"เฮ้ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นกูไม่ได้มาหาเรื่อง"ตี๋ที่พึ่งเดินมาถึงหน้าบ้านออสพูดขึ้น
ออสมองด้วยท่าทางสงสัย ถ้ามันไม่ได้มาหาเรื่องแล้วมันจะมาทำไม ออสเห็นกายที่บ้านฝั่งตรงกันข้ามเยื้องๆกับบ้านเขาเปิดประตูออกมาดูแต่แล้วก็ปิดกับเข้าไป
"แล้วมีอะไร"เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่
"พ่อจะส่งกูไปเรียนที่เมืองอื่น แถมขู่อีกว่าถ้าไม่มาขอโทษมึงจะไม่ให้กับมาเมืองนี้อีก"ไอ้พงษ์ตอบทันที
"ไม่ต้องงง พ่อเล่าเรื่ององค์กรมีมีสัญลักษณ์ต้นไม้แห้งๆนั่นให้ฟังแล้วถ้าไม่จำเป็นกูก็ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวหรอก"ตี๋บอกทันทีที่เห้นออสทำหน้าแปลกใจที่เขามาขอโทษ
อ๋อ ออสเข้าใจได้ทันทีเสี่ยป้องน่าจะรู้อะไรเกี่ยวกับอิกดราซิลมาบ้างเลยทำให้เจ้าตัวรีบจัดการกับลูกตัวเองทันทีเพราะกลัวว่าลูกมันจะโดนเอาคืน แถมยังอาจจะซวยมาถึงพวกมันทั้งกลุ่มด้วย
มิน่าเรื่องร้านของแพรถึงได้จัดการง่ายจัง
"เออ จะไปไหนก็ไปเหอะ
"กูจะไปเมืองหลวงแล้วก็ไม่คิดจะกลับมาอีกคงไม่ต้องมาเจอกันอีกแล้วจบเถอะ"ออสไม่ได้โกหกต่อให้ไม่มีเรื่องปู่ของเขากับอิกดราซิลเขาก็วางแผนเอาไว้ว่าจะไปอยู่ที่เมืองหลวงไม่กลับมาที่นี่อีก ยังไงถ้าเขาเรียนจบจากมหาวิทยาลัยครอสได้เขาก็น่าจะหางานดีดีได้ไม่ยาก ส่วนบ้านหลังนี้ก็เก็บเอาไว้เผื่อจำเป็นหรือต่อให้ไม่จำเป็นเขาก็ไม่ค่อยอยากขายเพราะมันเป็นบ้านที่พ่อแม่เขาเหลือเอาไว้ให้
แถมตอนนี้หลังจากที่ออสกลายเป็นว่าที่ผู้นำอิกดราซิล ได้ครอบครองทรัพยากรทั้งหมดขององค์กรที่อยู่ในประเทศนี้ ตอนนี้เขายิ่งไม่อยากกลับมาที่เมืองนี้
"เฮ้ออเอาเหอะไม่อยากต้องรับกันก็ไม่ว่า ถือว่ามึงให้อภัยกูแล้วนะ"ตี๋พูดขึ้น
"แถมให้หน่อยแล้วกัน กูไม่รู้หรอกนะว่าองค์กรอะไรนั่นมันใหญ่แค่ไหน แต่มึงจะไปเมืองหลวงก็รีบๆไปดีกว่า ตอนนี้ไอ้พ่อไอ้พงษ์มันกำลังจะจับมือกับธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลก มันบอกในกลุ่มแชตพวกกูว่าเร็วๆนี้มันจะเล่นงานมึงคืนวันก่อนที่มึงเอาคนไปกระทืบพวกกู"
เรื่องส่งคนไปกระทืบเนี่ยเขาไม่รู้เรื่อง แต่ก็เดาได้ไม่ยาก วันนั้นพ่อบ้านชุดบอกว่าให้ไม่ต้องไปยุ่งกับพวกที่เหลือเพราะเขาจะจัดการให้เอง น่าจะเป็นเรื่องนี้แน่ๆ
ออสยิ้มเยาะ จับมือบ้าอะไรก็แค่กู้เงินมา ขี้โม้ฉิบหาย ต้องบอกว่ากำลังจะเป็นหนี้ธนาคารถึงจะถูก อีกอย่างจับมือแล้วยังไงตอนนี้อำนาจในการตัดสินใจขั้นเด็ดขาดของธนาคารฟินิกส์อยู่ในมือเขา ถึงประธานปิยะจะไม่สนใจเรื่องเด็กทะเลาะกันแล้วปล่อยให้ทางนั้นกูเงินไป แต่ถ้าเขาสั่งระงับเขาก็มั่นใจว่าธนาคารจะทำตาม
"หรอแล้วมันจะมาเล่นงานกูเมื่อไหร่หละ"ออสถาม
"ไม่รู้ แต่คงไม่ใช่ภายในวันสองวันนี้หรอก วันนี้มันจะประกาศเรื่องหมั้นในงานวันเกิดมัน ถ้าจบสวยคงดี้ด้าไปอีกพักใหญ่นั่นแหละ"
พอได้ยินออสก็ชะงัก
หมั้น เรื่องว่าจะเป็นแพร เขายังจำเรื่องที่ไอ้พงษ์พูดในร้านอาหารได้ เดาได้เลยว่ามันต้องไปกดดันครอบครัวแพรแน่นอน เพราะจากที่คุยกันวันนั้นแพรไม่น่าจะยอมหมั้นกับไอ้พงษ์แน่ๆ ถึงขนาดบอกว่าต่อให้ต้องตัดขาดกับครอบครัวก็จะทำเลยนี่ งั้นทำไมถึง
"ใช่แพรรึเปล่า"ออสถามตี๋ทันทีเพื่อให้แน่ใจ
"โอ้ รู้มาเหมือนกันหรอใช่แพรนั่นแหละมันชอบแพรมาตั้งนานแล้วแต่ทางนั้นไม่เล่นด้วยเลยไปควงยัยน้ำแทนแต่หลังจากที่ยัยน้ำมาขอให้ช่วยสลัดมึงให้ มันก็แยกทางกับยัยนั่นเหมือนกัน แล้วก็เดินหน้าจีบแพรเต็มที่ แต่ไม่รู้หรอกว่าไปทำอีกท่าไหนทางนั้นถึงยอมปกติเห็นเมินไม่สนไอ้พงษ์มันเลยสักนิด"
ใช่สิมันเข้าทางครอบครัวแทนไง
"อ่อใช่ไหนๆก็แถมแล้ว เพิ่มให้อีกหน่อยแล้วกันยัยน้ำกับไอ้พงษ์มันควงกันขำๆไว้อวดชาวบ้านไม่ได้มีอะไรกันหรอก วันนั้นยังได้ยินยัยน้ำอาละวาดใส่ไอ้พงษ์อยู่เลยที่โดนฉวยโอกาสจูบกับจับนม"
ออสมองตี๋อย่างแปลกใจ ไอ้พวกนี้มันเคยพูดอะไรจริงบ้างวะเนี่ย แล้วที่ไอ้ตี๋พูดอยู่มันเชื่อได้จริงรึเปล่าเนี่ย
ยิ่งกว่านั้นคือเรื่องที่พงษ์กับน้ำควงกันไว้อวดชาวบ้านเนี่ยแปลว่าต้องควงกันมาสักพักใหญ่ๆแล้วแต่ออสกลับไม่รู้เรื่องเลย
"ไงที่ผ่านๆถือว่าจบๆกันไปแล้วกันเป็นไง"
ออสถอนหายใจอย่างหงุดหงิด
"เออจบก็จบ มึงรีบๆกลับไปหาพ่อมึงเถอะ"พอพูดจบออสก็ปิดประตูใส่ดังโครม ทำเอาตี๋ได้แต่ยืนเกาหัว แกรกๆ ก่อนจะเดินกลับไป
หลังจากที่กลับเข้ามาในบ้านแล้วออสก็ได้แต่เดินไปเดินมา
"ให้ตายสิเอาออกจากหัวไม่ได้เลยแฮะ"
หลังจากเข้าบ้านมาออสก็ได้แต่คิดถึงเรื่องที่ตี๋บอก
แพรไม่น่าจะยอมหมั้นเองแน่ๆ น่าจะโดนครอบครัวบีบบังคับอะไรสักอย่าง
หลังจากที่คิดอยู่สักพักออสก็ตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินทางไปดูสถานะการณ์ด้วยตัวเอง ถึงแม้ว่าตัวเขาจะไม่ได้รับเชิญแต่ถ้าเข้าไม่ได้จริงๆก็แค่โทรตามจูนให้ออกมารับ
ยังไงก็ต้องทำอะไรสักอย่างไม่งั้นมันไม่สบายใจยังไงบอกไม่ถูก อีกอย่างถ้าสุดท้ายแล้วแพรต้องแต่งกับไอ้พงษ์ก็น่าสงสารแย่
เอาวะ อย่างมากก็แค่พาแพรออกมาแล้วพาหนีไปเมืืองหลวงพร้อมกัน ยังไงอำนาจของอิกดราซิลก็จัดการเรื่องนี้ได้สบายๆอยู่แล้ว
ออสตัดสินใจแล้วว่าถ้าแพรไม่อยากหมั้นเขาจะหาวิธีพาแพรออกจากงานวันเกิดของไอ้พงษ์
ตรืดดด
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นกระทันหัน ระหว่างที่ออสกำลังจะเดินทางออกจากบ้าน พอมองก็พบว่าคนที่โทรมาคือสุ ออสรับสายทันที
"ออสคืนนี้ประมาน5ทุ่มว่างรึเปล่า"เสียงสุถามขึ้นหลังจากที่เขากดรับสาย
ออสหันไปมองเวลา ตอนนี้18.30น. งานวัดเกิดไอ้พงษ์เริ่ม1ทุ่มคิดว่ายังไงก็คงเลิกไม่เกิน4ทุ่มเพราะงั้น
"น่าจะว่างนะ สุมีอะไรหรอ"ออสถาม
"มาหาที่บ้านฉันหน่อยสิได้มั้ย"
"หือ ก็ได้แหละแต่ไปทำไมดึกๆอะ"ออสถามกลับอีกครั้ง ออสเคยทำงานกลุ่มเดียวกันกับสุบ่อยๆจึงไม่แปลกที่เขาจะรู้จักบ้านอีกฝ่าย แต่ปกติก็ไม่เคยไปหาดึกดื่นขนาดนั้นออสเลยแปลกใจที่สุบอกให้ไปหาเวลานั้น
"เอาน่าไม่มีอะไรไม่ดีหรอกมาก่อนแล้วกัน แล้วเดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟังตอนเจอกันโอเคนะ"สุไม่ยอมตอบออสแต่กับยืนกรานให้ไปเจอกันเวลานั้น
"อ่าโอเคได้ๆแล้วเจอกัน"ยังไงออสก็ไว้ใจเธออยู่แล้วจึงตอบตกลงทันที
คิดว่าออกจากงานแล้วไปเลยน่าจะทันพอดีนะ