Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

    ตอนที่ 87 เข้าช่วย

    ตอนที่ 87

    เข้าช่วย

     

     

     

                    “พี่จูนทำไมคนของฝั่งนั้นเยอะจังเลย”สมาชิกปาร์ตี้คนหนึ่งของจูนถามพลางมองไปทางกิลด์นกฮูกที่กำลังรวมพลกันอยู่หน้าเมืองการ์กัน

     

                    “นั่นสิ ตอนแรกเราตกลงกันไว้คนมันไม่เยอะแบบนี้นี่นา”จูนเองพอเห็นคนของกิลด์นกฮูกก็มีท่าทีตกใจออกมาให้เห็นเช่นกันตอนนี้ปาร์ตี้ของจูนกำลังยืนอยู่ด้านหลังโดยมีปาร์ตี้ของกวีและนาตาลีอยู่ด้านหลังด้วยกันหมดเช่นเดียวกันเห็นได้ชัดเลยว่าตอนนี้รูปแบบทัพของกิลด์บูรพาต่างออกไปจากตอนซ้อมอย่างเห็นได้ชัดแต่มองในสายตาของไมค์แล้วกลับคิดว่าพอเริ่มสงครามจริงๆพวกระดับสูงก็แค่ส่งคนออกไปสู้เท่านั้นไม่ได้ลงไปในสนามจริงๆหรอก

     

                    “เรื่องนั้นเห็นทางกิลด์นกฮูกบอกว่าจะพยายามให้มันดูเนียนก็เลยไปขอกำลังคนมาเพิ่มนะครับ”ไมค์สายของฝั่งเรดซีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีมั่นใจ

                   

                    “อย่างนี้นี่เองคุณคือไมค์คนที่ช่วยเจรจากับหัวหน้ากิลด์นกฮูกให้สินะครับ”กวีว่าพลางเดินเข้าไปหาไมค์ด้วยท่าทีเป็นมิตรระหว่างกวีกำลังดำเนินแผนกวีก็ให้ปาร์ตี้ของจูนคอยป้อนข่าวที่ต้องการให้ไมค์ตลอดเช่นเดียวกับสายคนอื่นๆที่เรดซีส่งเข้ามาการที่กิลด์เรดซีเคลื่อนไหวตามที่กวีคิดเอาไว้นั้นก็เป็นสิ่งยืนยันได้อย่างดีว่าสายของเรดซีนั้นได้รับข้อมูลที่กวีต้องการไปทุกคนจริงๆ

     

                    “ครับ..”ไมค์เห็นกวีเดินเข้ามาหาก็ยิ้มร่าเดินเข้าไปหาทันทีสงครามครั้งนี้จบไมค์คงต้องถอนตัวแล้วเพราะเขาเป็นคนเจรจากับกิลด์นกฮูกพอกิลด์นกฮูกเล่นลิ้นแล้วหันมาทรยศกิลด์บูรพาตอนนั้นความเชื่อใจที่มีต่อไมค์ก็จะดิ่งลงเหวน่าเสียดายแต่หลังจบสงครามครั้งนี้ก็คงต้องจากปาร์ตี้ของจูนไปแล้ว

     

                    ติ๊ง....

     

                    [ นับถอยหลัง 10วินาทีก่อนจะเริ่มการโจมตีของกิลด์นกฮูก ผู้เล่นที่อยู่ฝ่ายป้องกันกรุณาเตรียมตัวให้พร้อมค่ะ]

     

                    เสียงจากระบบดังเข้ามาในหัวของทุกคนทำให้บรรยากาศโดยรอบเย็นเฉียบในทันทีเพียงแต่ท่าทีของคนกิลด์บูรพานั้นกลับไม่ได้ตึงเครียดเสียเท่าไหร่

     

                    “งั้นพวกเรามาร่วมสู้ด้วยกันเถอะครับถึงศึกนี้จะเป็นแค่ศึกปลอมๆก็เถอะ”กวีว่าพลางเรียกเอาคทาออกมาถือเพียงแต่ไมค์กลับไม่ได้คิดอย่างนั้นหลังจากทำการบุกกิลด์นกฮูกก็จะโจมตีเต็มที่ทันทีเผลอๆกิลด์บูรพาอาจจะหายไปเลยในทีเดียวก็ได้

     

                    “ตั้งรับอย่าให้พวกมันเข้ามาได้”ทันทีที่เวลานับถอยหลัง 10 วินาทีจบลง ตราสัญลักษณ์ของเมืองการ์กันก็สว่างวาบขึ้นมาที่หน้าอกของเหล่าผู้เล่นฝั่งเมืองการ์กันแน่นอนว่าในกลุ่มผู้เล่นฝั่งกิลด์นกฮูกเองก็มีสัญลักษณ์ผู้โจมตีสีแดงขึ้นเช่นกัน

     

                    ปึง...

     

                    แถวหน้าของกวีตอนนี้มีแต่ตัวแทงค์พากันตั้งโล่เอาไว้เพื่อกันไม่ให้พวกนกฮูกบุกเข้ามาเพียงแต่การทำเช่นนี้มันออกจะพื้นฐานเกินไปกระมัง

     

                    เปรี้ยง!!

     

                    วินาทีที่คนของกิลด์นกฮูกบุกเข้ามาถึงแนวหน้าของกิลด์บูรพาทั้งสองกิลด์ก็ปะทะกันอย่างจังเพียงแต่กิลด์บูรพากลับตั้งรับได้แข็งกว่าที่ไมค์คิดเอาไว้แม้กิลด์นกฮูกจะบุกเข้ามาเต็มแรงแล้วก็ยังฝ่าไม่เข้าง่ายๆ

     

                    “หัวหน้านี่มันไม่เหมือนที่ตกลงกันไว้นี่นา”เหล่าคนของกิลด์บูรพาแม้จะต้านรับเอาไว้ได้แต่ก็มีท่าทีแตกตื่นวุ่นวายกันอย่างเห็นได้ชัดตามที่ตกลงกันเอาไว้กิลด์นกฮูกจะต้องอ่อนข้อให้กิลด์บูรพาไม่ใช่หรือไงทำไมถึงโจมตีมาเต็มแรงแบบนี้

     

                    “ยืนเอาไว้อย่าล้มนะ”กวีสั่งด้วยท่าทีลนๆก่อนจะยิงเวทมนตร์เลเวลต่ำออกไปส่วนคนอื่นๆในปาร์ตี้ของกวีกลับมีแต่คนทำท่าทีตกใจทำอะไรไม่ถูกกันทั้งนั้น

     

                    “หึ.....”ไมค์หัวเราะออกมาเบาๆหลังจากเห็นสภาพตรงหน้าไม่ว่าจะทำท่าทีเหมือนหัวหน้ากิลด์ได้แค่ไหนแต่พอเวลาจริงคนที่สามารถนำลูกกิลด์ได้จะไม่แตกตื่นอย่างนี้หรอกคำสั่งพวกนั้นมันอะไรกันน่าขำจริงๆ

     

                    “บ้าเอ๊ยพวกทหารของเมืองการ์กันไปไหนกันหมด”สถานการณ์ตรงหน้าของกวีเริ่มเลวร้ายขึ้นทุกทีเพราะจำนวนคนของกิลด์นกฮูกมีมากกว่าทำให้คนของกวีค่อยๆล้มไปทีละคนๆเสียแล้ว ตอนนี้กวีเลยต้องมองหาทหารของเมืองการ์กันแต่ก็อย่างที่วางแผนเอาไว้ทหารของเมืองการ์กันถอยไปหมดแล้ว ที่ประตูทางเหนือมีเพียงคนของกิลด์บูรพาเท่านั้น

     

                    “หัวหน้าทางตะวันตกหลุดไปแล้วครับ”ลูกน้องของกวีรายงานกลับมาหลังจากมีผู้เล่นของกิลด์นกฮูกกลุ่มหนึ่งฝ่าคนของกิลด์บูรพาเข้าไปในเมืองได้สำเร็จ

     

                    “แบ่งคนตามพวกมันไป”กวีสั่งก่อนจะให้คนจำนวนหนึ่งตามผู้เล่นกลุ่มนั้นไปแต่คำสั่งนี้กลับทำให้กองทัพกิลด์บูรพาแทบจะเสียเปรียบในทันทีการแยกคนออกไปทั้งๆที่คนอีกฝ่ายก็เยอะกว่าอยู่แล้วเป็นเรื่องไม่ควรทำอย่างมากพอมีคนแยกออกไปศัตรูก็อาศัยช่องนั้นเข้ามาโจมตีทำให้ตอนนี้เหล่านักบวชเริ่มรักษาไม่ทันแล้ว....

     

                    “ยังไหวหรือเปล่า”ระหว่างที่กิลด์บูรพากำลังย่ำแย่อยู่ๆชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาตรงจุดที่กวียืนอยู่พร้อมกับทหารที่ตามมาด้วยราวๆ 100คน

     

                    “ท่านเจ้าเมือง”กวีเห็นเจ้าเมืองมาพร้อมทหารก็มีท่าทีดีใจออกมาทันทีสภาพตอนนี้จะบอกว่ากิลด์บูรพาต้านเอาไว้ได้ก็ไม่เชิง

                   

                    “ขอโทษด้วยทหารของเมืองการ์กันที่ยังติดตามข้ามีเพียงเท่านี้”เจ้าเมืองพูดพลางนำไม้คทาที่กวีไปนำมาจากดันเจี้ยนใต้เมืองการ์กันออกมาแม้พลังเวทของเจ้าเมืองจะไม่มาก แต่อย่างน้อยก็เรียกทหารโกเลมออกมาได้ 7 – 8ตัวอยู่ดี

     

                    “กวีปกป้องเมืองของพวกเราซะ”เจ้าเมืองว่าพลางเรียกโกเลมออกมาด้วยพลังเวทที่มีก่อนจะสั่งให้เหล่าทหารเข้าไปร่วมต่อสู้กับคนของกิลด์บูรพาน่าเจ็บใจจริงๆหากทหารที่อยู่กับเจฟอยู่ที่นี่การรับมือคนของกิลด์นกฮูกคงง่ายกว่านี้มาก

     

                    “ครับท่านเจ้าเมืองผมจะปกป้องเมืองร่วมกับท่านเอง”กวีตอบรับคำขอของเจ้าเมืองก่อนจะเริ่มสั่งให้ผู้เล่นในกิลด์ของตัวเองร่วมสู้กับทหารของเจ้าเมืองแม้จะไม่ได้เลเวลสูงเหมือนหัวหน้ากองทหารเจฟแต่เลเวลเฉลี่ยของเหล่าทหารก็สูงกว่าผู้เล่นตอนนี้อยู่ดี พอมีกำลังทหารเข้าไปช่วยกิลด์ของกวีก็สามารถยันเอาไว้ได้ระยะหนึ่งทันที

     

                    “อย่ายอมแพ้ โจมตีโจมตี”กวีสั่งพลางร่ายเวทออกมาอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกับน้ำหวานและไอช่าที่พยายามร่ายเวทและยิงโจมตีระยะไกลอยู่ตลอดแต่ถึงอย่างนั้นศัตรูข้างหน้าก็ยังไม่ลดลงเลย

     

                    “กรี๊ดดดดด”ระหว่างกำลังต่อสู้อยู่นั้นอยู่ๆเจ้าเมืองก็ได้ยินเสียงจากภายในเมืองมันเป็นเสียงของชาวเมืองที่โดนทหารของกิลด์นกฮูกสังหารเป็นเสียงของประชาชนตาดำๆของเขาเอง

     

                    “บัดซบ”เจ้าเมืองกำด้ามคทาแน่นบังคับเหล่าโกเลมให้เข้าไปโจมตีพวกกิลด์นกฮูกอย่างต่อเนื่องแต่พวกมันก็มีมากเหลือเกิน แม้จะมีทหารและเจ้าเมืองมาช่วยแล้วก็ยังต้านพวกมันเอาไว้ได้ไม่หมดพวกมันค่อยๆหลุดเข้าไปในเมืองอย่างง่ายดายและเริ่มโจมตีบ้านเรือนของชาวเมืองอย่างไร้เยื่อใย

     

                    “เจฟ....นายทนกับเรื่องแบบนี้ได้ยังไง”เจ้าเมืองกำด้ามคทาแน่นด้วยความแค้นใจเจฟเองก็เป็นประชาชนของอาณาจักรทริช เป็นทหารกล้าที่เข้ามาป้องกันเมืองการ์กันแต่ทำไมถึงยอมไปเข้าร่วมกับกิลด์เรดซีแล้วปล่อยให้คนของพวกมันเข้ามาฆ่าประชาชน.....

     

                    .

                   

                    .

                   

                    .

                   

                    “นี่มันเรื่องอะไรกันไหนบอกว่าจะไม่แตะต้องชาวเมืองไง”ทางฝั่งเจฟที่กำลังซ่อนตัวอยู่กับคนของกิลด์เรดซีเองก็ตกใจไม่แพ้กันตามที่กิลด์เรดซีรับปากเอาไว้ก็คือกิลด์นกฮูกจะไม่ทำอะไรชาวเมืองแต่นี่มันไม่เหมือนที่พูดเลย กิลด์นกฮูกที่เข้ามาในเมืองได้เข้าโจมตีชาวเมืองแทบจะทันทีเลยไม่ใช่หรือไง

     

                    “เรื่องนั้น....”คนของกิลด์เรดซีเองก็ตกใจไม่ต่างกันคนของกิลด์นกฮูกที่บุกเข้ามานั้นสวมหน้ากากปิดบังใบหน้ากันหมดแต่ไม่น่าจะใช่คนของกิลด์เรดซีแน่ๆ

     

                    “พอกันทีพวกเราปกป้องชาวเมืองเอาไว้”เจฟว่าพลางวิ่งออกไปเพื่อปกป้องชาวเมืองของตนจากกิลด์นกฮูกที่บุกเข้ามาในเมื่อกิลด์เรดซีละเมิดข้อตกลง งั้นเรื่องสัญญาทั้งหมดเจฟก็ไม่สนอีกแล้ว

     

                    “เดี๋ยวก่อนท่......”ยังไม่ทันจะได้ห้ามเจฟเอาไว้ที่ด้านหน้าของกิลด์เรดซีก็ปรากฏร่างของชายคนหนึ่งพุ่งลงมาจากท้องฟ้าพร้อมมีดที่ถือเอาไว้ในมือทั้งสองข้าง

     

                    “จากตรงนี้ไป.....พวกแกห้ามผ่าน”ชายคนนั้นพูดพลางหัวเราะออกมาใบหน้าของชายคนนั้นมีหน้ากากสวมทับเอาไว้แถมหน้ากากนั่นยังปกปิดข้อมูลตัวละครอีกต่างหากเพียงแต่ตราสัญลักษณ์ของกิลด์ที่อกและเครื่องหมายผู้โจมตีนั้นทำให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าชายคนนี้เป็นคนของกิลด์นกฮูกอย่างแน่นอน

     

                    “ถอยไป”คนของกิลด์เรดซีชักอาวุธออกมาหมายจะโจมตีตอนนี้ต้องไปอธิบายให้หัวหน้ากองทหารเจฟเข้าใจก่อนทั้งหมดนี่มันเป็นแค่ความผิดพลาด

     

                    ฟุบ....

                   

                    ร่างของชายคนนั้นพุ่งผ่านร่างของคนกิลด์เรดซีไปอย่างรวดเร็วพร้อมร่างของผู้บริหารคนหนึ่งที่กลายเป็นแสงสีขาวลอยหายไป

     

                    “โทษทีว่ะตรงนี้ถ้าพวกแกเข้าไปมันจะเกะกะเปล่าๆ”ชายสวมหน้ากากหัวเราะก่อนจะควงมีดในมือไปมาสกิลเมื่อครู่เป็นสกิลเลเวลสูงอย่างไม่ต้องสงสัยเลย ผู้บริหารคนนั้นเลเวลเกือบ 80แล้วแต่กลับโดนโจมตีทีเดียวตายเลยงั้นเหรอ

                    ฟุบๆๆๆ

     

                    ระหว่างกำลังอึ้งอยู่นั้นชายสวมหน้ากากกลุ่มหนึ่งก็กระโดดลงมาจากหลังคาบ้านร่อนลงมายืนอยู่เบื้องหน้าคนของกิลด์เรดซีเช่นเดียวกันแต่ละคนสวมเครื่องแต่งกายสีดำปกปิดหน้าตาแต่อาวุธที่ถือกลับเป็นอาวุธเลเวลสูงกันทั้งนั้น

     

                    .

                   

                    .

                   

                    .

     

                    “พยายามเข้า...”เจ้าเมืองมองสภาพสงครามเบื้องหน้าด้วยท่าทีมุ่งมั่นตอนนี้ยังต้านเอาไว้ได้ ไม่ใช่ว่าจะแพ้ทันทีหรอก....

     

                    “ไม่ต้องห่วงครับท่านเจ้าเมือง พวกเราต้องชนะแน่ๆ”กวีว่าพลางสั่งให้คนของตัวเองต้านรับพวกกิลด์นกฮูกเอาไว้แต่ก็อย่างที่บอก ตอนนี้กิลด์บูรพาทำได้แค่ตั้งรับจริงๆ

     

                    “นั่นสินะความหวังของเรายังไม่หมด....”เจ้าเมืองยิ้มออกมาบางๆก่อนจะกัดฟันบังคับโกเลมต่อตอนนี้โกเลมของเจ้าเมืองเหลือเพียง 2 ตัวเท่านั้น

     

                    “ครับ พวกเราต้อง...”

     

                    เปรี้ยง!! โครม!!

     

                    “.................อัก”ระหว่างกำลังพยายามต้านคนของกิลด์นกฮูกอยู่ๆลูกธนูดอกหนึ่งก็พุ่งผ่านอากาศมาจากระยะไกลลิบก่อนจะพุ่งเข้าที่อกของเจ้าเมืองอย่างจังความรุนแรงของลูกธนูนั้นทำเอาร่างของเจ้าเมืองลอยไปกระแทกกำแพงเมืองที่อยู่ด้านหลังเลยทีเดียว

     

                    “ท่านเจ้าเมือง!!”