สัญญาทาส

          บริษัทรถยนต์ไฟฟ้าหรู แห่งหนึ่งเข้ามาเปิดกิจการในประเทศ เป็๲รถไฟฟ้าราคาสูง คันที่ถูกที่สุคือ 35 ล้านบาท บริษัทเปิดรับสมัครเซลผู้หญิงหลังจบการศึกษามาไม่เกิน 1 ปี  ได้รับเงินเดือน ที่ยังไม่รวมคอมมิชชั่นเดือนละ 120 K   ซึ่งสูงมาก  แถมถ้าขายรถได้ ยังได้ค่าคอมมิชชั่นเริ่มต้น คันละ 200,000 บาทอีกด้วย บริษัทมีห้องพั และอาหารให้ทุกมื้อ   แต่มีข้อแม้ว่า  ต้องทำงานทุกวันไม่มีวันหยุด และต้องอยู่ให้ครบ 2 ปี มิเช่นนั้น จะถูกหักเหลือเพียงค่าแรงขั้นต่ำเท่านั้น คนแห่ยื่นใบสมัครกันเยอะมาก  แต่เมื่อวันถูกเรียก บริษัทคัดคนเข้าสัมภาษณ์ 20 คน แต่รับเพียง 10 คนเท่นั้น

          น้องนุชสาวหมวยตัวเล็กจากหาดใหญ่เป็๞คนหนึ่งใน20คนที่ได้รับการเข้าสอบครั้งนี้  การสอบถูกจัดขึ้นบนตึกสำนักงานใหญ่ที่หรูหรา แถวเอกมัย   แต่ละคนทะยอยเตรียมพร้อมเข้าสัมภาษณ์  เมื่อถึงเวลาที่คนสัมภาษณ์พร้อม  ผู้ถูกสัมภาษณ์ถูกจัดให้เข้าไปทีละคน  เป็๞ที่น่าแปลกที่บางคนก็ออกมาเร็ว  บางคนก็ใช้เวลาสัมภาษณ์เกือบ 20 นาที     ไม่นานนักก็ถึงคิวของนุช  เมื่อก้าวเท้าเข้าไป ประตูห้องก็ถูกปิดล๊อค    เหลียนมองดูรอบห้อง มีผู้ที่สัมภาษณ์อยู่ 5 คน เป็๞ผู้ชายสูงอายุชาวหญี่ปุ่น 2 คน ผู้ชายไทยอีกคนที่ดูยังเป็๞วัยรุ่นไม่ถึง 30 ปีผู้หญิงญี่ปุ่นและไทย 2คน ยังดูอายุไม่แก่กว่าเหลียนเท่าไหร่

           ในห้องที่เงียบและเย็น น้องนุชที่ใส่ชุดนักศึกษามาสัมภาษณ์ตัดสินใจกล่าว สวัสดี พร้อมยกมือประนมไหว้ผู้สัมภาษณ์  เสียงเปิดเอกสานเรซูเม่ไปมาสักพัก   พอเสียงเปิดกระดาษเงียบลง  ทุกสายตาก็มองมาที่นุช

          ผู้หญิงไทย กล่าวกับผู้ชายญี่ปุ่น  “would you accept person?“

          นายญี่ปุ่นตอบเป็๲ภาษาญี่ปุ่น ”อิโหงะวะ เคอันซึมเม“    

          ทันใดนั้นมีแม่บ้านหญิงชาวญี่ปุ่นอีกคน เดินเข้ามาจากประตูด้านหลังห้อง  ในมือถือชุดกิมโมโนสีขาวแดง พับเรียบร้อยเข้ามาวางไว้บนโต๊ะสัมภาษณ์ ด้านหน้าของนุช   

          ผู้บริหารหญิง   “เปลี่ยนใส่ชุดกิมโมโน่ะ”    นุชหยิบเสื้อกิมโมโนแล้วถามว่า

          นุช  “ห้องเปลี่ยนชุดอยู่ตรงไหนคะ”

          ผู้บริหารหญิง   “ตรงนี้”     นุชชะงัก

          ผู้บริหารหญิง  “ทำไม่ได้ก็เชิญค่ะอย่าเสียเวลา” นุชหันหลังแล้วค่อยปลดกระดุมเสื้อนักศึกษา

          ผู้บริหารหญิง  ”หันหน้า ไม่ให้หันหลัง“  แล้วแม่บ้านชาวญี่ปุ่นก็จับตัวนุชหันมา  ตัวนุชเองอายมากจนตัวสั่น แต่ก็ค่อยๆถอดจนเหลือแต่ชุดชั้นใน

          ผู้บริหารหญิง  ”ปกติแล้ว  ญี่ปุ่นจริงๆ รใส่ชุดกิมโมโนจะโบบรา  เชิญค่ะ“

          นุช  ”คุณผู้หญิงคะ  หนูอายค่ะ“  นุชพูดด้วยความอายมากๆ

          ผู้บริหารหญิง  ”กลับบ้านได้นะคะ เราไม่มีเวลามากพอ“  นุชจึงต้องถอดจนเหลือร่างกายเปลือยเปล่า หน้าอกขนาดกำลังดี  ขนอุยๆ ที่หัวหน่าว เป็๞ที่พอใจของนายญี่ปุ่นมาก  ถึงกับตบมือ และยกนิ้วให้ว่าจะเอาคนนี้  พอนุชใส่ชุดกิมโมโนเสร็จ  ยิ่งทำให้ดูสวยงามยิ่งขึ้นไปอีก  

          ผู้บริหารหญิง  ”เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ แล้วไปนั่งรอเซนต์สัญญา  นุชรีบใส่ชุดนักศึกษาแล้วเดินไปนั่งอีกห้อง เพื่อรอเซ็นต์สัญญา  ในนั้นมีคนที่นั่งรออยุ่ดวยแล้วคือ บี กับยุ้ย   ทั้งสามคนนั่งคุยกัน  รอการเซ้นต์สัญญาอยู่อีกห้องนั่นเอง

          ความดีใจ จนทำให้เธอลืมเ๱ื่๵๹เมื่อสักครู่เสียสนิท  แล้วเธอก็อ่านสัญญาได้ไม่ครบถ้วนพอ  เธอไม่รู้เลย  ว่าจะเจอกับอะไร  โปรดติดตามบทต่อไปนะครับ