ตอนที่ 75 การทรยศของครอบครัว
กาลเวลาอันยาวนานหลายร้อยพันปีก่อน ณเขาโอลิมปัสเหล่าเทพเจ้าองค์ใหญ่องค์เล็กกำลังรอสิ่งเล็กๆกำลังจะเกิดมาดูโลกในไม่ช้าแต่มีเทพอยู่สองคนกำลังตื่นเต้นว่าผู้เป็นมารดากำลังคลอดน้องๆ ของพวกเขาซุสที่อยู่ข้างนอกไม่ได้สนใจเท่าไรว่าภรรยาตนเองจะคลอดลูกเพราะเครียดไปมันก็น่าเบื่อ จนกระทั่งเสียงทารกดังขึ้นทั้งสองเทพต่างหากันเดินเข้าไปข้างใน
“ท่านแม่-” เทพวัยรุ่นทั้งสองกำลังเดินเข้าไปเพื่อไปหาผู้เป็นมารดาแต่ก็โดนเทพผู้เป็นบิดาตัดหน้าซะงั้น
“เฮร่า!!” ซุสเดินเข้ามาหาภรรยาที่กำลังอุ้มเด็กทารกอยู่สองคน
“ไม่นึกว่าท่านจะเข้ามา” เฮร่าจ้องมองอีกฝ่ายที่เดินมาหาตน
“หึ...ข้าก็ต้องมาสิ...” เขามองภรรยาที่พูดแบบนั้นห่างตาของเขาก็หันไปเห็นทารกตัวน้องสองตนนอนอยู่ข้างๆ ผู้เป็นมารดา “หึ...ช่าง...ตัวเล็กจริงๆ”
“พวกเขายังไม่โตนี่เจ้าค่ะ” เฮร่ากล่าวออกมาอย่างขำขันที่สามีเห็นลูกน้อยทั้งสองอย่างไม่คุ้นตา
ซุสจ้องมองทารกน้อยพร้อมกับยกมือขึ้นไปสัมผัสแก้มเล็กๆ นั้นทารกน้อยรู้สึกถึงมือใหญ่ๆ ที่กำลังสัมผัสใบหน้าทารกน้อยยกมือขึ้นไปจับปลายนิ้วของผู้เป็นบิดา พลังบางอย่างก็พุ่งเข้าตัวของซุสจนเขาถึงกับโดนช็อกจนผมตั้งไปเลยทำเอาเทพวัยรุ่นสองคนจ้องมองผู้เป็นพ่อโดนน้องเล็กเล่นงานเข้าแล้ว
“ดู...เหมือนท่านโดนน้องเล็ก...เล่นงานเข้าแล้วนะท่านพ่อ”
“น้องมีพลังคล้ายท่าน...ช่างแปลกประหลาดยิ่งนั้น....”เฮเฟตัสกล่าวออกมาทำเอาซุสต้องหันไปมองเจ้าลูกตัวแสบทั้งสองคนของเขา
ทั้งสองเห็นแบบนั้นก็รีบหนีออกจากห้องไปซุสสั่งให้ภรรยาของตนรักษาตัวไปสักระยะรักคลอด ตัวเขาก็อยู่ข้างๆดูลูกน้อยสองตนที่เกิดมาใหม่ดูซุสจะชอบลูกคนใหม่มากๆ จนไม่ออกห่างวันเวลาผ่านไปทารกแฝดก็โตขึ้นมาเรื่อยๆ เหล่าเทพทุกองค์ต่างพากันรักใคร่กับความน่ารักของพวกเขาร่วมถึงพี่น้องต่างมารดาก็รักเด็กทั้งสองมากๆยิ่งพี่ชายอย่างแอรีสกับเฮเฟตัสก็รักเด็กน้องทั้งสองมากๆแล้วเด็กทั้งสองนั้นมีนามว่า ฮาลอน และ เฮเลน ไม่มีวันที่เด็กทั้งสองจะขาดความรัก
แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเมื่อแอรีสเริ่มมีนิสัยที่เปลี่ยนไปเริ่มไม่เข้าใกล้เด็กทั้งสอง แถมยังมองพวกเขาด้วยสายตาโกรธเคืองพวกเขาตลอดเวลาทำให้เด็กทั้งสองเริ่มหวาดกลัวคนเป็นพี่ชายมากกว่าเดิมจนกระทั่งวันหนึ่งฮาลอนโดนพี่ชายทำร้ายร่างกายอย่างรุนแรง
“อ๊าก!!”
“ท่านพี่!!” เสียงของเด็กสาวดังขึ้นเธอรีบไปดูพี่ชายฝาแฝดของตนทันที “ท่านทำอะไรกัน!? ท่านพี่แอรีส!”
“ทำอะไร? พวกเจ้ามันเกะกะลูกตาสุดๆ”
“หมายความว่าอะไรกัน!? ท่านเป็นอะไรไปท่านพี่”
แอรีสรู้สึกรำคาญใจสุดๆ จนหันไปตบหน้าฮาลอนอย่างจัง
“อ๊าก!!”
“ท่านพี่ฮาลอน!!” เฮเลนช่วยพยุงพี่ทันที “ท่านพี่แอรีสเลิกทำแบบนี้สักทีพวกเราเป็นน้องพี่นะ!พี่ไม่เคยทำแบบนี้กับเรา!!”
“หุบปาก!!เป็นของชั้นต่ำยังกล้ามาเรียกข้าว่าพี่อีก!!”
“ของชั้นต่ำ?” ฮาลอนเงยหน้ามองพี่ชายของตนเอง “ท่าน...เป็นบ้าไปแล้วเหรอ?”
พอจ้องมองร่างกายของแอรีสฮาลอนได้เห็นเงามืดปกคลุมร่างกายอีกฝ่ายไว้หมดทำให้รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายนั้นโดยอะไรบางอย่างควบคุมจิตใจอยู่
“ท่านพี่ ท่านพี่ได้สติขึ้นมาก่อนท่านกำลัง…!!” ฮาลอนกำลังยื่นมือไปหาพี่ชาย
แอรีสสะบัดมืออีกฝ่ายออกไปในทันที จนฮาลอนล้มไปกับพื้นอีกครั้ง
“ท่านพี่!!” เฮเลนรีบประคองพี่ชายอีกครั้ง
“อย่าเอามือสกปรกของแกมาแตะตัวข้า!!ไอ้ลูกมนุษย์กึ่งเทพ!!”
“ท่านพูดอะไรกัน!พวกข้าเป็นลูกของท่านพ่อและท่านแม่เหมือนพี่นะ!!” เฮเลนหันไปมองพี่ชายที่กล้าทำร้ายพวกตนโดยที่ตลอดหลายปีไม่เคยทำแบบนี้สักครั้ง
“จริงเหรอ? แล้วไหนเลือดที่ไหลออกมาจากมัน!!”แอรีสใช้ดาบชี้ไปที่เลือกบนแขนของฮาลอน”ถึงเป็นสีแดงไม่ใช่สีทองที่บ่งบอกถึงความเทพกัน!!”
เฮเลนจ้องมองเลือดของพี่ชายฝาแฝดที่กำลังไหลออกมาจากแขนเรื่อยๆแต่มันก็ค่อยๆ รักษาตัวเองอยู่ เฮเลนก็ไม่คิดว่าพี่ชายจะเลือดไหลออกมาเป็นสีแดงเพราะสายเลือดเทพแต่ละคนจะเกิดมามีเลือดสีทอง
“ถึงเป็นงั้น!มันอาจจะมีเหตุผลอื่นก็ได้นะท่านพี่!!ท่านคงไม่ลืมว่าท่านแม่ของเรานั้นเป็นเทพแห่งการสมรสท่านไม่มีทางนอกใจท่านพ่อของเราได้หรอกนะ!!!”
“หุบปาก!!” แอรีสตะโกนขึ้นทำเอาเฮเลนเงียบปากของตนด้วยความหวาดกลัวเขาหันหลังให้ทั้งสองคน “สักวันท่านพ่อก็จะรู้ว่าพวกเจ้าไม่ใช่ลูกเขา!วันนั้นล่ะที่ข้าจะได้สะใจกับสิ่งที่พวกเจ้าจะได้รับ!”
“ท่านพี่!!” เฮเลนมองพี่ชายที่เดินจากไป “ท่านพี่ฮาลอน…เราจะทำไงดี...”
“บ้าที่สุด!ข้าเป็นลูกท่านพ่อกับท่านแม่...มันไม่น่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น...”
ฮาลอนสับสนไปหมดเขาเป็นลูกของจอมมหาเทพแท้ๆแต่ทำไมเขาถึงมีเลือดที่คล้ายมนุษย์ที่อยู่เบื้องล่างนั้นความสับสนครอบงำฮาลอนไปหมด เฮร่าที่กำลังเดินตามหาลูกๆ อยู่นั้นก็มาเจอลูกๆอยู่ที่โคลอสเซียม นางเลยเดินโผล่ไปอยู่ด้านหลังของลูกทั้งสอง
“เฮเลน ฮาลอน พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่นะ?”เฮร่าถามลูกๆของตน
น้ำเสียงผู้เป็นแม่กล่าวขึ้น ทำให้พวกเขาสะดุ้งก่อนจะค่อยๆหันไปมองผู้เป็นมารดา เฮร่ามองหน้าลูกๆก่อนที่ใบหน้าจะซีดเผือดเมื่อเห็นฮาลอนที่มีเลือดเลอะตามร่างกาย
“ท่านแม่...”
“กรี๊ดดดด!! ลูกแม่!!” เฮร่ารีบพุ่งไปดูลูกชายของตน “เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมเจ้าถึงเลือดออกนี้กัน!?”
“ท่านแม่ท่านพี่แอรีสทำร้ายท่านพี่ฮาลอนเจ้าค่ะ!”
“ว่าไงนะ!? เจ้าลูกนี่!กล้าทำกับน้องได้ไง!?”
“เขาบอกว่าข้าเป็นมนุษย์กึ่งเทพ...” ฮาลอนกล่าวออกมา
เฮร่าค่อยๆ หันมองลูกชายของตนอย่างสงสัย “เจ้าหมายความว่าไง?ฮาลอน”
“เขาบอกพวกเราเป็นมนุษย์กึ่งเทพ!พวกข้ามีเลือดเหมือนมนุษย์! มันไม่ใช่ความจริงใช่ไหมท่านแม่! ท่านแม่คลอดเราออกมา!เราเป็นลูกของท่านพ่อท่านแม่ใช่ไหม?” ฮาลอนกล่าวออกมาพร้อมน้ำตาของตนเอง
เฮร่าได้ยินลูกชายพูดแบบนั้นก็ดึงตัวลูกชายกับลูกสาวเข้ามากอด“พวกเจ้าสองคนเป็นลูกแม่กับพ่อเจ้าสองคนมีพลังคล้ายพ่อกับแม่ ฮาลอน เฮเลน ฟังแม่ไว้แม่จะปกป้องลูกๆ เองไม่ต้องกังวล!!”
ทั้งสองคนได้ยินคำพูดของมารดาก็โล่งใจพร้อมกับกอดคนเป็นมารดาอย่างอบอุ่นเฮร่าจ้องมองลูกทั้งสองที่เป็นแค่เด็กน้อยที่มีร่างกายของเด็กวัยสิบหกแต่มีอายุถึงสองร้อยปีแต่พวกเขายังหาพลังของตนเองไม่เจอจึงยังไม่ถูกบรรจุว่าเป็นเทพเต็มตัวแต่เพราะพวกเขามีพลังคล้ายกับมนุษย์กึ่งเทพตามสายเลือดทำให้เกิดข่าวลือในเทพบอกว่าเด็กๆ อาจจะไม่ใช่เทพจริงๆทำเอาเฮร่าไม่ชอบใจที่เกิดข่าวลือแบบนี้ และยิ่งสิ่งที่อะพอลโลได้เตือนนางไว้
‘ท่านต้องระวังเด็กทั้งสองหน่อย
เด็กๆ กำลังมีภัย เพราะพลังที่อยู่ในตัวพวกเขา
เทพผู้ชั่วร้ายกำลังจะพรากลูกของท่านไป’
นั้นคือคำพูดของอะพอลโลที่เตือนมารดาของเหล่าเทพถึงนางจะไม่ค่อยอยากฟังคำพูดของอะพอลโลสักเท่าไรแต่มันก็เป็นจริงลูกชายของนางกับเริ่มทำร้ายน้องๆฮาลอนได้กล่าวบอกทุกครั้งว่าพี่ชายเหมือนโดนควบคุม จนผู้เป็นมารดาต้องหาวิธีช่วยแต่ก็ไม่เคยได้ผลจนถึงวันที่มีการแข่งระหว่างเทพฮาลอนก็เข้าร่วมด้วยตามคำแนะนำของพี่ชายอย่างเฮเฟตัส
“เจ้าสู้ได้นะ ฮาลอน”
“ขอรับท่านพี่ ขอบคุณที่สอนข้าหลายๆ อย่างนะ”
เฮเฟตัสยิ้มอย่างเป็นมิตรถึงเขาจะมีร่างกายที่พิการและมีใบหน้าอันชรากว่าน้องชายก็ตามที่เขายกมือขึ้นมาลูบหัวน้องชายเบาๆ
“เจ้าต้องทำได้ต่อสู้ให้ถึงที่สุด”
“ขอรับ!” ฮาลอนยิ้มอย่างดีใจ
เขาเตรียมตัวที่จะออกไปเจอกับคู่แข่งผู้เป็นมารดาก็รอเขาอยู่ที่ทางออก ฮาลอนเห็นก็เดินยิ้มไปอย่างร่าเร่งเฮร่าจ้องมองลูกชายพร้อมกับจุ๊บลงบนหน้าผากของลูกชายเบาๆ
“จงเชื่อมั่นในตนเอง ฮาลอน เจ้าจะผ่านทุกอย่างไปได้”
“ท่านแม่...ข้ารักท่านที่ให้กำเนิดข้าและเฮเลนออกมา”
เฮร่ากอดลูกชายของตนเบาๆ “แม่ก็รักเจ้าทั้งสองคนขอให้เป็นวันที่เจ้าจะนำชัยชนะมาให้พ่อเจ้า”
“ขอรับ!”
พอขานตอบกลับไปนั้นฮาลอนก็เดินตรงเข้าไปในสนามใจกลางโคลอสเซียมเขากำลังรอคู่ต่อสู้ออกมาแต่แล้วเงามืดที่กำลังเดินเข้ามาก็ทำให้ฮาลอนตื่นกลัวขึ้นมาเพราะคนตรงหน้าคือพี่ชายของเขา แอรีส เขารู้สึกกลัวทันทีที่ต้องมาสู้กับพี่ชายเขาไม่ได้ต้องการสู้ แต่ในสนามไม่มีการคิดว่าอีกฝ่ายเป็นพี่น้องของตนเฮร่าเห็นว่าลูกของตนต้องสู้กับพี่ชาย นางรีบไปหาสามีทันที
“ซุส! การแข่งเลยนะเทพสูงสุดอย่างแอรีสไม่ควรเข้าการแข่งขันของเทพองค์เหล็กนะ!”
“เสียใจ เฮร่า การแข่งเริ่มแล้วไม่มีอะไรหยุดมันได้” ซุสเอ่ยพูดด้วยสายตาที่ไม่จ้องภรรยาเลยสักนิด
“ท่าน!!” เฮร่าไม่ชอบใจที่สามีเอ่ยแบบนั้น
แต่การแข่งก็เริ่มต้นขึ้นฮาลอนกับแอรีสต่อสู้กันอย่างสูสีเพราะทั้งสองเคยฝึกด้วยกันแต่หลังมานี้เขาฝึกกับแค่ท่านพี่เฮเฟตัสเลยทำให้เขารู้สึกว่าตนเองนั้นยังอ่อนด้อยอยู่ทำให้เขาเสียเปรียบในการต่อสู้เขานี้จนทำให้เกิดบาดแผลจนเลือดสีแดงไหลรินออกมาจากร่างกายทำให้เหล่าเทพเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาเมื่อเห็นบุตรชายของเทพผู้ยิ่งใหญ่มีเลือดออกมนุษย์ซุสเห็นสิ่งตรงหน้าทำให้เขารู้สึกโกรธเคืองขึ้นมา
“ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะทำแบบนี้ เฮร่า”
“พูดอะไรของท่าน ซุส!! นั้นลูกของเรานะ!! แล้วข้าเป็นเทพีแห่งการสมรสข้าไม่มีวันนอกใจท่านเด็ดขาด!!” เฮร่าไม่คิดว่าสามารถจะกล้าพูดแบบนี้ขึ้นมา
“จริงงั้นเหรอ?”
สายตาของซุสดูไม่ไว้ใจเฮร่าขึ้นมาในทันทีนั้นทำให้นางตกใจกับสีหน้าอีกฝ่ายที่กำลังเข้าใจผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ระหว่างที่เทพทั้งสองกำลังทะเลาะกันจนมีเทพองค์อื่นๆ เข้ามาช่วยห้ามแอรีสก็จ้องมองบิดามารดากำลังทะเลาะกัน เขาก็ค่อยๆ หันมายิ้มเยาะน้องชายของตนเอง
“ชีวิตเจ้าได้จบลงตรงนี้แล้วล่ะ ฮาลอน!”
ฮาลอนหันไปมองอีกฝ่ายที่เป็นคนทำให้เขาต้องเจอเรื่องแบบนี้ทำให้เขาเริ่มมีความโกรธต่ออีกฝ่ายมากขึ้น “เจ้า!!”
แอรีสค่อยๆ หันไปหาบิดาของตนเอง “เห็นไหมท่านพ่อ!!อย่างที่ข้าบอก!! เจ้าเด็กนี้!! ไม่ใช่ลูกท่าน!! มันเป็นลูกมนุษย์!!”
เฮเลนได้ยินแบบนั้นก็รีบลุกขึ้นจากฝูงเทพองค์เล็กๆ “ท่านพี่ ท่านพูดอะไร!ท่านพี่ฮาลอนก็เป็นลูกของท่านพ่อท่านแม่นะ! ข้าก็เช่นกัน!!”
“หุบปากซะ!! เจ้าก็คงเป็นเหมือนพี่เจ้าไม่สิเป็นเลยต่างหาก เพราะเจ้าสองคนเป็นแฝด!! ทหารจับตัวนางลงมา!!”
พวกทหารต่างรีบเดินมาจับตัวเฮเลนแต่เธอเห็นแบบนั้นก็รีบดิ้นไม่ให้ใครจับตัวเธอ
“ไม่นะ!! ปล่อยข้านะ!!”
“ปล่อยนางนะ!! พวกเจ้า!!” ฮาลอนกำลังลุกขึ้นก็โดนแอรีสเอาดาบจ่อคอ
“อย่าขยับดีกว่าไหม?”
ฮาลอนจ้องแอรีสอย่างไม่ชอบใจจนเขาหยิบดาบขึ้นมาจะฟันอีกฝ่ายแต่ว่าแอรีสรับการโจมตีนั้นก่อนจะปัดดาบอีกฝ่ายออกจากมือแล้วใช้เท้าเหยียบอีกฝ่ายทันที
“อ๊าก!!”
“ท่านพี่!! อ๊าย!!” เฮเลนโดนทหารจับกดนั่งลงบนพื้นทันที
“เฮเลน! พวกแก!!”
ฮาลอนหันไปมองน้องสาวด้วยความเป็นห่วงเธอกำลังดิ้นพวกทหารกำลังก้มตัวเธออยู่นั้นเอง แอรีสเงยหน้าไปหาผู้เป็นบิดาพร้อมกับกล่าวสิ่งที่คนอื่นๆไม่คิด
“ท่านพ่อ!!โปรดพิจารณาบทลงโทษที่พวกมนุษย์กึ่งเทพนี่เลยดีหรือขอรับ!!”
“แอรีส! เจ้าทำแบบนี้ได้ไง!? นั้นน้องเจ้านะ!!” เฮร่าตะโกนใส่ลูกชายที่กำลังสิ่งที่เธอไม่คิดว่าจะทำกับน้องๆของตนเอง
“ห๊า? น้องเหรอ? ท่านแม่คิดว่าข้าโง่ขนาดนั้นเชียวเหรอ?” แอรีสจ้องมองมารดาด้วยสายตาเย็นชา
“ว่าไงนะ?”
“ช่างเถอะ ข้าจะไม่พูดเยอะขึ้นกับท่านพ่อว่าจะจัดการกับลูกชู้ยังไง?”
“ลูกชู้บ้าอะไรของเจ้ากัน!!ซุสนั้นลูกของเรานะ!!”
สายตาของซุสดูเย็นชากว่าที่เฮร่าคิดนางไม่เคยเห็นสายตานั้นของสามี ฮาลอนกับเฮเลนมองผู้เป็นพ่อที่หันกลับมองพวกเขาสายตาอันว่างเปล่าจนทำให้พวกเขาหวาดกลัว
“ท่าน...พ่อ...” เฮเลนกล่าวเรียกผู้เป็นบิดาเบาๆ
ซุสลุกขึ้นยืนจ้องมองเด็กสองคนก่อนจะกล่าวออกมา “เนรเทศออกจากเขาโอลิมปัส!รวมไปถึงกำจัดพลังเทพไปซะ!”
“!!” ทุกคนต่างได้ยินก็ตกใจไปตามๆ กัน
“ว่าไงนะ!!” เฮร่าตาโตอย่างตกใจที่สามีของตนจะเนรเทศลูกของนาง“ท่านทำแบบนี้กับลูกเราไม่ได้นะ!ซุส!”
“น่ารำคาญเฮร่า!!” ซุสตะโกนใส่ภรรยาของตน “ข้าไม่เล่นงานเจ้าก็บุญแล้วที่เจ้ากล้าคบชู้ได้แบบนี้”
“ไม่!! ข้าไม่เคยนะ!”
“จริงด้วย ซุส!! เฮร่าไม่มีทางทำได้หรอกนะ!”ดีมิเทอร์รีบเข้ามาเสริม
“น่าจะคุยกันดีๆ ดีกว่านะ!” โพไซดอนกล่าวขึ้น “เด็กๆอาจจะมีปัญหาก็ได้นะ!”
“หุบปาก!! พวกเจ้าคงไม่ลืมว่าใครเป็นใหญ่ที่สุดแล้วคำขอข้าเป็นคำขาด!! เนรเทศทั้งสองออกไปซะ!”
เมื่อกล่าวแบบนั้นออกมาพื้นที่พวกฮาลอนนั่งอยู่นั้นเกิดเป็นช่องว่างสีดำพวกเขาทั้งสองตกลงไปในทันที
“อ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!”
“ไมมมมมมมมมมมมมม่!!” เฮร่าตะโกนลั่นโคลอสเซียมที่เห็นลูกทั้งสองของตนตกลงไปในหลุมดำที่ส่งเด็กทั้งสองไปไหนก็ไม่รู้เฮร่ารีบวิ่งไปก่อนที่หลุมนั้นจะหายไป “ไม่! เฮเลน! ฮาลอน! ลูกแมมมมมมมมมมมมมมมม่!!”
พวกเทพแต่ละคนเห็นมันโคตรสะเทือนใจพวกเขาที่เทพองค์ใหญ่ที่สุดถึงขั้นกล้าทำแบบนี้กับเด็กน้อยสองคนเฮร่านั่งร้องไห้อย่างโศกเศร้าที่ลูกของตนโดนลงโทษอย่างไม่ยุติธรรมนั้นทำให้เฮร่าเกิดปากเสียงกับซุสหลังจากนั้นรวมไปถึงตัดแม่ลูกกับแอรีสที่กล้าทำแบบนี้กับน้องๆ
หลุมที่ทำให้พวกฮาลอนตกลงมานั้นทำให้พวกเขาตกลงสู่ท้องฟ้าไร้พื้นดินที่ยืนเฮเลนกรี๊ดอย่างหวาดกลัวที่โดนบิดาเนรเทศพวกเขาตกลงสู่ท้องฟ้ากลางเวหาแบบนี้ฮาลอนลอยตัวอย่างลำบาก พลังของพวกเขานั้นหายไปไหมไม่สามารถใช้พลังทำให้ลอยตัวได้เลยฮาลอนมองหาน้องสาวก็เห็นเธอกำลังดิ่งลงสู่พื้นเหมือนเขาตัวเขารีบพุ่งไปหาน้องสาวโดยทันที
“กรี๊ดดดดดดดด!!”
“เฮเลน!!” ฮาลอนยืนมือหาน้องสาวของตนเอง
“ท่านพี่!!” เฮเลนหันมาหาพี่ชายกำลังยืนมือมาเธอก็รีบยืนมือเข้าไปจับทันที
ฮาลอนกอดน้องสาวอย่างแนบแน่น ถ้าตกสู่พื้นเขาตายก็ยอมแต่น้องสาวต้องรอด เขาภาวนาขออะไรก็ได้ช่วยเขาแต่แล้วสิ่งบางอย่างก็งอกจากหลังของเขามันคือปีกขนาดใหญ่ที่กางออกมาแล้วกระพือปีกบินทั้งสองรู้สึกว่าการดิ่งลงนั้นช้าลงทั้งสองเห็นรอบๆ อยู่ในระดับสายตาไม่เคลื่อนไหวตามแรงตกเฮเลนเงยหน้ามองพี่ชายก็เห็นปีกใหญ่
“ท่านพี่...ปีก...ปีกจากข้างหลังท่าน...”
ฮาลอนหันไปมองก็เห็นปีกสีขาวอันใหญ่โตอยู่กลางหลังของตน “นี่มัน...อะไรกัน?”
“ปีกคล้ายของกามเทพคิวปิดเลย”
“ใช่...แต่ใหญ่กว่า...” หัวใจของเขายังเต้นแรงจากการเกือบตกดิ่งสูงพื้นเขามองน้องสาวก่อนจะพยุงเธอขึ้นมาอุ้มท่าเจ้าหญิง
“ท่านพี่!”
“เราจะ...ไปใช้ชีวิตในโลกมนุษย์กัน...บนนั้น...” ฮาลอนเงยหน้ามองเขาโอลิมปัสที่อยู่ห่างจากพวกเขาหลายร้อยเมตร“ไม่ได้ต้องการเราแล้ว!!”
เฮเลนได้ยินแบบนั้น เธอกอดคอพี่ชายอย่างโศกเศร้าฮาลอนกอดน้องสาวไว้แน่นเขาพาเธอลงไปยังโลกมนุษย์แล้วใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นหลายสิบปีช่วงแรกๆ ก็ปรับตัวในการใช้ชีวิตกันได้โดยไม่ลำบากพวกเขาสองพี่น้องใช้ชีวิตอย่างขยัน แต่ก็มีเรื่องวุ่นสำหรับพวกเขาที่ร่างกายเขาไม่เติบโตทำให้คนรอบข้างสงสัยว่าพวกเขาเป็นปีศาจหรือเปล่าทำให้พวกเขานั้นต้องออกเดินทางย้ายถิ่นฐานไปในหลายๆ ทีเพราะอะไรไม่รู้พวกเขาน่าจะเป็นมนุษย์ไปแล้วแต่อายุขัยนั้นไร้ขีดจำกัดจนเป็นอันตรายต่อพวกเขาพวกเขาสองคนต้องฝึกการต่อสู้เพื่อเอาตัวรอดจากมนุษย์และปีศาจมากมายที่คิดว่าพวกเขานั้นเป็นมนุษย์กึ่งเทพถึงมีชีวิตที่ดียังไงในใจจิตใจก็ยังทุกข์ทรมานกับสิ่งที่เกิดขึ้นเฮเลนได้ยินเสียงพี่ชายร้องไห้ถึงจะไม่มีเสียงแต่ความรู้สึกของพี่ชายส่งมาถึงเธอทำให้เธอรู้ว่าพี่ชายนั้นไม่ใช่คนที่เข้มแข็งเสมอไป เธออยากให้พี่ชายได้มีความสุขและปล่อยวางจากสิ่งที่เกิดขึ้นไปทั้งหมด
จนกระทั่งวันนั้นมาถึงวันที่ความตายมาเยือนพวกเขาฮาลอนจ้องมองน้องสาวกำลังเล่นพิณให้พี่ชายฟังอย่างสบายใจช่วงนี้เป็นช่วงที่สงบมากของพวกเขาตลอดหลายสิบปีที่เคยคิดว่าจะไม่มีใครเจอพวกเขาเมื่อยี่สิบปีก่อนพวกเขาเดินทางอยู่ที่ครีตก็ดันไปจ๊ะเอ๋กับมารดาเขาทำให้พวกเขาลำบากใจที่เจอมารดามากๆแต่ผู้เป็นมารดาก็ร้องไห้อย่างดีใจที่เจอพวกเขายังมีชีวิตอยู่หลังจากนั้นทั้งสองได้รับการปกป้องจากมารดาและได้พี่ชายอย่างเฮเฟตัสช่วยเหลือมาตลอดแล้วเขาก็มาเยี่ยมพวกเขาตลอดแทนมารดาที่ไม่สามารถลงมาโลกมนุษย์ได้บ่อยๆวันนี้เฮเฟตัสจะนำขนมมาให้พวกเขาทานถึงแม้จะบอกไม่ต้องก็ตาม แต่เฮเฟตัสรักน้องๆ มาระหว่างที่ฮาลอนกำลังฟังเฮเลนเล่นพิณนั้นเสียงเคาะประตูดังขึ้นฮาลอนได้ยินก็ดีใจที่คิดว่าพี่เฮเฟตัสมาแล้ว เขารีบพุ่งตรงไปเปิดประตูในทันที
“ท่านพี่!!” ฮาลอนเปิดประตูออกไปชั่วพริบตาดวงตาของเขาเปิดกว้างขึ้นที่เห็นคนตรงหน้า เขาขมวดคิ้วอย่างโกรธเคือง “แก!!”
“ไม่ได้เจอกันนานนะ ฮาลอน!!” แอรีสยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ
ดวงตาสีแดงของแอรีสทำให้ฮาลอนเห็นแบบนั้นเข้าใจเลยว่าอีกฝ่ายนั้นจ้องมาเล่นงานพวกเขา อีกฝ่ายกำลังจะเข้ามาข้างในฮาลอนไม่รีบรอเขายกขาขึ้นมาถีบอีกฝ่ายจนกระเด้งไปด้านหลังอย่างรุนแรง
“เฮเลนหนีไป!!” ฮาลอนตะโกนใส่น้องสาว
เฮเลนได้ยินแบบนั้นก็รีบหนีออกไปด้านหลังบ้านฮาลอนเดินไปหยิบอาวุธที่มารดาให้เขาไว้เขาเดินออกไปข้างนอกก็เห็นแอรีสกระเด้งไปชนกับตกไม้จนหัก แอรีสยิ้มอย่างชอบใจสุดๆ
“อะไรกัน อะไรกัน ข้าอุตส่าห์มาหาแต่เจ้ากับทำร้ายข้างั้นเหรอ? ฮาลอน”
“เจ้าทำให้เราเป็นแบบนี้ แล้วกล้ามาหาเรามันไม่ใช่การมาด้วยความหวังดีแน่ๆ!!”
“โห? งั้นเหรอ? มันก็จริง!! เจ้าทำให้แม่รังเกียจข้า!แล้วตอนนี้พวกเจ้าสองคนไม่ตายไปซะที นั้นเลยให้งานของข้ายังไม่จบ!!ท่านผู้นั้นเลยสั่งงานให้ข้ามาจัดการให้มันจบๆ”
“ท่านผู้นั้น?”
“ใช่! ท่านผู้นั้นจะทำคำขอของข้าเป็นจริงนั้นก็คือการกำจัดพวกเจ้าออกไป!!” แอรีสพุ่งตรงเข้าไปหาฮาลอนทันที
ฮาลอนรับการโจมตีจากอีกฝ่ายในทันที “หมายความว่าเรื่องทั้งหมดเจ้า!!”
“ใช่ ฮาลอน” แอรีสพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆน้องชาย ”ทุกอย่างเป็นฝีมือข้าที่ทำให้พ่อฟังข้า แล้วก็สร้างเรื่องทั้งหมดขึ้น!!”
“!!” คำพูดของอีกฝ่าย ทำให้บางอย่างในจิตใจของฮาลอนแตกดังกร๊อดขึ้นสิ่งบางอย่างถูกปลุกขึ้นมาควันสีดำกำลังครอบงำร่างกายของเขา “แอรีสสสสสสสสสสสสสสสสสส!!”
สายฟ้าผ่าลงบนร่างกายของฮาลอนทำให้แอรีสรีบถอยหนีแขนของเขาเกิดไหม้ เพราะสายฟ้านั้นเขาหันไปจ้องมองน้องชายของตนที่มีสายฟ้าคลุมร่างกายไปหมดทุกส่วน
“หนีเหรอ? พลังที่ท่านผู้นั้นบอกให้กำจัดทิ้ง!!”
“ข้าจะฆ่าเจ้า!! แอรีส!!”
ฮาลอนพุ่งตรงเข้าหาแอรีสอีกครั้งแอรีสยกดาบขึ้นมาป้องกันการโจมตีอีกฝ่าย ดาบทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด ทำให้รอบๆเกิดกระแสลมอย่างรุนแรง
ทางด้านเฮเลนรีบหนีสุดชีวิต เธอไม่สามารถบินได้เหมือนฮาลอนแต่เธอก็ต้องหนีไปที่ไม่ค่อยมีคน แต่เฮเลนต้องการดูการต่อสู้ของทั้งสอง เธอเลยวิ่งไปจนถึงยอดหน้าผาเธอมองลงไปก็เห็นการต่อสู้ของทั้งสองที่ดุเดือดมากๆแล้วก็เธอเห็นพี่ชายมีร่างกายที่เปลี่ยนไปจนน่าตกใจแต่ในหัวของเธอกับสงสัยว่าเราเป็นพี่น้องกันทำไมต้องมาต่อสู้กันด้วย
“ทำไมกัน...ทำไมพวกท่านทั้งสองต้องต่อสู้กัน?ทำไมพวกเราถึงต้องเจอเรื่องแบบนี้กัน?” เฮเลนพึมพำออกมาคนเดียวอย่างสงสัย
“เพราะพวกเจ้านั้นเป็นตัวเกะกะไงล่ะ!”
เสียงทุ้มดันขึ้นอย่างไม่คุ้นเคยเฮเลนได้ยินเสียงปริศนาก็หันไปมองแต่แล้วเธอกับโดยบุคคลปริศนาใช้ดาบแทงที่ท้องของเธอ
“อึ้ก!” เฮเลนกระอักเลือดออกมา เธอค่อยๆเงยหน้ามองของบุคคลปริศนา
ใบหน้าเรียวยาวได้รูปของบุรุษ ดวงตาสีแดง ผมสีดำเสยขึ้นกลิ่นอายพลังที่น่ากลัวของชายตรงหน้า
“ข้าล่ะเกลียดเวลาที่ต้องมาฆ่าพวกลูกเทพที่มีพลังล้นหลามจริงๆแต่ดีที่พวกเจ้ามีช่วงเวลาที่พลังหายไปบ้างทำให้ง่ายขึ้นเมื่อพวกเจ้าโดนเนรเทศออกจากเขาโอลิมปัส”
“อัก! แปลว่าพวกเจ้า! ควบคุมพี่ชายของเรา”
“อ๋อ ใช่ ง่ายจังนะ เจ้าแอรีสนะแค่โดนกล่อมให้ทรยศน้องชายมันก็ยอมทำเพื่อให้พ่อแม่มองตนเองมั้ง”
“เจ้า!! เจ้าเป็นใครกันแน่? อัก!!”
“ข้านะเหรอ?” ชายตรงหน้าดึงคอเสื้อหญิงสาวเข้ามาใกล้ๆ“จำข้าไว้นะ สาวน้อยข้าคือคนที่ฆ่าเจ้า!!”
ชายหนุ่มดึงคอเสื้ออีกฝ่ายเข้าหาตนพร้อมกับเหวี่ยงเธอลงจากหน้าผาเฮเลนจะเอื้อมมือคว้าบางอย่างแต่ไม่มีสิ่งใดที่จะคว้าได้
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด!!”
ตึง!!
ร่างของเฮเลนตกลงไปสูงพื้นดิน เลือดสีแดงไหลรินออกจากร่างกายเต็มไปหมด ท้องฟ้ากำลังก่อตัวขึ้นฝนค่อยๆ ตกลงมาชายผมดำยิ้มร่าที่หนึ่งคนตายไปแล้วเหลือแค่อีกคนที่กำลังต่อสู้อยู่กับแอรีสทางด้านฮาลอนรู้สึกร่างกายเริ่มล้ามากขึ้นแต่แล้วความรู้สึกบางอย่างเข้ามาในใจของเขา เขารู้สึกที่บางอย่างนั้นดับสูญฮาลอนเตะอีกฝ่ายออกไปจากตัวเขา เขายืนนิ่งอยู่ระยะหนึ่งเขารับรู้ถึงพลังที่หายไป
“เฮเลน...” น้ำตาค่อยๆ ไหลรินลงฮาลอนรับรู้ว่าน้องสาวเขาตายแล้ว
แต่ใครกันที่ฆ่าน้องเขา แอรีสวิ่งตรงเข้ามาเขาอีกครั้งความโกรธเคืองพุ่งเป็นทวีคูณมากขึ้นเป็นสองเท่า ฮาลอนหันไปหาอีกฝ่ายพร้อมกับฟาดฟันดาบใส่อีกฝ่ายที่พุ่งตรงเข้ามาหาเขาแอรีสรับการโจมตีนั้นอย่างไม่รู้สึกอะไรเพราะเวลาฮาลอนโกรธการฟันดาบนั้นกลายเป็นการโจมตีที่ไร้ประโยชน์ขึ้นมา
“สนิทขึ้นหรือไง? ฮาลอน!!”
“ไม่มีวัน!! ทั้งเจ้า! ทั้งซุส!ข้าจะฆ่าทุกคนที่ทำให้เราพี่น้องต้องเป็นแบบนี้!!”
“โอ้! งั้นเกลียดชังข้าเข้าไป น้องข้า!!ข้าจะได้เห็นเจ้าตายไวๆ”
คำพูดของพี่ชายทำให้ฮาลอนโกรธและเกลียดอีกฝ่ายมากขึ้น “ตาย?! ใครกันแน่ที่จะตายก่อนกัน!!”
ฮาลอนยกมือขึ้นเรียกสายฟ้าพุ่งตรงเข้าหาอีกฝ่ายอย่างไม่ยั้งแต่แอรีสหลบการโจมตีนั้นได้อย่างว่องไวเพื่อไม่ให้โดนโจมตี
“ทำไมกัน!! เจ้าเคยเป็นคนที่ข้าอยากเป็น!!เจ้าเป็นคนที่ข้ารักมากกว่าใคร!! เจ้าเป็นคนค้ำจุ้นพวกเรามาตลอดแท้ๆแต่ทำไมเจ้าถึงกับกลายเป็นแบบนี้กัน!!”
“คนที่เจ้าพูดถึงนะ! มันตายไปนานแล้ว!!”
แอรีสวิ่งตรงเข้ามาพร้อมกับยกดาบขึ้นฟาดใส่อีกฝ่ายฮาลอนยกดาบป้องกันการโจมตี แต่ภาพตรงหน้ากับหายไปฮาลอนตกใจไปสักพักก่อนจะเห็นว่าแอรีสเข้ามายกดาบแทงเข้าที่ใจกลางหน้าอกของเขาโดยตรง
“อ๊ะ!!”
ฮาลอนอึ้งไปในทันทีที่หน้าอกของเขานั้นโดนแทงตรงกลางอกอย่างจังแอรีสยกตัวอีกฝ่ายขึ้นเหนือตัวเอง ฮาลอนเจ็บหน้าอกอย่างมากที่โดนยกขึ้นแบบนั้นทำให้ตัวเขาไหลลง
“ช่างงดงามจริงๆ” แอรีสยิ้มอย่างชอบใจ
“แอรีส!!” ฮาลอนค่อยๆเอื้อมมือมาแตะใบหน้าอีกฝ่าย “พี่ข้า...”
น้ำตาของฮาลอนกำลังหนองเต็มดวงตาของเขาก่อนจะไหลตกลงบนใบหน้าของแอรีส ดวงตาสีแดงเปลี่ยนกลายเป็นสีน้ำตาลแดงดวงตาค่อยเบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นภาพตรงหน้าของแอรีสคือเขากำลังถือดาบที่แทงน้องชายของตนเองใบหน้าเขาตื่นตกใจในทันที
“ฮา...ลอน ฮาลอน!!” แอรีสรีบวางดาบลงพร้อมกับพยุงตัวน้องชายนอนลงกับพื้นเขาสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถือดาบแทงน้องชายอยู่ “ไม่! ไม่! น้องข้า! เจ้าจะไม่เป็นอะไรนะ!!”
“แฮ่ก...แฮ่ก...พึ่งมา...ได้สติ...ตอนนี้เนี่ยนะ...”
“มันเกิดอะไรขึ้น!!ข้าจำได้แค่ข้ากำลังดื่มเหล้าอยู่ในห้องข้า!!”
“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นอะไรไป...แอรีส...แต่ข้ากำลังจะตาย”
“ไม่! ไม่! เจ้าเป็นเทพ! เจ้าไม่มีวันตาย!!”
“สมองเจ้า...ช่างแย่กว่าเมื่อก่อนจริงๆข้ากับเฮเลนโดนเจ้าเป็นคนทำให้โดน...เนรเทศออกจากเขาโอลิมปัส...”
แอรีสได้ยินแบบนั้นเขาถึงกับตัวสั่นน้ำเสียงของเขาก็เริ่มสั่นเทา“ข้า...ข้าจะทำกับเจ้าทำไมกัน?”
“หึ...พูดจริง...เจ้าพูดกับข้า...ว่าอยากกำจัดข้า...เพื่อให้ท่านพ่อท่านแม่รักเจ้าแทนข้า”
“ไม่ๆ ข้าไม่เคยคิดแบบนั้นถึงแม้จะเคยแต่นั้นก็แค่อารมณ์ชั่ววูบของข้า! แต่ข้าก็ไม่เคยคิดจะทำ!!” แอรีสจับมือน้องชายเบาๆ
“หึ...นั้นล่ะ...อารมณ์ชั่ววูบของเจ้า...แฮ่กๆ”ฮาลอนไอออกมาเป็นเลือดมากกว่าเดิมดวงตาของฮาลอนเริ่มมืดลงเขารู้สึกว่าเริ่มไม่ไว้แล้ว “ข้า...ข้า...เกลียด...เจ้าแอรีส”
“!?”
สิ้นเสียงของฮาลอนเขาก็สิ้นลมไปในทันทีมือที่แอรีสจับนั้นตกลงข้างกายเจ้าของมือ แอรีสจ้องมองร่างไร้วิญญาณของน้องชายบุคคลที่เขารักมากๆ ตั้งแต่เขาเกิดมา
“ไม่จริง...ไม่จริง...”
“เพราะเจ้า!” เสียงของเฮเฟตัสดังขึ้น
แอรีสเงยหน้าขึ้นก็เห็นน้องชายของตนที่มีร่างกายอันงดงามดั่งบุรุษที่งดงามเขาเดินมาด้วยร่างกายอันเปียกโชยพร้อมกับร่างอันไร้วิญญาณของน้องสาวที่อยู่ในอ้อมแขนเขาแอรีสเห็นแบบนั้นเขาถึงกับส่ายหน้าอย่างวิตก
“เฮเฟตัส...ไม่จริงใช่ไหม?”
เฮเฟตัสไม่ฟังอะไร เขาวางร่างน้องสาวใกล้ๆพี่ชายของเด็กคนนั้น เขามองน้องๆ ของตนก่อนจะตะโกนออกไป
“เจ้าทำอะไรไป!”
“ข้า...”
“เจ้าฆ่าเฮเลน!! เจ้าฆ่าฮาลอน!!”
“เฮเลน...เดียวข้า...ข้า...”
“ข้าเกลียดเจ้า! ข้าจะไปไม่ญาติดีกับเจ้าตลอดไปแอรีส!!”
เสียงของเฮเฟตัสดังก้องอยู่ในหัวของแอรีสตั้งแต่วันนั้นเขาไม่มีวันลืมสิ่งที่ตัวเองก่อขึ้น นั้นทำให้พระมารดาอย่างเฮร่าไม่พอชอบใจกว่าเดิมตนอุตส่าห์บอกจะปกป้องลูกๆแต่แล้วพวกเขาก็จากไปด้วยน้ำมือของพี่ชายเฮร่ายิ่งเกลียดทั้งลูกชายและสามีของตนมากกว่าเดิม เธอจึงเอาความโกรธไปลงกับมนุษย์กึ่งเทพที่เกิดจากซุสเรื่องราวทั้งหมดนั้นเฮเลนได้เล่าออกมาทั้งหมดความรู้สึกเจ็บปวดของฮาลอนทำให้โพรทาเลียรู้สึกเจ็บแทนเขาสุดๆ
“เป็นเรื่องที่...เจ็บปวดจริงๆ ...”
“เจ้าค่ะ...เจ็บปวดจริงๆเราทั้งสองนั้นเชื่อใจครอบครัวมาตลอดจนโดนทรยศ”
“แต่จากที่เจ้าเล่ามา...ข้าว่าแอรีสไม่ได้ตั้งใจทรยศครอบครัวเขาเห็นน้องชายตายแบบนั้นคงเจ็บปวดสำหรับเขาเช่นกัน”
“ค่ะ...”
“แต่...ชายที่เธอพูดบอกว่าเขามีดวงตาสีดำดวงตาสีแดง ใช่ไหม? เฮเลน”
“เจ้าค่ะ”
โพรทาเลียนึกอยู่สักระยะหนึ่งก่อนจะหยิบดินสอขึ้นมาโดยที่ดินสอโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้เธอวาดภาพลงบนกระดาษจนออกมาเป็นรูปร่างจนเกิดภาพชายที่โพรทาเลียรู้จักดี
“คนนี้ใช่ไหม?” โพรทาเลียยื่นภาพเหมือนของวากาเน็ทให้เฮเลนดู
“เจ้าค่ะ คนนี้ล่ะ”
“นึกแล้วเชียว!!”
ทุกคนต่างเดินมาดูพวกเขาแต่ละคนจับได้ว่าชายคนนี้เป็นบุคคลที่ฆ่าพวกเขา
“คนนี้เป็นใครนะ?”
“วากาเน็ท บุตรของแซเทิร์น”
“ว่าไงนะ!!”
“หรือว่า? เรื่องทั้งหมดนี้”
“ใช่! พวกเจ้าทั้งหมดตายเพราะฝีมือของแซเทิร์น...ที่ต้องการกำจัดฉันหลายครั้งแต่ฉันไม่มีวันตาย...”
“แปลว่ามันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอีกสิ”
“ใช่!ฉันต้องฝึกมากกว่าเดิมแล้วรวบรวมอดีตชาติให้ครบแล้วคนสุดท้ายที่ฉันอยากเจอคือฮาลอน!!”
“จะบ้าเหรอ?”
“จริงด้วยจากที่เฮเลนเล่าสายเลือดเทพองค์นี้ดูจะร้ายกาจกว่าพวกเรา!!”
“ฉันไม่สนใจ เพราะฉันมีวิธีเรียกเขาออกมา”
“ท่านพี่...คงไม่บอกว่า...”
“ใช่...ฉันต้องใช้วิธีที่ฮาลอนไม่ชอบใจที่สุดในชีวิตของเขา!!”
จบตอนที่ 75 โปรดติดตามตอนที่ 76ต่อไป
![ข้ามมิติลิขิตรักนายตัวเบี้ย [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727779_64401540.webp)
525K
![เกิดใหม่มั่งคั่ง ทำฟาร์มกลางหุบเขาลึก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727718_58055353.webp)
![ย้อนเวลามาเป็นท่านอ๋องน้อย [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727312_79083986.webp)
![ภรรยานายพรานตัวน้อยกับระบบร้านค้ามือสอง [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1655452201_90378797.webp)
![ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727765_28765723.webp)
![ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738728032_29546670.webp)
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)
![ความโปรดปรานที่ไม่มีใครเทียบ นางสนมแพทย์คนสวยของขุนนางหลวง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777286087_19211915.webp)