่าเฟิงอี้จักใช้มันป้องการโจมตีของเหล่าคนที่ไล่ตามมามินานเท่านั้น

“คงจักสามารถต้านทานเอาไว้ได้ชั่วเวลาหนึ่ง”ว่าแล้วเฟิงอี้ก็มิรอช้าทำการนั่งลงขัดสมาธิพร้อมกับเอาทรัพยากรมากมายออกมา

มีผลึกสวรรค์ระดับต่ำถึงหนึ่งร้อยก้อนและแก่นทานตะวันม่วงหลายสิบเม็ด

“น่าจักเพียงพออยู่กระมั้ง?”หากเป็นผู้ฝึกตนทั่วไปแล้วคงมิต้องครุ่นคิดให้ยุ่งยากเหมือนกับเฟิงอี้เพราะว่าทรัพยากรขนาดนี้สามารถยกระดับพลังจากระดับกำเนิดเส้นชีพจรขั้นที่3ไปขั้นที่4ได้อย่างแน่นอนและแม้แต่ขั้นที่5หรือขั้นที่6ก็ยังทะลวงไปถึงได้

“ข้าจักให้พวกเจ้าได้รู้สำเหนียกว่าริอาจเป็นศัตรูกับคนเช่นข้าจักได้รับผลเช่นไร"เม็ดทานตะวันม่วงถูกกลืนลงไปพร้อมกันทั้งสิบเม็ดในทันที

ขนาดของมันก็เหมือนกับเม็ดทานตะวันปกติจึงมิได้เป็นปัญหาอันใดในการกลืนกิน

ฉับพลันที่เฟิงอี้กลืนเม็ดทานตะวันม่วงเข้าไปพลังสวรรค์อันมหาศาลก็เดือดผล่านอยู่ในกายของเฟิงอี้แต่ทว่าเฟิงอี้ก็มิได้กักเก็บพลังสวรรค์ในทันที

เคล็ดวิชาอัสนีสะเทือนสวรรค์ถูกสำแดงออกมาทันใดนั้นพลังสวรรค์มากมายถูกหมุนวนกลั่นกรองอย่างบ้าคลั่งจนภายนอกร่างกายของเฟิงอี้เปล่งประกายสีทองเจิดจรัส

เส้นสายอัสนีสีทองแผ่กระจายออกมาเล็กๆน้อยๆรอบบริเวณอยู่ตลอดเวลา

อ๊าว!

เสี่ยวฉุนมองดูเฟิงอี้ด้วยดวงตาที่เป็นประกายพลังสวรรค์ที่เฟิงอี้คายออกมานั้นมากมายยิ่งนักและยังบริสุทธิ์กว่าปกติด้วย

พลังสวรรค์ที่เฟิงอี้คายออกมานั้นหาใช่ว่ามันเป็นพลังสวรรค์ที่ยอดแย่ไม่แต่ทว่ามันกลับบริสุทธิ์ยิ่งกว่าพลังสวรรค์ที่อยู่ในอากาศมากมายนัก

เสี่ยวฉุนรับรู้ได้ถึงพลังสวรรค์ที่บริสุทธิ์มันก็มิรอช้าเริ่มดูดซับกักเก็บในทันทีแต่ทว่าเฟิงกลับลืมตาและเอ่ยเสียงดุดันขึ้น

“หยุดเดี๋ยวนี้! อย่าได้ดูดซับมันอย่างละโมบเช่นนั้น”เฟิงอี้มิมีทางให้เสี่ยวฉุนทำผิดพลาดเหมือนตนในกาลก่อนเป็นแน่จึงได้เอ่ยห้ามขึ้นด้วยเสียงแข็ง

“หากเจ้าจักดูซับเจ้าต้องกลั่นกรองอย่างช้าๆและกักเก็บไว้เพียงส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุดเท่านั้นอย่างละโมบ”

อ๊าว…

ราวกับว่าเสี่ยวฉุนนั้นเข้าใจในคำกล่าวของเฟิงอี้มันมิได้ดูซับอย่างละโมบอีกต่อไปมันพิจารณาพลังสวรรค์ที่จักเปลี่ยนให้เป็นลมปราณให้ดีขึ้น

ทำการกลั่นกรองเท่าที่มันจักทำได้สัตว์อสูรนั้นมันมีเคล็ดวิชาติดตัวตามเผ่าพันธ์ุของพวกมันมันจักรับรู้วิธีการดูดซับและกระบวนการกลั่นกรองหรือกักเก็บพลังเองโดยธรรมชาติ

ฟูว! แก๊ว! แก๊ว! แซด!

หลังจากที่ค่อยๆพิจารณาพลังสวรรค์ที่จักดูซับอย่างดีแล้วหรือกลั่นกรองมันจนบริสุทธิ์เท่าที่มันจักทำได้เสี่ยวฉุนก็กักเก็บในทันที

พลังสวรรค์ที่เฟิงอี้คายหรือกำจัดออกมานั้นหาได้น้อยที่ไหนกันดังนั้นแม้ว่าเสี่ยวฉุนจักกลั่นกรองให้พลังสวรรค์แปรเปลี่ยนเป็นลมปราณที่บริสุทธิ์ที่สุดเท่าที่จักทำได้ก็ตามแต่ทว่ามันก็ยังมิใช่ปริมาณที่น้อยเลย

ระดับพลังของเสี่ยวฉุนรุดหน้าขึ้นมาในทันทีฉับพลันนั้นเสี่ยวฉุนก็คล้ายกับว่าได้กลายเป็นร่างเป็นเทพอสูรอัสนีก็มิปานเส้นสายอัสนีที่มันปลดปล่อยออกมาเป็นสีเหลืองทองที่แทบจักเหมือนกับอัสนีสีทองของเฟิงอี้ทุกประการ

ทั้งโพรงถ้ำที่เฟิงอี้และเสี่ยวฉุนหลบอยู่นั้นสว่างไสวจนราวกับว่ามีดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆจำลองปรากฏขึ้นก็มิปานในเวลานี้หิมะที่ปกคลุมอยู่รอบบริเวณถ้ำถูกหลอมละลายกลายเป็นไออย่างน่าอัศจรรย์

“มันอยู่นั่น!”กลุ่มคนของสำนักปื๋อฉางและสำนักม่วงเมฆาในที่สุดก็หาที่หลบซ้อนของเฟิงอี้เจอพวกเขามิรอช้าที่จักมุ่งหน้าเข้าหาเสี่ยวฉุนและเฟิงอี้เลยแม้แต่น้อย

สวบ! สวบ!

ฉับพลันพวกเขาก็หยุดอยู่หน้าปากถ้ำเพราะมองเห็นพลังค่ายกลที่ขวางทางเอาไว้

“ค่ายกลป้องกันเช่นนั้นหรือ? ทำลายมัน!”

จบ…โปรดติดตามตอนต่อไป…

ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยครับผมXD