25. หื้อ! ระดับก่อกำเนิด อย่างนั้นรึ
หลังจากที่เ้าหอดาราถูกซัดปลิวไปกว่าสามสิบเมตร นางลุกขึ้นมาปัดฝุ่น แล้วเอ่ยว่า “ข้าไม่คิดเลยผู้าุโว่าของสำนักเมฆาคราม จะมาสุงสิงกับคนสารเลวเช่นนี้”
ผู้าุโฉีได้ยินเช่นนั้น เขาก็สบัดแขนแล้วพูดว่า “นังหนูหอดารา อย่ามาเล่นลิ้น หลานข้าฉีไป๋ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่”
“ฮะฮ่าา ฉีไป๋หลานชายท่านตอนนี้น่าจะอยู่ในท้องอสูรแล้วกระมัง” เยว่ชิงเสวียนกล่าวตอบด้วยท่าทางเยัยหยัน
เมื่อผู้าุโได้ยินดังนั้น ในใจเขาหล่นวูบลงไปอยู่ตาตุ่มตอนนี้หัวใจเขาเต้นแรงน้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้ม เมื่อรู้ว่าหลายคนเดียวอันเป็ที่รักได้ตายไปแล้ว
เขายืนนิ่งอยู่ครู่นึงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นะเืว่า “ดี ดี! พวกเ้าหอดารา ข้าจะสังหารพวกเ้าที่ละตัว หลังจากข้าจัดการเ้าเสร็จ ข้าจะไปถล่มหอดารา แล้วสังหารพวกมันให้หมด”
พูดเสร็จเขาก็เดินไปข้างหน้าของหมางเหริน เขาหันไปทางหมางเหริน “เ้าตระกูลหมาง เ้าถอยไปก่อน ข้าจะสังหารนังหนูนี่” หมางเหรินได้ยินเช่นนั้นแล้วเขาประสานมือแล้วถอยไปดูอยู่ห่างๆ
จากนั้นผู้าุโฉีนำดาบออกจากกำไลมิติ แล้วตวัดดาบเบาๆ ไปทางพวกเ้าหอ
คลื่นดาบสีฟ้ารูปจันทร์เสี้ยวขนาดกว่าสิบเมตรพุ่งไปทางเยว่ชิงเสวียน ทันใดนั้นผู้าุโของหอดรา มายืนข้างของเยว่ชิงเสวียน แล้วชักดาบออกมา
ทั้งสามคนะเิพลังปราณออกมาแล้วรับพลังจากปราณดาบทั้ง เมื่อปราณดาบปะทะกับดาบพวกเขา ปราณดาบก็ผลักพวดเขาไปไกลกว่าสามสิบเมตร
ตู้ม !
ปราณดาบะเิออกฝุ่นตลบอบอวน หลังจากฝุ่นหายไป ปรากฏร่างทั้งสามผมเป้ากระเซอะกระเซิง เหงื่อไหลจนชุดเปียกโชก
ด้านผู้าุโฉี เขาได้เดินตรงมาอย่างช้าๆ แล้วตวัดดาบ อีกครั้ง และดูเหมือนว่าครั้งนี้พลังมันจะรุนแรงกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า
เยว่ชิงเสวียนเห็นเช่นนั้นในใจเขาคิดว่า หากโดนปราณดาบนี้เขาไป ไม่ถึงกับชีวิตแต่ต้องเจ็บหนักเป็แน่
เมื่อคิดได้เช่นนั้น นางจึงะโออกไป
ท่านจะเห็นข้าตายก่อนรึ ถึงจะลงมือ!
หลังจากนางกล่าวเสร็จก็มีลมพายุฟ้าร้องคำราม ปรากฏฝ่ามือสีดำขนาดเกือบร้อยเมตรบนฟ้า จากนั้นมั้นก็พุ่งลงมาที่าุโฉีิ
ด้วยพลังงานกดทับทำให้เขาไม่สามารถขยับได้ เขาทรุดลงคุกเข่าลงกับพื้นแล้เอามือค้ำยันไว้ จากนั้นาุโพูดอย่างตะกุตะกักว่า “ทะท่านผู้ยิ่งใหญ่ข้าไม่รู้ทราบว่าท่านเป็ใคร โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย”
หึ้ “แล้วเื่ของหลานเ้าละ” เสียงดังจากบนฟ้า
เมื่่อาุโฉีได้ยิน เขากัดปากตัวเองจนเืไหลแต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้ขืนเขายังดื้อรั้นต่อไปแม้แต่ชีวิตเขาก็ไม่เหลือแน่
เมื่อเขาคิดได้เช่นนั้นจึงกล่าวออกไป ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ“ข้ามิติดใจเอาความแล้วขอรับ”
จากนั้นเสียงลอยมา “ดี อีกหนึ่งปีจะมีเด็กจากหอดารา ไปทดสอบเข้าสำนักเ้า ช่วยดูพวกนั้นด้วยแล้วกัน แล้วอย่าคิดตุกติกละ สำนักเ้าไม่เหลือแน่” หลังจากเสียงที่ลอยมากล่าวเสร็จ ฝ่ามือยักก็หายไป
าุโฉีตอนนี้สามารถลุกขึ้นได้แล้ว จากนั้นเขาประสานมือแล้วพูดไปว่า “ขอบคุณผู้าุโที่เมตตา ข้าจะดูแลคนของหอดาราอย่างดีขอรับ”
หลังจากนั้นคลื่นพายุและก้อนเมฆฟ้าคำรามก็หายไป จากนั้นผู้าุโฉีก็หยิบแผ่นป้ายขึ้นมา แล้วโยนให้เยว่ชิงเสวียนแล้วกล่าวว่า
“นี่คือป้ายประตำตัวข้า ถ้าคนของหอดาราไปทดสอบก็ยื่นให้เขาดูจะสามารถเข้าสำนักได้โดยไม่ต้องทดสอบ”
เยว่ชิงเสวียน ได้ยินเช่นนั้นแล้วนางก็กล่าวว่า “ขอบคุณผู้าุโ แล้วเื่บาดหมางระหว่างตระกูลหมางกับหอดาราหวังว่าท่านไม่ยื่นมิอเข้ามานะเ้าค่ะ”
ฮะฮ่าา “ข้ากับตระกูลหมางมิได้มีความสัมพันธ์อะไร ข้ามาที่นี่เื่หลานของจงข้าเท่านั้น เชิญเ้าทำตามที่เ้า้าเถิด” าุโฉีกล่าวจบก็บินออกจากตระกูลหมาง
าุโฉีกล่าวจบก็บินออกจากตระกูลหมาง
เงาดารา ออกมา!
23K
