เทพอสูรมังกร สยบสวรรค์

    เล่มที่ 3 บทที่ 45 สร้างทักษะ

    ฟิ้ววว ตู้ม ~~


     

    ภายในถ้ำอสูรกิเลนเพลิงนภา ฝุ่นควันและเศษหินกระจัดกระจายไปทั่ว ร่างของชิงหลงลอยลิ่วออกมาจากควันชนเข้ากับกำแพงที่แข็งแรงของถ้ำจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปหมด


     


     

    " เจ้าจะไร้เทียมทานยิ่งหากสู้กับผู้ใช้พลังธาตุไฟ แต่หากศัตรูไม่ใช้ไฟเจ้าย่อมต้องเหนื่อยหน่อย " 


     


     

    หลินฮั่วกล่าวขึ้นพรางมองร่างของชิงหลงที่ตกลงมาจากกำแพงถ้ำหลังจากที่โดนกรงเล็บของมันเข้าไป รอยกรงเล็บทั้ง 5 ปรากฏขึ้นบนหน้าอกของชายหนุ่มพร้อมรอยแผลยาวหลายนิ้ว โลหิตสีแดงไหลออกจากบาดแผลของเขา ชิงหลงนั่งลงก่อนจะกลืนเม็ดยาเข้าไปในปากเพื่อรักษาบาดแผล เมื่อเม็ดยาโดนน้ำลายของเขามันก็ละลายทันทีพร้อมกับบาดแผลที่สมานกันช้า ๆ 


     


     

    " อย่างที่ท่านพูด ทุกครั้งที่ข้าสู้กับผู้มีพลังธาตุไฟ ข้าไม่เคยหวาดกลัวแม้แต่น้อย และ ต่อให้มันไม่ใช่ผู้มีพลังธาตุไฟ ข้าก็ไม่เคยกลัว !!! " 


     


     

    " ปราณมังกรคลั่ง เปิด !!! " 


     


     

    เปรี้ย ๆ 


     


     

    เมื่อกล่าวจบคลื่นพลังมากมายมหาศาลก็ไหลออกจากร่างของชิงหลง ทุกครั้งที่เขาเปิดใช้ออกด้วยทักษะปราณมังกรออร่าทั้งหมดของเขาจะแปรเปลี่ยนไปเป็นสีแดง พละกำลังและ ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล 


     


     

    ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม ! 


     


     

    ชิงหลงปรากฏตัวขึ้นตรงหลินฮั่วพร้อมออร่าสายฟ้าสีแดงพันรอบตัว หมัดที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังทั้งหมดของชายหนุ่มระดมโจมตีใส่หลินฮั่วอย่างรุนแรงและรวดเร็ว จนร่างใหญ่ยักษ์เซถอยไปหลายก้าวก่อนที่หางสุดแหลมราวกับคมดาบของอสูรกิเลนเพลิงนภาจะสะบัดเข้าใส่ร่างของชิงหลงอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด 


     


     

    เฟี้ยววว ตู้ม !!! 


     


     

    ความเร็วของการสะบัดห่างของหลินฮั่วนั้นรวดเร็วและดุดันอย่างถึงที่สุด เพียงแค่การสะบัดหางเพียงครั้งเดียวก็ส่งชิงหลงลอยกลับไปติดผนังถ้ำได้แล้ว ร่างที่อ่อนแอของเขาตกลงมาบนพื้นเนื้อตัวเต็มไปด้วยเศษดินและโลหิต บาดแผลเล็กน้อยเต็มตัวไปหมด ในตอนนี้ชิงหลงได้สิ้นสติไปแล้วเรียบร้อย 


     


     

    " หึ ! ถึงกลับสามารถลุกขึ้นมาโจมตีตอบโต้ข้าได้ นับว่าเจ้าพัฒนาขึ้นมาก แต่มันยังไม่พอ !!! " 


     


     

    เป็นเวลากว่า 1 เดือนแล้วที่ชิงหลงอาศัยอยู่ภายในถ้ำของหลินฮั่ว พวกเขามักจะต่อสู้ตลอดเวลาเพื่อฝึกฝนชายหนุ่ม จะเรียกว่าสู้คงไม่ได้เพราะชิงหลงโดนฟาดเพียงครั้งเดียวก็สลบเหมือดไปแล้ว เหมือนกับที่เพิ่งโดนไปเมื่อกี้ 


     


     

    ฟิ้วว บุ๋ง~~


     


     

    หลินฮั่วเดินไปที่ร่างของชายหนุ่มก่อนจะเตะเขาลงไปในบ่อลาวาศักดิ์สิทธิ์จมลงไปในนั้น ผ่านไปสักพักคลื่นลาวาที่เคยสงบนิ่งเริ่มหมุนวนไปมา ลาวาศักดิ์สิทธิ์ค่อย ๆ ไหลซึมซับเข้าไปในร่างของชิงหลงจากนั้นบาดแผลทั่วทั้งร่างก็หายไปจนหมดสิ้น


     


     

    " แฮ่ก...แฮ่ก เจ็บเป็นบ้า โดนอัดมันรู้สึกอย่างงี้นี่เอง " 


     


     

    ร่างของชิงหลงสั่นเครือก่อนที่เขาจะตื่นขึ้น ชายหนุ่มมองสำรวจทั่วร่างของตนก่อนจะถอนหายใจออกมา ทุกครั้งที่โดนอัดจนน่วมเขาจะถูกโยนลงบ่อลาวาศักดิ์สิทธิ์ ลาวาจะซึมซับเข้าไปในร่างรักษาบาดแผลของเขาพร้อมกับปรับร่างกายของเขาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม 


     


     

    " นี่ข้าคิดไปเองรึเปล่า...ว่ามันใหญ่ขึ้นกว่าเดิม " 


     


     

    ชิงหลงพูดขึ้นพร้อมมองไปที่ก้อนเปลวไฟสีดำในจิตวิญญาณของตนด้วยความแปลกใจ เขาจำได้ว่าตั้งแต่แรกมันใหญ่เพียงนิ้วหัวแม่มือ แต่ทำไมตอนนี้มันถึงได้มีขนาดเท่ากำปั้นได้กัน


     


     

     " หรือว่ามันจะใหญ่ขึ้นเมื่อข้ากินไฟ...คงไม่มั้ง " 


     


     

    .

    .

    .

    .

    .


     


     

    " ไม่ดี...นี่ก็ไม่ดี...นี่ยิ่งไม่ดีเข้าไปใหญ่ " 


     


     

    เบื้องหน้ากองภูเขาหนังสือทักษะชิงหลงโยนหนังสือทิ้งไปทั่ว ตอนนี้ชายหนุ่มมานั่งหาทักษะที่เขาน่าจะใช้ได้ในกองภูเขาสมบัติของหลินฮั่ว ชิงหลงนั่งเปิดอ่านหลายเล่มก็ไม่เจอทักษะที่ถูกใจสักทีจึงเปิดภาพอย่างที่เห็น 


     


     

    " ทักษะที่กองอยู่ตรงหน้าเจ้าส่วนใหญ่เป็นทักษะ ระดับนภา ทักษะ ระดับสวรรค์ แม้จะมีไม่มากแต่ก็ล้ำค่ามากเหตุใดเจ้าถึงได้ว่ามันไม่ดีกัน " 


     


     

    หลินฮั่วที่นั่งมองเขาเปิดหาทักษะมาเกือบชั่วโมงพูดขึ้น ทักษะ ระดับสวรรค์นั้นเรียกได้ว่าหายากสุด ๆ แม้แต่เจ้าพวกนิกายใหญ่การจะมีทักษะ ระดับสวรรค์ในครอบครองยังนับนิ้วได้ด้วยซ้ำ แต่เจ้าเด็กนี่กลับว่าพวกมันไม่ดี 


     


     

    " เจ้าต้องการทักษะแบบไหนกัน " 


     


     

    " ข้าต้องการ...ทักษะที่แข็งแกร่ง รวดเร็วดุจสายฟ้า และที่สำคัญมันต้องเท่ด้วย " 


     


     

    " อืม... " 


     


     

    ได้ยินที่ชิงหลงตอบกลับมาหลินฮั่วก็พยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะข่มตาลงไม่สนใจชายหนุ่มอีก ปล่อยให้เขาบ่นกับทักษะโง่ ๆ เหล่านั้นอย่างเดียวดาย


     


     

    " เดี๋ยวนะ ! " 


     


     

    ระหว่างนั้นเองชิงหลงก็ผุดลุกขึ้นจากพื้นสีหน้าของเขาคล้ายจะนึกอะไรบางอย่างออก


     


     

    " ในเมื่อมันไม่มีทักษะที่ข้าต้องการ...ทำไมข้าไม่สร้างทักษะขึ้นมาเองซะเลย " 


     


     

    " ฮะฮ่า ข้านี่มันฉลาดจริง ๆ " 


     


     

    ว่าเสร็จชายหนุ่มก็ปิดตาลงทั้งสองข้างและเข้าสู่สมาธิในทันที 


     


     

    " จะสร้างทักษะงั้นหรอ...น่าสนใจ " 


     


     

    ได้ยินคำพูดสุดน่าตกใจของชายหนุ่มหลินฮั่วก็ลืมตาขึ้นอีกครั้งด้วยความสนใจ เขาอยากจะรู้จริง ๆ ว่าชิงหลงจะสร้างทักษะใดขึ้น หากว่ามันแข็งแกร่งกว่าทักษะ ระดับสวรรค์ นี่มันจะเป็นเรื่องที่น่าตกใจที่สุดเลย 


     


     


     


     

    โปรดติดตามตอนต่อไป


     


     

    คล้ายกับเรื่องเทพอสูรมังกร สยบสวรรค์ ที่คุณอ่าน