การกระทำของเซียงหลินได้ทำให้หัวใจของทั้งสองต้องสั่นไหว พวกมันรู้ดีว่าเซียงหลินไม่เคยฝึกฝนทักษะวิญญาณมาก่อน
ทว่าตัวของเขากลับทำมันได้ในทันที
ดวงตาวิญญาณสีเขียวส่องประกายคือสิ่งที่ยืนยันได้อย่างชัดเจน
"นะ..นี่เจ้า.. ทำได้ยังไงกัน"
หัวใจของคริมสันเต้นระรัวไปด้วยความตื่นเต้น พยายามรีบเข้าไปเอ่ยถามในตัวของลูกศิษย์ตน
แต่ดูเหมือนเขาจะเข้าโลกส่วนตัวของตนเองไปต่อไปแล้ว ชายหนุ่มเริ่มฝึกฝนทักษะม่านพลังวิญญาณต่อไป ไม่ได้เริ่มอธิบายอะไรออกมาทั้งสิ้น
[ติ๊ง! ตรวจพบทักษะวิญญาณ ม่านพลังวิญญาณ โฮสต์จะฝึกฝนมันเลยหรือไม่]
ภายในส่วนลึกได้มีเสียงของระบบดังขึ้น
การมีระบบผู้พิชิตวิญญาณได้สร้างทางลัดให้กับเซียงหลินก้าวเดินไปได้อย่างราบรื่น เขาไม่จำเป็นต้องใช้เวลาฝึกฝนเพื่อให้มันเชียวชาญ เพียงแค่ตอบรับการฝึกฝนที่ระบบได้แจ้งเตือนออกมาก็เท่านั้นเอง
แล้วมันก็เป็นเหมือนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนแรก ในเวลานี้พลังวิญญาณภายในร่างของชายหนุ่มกำลังไหลเวียนไปมาตามกระบวนการทักษะ
กระทั่งพลังวิญญาณที่ไร้รูปร่างก็เริ่มควบแน่นกันเป็นเกราะป้องกันสีเขียวบริสุทธิ์ ประกายแสงวิญญาณสีเขียวได้รายล้อมรอบตัวของเขาราวกับเป็นโดมขนาดเล็ก มันมีขนาดความกว้างและอยู่ห่างตัวไปถึงคืบเลยด้วยซ้ำ
"มะ..ม่านพลังวิญญาณสีเขียว?!!"
"บรรลุอย่างสมบูรณ์แบบอีกแล้ว"
น้ำเสียงของคริมสันเอชเริ่มเกิดความสั่นเครือ
นัยน์ตาสั่นไหวและเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมาจากเบ้า เพราะมันตอนนี้ไม่รู้จะอธิบายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นยังไงดี
ทักษะวิญญาณทั้งสองรูปแบบที่ผู้ฝึกฝนจำเป็นต้องใช้เวลาในการฝึกฝน อย่างต่ำถ้าอยากจะให้เชียวชาญในขั้นแรก พวกเขาจำเป็นต้องใช้เวลาไปอยู่หลายวัน มันไม่มีทางเลยที่พวกเขาจะบรรลุได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตอนนี้การกระทำของเซียงหลินได้พลิกหลักกฎเกณฑ์ที่ตั้งเอาไว้ก่อนหน้านี้ทั้งหมด
มันน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก
"ม่านพลังวิญญาณรูปแบบนี้ไม่เลวเลยนะครับ แต่ดูเหมือนมันจะทำให้สูญเสียพลังวิญญาณไปมาก?"
"ถ้าเป็นผู้ฝึกฝนวิญญาณคงใช้มันบ่อยอย่างพร่ำเพรื่อไม่ได้ ต้องใช้เป็นจังหวะในการต่อสู้"
เซียงหลินสัมผัสม่านพลังวิญญาณสีเขียวของตนเอง ฝ่ามือลูบไล้ไปยังพลังวิญญาณที่ก่อตัวออกมาด้วยตาเปล่า มันให้ความสัมผัสเสมือนเป็นกำแพงป้องกันที่แข็งแกร่ง แขนและขาเองก็ยังสามารถยื่นออกไปยังนอกโดมขนาดย่อมนี้ได้
ทักษะม่านพลังวิญญาณจะรับรู้และป้องกันการโจมตีจากภายนอกได้อย่างสิ้นเชิง
ทว่าถ้าถูกโจมตีด้วยความรุนแรง ม่านพลังวิญญาณขั้นแรกก็ยังไม่เพียงพอในการป้องกัน
"เซียงหลินตอนนี้เจ้ารู้สึกยังไง?"
"ไม่มีอะไรเสียหายใช่หรือไม่!!"
คริมสันรีบเข้ามาตรวจสอบม่านพลังวิญญาณที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ไม่ว่าจะมองยังไง นี่ก็คือทักษะวิญญาณขั้นแรกอย่างแน่นอน เขาสามารถไหลเวียนพลังวิญญาณในร่างออกมาได้อย่างรวดเร็ว
การก่อตัวของม่านพลังวิญญาณยังไม่มีอะไรติดขัดหรือมีช่องว่างเลยแม้แต่นิด
"หือ.. ก็ไม่มีอะไรนี่ครับ?"
ชายหนุ่มตอบกลับพลางโบกมือนำม่านพลังวิญญาณออก ประกายแสงสีเขียวบริสุทธิ์ได้จางหายไปกลายเป็นความว่างเปล่า
ทั้งสองที่เห็นหรือได้ฟังแบบนั้นก็ยิ่งร่างกายสะท้านมากขึ้น การใช้หรือการเก็บมันอยู่ในระดับที่ร้ายกาจเป็นอย่างมาก นี่คือคนที่เพิ่งฝึกฝนทักษะวิญญาณเมื่อกี้นี้จริงๆนะหรอ ชายหนุ่มดูจะเชียวชาญมันมากยิ่งกว่าคนที่ฝึกฝนมานานนับเดือนซะอีก
"งั้นผมฝึกฝนทักษะต่อไปเลยละกัน"
"โซ่วิญญาณคงจะไม่ยากจนเกินไป"
ไม่นานตัวของเขาก็ได้นั่งสมาธิลงสู่ลานฝึกฝนเหมือนเช่นเดิม ส่วนในใจเองก็กำลังหัวเราะร่าออกมาอย่างเบิกบาน ตอนนี้ปฏิกิริยาตอบสนองของทั้งสองคนกลายมาเป็นหน้าเหวอไปแล้ว
พวกเขาไม่รู้จะอธิบายหรือเอ่ยถามกับเขายังไงดี ทำได้เพียงแค่จ้องมองอย่างตกตะลึงก็เท่านั้น
[ติ๊ง! ตรวจพบทักษะวิญญาณ โซ่วิญญาณ โฮสต์จะฝึกฝนมันเลยหรือไม่]
มันเหมือนเช่นเดิม เมื่อระบบสัมผัสได้ถึงทักษะวิญญาณ มันก็แจ้งเตือนว่าสามารถฝึกฝนมันได้
"เอาละนะ"
เซียงหลินแสยะยิ้มออกมาด้วยความมั่นใจ
จากนั้นก็เริ่มยกแขนของตนเองขึ้นพร้อมกับกางฝ่ามือไปยังทิศทางที่อยู่เบื้องหน้า
วิ๊งงงงงงงง!
กระทั่งโซ่พลังวิญญาณสีเขียวบริสุทธิ์เส้นนึงได้พุ่งออกมาจากใจกลางฝ่ามือของเขา
".............?!!"
ทั้งสองที่เห็นก็สะดุ้งโหยงไปด้วยความตกใจ
ไม่ผิดอย่างแน่นอน ตัวของโซ่วิญญาณมีลักษณะเป็นเหมือนกับโลหะเหล็กกล้า ความยาวมากกว่าหลายสิบเมตร ถูกหลอมหล่อขึ้นมาจากพลังวิญญาณที่อยู่ภายในร่างกายโดยตรง
เป็นทักษะวิญญาณรูปแบบพิเศษที่สามารถมุ่งเป้าไปยังสิ่งที่ต้องการจะพันธนาการได้
"ถ้าจำไม่ผิด.. แบบนี้รู้สึกจะดียิ่งกว่า?"
แต่เหมือนว่ามันจะยังไม่หมดเพียงแค่นั้น
ชายหนุ่มได้ใช้ทักษะโซ่วิญญาณในอีกรูปแบบนึง เขาได้ย่อขาและคุกเข่าลงข้างนึง ฝ่ามืออีกข้างได้แตะสัมผัสไปยังลานฝึกฝนเบื้องล่าง พลังวิญญาณได้ผสานเข้าไปยังลานฝึกฝน พร้อมกับที่มีโซ่พลังวิญญาณเส้นนึงได้พุ่งออกมาจากพื้นคอนกรีต
โดยที่ยังไม่มีใครได้ทันตั้งตัว มันก็พุ่งออกมาราวกับเป็นแสงสว่างวาบ ถ้าเป้าหมายยืนอยู่ พวกมันคงจะถูกรัดพันเอาไว้แล้วอย่างแน่นอน
"พื้นดิน?!! รูปแบบโซ่วิญญาณระดับสูง"
"นะ..นะ..เซียงหลิน นี่เจ้าทำมันได้ยังไง"
"มันเป็นครั้งแรกของเจ้าใช่ไหม ใช่ไหมเนี่ย"
คริมสันเอชตะโกนออกมาด้วยความตกใจ
ใช้มือทั้งสองจับไปยังร่างกายของชายหนุ่มพลางเขย่าถามเขาไปมาอย่างตื่นเต้น หัวใจภายในร่างกำลังเต้นระรัวขึ้นอย่างหนัก มันเต้นเร็วซะจนทำให้เขาแทบจะหมดสติเลยก็ว่าได้
(ข้าบอกได้คำเดียวเลยว่าสุดยอด ดูเหมือนคู่หูของข้าจะพบเจอแจ็คพอตเข้าแล้ว)
เอ่อหลางเสินที่อยู่ในร่างกายก็ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดเช่นเดียวกัน
แม้จะเป็นมันเองก็ยังพูดอะไรไม่ออก
ต้องบอกก่อนว่าเซียงหลินคนนี้ไม่เคยฝึกฝนทักษะวิญญาณเลยแม้แต่นิดเดียว ทว่าตัวของชายหนุ่มกลับใช้เวลาไปไม่ถึง5นาทีในการฝึกฝนสามทักษะ
ต้องย้ำเลยว่าสามทักษะ ทั้งหมดได้บรรลุระดับขั้นแรกอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีอะไรให้บ่งพร่องและทำให้พวกมันต้องติเตียนเลยซักนิด
"ก็ของง่ายๆแค่นั่นแหละครับ"
เซียงหลินที่ถูกเขย่าตัวไปมาก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ขณะเดียวกันนัยน์ตาก็จ้องมองไปยังหน้าต่างของระบบที่กำลังเคลื่อนไหวไปมา
[ชื่อเซียนหลิน อายุ15ปี]
[พลังวิญญาณ ระดับแรงค์E]
[ภูติวิญญาณประจำตัว เทพอาชูร่าระดับเทพมายาแรงก์E]
[ทักษะประจำตัว ศาสตร์มารสวรรค์ต้องห้าม(ถูกปิดผนึก)]
[ทักษะวิญญาณ ดวงตาวิญญาณขั้นที่1 ประสบการณ์0/10 - ม่านพลังวิญญาณขั้นที่1 ค่าประสบการณ์0/10 - โซ่วิญญาณขั้นที่1 ค่าประสบการณ์0/10 (ใช้แต้มวิญญาณในการยกระดับ ยิ่งอยู่ในระดับสูงก็ยิ่งต้องใช้แต้มเพิ่มมากขึ้น)]
[แต้มวิญญาณ 345แต้ม]
"หือ.. ขั้นแรกใช้แต้มวิญญาณแค่อย่างละ10แต้มเองหรอเนี่ย น้อยมากเลยนะ"
"แล้วจะต้องรออะไรละระบบ"
"เริ่มอัพเกรดพวกมันไปเป็นขั้น2ได้เลย"
ระบบเองก็ตอบรับด้วยความรวดเร็ว เริ่มดำเนินการต่อคำสั่งของเขาอย่างทันท่วงที
[ติ๊ง! ใช้แต้มวิญญาณ10แต้ม]
[ดวงตาวิญญาณพัฒนาขึ้นสู่ขั้นที่2]
[ติ๊ง! ใช้แต้มวิญญาณ10แต้ม]
[ม่านพลังวิญญาณพัฒนาขึ้นสู่ขั้นที่2]
[ติ๊ง! ใช้แต้มวิญญาณ10แต้ม
[โซ่วิญญาณได้พัฒนาขึ้นสู่ขั้นที่2]
ขณะนั้นการเปลี่ยนแปลงของชายหนุ่มได้ทำให้คริมสันเอชต้องหยุดเขย่าตัวของเขา มันตอนนี้ปล่อยชายหนุ่มลงด้วยความตกตะลึง
เพราะตัวของมันกำลังได้เห็นถึงทักษะดวงตาวิญญาณ มันไม่ใช่สีเขียวบริสุทธิ์อีกต่อไป ทว่ามันกลับกลายมาเป็นฟ้า ละอองพลังวิญญาณสีฟ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในม่านตาของเซียงหลิน มันแตกต่างไปจากก่อนหน้าที่พวกเขาได้เห็นอย่างลิบลับ
แสดงให้เห็นเลยว่าดวงตาวิญญาณของชายหนุ่มได้พัฒนาขึ้นไปอีกขั้นแล้ว
"ทักษะดวงตาวิญญาณขั้นที่2..?!!"
ชายวัยกลางคนสีหน้าแดงก่ำและตื่นเต้นอย่างถึงขีดสุด
"จะ..จะ..เจ้าฝึกฝนมันไปยังระดับนี้..."
แต่ยังไม่ทันที่ชายวัยกลางคนจะได้พูดจบ สีหน้ารวมถึงแววตาของเขาก็แปรเปลี่ยนไป
ภาพตรงหน้าได้ดับวูบไปอย่างรวดเร็ว
ร่างกายที่สูงใหญ่ล้มถึงกับตึงไปยังเบื้องหลัง เขาอาจตื่นเต้นจนไม่มีเลือดไปหล่อเลี้ยงในหัวสมองอะไรแบบนั้นเลยก็ว่าได้
"เห้ยยย ท่านอาจารย์?!!"
ทั้งสองคนเมื่อเห็นก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก
เซียงหลินกับพ่อบ้านเจียรีบเข้ามาดูอาการด้วยความรวดเร็ว
"นายน้อย ขะ..เขาหมดสติไปแล้ว"