เป็ค่ำคืนที่ครอบครัวของเ้าแฝดถังหูลู่ส่วนใหญ่ไม่ได้หลับได้นอนกัน ถึงบางส่วนจะพากันเข้านอนแต่ก็หลับตาได้ไม่สนิทใจกันเพียงแต่เพลียเลยหลับไปแบบไม่รู้ตัว เพราะมีเื่ต้องให้กังวล และคิดหนักกันหมดเกี่ยวกับระบบเอาตัวรอด ที่จะมาพร้อมกับภัยพิบัติอะไรบ้างก็ไม่รู้ได้….!!!!
ณ เช้าวันใหม่
เช้าวันนี้ดูเหมือนจะเงียบและหงอยเหงา หดหู่กัน ด้วยความที่อ่อนเพลีย แต่ก็ต้องพากันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกของลูกชายหลานชายกัน
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ ที่พากันตื่นนอนกันหมดแล้ว หรือจะบอกว่าบางคนยังไม่ได้นอนเลยก็ได้ พากันหันมามองพวกลูกชายหลานชายกันด้วยความสงสัย….?????
ปรกติแล้วกลุ่มลูกชายหลานชายจะไม่ตื่นเช้ามากขนาดนี้กันหรอก แต่เพราะมีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นั้แ่เมื่อคืนนี้ จึงทำให้แต่ละคนค่อนข้างที่จะตื่นตัวกันตลอดเวลา นอนหลับบ้างไม่หลับบ้าง พอตอนเช้ามาสะดุ้งตื่นก็ไม่นอนกันต่อเหมือนเมื่อก่อนนี้แล้ว แต่กลับเปิดระบบเอาตัวรอดขึ้นมาดูกันเพื่อที่จะเรียนรู้ และทำความเข้าใจที่จะใช้งานร่วมกับระบบให้ได้เร็วที่สุด
“ปู่ครับ ย่าครับ พ่อครับ แม่ครับ…..!!!!”พวกเด็กผู้ชาย
“มีอะไร…????? ใครเป็อะไรไป…???? เกิดอะไรขึ้นกันเด็กๆ …????!!!”
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ ที่ตอนนี้สภาพความรู้สึกก็หวาดระแวงกันอยู่แล้ว พวกเด็กผู้ชายยังทำให้พวกท่านใกันอีก
“ทุกๆ คนได้เปิดดูกระทู้ที่พูดถึงระบบเอาตัวรอดกันหรือยังครับ..….????!!!”พี่ใหญ่หยวนเซียว
“ใช่ครับ ช่องพูดคุยรวมของคนทั้งหมดน่ะครับที่อยู่ในระบบเอาตัวรอดน่ะครับ…....!!!!”พี่รองถังหยวน
“ใช่ครับ ใช่ครับ…!!!”พวกลูกชายหลานชาย
“เอาล่ะ เอาล่ะเงียบกันก่อนนะลูกนะค่อยๆ พูดกันทีละคนอย่างพูดแทรกกัน”ปู่
“ทีละคนลูก ไม่ต้องแย่งกันพูดนะตายาย ปู่ย่า และพ่อแม่ของหลานๆ ฟังกันไม่รู้เื่เลยลูก”ตา
“ครับผม…….!!!”พวกเด็กผู้ชาย
“ผมพูดแทนน้องๆ เองครับ คือว่าปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ครับ เปิดระบบเอาตัวรอดขึ้นมาแล้วไปที่รายการ เปิดการพูดคุยร่วมครับ”พี่ใหญ่หยวนเซียว
“ช่องเปิดคุยร่วม…????”พวกผู้ใหญ่
“มีการถกเถียงพูดคุยกันอย่างมากแล้วนะครับเกี่ยวกับระบบเอาตัวรอดน่ะครับ..!!!”พี่สามชิงถวน
“ตรงนี้ ครับเลือกมุมนี้และเปิดเลย”พวกเด็กๆ
พวกเด็กผู้ชาย ก็ช่วยกันบอกพวกผู้ใหญ่ว่าอยู่ตรงไหนอย่างไร และวิธีการใช้งานทำอย่างไรบ้าง
“มีทั้งดี และไม่ดี……!!!”ปู่
“ผู้คนพากันหวาดวิตกกันไปหมดแล้วจริงๆ ดูสิข้อความขึ้นแบบรัวๆ แบบนี้ไม่รู้กี่พัน กี่หมื่น กี่แสนข้อความเข้าไปแล้ว..!!!”ตา
“มีข้อความมากมายขนาดนี้ พวกเราจะรู้ได้อย่างไรคะว่าจะมีคนพูดถึงเกี่ยวกับการได้รับรางวัลพิเศษแบบพวกเราหรือเปล่าน่ะค่ะ…?????”แม่
“ดูได้ครับแม่ กดตรงนี้เลยครับเลือกเน้นหัวข้อที่้าอ่าน ถ้ามีคนพูดถึงก็จะขึ้นข้อความเฉพาะมาให้ครับแม่”พี่สี่บีปัง
“ได้ๆลูก”แม่
“คลิ๊ก……….”
“มีหรือเปล่าลูกกุ้ยฮวา…..????”ยาย ย่า
“มีค่ะ….!!!!”แม่
“มีด้วยเหรอ….???? ทำไมถึงมีล่ะ เป็ไปได้ยังไงกัน…????”ทุกๆ คนตื่นเต้นใกันมากๆ กับเื่นี้เลยก็ว่าได้
“มีค่ะแต่ดูเหมือนจะมีข้อความไม่กี่ร้อยข้อความ แต่ก็น่าห่วงนะคะ ทำไมพวกเขาถึงยอมเปิดเผยเื่สำคัญแบบนี้ออกมาล่ะคะ นี่มันหมายความว่าคนไม่รู้กี่ล้านคนจะรับรู้หมดเลยใช่ไหมคะ…..????!!!”แม่
“ใช่ครับแม่ / ครับป้า….!!!”พวกเด็กผู้ชาย
“ดูจากข้อความที่ส่งกันมาแล้วผมว่าน่าจะมีอยู่หลายคนอยู่ครับที่ได้รับรางวัลพิเศษเหมือนกันเรา พอมีคนพูดอวดขึ้นมาอีกคนก็โผล่ขึ้นมาคุยทับกัน”พ่อ
“พวกเขาไม่กลัวอะไรกันเลยนะ ทั้งๆ ที่ก็ยังไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์ข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ประมาทเกินไปจริงๆ นี่มันชีวิตจริงนะ ไม่ใช่เหมือนกับการเล่นเกมส์ออนไลน์อะไรนั่น ที่มีการออกจากเกมส์ เข้าจากเกมส์เมื่อไหร่ก็ได้โดยที่ตัวเองเป็ผู้กำหนดน่ะ”น้าชาย
“ใช่ๆ นี่มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเรากำหนดเอง แต่เป็ประกาศ้าท้องฟ้าโน้น ทำให้พวกเราไม่สามารถรับรู้อะไรล่วงหน้าได้เลยนะ มีแต่ว่าจะต้องเตรียมความพร้อมกันเอาไว้ก่อนเพียงเท่านั้นเอง”อาชาย
“นี่ยังดีนะคะตรงที่ว่า อย่างน้อยๆ ก็มีการประกาศแจ้งเตือนพวกเราเอาไว้ก่อน พร้อมติดตั้งระบบเอาตัวรอดไว้ อย่างน้อยๆ พวกเราก็ได้รับรู้ว่าจะต้องเกิดเหตุภัยพิบัติอย่างแน่นอน เพียงแต่รอเวลาเท่านั้นว่าเมื่อไหร่กัน….???!!!”น้าสะใภ้
“จริง…!!!!”ทุกๆ คน
“การรอหลังจากที่ได้รับการแจ้งเตือนนี่แหละค่ะทรมานจริงๆ ทำให้ใจของพวกเราไม่เป็สุขกันเลย”อาสะใภ้
“ใช่ หงึก….หงึก….”ทุกๆ คน
“คนพวกนี้ไม่ระมัดระวังตัวเองเลย มัวแต่อวดคุยทับกันไปมาว่าใครได้รางวัลพิเศษดีกว่ากัน ไร้สาระจริงๆ เอาเื่แบบนี้มาคุยเป็การโอ้อวดคนอื่นๆ ได้ยังไงกันนะคะ”แม่
“คนแบบนี้ก็มีเยอะเสียด้วยสิลูก”ยาย
“ใช่ๆ นี่ขนาดแค่พึ่งเริ่มต้นวันแรกเท่านั้นนะ”ย่า
“ค่ะ แค่วันแรกที่ทุกๆ คนได้รับการแจ้งเตือน และมีระบบเอาตัวรอดกันก็พากันวุ่นวายมากขนาดนี้กันแล้ว”แม่
“เฮ้ออออ……..”ทุกๆ คน
“ว่าแต่ว่า ยู่ปิง จิ่วหนิง แจ้งกับทางบ้านแล้วใช่ไหมเมื่อคืนนี้น่ะลูก…????”ยาย
“เรียบร้อยแล้วค่ะ”น้าสะใภ้ อาสะใภ้
“นับแต่นี้ต่อไปพวกเราทุกๆ คนอย่าได้แยกออกจากกลุ่มกันเด็ดขาดเลยนะ ถ้าจะไปทำอะไรก็ต้องไปด้วยกันทั้งหมด”ปู่
“ค่ะ” “ครับ”ลูกๆ หลานๆ
“เื่นี้สำคัญมากๆ ทุกๆ คนจะต้องจำเอาไว้ว่าอย่าได้แยกออกไปจากกลุ่ม เพราะเวลาเกิดเื่ขึ้นมาจะแย่เอา”ตา
ปู่ ตา ช่วยกันย้ำ และย้ำหลายๆครั้งกับทุกๆ คนว่าต่อไปนี้ไม่ว่าจะไปทำอะไรจะต้องไปพร้อมๆ กันทั้งหมดนี่เลย ห้ามแยกตัวไปตามลำพังอย่างเด็ดขาด อย่างน้อยๆ ถึงจะเกิดเื่อะไรเลวร้ายขึ้นก็ยังเห็นกัน และรับรู้กัน
“เห็นทีว่าพวกเราจะต้องเปลี่ยนเป็รถกระบะของเซาปิ่งกันบ้างเป็ครั้งคราวนะครับ”น้าชาย
“ก็ต้องดูตามสถานการณ์กันไปนั่นล่ะ”ตา
“ดีที่ว่ารถบ้านของเ้าแฝดน้อง ดูไม่ได้พิเศษอะไรจากรถบ้านทั่วๆไปที่พวกเราเคยเห็นนะครับ ไม่อย่างนั้นแล้วทุกๆ คนจะต้องดูออกแน่นอนว่าเป็รถบ้านจากระบบเอาตัวรอดส่งให้มาน่ะครับ”พ่อ
“ก็นั่นน่ะสินะ”ทุกๆ คน
“เดี๋ยวกินข้าวกันก่อนดีกว่านะคะ จะได้มีเรี่ยวแรงกันและก็หาเวลางีบพักกันสักหน่อยเถอะนะลูก ปล่อยให้ร่างกายทรุดโทรดเหนื่อยล้ากันั้แ่เนิ่นๆ แบบนี้ไม่ดีเลย”ย่า
“ได้ค่ะ” “ได้ครับ”พวกลูกๆ หลานๆ
“แล้วจะไปปลุกเ้าสองแฝดไหมคะ…????”อาสะใภ้
“ยังไม่ต้องหรอกลูก ปล่อยให้เ้าแฝดนอนไปก่อนเถอะ เมื่อคืนนี้มันเลยเวลาที่เด็กตัวเล็กๆ จะนอนมากวันนี้ปล่อยให้นอนตื่นสายกันไปก่อน”ยาย
“กุ้ยฮวาว่าพวกเราแยกย้ายกันไปทำดีกว่าค่ะ กุ้ยฮวา แม่ น้องสะใภ้ จะไปเตรียมเื่อาหารการกินก่อน ส่วนคนอื่นๆ พ่อคะ…???? ไปจัดการเก็บข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็ในบ้านดีกว่าไหมคะ…????”แม่
“จริงด้วยสิ เก็บทางบ้านของพวกเราก่อน”ปู่
“ได้ครับ”ลูกๆ หลานๆ
“เดี๋ยวก่อนครับ….!!!”พวกลูกชายหลานชาย
“มีอะไรเกิดขึ้นอีกเหรอลูก….?????!!!!”
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาชายอาสะใภ้ ที่กำลังจะแยกตัวกันไปทำหน้าที่ของแต่ละคนด้วยความเร่งรีบ และรัดกุมเพื่อเตรียมพร้อมกัน แต่จู่ๆ พวกเด็กผู้ชายก็ทำหน้าตาตื่นขึ้นกันอีกแล้ว ก็เป็เพราะว่าหน้ากระทู้ที่กำลังพูดคุยกันนั้น
“มีรูปแล้วครับ มีรูปที่ส่งมาคุยในห้องร่วมครับ…!!!!”พี่สี่บีปัง
“รูปแต่ละรูปวุ่นวายไปหมดเลยครับ..!!”พี่ห้าล่าเถียว
“รูป….???!!!!”
“คลิ๊กกก………
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาชายอาสะใภ้ ที่พึ่งจะปิดระบบเอาตัวรอดลงไปเมื่อตะกี้นี้เอง ก็ต้องเปิดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ก็เห็นรูปที่พวกเด็กๆ พูดถึงกัน
“ตายแล้ว…..!!!!”ย่า ยาย แม่ สองสะใภ้
“นี่มันเกิดเื่ขึ้นขนาดนี้เลยเหรอคะเนี่ย…??!!!”แม่
“นี่มันแย่มากกว่าที่คิดเอาไว้อีกนะเนี่ยนะ”ตา
“วุ่นวายกันไปหมดแล้วจริงๆ ส่วนมากจะเป็พวกร้านขายของ และห้างสรรพสินค้าที่ผู้คนไปกันนะ”ปู่
“วีดีโอ…..????!!!”พี่หลินเหลียงเกา
“วีดีโออะไรลูก….???!!!”พวกผู้ใหญ่ถามขึ้นอย่างใ
“มันไม่ใช่วีดีโออย่างเดียวครับ มีคนไลฟ์สดเหตุการณ์จริงด้วยครับ….!!!!!”พี่หลินเหลียงเซี่ย
“ห๊าาาาา……!!!!”พวกผู้ใหญ่
“ในตอนแรกมีเพียงแค่ข้อความ ตอนนี้มีวีดีโอ และล่าสุดก็คือการไลฟ์สดอีกด้วย….!!!!”พี่หยางอิ้วมั่ว
“มีเยอะแยะไปหมดเลย ข้อความเลยน้อยไปเลยครับ”พี่หยางจือมั่ว
“ให้ตายเถอะ…!!!!”ปู่ ตา
“เอาอย่างนี้เถอะครับ พวกเราหาคนที่ไลฟ์สดโดยเฉพาะดูดีกว่า พยายามอย่าเปิดซ้ำคนกัน พวกเราจะได้รู้ว่าพื้นที่อื่นๆ สถานที่อื่นๆ เป็อย่างไรกันบ้าง…!!!”พ่อ
“ตกลง….!!!!”ทุกๆ คน
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาชายอาสะใภ้ และพวกพี่ชาย พากันเปิดดูไลฟ์สดของแต่ละที่ไม่ให้ซ้ำกัน เพื่อตรวจเช็คดูสถานการณ์โดยรอบในหลายๆ พื้นที่เพื่อประเมินสถานการณ์ว่าจะเลวร้ายมากแค่ไหนกัน
นี่เป็เวลาเที่ยงวันแล้วเ้าสองแฝดถึงได้ตื่นนอนกัน ชดเชยที่เมื่อคืนแทบจะไม่ได้หลับได้นอนกัน ส่วนพวกผู้ใหญ่และพวกพี่ชายที่ก็พากันลืมเวลาไปเลย เพราะมัวแต่ติดตามสถานการณ์หาช่องบุคคลที่กำลังไลฟ์สดกันอยู่ด้านนอก เพื่อดูเหตุการณ์กันอยู่ ก็ต้องหยุดเพื่อหันมาตามเสียงเล็กๆ ที่ทักทายทุกๆคนว่า…….
“สวัสดีตอนเช้าค่ะ”เ้าฝาแฝด
“หิวข้าวจังเลยค่ะแม่ ย่า ยาย น้าสะใภ้ อาสะใภ้”เ้าฝาแฝด
“โอ้…..พี่สาวพวกเราไปจัดการเื่อาหารกันเองดีกว่านะ ดูแล้วทุกๆ คนคงกำลังสนุกกับการใช้ระบบเอาตัวรอดกันอยู่น่ะ”ถังหูลู่
“อ้า….หงึก…หงึก….ได้สิได้”พี่สาวเซาปิ่ง
“เดี๋ยวหลังจากกินข้าวแล้วถังหูลู่เองก็คงจะต้องยุ่งบ้างล่ะ เพราะจะต้องจัดการติดตั้งในระบบสำหรับการเข้าถึงน่ะ”ถังหูลู่
“..............?????”
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาชายอาสะใภ้ และพวกพี่ชาย หันมามองที่เ้าแฝดทันทีเลย พร้อมกับมีคำถามในหัวกันว่าการเข้าถึงอะไรกันที่เ้าแฝดน้องพูดถึงน่ะ….?????
*****************
ในขณะที่ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ น้าชายน้าสะใภ้ อาชายอาสะใภ้ และพวกพี่ชาย พากันตื่นตัวใกัน เ้าฝาแฝดที่พึ่งจะพากันตื่นนอนเดินงัวเงียออกมา ไม่ได้มีทีท่าว่าจะใอะไรมาก พากันสำรวจรถบ้านกันต่อเสียอย่างนั้น แถมคำถามที่เอ่ยออกมาก็กระแทกความรู้สึกทุกๆ คนแบบอึ้งๆกันไปเลย
2K
![[จบ] มรรคาไร้สิ้นสุด เซียนยุทธ์เหนือฟ้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763435894_51082588.webp)
