ยุทธจักรบู้ลิ้ม ออนไลน์ (online)

   ตอนที่ 41ฝูงสัตว์อสูรจอมโจร

......................................................................................................................

บนผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ทะเลเมฆไหลอ้อยอิ่ง

               ร่างของสัตว์อสูรนกอินทรี ชั้นปราณปฐพี ระดับปราย จำนวน 10ตัวกำลังกางปีกโผบินด้วยความเร็วคงที่ด้านหลังของพวกมันมีร่างของสัตว์อสูรนกอินทรีชั้นปราณเริ่มต้นและสัตว์อสูรนกอินทรี ชั้นสามัญโผบินตามมาอีกจำนวนหนึ่ง  พวกมันต่างก็สอดส่ายสายตามองลงมายังผืนป่าใหญ่เบื้องล่างดวงตาที่ดูฉลาดลึกล้ำสแกนพื้นที่เบื้องล่างทุกจุดเพื่อค้นหาอะไรบางอย่าง

               สายตาของสัตว์อสูรนกอินทรี ชั้นปราณปฐพี ระดับปรายมีความคมและเฉียบแหลมคล้ายดั่งเรดาร์ แม้ตัวของพวกมันบินอยู่บนท้องฟ้าแต่พวกมันกลับสามารถมองเห็นได้แม้เศษฝุ่นบนพื้นดินสายตาของสัตว์อสูรนกอินทรีชั้นปราณปฐพี ระดับปรายสามารถมองทะลุเข้าไปในพื้นดินได้แม้เหยื่อของมันจะหลบอยู่ในโพรงใต้ดินลึกนับ 100เมตรก็ไม่สามารถหลบพ้นสายตาของนักล่าแห่งท้องฟ้าอันกว้างใหญ่เหล่านี้ได้

        แต่คราวนี้สิ่งที่มันค้นหาคืออะไร?

        “อยู่นั่น....”สัตว์อสูรนกอินทรีตัวหนึ่งส่งเสียงพูดเบาๆแต่เสียงนี้กระจายออกไปนับหลายหมื่นกิโลเมตรเลยทีเดียวเพราะมันใช้ออกด้วยทักษะประจำตัวที่ได้รับมาใหม่ๆซิงๆ “ทักษะสนทนากลุ่มสัตว์เลี้ยงของฟงอวิ่น”

        “ระบุพิกัดที่ 1142 เป้าหมายมนุษย์ ชั้นปราณเริ่มต้นระดับ 1 จำนวน 7 คน ทิศใต้ มีสมบัติปานกลาง” สัตว์อสูรนกอินทรีอีกตัวที่บินอยู่ใกล้ๆกล่าวเพื่อแจ้งให้เพื่อนๆในกลุ่มรู้ตำแหน่งของสิ่งที่พวกมันกำลังค้นหา

        พรึบ!

        ร่างของสัตว์อสูรสิงโตเพลิงชั้นปราณปฐพี ระดับปรายตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่ มันกระโจนขึ้นไปบนโขดหินก่อนจะบ่ายหน้าไปยังทิศใต้ของป่า

        “ตามข้ามา..”สัตว์อสูรสิงโตเพลิงชั้นปราณปฐพีทะยานร่างออกไปจากโขดหินใหญ่พร้อมกับเอ่ยขึ้นมา

        พลุบ!ๆๆๆ

        หลังจากร่างของสัตว์อสูรสิงโตเพลิงชั้นปราณปฐพีลับหายไปในป่าใหญ่ร่างของสัตว์อสูรจิ้งจอกสองหาง สัตว์อสูรหมีศิลา สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ สัตว์อสูรมดคันไฟและสัตว์อสูรอีกมากมาย ก็พากันทะยานร่างตามไปอย่างรวดเร็ว

        ........................................................................

        สัตว์อสูรสิงโตเพลิงชั้นปราณปฐพีระดับปรายปรากฏร่างขึ้นที่มุมป่าโปร่งแห่งหนึ่งมันจ้องมองไปยังกลุ่มผู้เล่นชั้นปราณเริ่มต้น ระดับ 1 จำนวน 7 คนที่กำลังนั่งพักผ่อนอย่างสบายใจใต้ต้นไม้หลังจากร่วมมือกันสังหารสัตว์อสูรหนอนดิน(ไส้เดือน)ชั้นปราณเริ่มต้น ระดับต้นสองตัวได้

         ผลการต่อสู้นับว่าสร้างความเสียหายให้กลุ่มผู้เล่นทั้ง7 คนไม่น้อย

        กลุ่มผู้เล่นทั้ง 7กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานและทุกคนต่างก็รู้สึกตื่นเต้นกับการต่อสู้ที่เพิ่งผ่านไปเมื่อสักครู่ตอนนี้พวกเขายังไม่รู้ว่ากำลังถูกจ้องมองโดยสัตว์อสูรจำนวนหนึ่ง

        “ศิษย์พี่เกาจิ้ง สุดยอดจริงๆท่าตวัดดาบกลับหลังจนฟันเจ้าสัตว์อสูรหนอนดินจนเกือบขาดสองท่อนนั่น..แหมมันช่างสุดยอดจริงๆ”ศิษย์ฝึกหัดชายร่างผอมใบหน้าเรียวในกลุ่มคนหนึ่งกล่าวชมชายคนหนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้าปาร์ตี้

        “ท่านั้นเรียกว่า กระบวนท่าสายลมหวนกลับของทักษะเพลงดาบสายลมพิฆาต ชั้นเริ่มต้น ระดับต้น ที่พี่ต้องเสียเงินมากถึง 5,000 โกลด์เพื่อซื้อมาจากตลาดเบกะดินในเมืองเสินหยางเมื่อปีก่อน”ชายที่ชื่อเกาจิ้งพูดด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งและภูมิใจในทักษะดาบของตนเอง

        เกาจิ้งได้รับทักษะนี้มาด้วยความยากลำบากเขาต้องอดมื้อกินมื้อกว่าหนึ่งเดือนในโลกจริงจึงจะสามารถแอบเก็บเงินจากแฟนขี้เหนียวของเขาได้จำนวนหนึ่งเพื่อมาซื้อทักษะระดับเริ่มต้นนี้

        “สุดยอดจริงๆเลยลูกพี่เรา ถึงกับสามารถครอบครองทักษะระดับสูงขนาดนี้ได้”ศิษย์ฝึกหัดชายรูปร่างเตี้ยเล็กคนหนึ่งในกลุ่มเอ่ยชมลูกพี่ตนเอง

        “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องอิจฉาฉันหรอกอีกไม่นานเมื่อพวกเราสามารถเข้าเป็นสาวกภายนอกของสำนักพยัคฆ์มังกรได้แล้วรับรองว่าทักษะพวกนี้พวกนายก็สามารถครอบครองได้เหมือนกันฮ่าฮ่าฮ่า”เกาจิ้งพูดไปหัวเราะไปด้วยความภูมิใจที่สามารถครอบครองทักษะที่คนอื่นๆไม่สามารถครอบครอง

        ใช่แล้ว ทักษะระดับเริ่มต้นนั้นถ้าพวกเขาสามารถเข้าเป็นสาวกภายนอกของสำนักพยัคฆ์มังกรได้ก็สามารถหามาครอบครองได้แน่นอน

         แต่ในตอนนี้ทุกคนคือสาวกฝึกหัด มีใครที่มีความสามารถครอบครองได้บ้าง!

        เขาคือเกาจิ้ง!ที่เป็นเพียงสาวกฝึกหัด!

        แต่ในตอนนี้ เขามีทักษะชั้นเริ่มต้น จำนวนหนึ่งทักษะ!

        มองไปทั่วทั้งกลุ่มสาวกฝึกหัดของสำนักพยัคฆ์มังกรนับร้อยจะมีกี่คนที่สามารถครอบครองทักษะระดับ เริ่มต้นได้เหมือนเขา

        มันคืออะไร! มันคือความภูมิใจ!     

        “โฮกกกกก!” จู่ๆก็มีเสียงคำรามดังก้องไปทั่วทั้งป่าเหล่าสัตว์อสูรนกกระจิบต่างก็โผบินหนีด้วยความตกใจ ใบไม้ปลิวไสว ต้นไม้สั่นสะเทือน

        “อะไร...เสียงอะไร”เกาจิ้งส่งเสียงด้วยความตื่นตัวเขารีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับหยิบเอาดาบชั้นเริ่มต้นออกมาถือเอาไว้ด้วยสัญชาตญาณเขารีบสอดส่ายสายตามองสถานการณ์รอบๆอย่างรวดเร็ว

        “มันเป็นเสียงอะไรครับ ศิษย์พี่เกาจิ้ง”ศิษย์ฝึกหัดชายร่างผอมใบหน้าเรียวรีบถามด้วยความตกใจ เขาหันหน้าไปมาล่อกๆแล่กๆด้วยความหวาดกลัวเพราะในความเป็นจริงกลุ่มปาร์ตี้ของเขาไม่ค่อยเก่งกันมากนัก ถ้าไม่ได้ผู้เล่นเกาจิ้งเป็นผู้นำกลุ่มพวกเขาเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจว่าจะสามารถผ่านการทดสอบได้หรือไม่

        ในการต่อสู้กับสัตว์อสูรทุกครั้งนั้นเกาจิ้งจะเป็นผู้สังหารสัตว์อสูรและคอยช่วยเหลือพวกพ้องในทีมอยู่เสมอดังนั้นพวกเขาจึงเลือกสัตว์อสูรระดับเริ่มต้นที่ส่วนมากจะเป็นระดับต่ำและอยู่ตัวเดียวเป็นเป้าหมายเมื่อยามที่เจอกับสัตว์อสูรระดับสูงหรือดุร้าย เช่น เสือ หมีพวกเขาจะพากันหลบหนีทันที

        สัตว์อสูรสิงโตเพลิงชั้นปราณปฐพีระดับปรายปรากฏร่างขึ้นช้าๆจากหลังต้นไม้ใหญ่มันจ้องมองไปที่กลุ่มปาร์ตี้ของผู้เล่นทั้ง 7 อย่างดุร้าย

        สัตว์อสูรสิงโตเพลิงชั้นปราณปฐพีแยกเขี้ยวโชว์คมเขี้ยวที่แหลมคมและน่าสยดสยองน้ำลายไหลย้อยลงจากริมฝีปากดังติ๋งๆ ไม่รู้ว่ามันกำลังยิ้มหรือกำลังหิว

        “โฮกกกกก!”สัตว์อสูรสิงโตเพลิงส่งเสียงคำรามอีกคราพร้อมด้วยรัศมีพลังชั้นปราณปฐพีพวยพุ่งออกมาจากร่างของมันอย่างรุนแรง

        “นะ..หนี”เกาจิ้งส่งเสียงรอดไรฟันด้วยความยากลำบากตอนนี้เขากลัวจนแข้งขาสั่นเทาแทบทรุดลงกองกับพื้นดินเขาอยากมีปีกให้สามารถโผบินหนีขึ้นฟ้าได้

        สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าของเขามันดูน่ากลัวเกินไป!

        สัตว์อสูรสิงโตเพลิงชั้นปราณปฐพี ระดับปลาย คืออะไร?

        แม้มีเกาจิ้งอีก 20คนก็ไม่สามารถต่อสู้กับมินิบอสสัตว์อสูรระดับนี้ได้

        “ตายๆๆๆๆๆ!”คำว่าตายโหมกระหน่ำในใจของเกาจิ้งอย่างรุนแรงเขาไม่สามารถคิดผลสรุปที่จะออกมาในรูปแบบอื่นได้เลยจริงๆ

        นอกจากผลสรุปเดียวที่กลุ่มของเขาจะได้รับในตอนนี้!

        คือ ….ตายยกกลุ่มปาร์ตี้เท่านั้น!

        เกาจิ้งพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อหันหน้าไปมองดูสมาชิกในกลุ่มปาร์ตี้ของเขาว่าเป็นอย่างไรบ้างปรากฏว่าตอนนี้ทุกคนต่างก็ทรุดร่างลงนั่งกับพื้น ดวงตาเบิกโพรงเพ่งมองไปรอบๆตัวด้วยความหวาดกลัว

        เกาจิ้งจึงรีบเหลียวมองไปตามสายตาของสมาชิกในปาร์ตี้ก็พบว่าตอนนี้พวกเขากำลังถูกล้อมไปด้วยฝูงสัตว์อสูรชั้นปราณเริ่มต้นระดับปรายจำนวนมากกว่า 20 ตัว ทั้งสัตว์อสูรจิ้งจอกสองหาง สัตว์อสูรหมีศิลาสัตว์อสูรคิงคองเหมันต์  สัตว์อสูรมดคันไฟและสัตว์อสูรอีกมากมาย

        เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่นาทีแต่มันช่างยาวนานราวกับผ่านหนึ่งปี

        หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายต่างก็จ้องมองกันและกันอยู่พักหนึ่งสัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ขนสีขาวราวหิมะตัวหนึ่งในกลุ่มฝูงสัตว์อสูรก็เดินออกมาหาเกาจิ้งพร้อมกับยื่นมือออกมา

        “อูม!..คล๊อคๆๆ..”สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ส่งเสียงครางในลำคอเหมือนพยายามพูดอะไรบางอย่างกับเกาจิ้ง

        “อะ..อะไร”เกาจิ้งส่งเสียงถามเขาไม่เข้าใจว่าสัตว์อสูรคิงคองตัวนี้ต้องการอะไร

        “ฮุมๆๆ..คล๊อคๆๆๆ..”สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ส่งเสียงอีกครั้งแต่คราวนี้เหมือนไม่ค่อยพอใจที่เกาจิ่งไม่ทำตามที่มันสั่งมันจึงยกมืออันใหญ่โตตวัดฟาดไปบนใบหน้าของเกาจิ้งอย่างถนัดถนี่

        พลั๊วะ!

        “โอ๊ย!”เกาจิ้งถูกตบตีจนร่างปลิวกระเด็นไปกองกับพื้นเขาไม่รู้ว่าที่สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ส่งเสียงนั้นหมายถึงอะไรแล้วก็ไม่รู้ว่าทำไมมันต้องตบตีเขาด้วย

        สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ยืนมือมาหาเกาจิ้งอีกครั้ง

        “อะไรเล่า...แกต้องการอะไร...”เกาจิ้งถามด้วยความสงสัย

        พลั๊วะ!

        “อ๊อค!..โอ๊ย!”เกาจิ้งถูกตบตีจนร่างปลิวกระเด็นไปกองกับพื้นอีกครั้งด้วยความมึนงง

        เขาทำอะไรผิดก็แค่ถามเองนี่หว่า!

        “มนุษย์พวกนี้ไม่ยินยอมยกสมบัติทั้งหมดให้พวกเราอย่างนั้นรึ”สัตว์อสูรสิงโตเพลิงสอบถามสัตว์อสูรคิงคองเหมันต์

        “ใช่ๆ...บอกว่าให้เอาสมบัติทั้งหมดมาก็ไม่ยอมเอาแต่ถามว่าเอาอะไรๆอยู่นั่นแหละ สงสัยจะให้เราเลือกว่าจะเอาอะไรบ้างกระมัง”สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์พูดกับสัตว์อสูรสิงโตเพลิง

        “เราจะเอาทั้งหมด จะให้เลือกเอาบางอย่างได้อย่างไรมนุษย์พวกนี้สงสัยว่าไม่เห็นโลงศพ ไม่ยอมหลั่งน้ำตา”สัตว์อสูรหมีศิลาพูดขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด

        “ใช่ๆเราจะเอาสมบัติทั้งหมด”สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์เห็นด้วยกับคำพูดของสัตว์อสูรหมีศิลา

        “ตบมันอีกจนกว่าจะยอมยกสมบัติทั้งหมดให้พวกเราถ้าคนเดียวไม่ยอมก็ตบมันทั้งหมดทุกคนนั่นแหละ”สัตว์อสูรสิงโตเพลิงสั่งการ มันเป็นหัวหน้าทีมสัตว์อสูรกลุ่มนี้นั่นเอง

        “เจี๊ยกๆๆ..คล๊อคๆๆๆๆ..”สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ส่งเสียงอีกครั้งพร้อมกับยื่นมือไปหาเกาจิ้ง ที่กำลังทำหน้างงงันและ ฉงนฉงาย เขาฟังไม่รู้เรื่องไม่รู้ว่าสัตว์อสูรเหล่านี้ต้องการอะไร

        “อะไร..พวกแกต้องการอะไร”เกาจิ้งถามด้วยความหวาดกลัวและสงสัย

        พลั๊วะ!

        “อ๊อค!..โอ๊ย!”เกาจิ้งถูกตบตีจนร่างกลิ้งม้วนไปกองกับพื้นอีกด้านหนึ่ง

        “อะ..เอาไปเลย..พะ..พวกแกต้องการอะไรก็เอาไปเถอะ...ฉะ..ฉันยอมแล้ว..อู้ย!จะทำอะไรก็ตามใจ อู้ย!”สุดท้ายเขาไม่รู้จะทำอย่างไรดีจิตใจเริ่มพังทลายลงอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขายอมทุกอย่างแล้ว

        เขาฟังไม่เข้าใจสิ่งที่มันส่งเสียงและไม่รู้ว่าพวกมันต้องการอะไร!

        เมื่อเหล่าสัตว์อสูรได้ยินดังนั้นก็พากันมะรุมมะตุ้มช่วยกันถอดเอาอาวุธ ชุดเกราะของสมาชิกทุกคนในปาร์ตี้ออกจนหมดจากนั้น

        “เจี๊ยกๆๆ..คล๊อคๆๆๆๆ..”สัตว์อสูรคิงคองเหมันต์ส่งเสียงอีกครั้งพร้อมกับยื่นมือไปหาเกาจิ้งและเพื่อนๆในทีมพอถึงตอนนี้เกาจิ้งและเพื่อนๆในทีมก็คิดออกแล้วว่าพวกสัตว์อสูรต้องการอะไรจึงหยิบสมบัติต่างๆ เงินโกลด์และแก่นพลังอสูรในกระเป๋ามิติส่งให้กับเหล่าสัตว์อสูร

        เมื่อเหล่าสัตว์อสูรได้รับสิ่งของที่ต้องการก็พากันทิ้งกลุ่มของเกาจิ้งให้นอนกองอยู่บนพื้นด้วยใบหน้าที่เจ็บปวดมึนงง

        “สัตว์อสูรจอมโจร....อ้า!..โหดฉิบ!…”เกาจิ้งพูดครางด้วยความเจ็บปวดและเสียดายสมบัติ