เรือเหาะของนนท์ล่องลอยในอุโมงค์มิติราวสามวัน
" วิ้ง " นนท์บังคับเรือเหาะแล่นฝ่าหมอกควันที่ปลายอุโมงค์มิติ กวดสายตามองโลกใบใหญ่ที่อนู่เบื้องหน้า
" นี่รึโลกจี่ยี่ ปรานมังเข้มข้นระดับโลกจักรพรรดิ์ ทั้งพลังฟ้าดินยังอยู่เหนือระดับ " นนท์บังคับเรือลอยไปยังท่าเทียบเรือเหาะ
" ผู้มาเยือนจ่ายหินปรานสรรพสิ่งพันชั่ง " นนท์พยักหน้ายื่นหินปรานให้กับทหารยาม
" น้องชายที่นี่มีกฎรึไม่ "ทหารยามมองหน้านนท์
" ผู้ใดเป็น้องเ้า รีบๆเข้าไป เสียเวลาผู้อื่น " นนท์ส่ายหน้าแล้วเดินเข้าไปในเมือง
" เมืองจี่ยี่ ช่างสวยงามยิ่งนัก " นนท์เดินเที่ยวชมในเมืองจี่ยี่อย่าง
" นี่มันหญ้าจิตันี่ " นนท์ครุ่นคิดในใจ
" พี่ชาย นี่เรียกว่าหญ้าอันใด " นนท์เอ่ยถาม
" น้องชายหญ้าจิตั " นนท์หยิบหญ้าจิตัขึ้นมาดู
" ขอบคุณ " นนท์วางหญ้าแล้วเดินจากไป
" น่าเสียดายที่ถูกดูดพลังออกไปจนหมดแล้ว " นนท์นึกในใจ
" นายท่าน หากท่าน้าหญ้าจิตั ที่ร้านของข้ามีมากมายนัก " พนักงานหนุ่มวิ่งเข้ามา
" เ้าพาข้าไปดู " นนท์เดินตามพนักงานหนุ่มคนนั้น
พนักงานหนุ่มพานนท์เดินลัดเลาะเข้าตรอกเล็กตรอกน้อย นนท์ได้แต่ส่ายหน้า
" นายท่านถึงแล้วขอรับ " นนท์พยักหน้าเดินเข้าไปในประตูบ้านหลังหนึ่ง ที่ดูแล้วคลับคล้ายจะเป็รังโจร
" นายท่านนี่คือหญ้าจิตั " ยอดยุทธทั้งหลายชี้ดาบมาที่นนท์
" นั่นดาบ มิใช่หญ้าจิตั " นนท์เอ่ยขึ้น
" ใช่มันคือดาบ เ้าคงจะรู้ความหมาย " นนท์กวาดตามองผ่านเนตรัเพื่อตรวจสอบ
" พวกเ้าจะปล้นข้ารึ " เหล่าโจรทั้งหลายต่างหัวเราะร่วน
" ใช่ ข้าจะปล้นเ้า หากมิอยากตาย ส่งของมีค่ามาให้หมด " นนท์เพียงยกยิ้ม นนท์วาดมือผนึกร่างของเหล่าโจร
" ข้านั้นเดินทางมาที่นี่เพียงเพื่อสะสางเื่ที่ได้รับไหว้วาน มิได้้าสร้างปัญหาใด แต่เมื่อถึงขั้นนี้แล้วมิสร้างปัญหาก็คงจะมิได้ " นนท์ส่งวงแหวนแห่งเต๋าเข้าครอบร่างของเหล่าโจรทั้งสิบสี่คนไว้
" นายท่านโปรดเมตตา " นนท์เพียงยกยิ้ม
" ข้าจะเมตตาต่อเ้า เ้าจะมิตาย " นนท์เร่งกลั่นผลึกปรานสรรพสิ่งจากร่างของเหล่าโจรทั้งสิบสี่
" ดี " นนท์พึมพำ ผลึกปรานมากมายราวร้อยล้านก้อนหลั่งไหลเข้าสู่แหวนมิติอย่างบ้าคลั่ง
" นายท่านโปรดเมตตา " เหล่าโจรทรุดเข่าลงที่พื้นร้องขอความเมตตา
" นี่เป็การลงโทษพวกเ้า ต่อไปนี้ พวกเ้าจงกลับตัวกลับใจอย่าได้เที่ยวปล้นชิงผู้ใดอีก " นนท์ชี้นิ้วไปยังทะเลความรู้ของหัวหน้าโจร
" จำไว้ จงกลับเนื้อกลับตัว " นนท์ผินกายเดินจากไปในทันที
" ตระกูลโฮ ในความทรงจำของหัวหน้าโจร ใกล้ล่มสลายเต็มที " นนท์เร่งไปยังตระกูลโฮอย่างรวดเร็ว
" บ้านตระกูลโฮ " นนท์ยืนมองที่หน้าบ้านตระกูลโฮ
" หลังใหญ่เหมือนกัน แต่ก็ดูซอมซ่อ " นนท์เคาะที่ประตู
" คุณชาย ท่านมีธุระใด " บ่าวรับใช้เอ่ยถาม
" ข้า้าพบ ผู้าุโโฮหูเป่ย " นนท์เอ่ย
" เชิญ " นนท์เดินตามบ่าวรับใช้เข้าไปในบ้าน
" เ้ามาหาข้ามีเื่อันใดรึ " นนท์ประสานสองมือ
" ท่านคือผู้าุโโฮหูเป่ยรึ " นนท์เอ่ยถาม ในใจของนนท์นั้นให้สงสัยยิ่งนัก
" ผู้าุโข้าต้องขอล่วงเกินท่าน " นนท์ชี้นิ้วไปยังทะเลความรู้ของชายวัยกลางคน
" เ้ามิใช่ผู้าุโโฮหูเป่ย " นนท์วาดมือไปยังคุกใต้ดิน นำร่างของชายชราหลังค่อมผมขาวโพลนออกมา
" ไอ้สาระเลว เ้าทำอันใด " นนท์วาดมือผนึกร่างนั้นไว้
" ผู้าุโโฮหูเป่ย " นนท์เอ่ยเรียก
" เป็ข้า " เสียงชราแหบพร่าเอ่ยขึ้น นนท์กรอกน้ำปรานสรรพสิ่งให้กับโฮหูเป่ย
" ครืน " น้ำปรานสรรพสิ่งระดับราชันย์แทรกซึมทั่วร่างชราซีดเซียว พลังงานมหาศาลเติมเต็มแก่นต้นกำเนิดให้สมบูรณ์อีกครั้ง
" ขอบคุณจอมยุทธหนุ่ม " นนท์พยักหน้า
" ผู้าุโ ข้ามีเื่ที่ได้รับการไหว้วาน " นนท์วาดมือ พลันโลงศพสีทองพลันบังเกิดขึ้น
" จอมยุทธหนุ่ม อย่าบอกนะ " นนท์พยักหน้า
โฮหูเป่ย ทิ้งร่างลงที่เก้าอี้ แววตาสิ้นหวังบังเกิดขึ้น ร่างชราถอนหายใจอย่างยืดยาว
" ขอบใจ จอมยุทธหนุ่ม " นนท์พยักหน้า
" ผู้าุโ หากมิมีสิ่งใดแล้ว ข้าขอลา " นนท์ประสานสองมือแล้วผินกายจากมา แม้นในใจอยากจะรู้เกี่ยวกับเื่ราวที่หญิงชราไปอยู่ที่บึงเหลียนฮวา แต่นนท์ก็ต้องละความอยากนั้นไว้
" จะไปไหนดี " นนท์เดินเที่ยวชมเมืองจนทั่ว
" ไปโรงเตี้ยม " นนท์เดินไปยังโรงเตี้ยม
" คุณชายท่าน้าอาหารหรือที่พักขอรับ " เสี่ยวเอ้อร์วิ่งออกมาต้อนรับ
" ข้า้าอาหรและสุรา " นนท์เอ่ยขึ้น แล้วเดินตามเสี่ยวเอ้อร์ไปนั่งยังโต๊ะริมหน้าต่าง
" คุณชาย นี่คือสุราและอาหาร ขึ้นชื่อของเรา " นนท์โยนหินปรานสรรพสิ่งให้ไป
" เสี่ยวเอ้อร์ โลกจี่ยี่เป็เช่นไร " นนท์เอ่ยถาม
" คุณชายโลกจี่ยี่เป็โลกศูนย์กลางของจักรวาลจี่ยี่ โลกจี่ยี่เป็โลกชั้นสูง เคยให้กำเนิดราชันย์ขั้นสูงสุดมาแล้ว " นนท์พยักหน้าช้าๆ
" โลกจี่ยี่มิได้มีสิ่งใดเป็พิเศษไฉนจึงให้กำเนิดราชันย์สูงสุดได้ " นนท์เอ่ยถาม
" คุณชาย โลกจี่ยี่มีโลกลึกลับ จะเปิดขึ้นทุกร้อยปี " นนท์พยักหน้า
" แล้วคราสุดท้ายที่โลกลึกลับเปิดเมื่อใด " นนท์มองยังเสี่ยวเอ้อร์
" คุณชาย ท่านช่างโชคดี อีกเพียงสามวันโลกลึกลับก็จะเปิดแล้ว " นนท์ฉีกยิ้มในทันที
" ดี ข้า้าห้องพัก " นนท์โยนหินปรานเป็รางวัลให้เสี่ยวเอ้อร์แล้วขึ้นห้องพัก
" ต้องเร่งฝึกแล้ว " นนท์กางเร่งเวลา ค่ายกลปิดกั้นภาพและเสียง แล้ววางบ่อน้ำสรรพสิ่งขั้นราชันย์
" เริ่ม " พลังปรานสรรพสิ่งหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของนนท์อย่างเชื่องช้า แก่นต้นกำเนิดที่ขยายใหญ่ขึ้นเพราะการทะลวงขั้นพลัง ค่อยๆถูกเติมทีละนิด
" แก่นต้นกำเนิดใหญ่จริงๆ เติมเท่าไรก็ไม่เต็ม " นนท์พึมพำ แล้วทำการดูดซับพลังสรรพสิ่งต่อ
" ค่ำแล้วออกไปเดินเล่นดีกว่า " นนท์วาดมือเก็บทุกสิ่งแล้วเดินออกไปข้างนอก
" เสี่ยวเอ้อร์ ทีนี่มีโรงประมูลรึไม่ " นนท์เอ่ยถาม
" คุณชาย ที่นี่มีโรงประมูลชื่อว่า โรงประมูลจี่ยี่ " เสี่ยวเอ้อร์บอกทางให้นนท์ พลางทำท่าทาง นนท์ส่ายหน้าแล้วโยนหินปรานให้
" นี่รึโรงประมูลจี่ยี่ " นนท์ยืนอยู่หน้าโรงประมูล กวาดตามองยังเหล่าผู้คนมากมายที่เดินเข้ามา
" สงสัยงานใหญ่ ชายแก่เยอะนัก " นนท์เดินตามเหล่าชายชรา
" หยุด พ่อหนุ่มเ้ามีบัตรเชิญรึไม่ " นนท์ส่ายหน้า
" หากมิมีบัตรเชิญก็มิอาจเข้าได้ " นนท์พ่นลมออกจมูก
" พี่ชายให้ข้าเข้าไปเถิด เผื่อมีสิ่งที่ข้า้า ข้าจะได้ร่วมประมูลด้วย " ชายวัยกลางคนทำหน้าขึงขัง
" มิได้ วันนี้เป็งานใหญ่ ผู้สูงส่งมากมายนัก ข้ามิสามารถให้เ้าเข้าไปได้ " นนท์ส่ายหน้า
" พี่ชาย ข้ามีเงิน " นนท์ยื่นแหวนมิติให้ชายวัยกลางคนดู
" ได้ ข้าให้เ้าเข้าไป " นนท์พยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในโรงประมูล
" ใหญ่โตจริง มีถึงสามชั้น " นนท์พึมพำแล้วหาที่นั่ง นนท์เลือกที่นั่งอยู่หลังสุดของห้อง
" ทำไมขั้นฝึกของผู้คนที่นี่ต่ำนักทั้งที่โลกจี่ยี่มีพร้อมทุกสิ่ง " นนท์พึมพำ
" เพราะยอดยุทธที่นี่มุ่งเน้นการหยั่งรู้อักขระเทพมากเกินไป " นนท์พยักหน้า
" พี่ชาย ข้าโจวนนท์ " นนท์ยกยิ้มให้ชายหนุ่ม
" ข้ากู้อินชาง " นนท์พยักหน้าให้
" พี่กู้เหตุใดถึงเป็เช่นนั้น " นนท์ยังสงสัย
" ก่อนนี้นานมากได้มียอดยุทธขั้นเทพมาที่โลกจี่ยี่ และได้บรรยายอักขระเทพให้เหล่าบรรพชนของแต่ละตระกูลฟัง " นนท์พยักหน้า
" เมื่อเหล่าบรรพชนของแต่ละตระกูลฟัง จึงได้พากันลุ่มหลงในอักขระเทพ เปลี่ยนวิธีการฝึกตนมาเป็การหยั่งรู้อักขระเทพแทน " นนท์พยักหน้า
" แล้วเคยมีบรรพชนคนใดมำการหยั่งรู้อักขระเทพสำเร็จรึไม่ " กู้อินชางส่ายหน้า
" มิเคยมีผูใดในโลกจี่ยี่สามารถหยั่งรู้อักขระเทพได้ " นนท์พยักหน้า
" แม้นจะมิมีผู้ใดหยั่งรู้อักขระเทพได้ แต่ก็ยังมีผู้หยั่งรู้รูปรอยของอักขระเทพได้ " นนท์มองออกไปทั่วห้อง
" แล้วเป็เช่นไร " นนท์เอ่ยถาม
" ผู้ที่หยั่งรู้รูปรอยของอักขระเทพผู้นั้น สามารถทะลวงพลังจากราชันย์ขั้นต้นเป็ขั้นกลางในทันที " นนท์มองยังกู้อินชาง
" เพียงรูปรอยของอักขระเทพที่หยั่งรู้ได้ก็สามารถทะลวงพลังขั้นใหญ่ได้เลยรึ " นนท์พึมพำออกมา
" น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก " นนท์เอ่ยขึ้น
ทั้งสองพูดคุยกันจนแทบมิได้สนใจการประมูลที่ดำเนินมาถึง่กลางแล้ว
เมื่อผู้จัดงานประมูลรับรู้ได้ว่า เหล่ายอดยุทธทั้งหลายต่างพากันมิได้สนใจในสิ่งของที่เข้าประมูล
" นำของจากโลกจักรพรรดิ์เข้าประมูล " เสียงชราเอ่ยขึ้น
" ขอรับ " พนักงานชายเดินถือถาดออกไปยังเวที
" ทุกท่าน นี่คือสิ่งที่พิเศษอีกสิ่งหนึ่งที่มิมีบรรจุไว้ในรายการประมูลของวันนี้ " นนท์ถึงกับทำหน้ามุ่ย
" ทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคยกับของชิ้นนี้ " นนท์ครุ่นคิดในใจ
" ทุกท่านเ้าคะ นี่คือ เกล็ดมังทองขั้นราชันย์สูงสุดสมบูรณ์ " พธีกรหญิงสวมชุดรัดรูปเน้นส่วนเว้าส่วนโค้ง ดึงผ้าคลุมออก
เหล่าผู้เฒ่าทั้งหลายต่างส่งเสียงฮือฮา ตีอกชกตัวอยากกระโจนเข้าหาเกล็ดัทองชิ้นนั้น
" พี่โจวนั่น " กู้อินชางชี้นิ้วอันสั่นเทาออกไป ทั้งน้ำเสียงยังสั่นเครือ
" พี่กู้ ท่านใจเย็นเถิด ท่านมีเงินมากพอจะประมูลมันรึไม่ " นนท์เอ่ยถาม
" พี่โจว ข้าบอกตามตรง แม้นจะนำทรัพยากรทั้งหมดของตระกูลข้า ก็คงได้แค่ส่วนเดียวของเกล็ดัชิ้นนี้ " นนท์พยักหน้า
" นั่นสิ สมัยนี้สิ่งที่แสดงถึงพลังที่แข็งแกร่งนั้น หายากเต็มที " กู้อินชางพยักหน้า
" พี่โจว ข้าสงสัย ท่านดูมิตื่นเต้น อย่างกับว่าท่านมีใน " นนท์ส่ายหน้า
" พี่กู้ ข้านั้นเคยได้รับทั้งเขาและกระดูกของั " กู้อินชางพยักหน้า
" ทำอย่างไร ข้าถึงจะมีโชควาสนาเช่นท่านบ้าง " นนท์มองยังกู้อินชาง
" พี่กู้ ง่ายนิดเดียว เพียงท่านออกท่องเที่ยว ไปยังโลกต่างๆท่านก็อาจพบพานวาสนาของท่าน " กู้อินชางพยักหน้า
" แม่นางหง เกล็ดัชิ้นนี้ยังมีพลังเหลืออยู่รึไม่ " เสียงชราเอ่ยถาม
" ข้าจะแสดงให้ทุกท่านได้ดู " แม่นางหงส่งพลังไปยังเกล็ดัทอง
" ครืน " แรงกดดันแผ่กระจายออกทั่ว ทำเอาเหล่ายอดยุทธทั้งห้องต่างกระอักเื
" แข็งแกร่งจริงๆ " นนท์เช็ดเืที่มุมปาก
" ต้องฝึกกี่ปีจึงจะสามารถทะลวงขั้นพลังไปถึงขั้นนั้นได้ " เหล่าผู้เฒ่าต่างส่งเสียงพึมพำ
" ทางโรงประมูลจะเริ่มประมูลเกล็ดัทองชิ้นนี้ ที่ห้าสิบล้านผลึกปรานสรรพสิ่ง " นนท์ถึงกับตาค้าง
" มากมายยิ่งนัก " นนท์ถึงกับพึมพำ
และแล้วาแห่งการ่ชิงบังเกิดขึ้น
" หกสิบล้าน "
" เจ็ดสิบล้าน "
" ร้อยล้าน "
" ร้อยห้าสิบล้าน "
" สองร้อยล้าน "
" ห้าร้อยล้าน " เสียงของชายหนุ่มผู้หนึ่งดังขึ้น
" นายน้อยจี่ " เหล่าผู้เฒ่าต่างส่ายหน้า ถอดใจมิคิดสู้
" น่าเสียดายยิ่งนัก " เหล่าผู้เฒ่าต่างถอนหายใจ
" หากมิมีผู้ใดให้ราคามากกว่านี้ เกล็ดัทองชิ้นนี้เป็ของคุณชายจี่เ้าค่ะ " นายน้อยจี่ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ
" ดี " นายร้อยจี่หัวเราะร่วนในห้องส่วนตัว
" พี่โจว ผลึกปรานสรรพสิ่งห้าร้อยล้านก้อน ต้องค้นหาเหมืองกี่เหมืองจึงจะได้ผลึกปรานสรรพสิ่งมากมายเช่นนี้ " นนท์พยักหน้า
" ใช่ ข้าก็เคยขุดเหมือง บางเหมืองที่ข้าขุดนั้นพบเจอเพียงบ่อน้ำที่แห้งกรัง มิมีแม้นแต่ผลึกสักก้อน " นนท์แสร้างเล่นตามน้ำ
" นั่นสิ " สองหนุ่มพูดคุยกันมิหยุด
" ทุกท่านเ้าค่ะ นี่คือแผ่นหนังผืนเดิมที่มิมีผู้ใด้า วันนี้ข้าได้นำออกมาประมูลอีกครา เผื่อจะมีผู้้า " นนท์มองยังแผ่นหนังผืนนั้น
" แผ่นหนังสลักอักขระเทพนี่ " นนท์พึมพำ
" ราคาร้อยผลึกปรานสรรพสิ่ง " นนท์พยักหน้า
" ร้อยหนึ่งก้อน " นนท์ะโออกไป เหล่าผู้เฒ่าทั้งหลายต่างหัวเราะเยาะ
" มีผู้ใดให้มากกว่านี้หรือไม่ " แม่นางหงเอ่ย
" หากมิมีแล้ว คุณชายท่านนั้นได้แผ่นหนังผืนนี้ไป " นนท์ยกยิ้ม
" พี่โจว ข้าแปลกใจเสียจริง ท่านยอมจ่ายผลึกปรานร้อยหนึ่งก้อนเพื่อแผ่นหนังผืนเก่าเช่นนี้ " นนท์เพียงยกยิ้ม
" พี่กู้ ข้าเป็พวกชอบเสี่ยง " กู้อินชางพยักหน้า
" ทุกท่านเ้าคะ หญ้าห้าเถาอายุหมื่นปี " นนท์มองสำรวจหญ้าห้าเถาผ่านเนตรั พลางพยักหน้า
" ข้าจะเริ่มที่ผลึกปรานสรรพสิ่งล้านก้อน " นนท์ครุ่นคิด
" ล้านหนึ่งแสนก้อน " นนท์ะโออกไป
" พีโจว เหมือนท่านจะรู้จักหญ้าห้าเถา " นนท์พยักหน้า
" ในตำราหลอมโอสถบอกไว้ว่า เถาทั้งห้านั้นมีสรรพคุณแตกต่างกัน เถาแรกรวมพลัง์ไว้ถึงขั้นที่ทะลวงพลังขั้นราชันย์ได้ขั้นใหญ่โดยมิมีข้อแม้ " ผู้คนทั้งห้องต่างหันมามองยังนนท์
" เถาที่สองเป็ส่วนเสริมช่วยขัดเกลากระดูกในขณะที่ทำการทะลวงขั้นพลัง เถาสามนั้นช่วยชำระเส้นเื เส้นเอ็น กล้ามเนื้อ อวัยวะต่างๆในร่าง " ในขณะที่นนท์กำลังอธิบาย ราคาของหญ้าห้าเถาพลันทะยานสูงถึงสิบล้านผลึกปรานสรรพสิ่ง
" เถาสี่นั้นยกระดับขั้นฝึกกายจิตไดหนึ่งขั้น ส่วนเถาที่ห้าหลอมกายให้แข็งแกร่งขึ้นอีกขั้น " เหล่าผู้เฒ่าต่างพยักหน้า
" พ่อหนุ่มเ้าเคยใช้หรือพบผู้ใดเคยใช้บ้าง " นนท์หันมองยังต้นเสียง
" ผู้าุโ ข้าเพียงพูดตามตำราโอสถ " เหล่าผู้เฒ่าต่างพยักหน้าช้าๆ ทำเอาราคาประมูลของหญ้าห้าเถาพลันชะงัก
" ยี่สิบล้าน " นนท์เอ่ยขึ้น
" ห้าสิบล้าน " นายน้อยจี่
" หกสิบล้าน " นนท์ส่งเสียงออกไป
" ร้อยล้าน " เสียงเหมือนเล่นสนุกเอ่ยขึ้น
" สองร้อยล้าน " นนท์พยักหน้าช้าๆ
" ห้าร้อยล้าน " เหล่าผู้เฒ่ามากมายต่างพากันตะลึงในราคาที่นนท์และนายน้อยจี่ประมูล
" หกร้อยล้าน " นนท์ยังแสร้งสู้ราคา
" เจ็ดร้อยล้าน " นนท์ยกยิ้ม
" แปดร้อยล้าน " นท์แสร้งส่งเสียงเครียด
" พันล้านก้อน " เสียงะโออกมาของนายน้อยจี่
นนท์แสร้งทำหน้าครุ่นคิด " แม้นว่าข้าจะ้าหญ้าห้าเถานี้ แต่หากเป็ราคาที่สูงขนาดนี้ ข้าก็สู้มิไหว ข้าขอยอมแพ้ " นนท์โบกมือ
ภายในห้องประมูลเงียบสะงัดลงทันใด
" มีผู้ใด ให้ราคาสูงกว่านี้อีกรึไม่ " แม่นางหงเร่งรีบปิดเกมทันที
" หากมิมี หญ้าห้าเถานี้ เป็ของคุณชายจี่เ้าค่ะ " แม่นางหงโล่งอกที่มิต้องเริ่มทำการประมูลใหม่
" ไอ้สาระเลวใด ที่มิสู้ราคากับข้า " นนท์ลุกยืนหันมองยังต้นเสียง
" เป็ข้า " นนท์ยกยิ้ม
" เหตุใดเ้ามิสู้ราคาต่อ " นนท์ส่ายหน้า
" นายน้อยจี่ ข้าจะสู้ราคาได้เช่นไร ในเมื่อหญ้าห้าเถานี้เป็ของท่าน " นนท์ยกยิ้ม
" ท่านนำหญ้าห้าเถาเข้าประมูล แล้วท่านก็แสร้งเรียกราคาให้สูงขึ้น " นนท์แสยะยิ้ม
" หากท่านคิดจะหาเงินด้วยวิธีนี้ ข้าจะสอนท่าน " นนท์ยกยิ้ม
" อย่างแรก ท่านหวังในกำไรมากเกินไป หญ้าห้าเถาราคามิได้มากมายขนาดนี้ เพียงห้าสิบล้านผลึกก็ถือว่าแพงแล้ว " คุณชายจี่หอบหายใจหนัก
" อย่างที่สอง ท่านใจร้อนเกินไป ท่านควรจะดูผู้ประมูลเสียก่อนว่า ผู้ประมูลนั้นลังเลรึไม่ " นนท์ยกยิ้ม
" อย่างที่สาม ท่านต้องให้ผู้อื่นเข้าประมูลแทนท่าน มิใช่ตัวท่านที่เป็เ้าของ " คุณชายจี่กัดกรามแน่น ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม
" อ้อ ข้าลืมไป หญ้าห้าเถาต้นนี้ อายุเพียงพันปี มิใช่หมื่นปี " นนท์ยกยิ้ม
" เ้ารู้ได้เช่นไร " คุณชายจี่เอ่ยถาม
" อย่างแรก เภาที่หนึ่งมิมีพลัง์มากมายถึงหมื่นปี อย่างที่สองหากอายุหมื่นปีเถาทั้งห้านั้นจะต้องบ่งบอกถึงสรรพคุณของมัน แม้นเพียงมองก็สามารถรับรู้ได้ทันทีว่าอายุหมื่นปี " นนท์มองยังร่างของคุณชายจี่ที่อกกระเพื่อมขึ้นลง
" แม่นางหง แผ่นหนังของข้า " นนท์เดินไปหาแม่นางหง ยื่นผลึกปรานให้กับนาง
" ขอบคุณ " นนท์รับแผ่นหนังมาแล้วเร่งตรวจสอบ พลางพยักหน้าแล้วจากไป
490
![ไม่เป็นแล้วนางเอกนิยาย ขอใช้ชีวิตสบายด้วยการเกาะต้นขาทองคำ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1784283254_33639692.webp)
