ทะลุมิติ ตามมารักนาย(Yaoi)

    พอโอได้ยินว่าวินไปหาบอสตอน 23:00 น. เขาก็หันหน้ากลับมาหาบอสและเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่โอก็ไม่ทันได้พูดอะไรเพราะตอนนั้นเอได้หันมาทำตาดุใส่เพื่อจะบอกว่าให้โออยู่นิ่งๆห้ามพูดอะไร โอถอนหายใจเบาๆก่อนจะหันก้มหน้าลงและหันกลับไป

     "เออ..พวกแกก็อย่าทะเลาะกันให้มันมากความเลย เอาเป็นว่าตอนนี้พวกฉันสองคนกลับมาแล้วและมันก็ไม่มีอะไร..จบไหม?" ทั้งวิน แก้วชาแล้วบอสต่างก็แยกย้ายพากันไปนั่งเก้าอี้ของตัวเองและเริ่มเรียนในคาบแรก ในระหว่างที่กำลังเรียนอยู่นั้นโอก็ได้พยายามชำเลืองสายตาไปมองวินคล้ายกับว่าเขามีอะไรบางอย่างจะพูดกับวินอยู่แต่ยังไม่มีโอกาสได้คุย

     "อาจารย์ครับขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำครับ" เสียงสวรรค์และโอกาสของโอมาถึงเมื่อวินขอตัวไปเข้าห้องน้ำ โอได้ทีรีบขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำตามวินทันที เมื่ออาจารย์อนุญาตพวกเขาสองคนก็เดินออกไปพร้อมกัน โอมีท่าทางตะกุกตะกักเหมือนจะพูดเเต่ก็ไม่พูด

     "มีอะไรหรือเปล่าโอ เราเห็นนายยุกยิกๆตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว"

     "เอ่อ.คือว่า..เรามีอะไรจะบอกนายอ่ะ"

     "เราว่าแล้ว โอจะต้องมีอะไรคุยกับเราแน่ๆเมื่อกี้เราสังเกตหลายรอบแล้วเราเห็นว่าโอพยายามชำเลืองมองเราตลอดเลย มีอะไรจะพูดกับเรางั้นหรอ?"

     "คือว่า..เราจะพูดกับวินเรื่อง...เฉินน่ะ!!"

     "เฉิน นี่โอไปเจอเฉินมาใช่ไหม? แล้วโอรู้ไหมว่าตอนนี้เฉินอยู่ที่ไหน เรามีเรื่องอยากจะคุยกับเฉินหน่อยอ่ะ"

     "ไม่ได้หรอก เพราะที่ที่เฉินอยู่อ่ะ มนุษย์เข้าไปไม่ได้!"

     "โอพูดแบบนี้หมายความว่าไง?"

     "ก็หมายความว่า ตอนนี้เฉินมันอยู่ที่……"

     "ไอ้โอ!!ฉันบอกแกแล้วใช่ไหมว่าจะพูดอะไรให้คิดดีๆ กลับเข้าไปในห้องเรียนเดี๋ยวนี้เลย!!"

     "แต่นี่มันเป็นทางเดียวนะ ที่เราจะช่วยเพื่อนของเราได้ แล้วฉันกับแกก็จะรอดด้วย"

     "นี่พวกนายสองคนพูดเรื่องอะไรกันน่ะ ฉันงงไปหมดแล้วนะ สรุปพวกนายไม่ได้ไปเที่ยวต่างประเทศมาใช่ไหม เล่าให้ฉันฟังเถอะเพราะฉันอาจจะช่วยพวกนายได้นะ" โอหันไปพยักหน้าให้เอพร้อมกับหันมาเล่าเรื่องทั้งหมดให้วินฟัง พวกเขาทั้งสองคนยอมร่วมมือกับวินและไม่ทำตามคำสั่งของเฉินอีกต่อไป

     "ถ้ามันเป็นอย่างที่พวกนายเล่ามา แสดงว่าตอนนี้ชีวิตของบอส แก้วชาและก็พวกนายทั้ง 2 คนคงไม่ปลอดภัยอีกต่อไป"

     "นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกลัว พวกเราจะทำยังไงกันดีวะวิน พวกฉันยังไม่อยากตายตอนนี้นะ"

     "เราทั้งสามคน ต้องหาทางช่วยเหลือบอสกับแก้วชา ไม่งั้นพวกเขาไม่รอดแน่!"

     "แล้วพวกเราจะต้องทำยังไงบ้าง?"

     "พวกนายทั้งสองคนต้องไปบอกให้บอสระวังตัวให้ดี เมื่อคืนฉันกับแก้วชาก็ไปเตือนเขาแล้วแต่เขาไม่ฟังพวกฉันเลยสวนแก้วชาฉันก็ได้เล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟังแล้ว"

     "นี่แสดงว่านายรู้แล้วหรอ ว่าไอ้เฉินมันไม่ใช่มนุษย์อ่ะ"

     "ใช่ แล้วฉันก็รู้ด้วยว่าเรื่องราววุ่นๆทั้งหมดที่เกิดขึ้นเนี้ย มีฉันเป็นต้นเหตุ เฉินมาที่นี่เพื่อที่จะมาทวงคนรักเก่าของเขาคืน ซึ่งมันก็คือฉันเอง"

     "ฉันว่างานนี้ไม่หมูแล้วแหละ พวกเราเป็นคนปกติจะเอาอะไรไปสู้กับยมทูตอย่างมันวะ?"

    "แต่เดี๋ยวนะ ฉันเคยได้ยินอาจารย์อันวาพูดว่าเลือดบริสุทธิ์ของคนรักจะสามารถสยบพลังอำนาจของเขาได้"

    "หมายถึงเลือดนายอะหรอ เเล้วมันต้องใช้เยอะขนาดไหนวะถึงจะปรับมันลงได้"

    "ฉันไม่รู้..แต่ถ้ามันปกป้องเพื่อนของฉันได้ ต่อให้หมดเลือดทั้งตัวฉันก็ยอม!!" วิน โอและเอวางแผนกันเงียบๆโดยที่ไม่มีใครรู้แผนการนี้อีกนอกจากพวกเขา 3 คนแต่ว่าเขาหารู้ไม่ว่ายังมีอีก 1 คนที่รู้เรื่องราวของพวกเขาตลอดเวลา

    "ฉันคิดว่าอยู่แล้วแหละว่าพวกแกทั้งสองคนจะต้องหักหลังฉัน นี่แหละคือจุดประสงค์หลักที่ฉันปล่อยพวกแกไป ฮึฮึฮึ ดิ้นไปเถอะฉันจะรอวันที่พวกแกล้มและไม่เหลือใครแบบที่ฉันเคยเจอมา!!" เฉินนั่งมองพวกเขาสามคนผ่านม่านทิพย์ เพราะตอนนี้เขาไม่สามารถที่จะเคลื่อนย้ายร่างไปที่ไหนได้ เขาได้มอบอายุขัยให้กับวินเป็นจำนวนมาก จนตอนนี้ร่างกายของเขาเริ่มอ่อนแรงลงไปทุกที บวกกับการที่เขาทำควสมดีเพื่อบำเพ็ญภาวนาที่จะกลายร่างมาเป็นมนุษย์ปกติ และสิ่งที่ทำให้เฉินยังไม่สามารถออกไปไหนได้คือการที่เขาสละอายุขัยของเขาให้กลับโอและเอได้ฟื้นคืนชีพมานั่นเอง

     "อันวา นายจงไปทำหน้าที่แทนฉัน ดูแลอาตงอย่าได้ห่าง และห้ามให้ใครมาทำร้ายคนรักของฉันได้ ถ้าอาตงด่างพร้อยแม้แต่จุดเดียววิญญาณของนายจะดับสลายไปทันที จำไว้!!"

     "ข่ะ.ขอรับนายท่าน!!" เฉินทำได้แค่มองวินผ่านม่าานทิพย์เท่านั้น เพราะเวลานี้เขายังอ่อนเเรงอยู่มาก มีเพียงแค่อันวาเท่านั้นที่จะคอยเป็นหูเป็นตาดูแลปกป้องวินแทนเขาได้ ทางด้านฝั่งของวินพวกเขาก็ได้ตกลงกันเรียบร้อยและเข้าไปนั่งเรียนตามปกติจนถึงช่วงพักกลางวัน บอสกับโอเอก็เเยกกันไปกินข้าวที่โรงอาหาร ส่วนวินนั้นก็ซื้อข้าวไปนั่งกินใต้ต้นไม้ข้างสนามบาสอีกเช่นเคย

     "ขอนั่งด้วยคนได้ไหมวิน วันนี้อายไม่มาโรงเรียน แก้วไม่มีเพื่อนนั่งทานข้าวด้วยน่ะ"

     "นั่งสิ เราก็ไม่มีเพื่อนกินข้าวเหมือนกัน"

     "เอ่อคือ..คือ..เอ่อ.."

     "แก้วจะพูดเรื่องเฉินใช่ไหม..พูดมาเถอะ"

     "วินจะเอายังไงต่อไปอ่ะ เเก้วว่าเฉินเขาไม่จบเเค่นี้หรอกนะ"

     "วินบอกตรงๆนะแก้ว...ตอนนี้วินมืดแปดด้านแล้วแก้ว วินไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี"

     "แก้วเป็นห่วงบอสจังเลยอ่ะ.."

     "ตอนนี้เราคิดอยู่แค่อย่างเดียวว่าเราอยากจะคุยกับเฉินก่อน เผื่อว่าเราจะเปลี่ยนความคิดของเขาได้ แต่เราก็ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เฉินอยู่ที่ไหนอ่ะแก้ว"

     "แต่แก้วว่าตอนนี้วินไม่ควรจะพบเฉินนะ เพราะถ้าวินคือคนที่เฉินตามมาทวงคืนจริงๆ ตัววินนั่นแหละที่กำลังตกอยู่ในอันตรายมากที่สุด" วินมองหน้าแก้วชาด้วยความสงสัย ก่อนที่จะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ 

     "จริงด้วย!! วินรู้แล้วแก้ว ว่าวินจะช่วยบอส โอเอและก็แก้วยังไง"

     "วินจะทำอะไรหรอ?" วินมองหน้าแก้วชาแล้วยิ้ม ราวกับว่าวินนึกอะไรบางอย่างออกแล้ว เพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม นี่ก็เส้นทางสุดท้ายที่วินจะเลือกทำ แล้วเขาก็เชื่อว่ามันจะได้ผลดีกับทุกคนรอบๆตัวเขา จะไม่มีการสูญเสียของใครอีก วินกำลังตัดสินใจจะทำอะไรอยู่นั้น มาติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ