เสียงโห่ร้องดังขึ้นจากทุกที่ หากหลิวอู๋เสียปฏิเสธ เขาก็คงถูกจมกองน้ำลายตาย
"ให้ข้าตอบตกลงเดิมกับเ้าก็ไม่ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้ แต่เดิมพันครั้งนี้มีปัญหาอยู่"
หลิวอู๋เสียยิ้มอย่างเย้ยหยัน ทองคำมากมายไม่มีประโยชน์อะไรเลย ตอนนี้เขา้าหินิญญาเพื่อเร่งการฝึกฝน เมื่อหัวใจของเขาได้รับการซ่อมแซมแล้ว เขาจะทะลวงระดับพลังกำเนิดฟ้าได้
"คุณชายหลิวไม่สู้เสนอออกมา ข้ายืดหยุ่นได้อยู่แล้ว"
ว่านหรงเจ๋อ้าให้หลิวอู๋เสียเข้าร่วมการเดิมพันครั้งนี้ ไม่ว่าเดิมพันจะเป็อะไร เขาก็ไม่สนใจ เพราะตระกูลว่านของเขามีทองคำมากมายเหลือเฟือ
"เอาเหรียญทองไปแลกเป็หินิญญาเถอะ ราคาตลาดอยู่ที่หนึ่งแสนเหรียญทองต่อหินิญญาหนึ่งก้อนสิบล้านเหรียญทองแลกได้หินิญญาหนึ่งร้อยก้อน"
สิ้นเสียงพูด ทุกคนต่างจ้องมองหลิวอู๋เสียราวกับมองคนโง่
"พี่ พี่จะเอาหินิญญาไปทำอะไร ไม่ใช่ว่าพี่ฝึกฝนได้สักหน่อย"
ซงหลิงพูดจบก็รู้ตัวว่าพูดผิด รีบตบตัวเองไปทีหนึ่ง ในที่สาธารณะไม่ควรเปิดเผยจุดอ่อนของคนอื่น ตีคนก็ไม่ตีหน้า หลิวอู๋เสียไม่ได้ใส่ใจอะไร ซงหลิงเป็คนร่าเริงไร้เดียงสา
"เ้า้าหินิญญาหรือ?"
ว่านหรงเจ๋อขมวดคิ้ว สำนักศึกษาจักรวรรดิจะให้หินิญญาแก่เขาฝึกวิชาเดือนละห้าก้อน ตลอดหนึ่งปีกว่า ๆ สะสมมาได้แค่สามสิบกว่าก้อน ชั่วเวลานี้ไม่สามารถหาหินิญญาหนึ่งร้อยก้อนได้
"เอาออกมาไม่ได้หรือ?"
เสียงเยาะเย้ยเบา ๆ เอาหินิญญาออกมาไม่ไหว ก็ไม่มีสิทธิ์มาเดิมพันกับเขา สถานการณ์พลันพลิกผัน อำนาจในการต่อรองกลับมาอยู่ในมือหลิวอู๋เสียอีกครั้ง ข้าตกลงที่จะพนันกับเ้า อย่างแรกเ้าก็ต้องหาหินิญญาที่ข้า้าให้ได้ก่อน
ทั้งสองฝ่ายโต้ตอบกัน ว่านหรงเจ๋อบังคับให้พนัน ทำให้หลิวอู๋เสียต้องตกลง เสนอหินิญญาเป็เดิมพัน ช่างฉลาดนัก เ้าจะพนันหรือไม่
"สวะเอ๊ย เ้าจะปฏิเสธเดิมพันก็ไม่จำเป็ต้องหาเหตุผลที่ไร้สาระแบบนี้หรอกมั้ง ไม่กล้าพนันก็พูดมาตรง ๆ ก็จบแล้ว"
เถียนเหย่เฉวียนหัวเราะเ็า ดึงดูดคนจำนวนมากมาสมทบ เสียงเยาะเย้ยคำต่อคำ ถาโถมใส่หลิวอู๋เสีย
"พี่จั๋วหราน ข้ามีหินิญญาอยู่บ้างพอดี ท่านเอาไปก่อน รอแข่งเสร็จค่อยคืนข้าก็ได้"
เซวียอวี้หยิบถุงเก็บของที่เอว คว่ำลงบนโต๊ะ หินิญญาราวเจ็ดสิบถึงแปดสิบก้อนร่วงหล่นลงมา บวกกับหินิญญาสามสิบกว่าก้อนของว่านหรงเจ๋อ เกินกว่าหนึ่งร้อยก้อนแล้ว
หินิญญาหนึ่งร้อยก้อนกองอยู่บนโต๊ะ ปล่อยปราณิญญาออกมาอย่างน่าใ คนที่นั่งอยู่รอบ ๆ สูดดมเข้าไปเต็มปอด รู้สึกสบายตัวไปทั้งตัว
"คุณชายหลิว ตอนนี้เริ่มได้แล้วหรือยัง?"
เขาไม่อยากรออีกต่อไป เมื่อจบสนามนี้ ไอ้สวะนี่ก็จะหมดสิทธิ์อยู่ในเมืองชางหลันอีกต่อไป ด้วยชื่อเสียงและบารมีของเขา โอกาสที่เขาจะตามจีบสวีหลิงเสวี่ยย่อมสูงมาก
"เริ่มเลย!"
หลิวอู๋เสียไม่รอให้สวีหลิงเสวี่ยพูดจบ ก็โบกมือไปมาอย่างรำคาญ เขาเองก็อยากจบงานชุมนุมร้อยอสูรนี่เร็ว ๆ เพื่อกลับไปฝึกฝน
บนแท่นประลองมีอสูรสองตัวนอนขดตัวอยู่ ครูฝึกสัตว์สองคนยืนอยู่ด้านข้างใกล้จะเริ่มแข่งแล้ว
ตะขาบเหล็กปะทะสิงโตลายเืศึก
อสูรระดับสูงสุดขั้นแรก เทียบเท่ากับนักสู้ขั้นหลังฟ้าเก้าชั้น ทั้งสองปะทะกัน ย่อมเป็ศึกที่ยิ่งใหญ่
"พี่หลิว เชิญลงเดิมพันก่อน!"
ให้หลิวอู๋เสียลงเดิมพันก่อน เสียงเชียร์ดังขึ้น สถานะทางสังคมของว่านหรงเจ๋อสูงมาก หลิวอู๋เสียเทียบกับเขาแล้ว ต่างกันราวฟ้ากับเหว
คนผู้หนึ่งเป็อัจฉริยะเปรียบเหมือนดวงจันทร์บนฟ้า คนอีกคนเป็สวะในเมืองชางหลันเปรียบเหมือนมดใต้ดิน
"ข้าไม่มีนิสัยนี้ ท่านเลือกก่อนเถอะ"
เหมือนกับตาที่แล้ว สามตาที่ผ่านมา หลิวอู๋เสียให้คู่ต่อสู้เลือกก่อน ชนะใจคนมากมาย แพ้ตานี้ ก็ยังนับว่ายังเหลือเกียรติอยู่
"งั้นข้าขอเลือกสิงโตลายเืศึก"
ว่านหรงเจ๋อก็ไม่เกรงใจ เลือกสิงโตลายเืศึกชนะ หลิวอู๋เสียไม่มีทางเลือกอื่น ตะขาบเหล็กถนัดป้องกัน สิงโตลายเืศึกถนัดโจมตี เป็การประชันกันระหว่างดาบและโล่
"พี่ มั่นใจหรือไม่ ข้าอยากได้เงินกินขนมสักหน่อย" ซงหลิงกระซิบข้างหูหลิวอู๋เสีย เขาอยากร่วมเดิมพันด้วย
หลิวอู๋เสียมองด้วยสายตาว่างเปล่า ซงหลิงได้คำตอบแล้วรีบวิ่งออกไป
"พวกเ้าเอาเหรียญทองในตัวออกมาให้หมด" หลังจากค้นตัวทุกคนในตระกูลซงเสร็จ ก็ได้เงินมากกว่าหนึ่งล้านเหรียญทอง จำนวนมากทีเดียว
เหรียญทองที่ปล้นมากว่าสิบล้านเหรียญทอง ลงเดิมพันทั้งหมดในตานี้ เลือกแทงให้ตะขาบเหล็กชนะ ซึ่งอัตราต่อรองคือหนึ่งต่อสามชนะแล้วจะได้เงินสามล้านเหรียญทอง
การต่อสู้ระหว่างสัตว์อสูรเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งสองเป็สัตว์อสูรสายพลัง สิงโตลายเืศึกตัวใหญ่กว่าเล็กน้อย ตะขาบเหล็กมีขาหลายสิบขา ปากของมันสามารถพ่นพิษที่กัดกร่อนรุนแรงออกมาได้ มีเกราะเหล็กที่แข็งแกร่ง อาวุธธรรมดาไม่สามารถทำลายได้
สิงโตลายเืศึกสูงหนึ่งเมตร ปากของมันพ่นไอสีขาวออกมา ขาทั้งสี่ของมันใหญ่เท่าต้นขาผู้ใหญ่ แข็งแรงและทรงพลัง เหยียบพื้นหินอย่างหนักแน่น ทำให้เกิดเสียงดังก้อง
ครูฝึกสัตว์เป่านกหวีดในปาก สัตว์อสูรทั้งสองคำรามและพุ่งเข้าใส่กัน
ทันใดนั้น!
เสียงฉีกขาดและเสียงปะทะดังขึ้น เสียงดังก้องไปทั่ว เกิดคลื่นพลังรุนแรงพุ่งออกไปทุกทิศทาง
การต่อสู้ของสัตว์อสูรนั้นโหดร้ายและดุเดือด เพียงแค่พบหน้ากัน เืก็สาดกระเซ็นไปทั่ว ตะขาบเหล็กกรีดท้องของสิงโตลายเืศึกจนเป็แผลยาว
ทุกคนกลั้นหายใจ ทุกครั้งที่เกิดการปะทะกัน พื้นก็สั่นะเื บางคนที่ขี้ขลาดก็หลับตาลง ไม่กล้ามองต่อไป
ซงหลิงจ้องเขม็งไปที่ตะขาบเหล็ก “โจมตี โจมตีเร็วเข้า ฆ่าสิงโตลายเืศึกให้ตาย”
ตะขาบเหล็กมีรอยเืจำนวนมากบนหลังของมัน รอยเืเหล่านี้เกิดจากกรงเล็บของสิงโตลายเืศึก เืไหลนองออกมา ไม่สามารถฉีกเกราะป้องกันได้ แต่กลับทำให้ตะขาบเหล็กโกรธแค้น กรามหุบเข้าหากัน เข้าโจมตีสิงโตลายเืศึก
บนแท่นปประลอง มีเพียงสองคนที่ดูสงบ ผู้หนึ่งคือหลิวอู๋เสีย อีกคนคือว่านจั๋วหราน
ตูม!
สิงโตลายเืศึกฉวยโอกาสเหยียบหลังตะขาบเหล็กอย่างรุนแรง ปากของมันฉีกเกราะป้องกันของตะขาบเหล็กขาดออก เืพุ่งออกมาเป็สาย ตะขาบเหล็กร้องโหยหวนด้วยความเ็ป
ตะขาบเหล็กถอยหลังหนีด้วยความกลัวแล้ว ไม่กล้าเผชิญหน้ากับสิงโตลายเืศึกอีกต่อไป
เมื่อสะบัดเกล็ดออก ศึกต่อจากนี้ ตะขาบเหล็กจะเสียเปรียบ สิงโตลายเืศึกไล่ต้อนเข้าหา มั่นใจในชัยชนะ
เป็อสูรระดับหนึ่งขั้นสุดยอดเหมือนกัน แต่สิงโตลายเืศึกทั้งความเร็วและพละกำลังเหนือกว่าตะขาบเหล็กมาก ศึกนี้คงไม่มีทางพลิกผัน
"พี่ รีบคิดทางแก้ไขหน่อย!" ซงหลิงสีหน้าเคร่งเครียด จับแขนหลิวอู๋เสีย ให้เขารีบคิดวิธีแก้ไข
"ดูเ้าทำอะไรได้บ้าง" หลิวอู๋เสียมองด้วยสายตาดูถูก
ซงหลิงทำได้เพียงนั่งลงอย่างเชื่อฟัง
สิงโตลายเืศึกได้เปรียบจึงไล่ต้อนอสูร ร่างของมันลอยขึ้นฟ้า ปากใหญ่น่ากลัวพ่นลมหายใจอันดุร้ายออกมา ราวกับอสูรั์จากยุคโบราณ มันเป็อสูรตัวใหญ่ที่ใกล้จะตื่นขึ้นเป็อสูรระดับสอง
เมื่อเทียบกับขนาดของตะขาบเหล็ก ต่างกันคนละชั้น ตะขาบเหล็กหนีเข้ามุมแท่นประลอง
ศึกนี้ตัดสินด้วยชั่วพริบตา!
ในเวลานี้ หลิวอู๋เสียขยับปากเล็กน้อย หากมีคนได้ยิน คงไม่ใช่ภาษามนุษย์ แต่กลับเป็สัญลักษณ์แปลกประหลาดที่กลายเป็เส้นตรงพุ่งเข้าหาแท่นประลอง
ตะขาบเหล็กมีสติปัญญาต่ำ สูญเสียพลังการต่อสู้ สัญลักษณ์แปลกประหลาดเข้าร่าง ดวงตาของมันฉายสีแดง
ภาษาอสูร!
บนมหาทวีปเจินอู่ มีเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจภาษาอสูร หลิวอู๋เสียได้เรียนรู้จากปรมาจารย์สำนักฝึกสัตว์ ไม่น่าเชื่อว่าจะใช้ได้ผล อสูรทุกตัวมีจุดอ่อน และยังสามารถปลุกพลังแฝงของมันออกมาได้
สิงโตลายเืศึกเข้าใกล้มากขึ้น เข้าใกล้จนตะขาบเหล็กไม่มีทางหนี
ร่างอสูรขนาดใหญ่ลอยขึ้นฟ้า ตะขาบเหล็กเสียโอกาสสุดท้าย เหล่าศิษย์ตระกูลว่านเริ่มฉลอง ยอมเสียเงินหนึ่งล้านห้าแสนเหรียญทอง แต่ชนะศึกนี้ ก็เพียงพอแล้ว เขยตระกูลสวี จงออกไปจากเมืองชางหลันเสีย!
มีผู้คนมากมายมองหลิวอู๋เสียด้วยแววตาเยาะเย้ย คิดว่าเมื่อไม่มีตระกูลสวีคอยหนุนหลัง ไอ้ขี้ขลาดนี่คงอยู่ไม่ถึงวันพรุ่งนี้
สถานการณ์กำลังคับขัน ดวงตาของซงหลิงแทบจะถลนออกมาแล้ว หวังให้เกิดปาฏิหาริย์
ว่านจั๋วหรานและเซวียอวี้กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ศึกบนแท่นประลองไม่สามารถดึงดูดความสนใจของพวกเขาได้เลย พวกเขาเป็ิญญากำเนิดฟ้าขั้นสูง การต่อสู้ของปีศาจขั้นหนึ่งก็เหมือนกับเด็กเล่นกัน
"ศึกครั้งนี้จะจบลงแล้วหรือ?"
ครั้งนี้ หลายคนเลือกที่จะเดิมพันกับหลิวอู๋เสีย เดิมพันว่าตะขาบเหล็กจะชนะ สองศึกก่อนหน้านั้นพลิกผัน ทำให้มีผู้คนสนับสนุนมากมาย
ภายใต้สายตานับพัน กรงเล็บของสิงโตลายเืศึกกำลังจะฟาดลงบนตัวตะขาบเหล็ก
และในวินาทีนั้น ร่างกายของตะขาบเหล็กก็หดตัวเข้าหากันกลายเป็ลูกเหล็กกลิ้งไปบนพื้น เกิดเสียงดังก้องกังวาน สิงโตลายเืศึกพลาดเป้า หินสีเขียวที่ขอบแท่นประลองแตกออกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย
"เกิดอะไรขึ้น!"
ว่านจั๋วหรานขมวดคิ้ว พลังการต่อสู้ของตะขาบเหล็กนั้นเขารู้ดีว่าแพ้แน่นอน ถึงแม้ว่าหลิวอู๋เสียจะเลือกสิงโตลายเืศึก เขาก็มีวิธีทำให้สิงโตลายเืศึกแพ้ได้
ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เขารู้สึกงุนงง ตะขาบเหล็กเหมือนจะเปลี่ยนไป แต่ไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันเปลี่ยนไปอย่างไร
ตะขาบเหล็กยังไม่ตาย สิงโตลายเืศึกถูกกระตุ้นจนส่งเสียงคำราม เสียงคำรามนั้นทำให้คนมากมายปวดหู คลื่นพลังที่สร้างขึ้นทำให้ธงที่ติดอยู่รอบ ๆ ปลิวไสว
กลิ่นอายปีศาจรุนแรงปกคลุมทั้งแท่นประลอง
สิงโตลายเืศึกวิ่งอย่างรวดเร็ว ะโลงมา หวังที่จะกดตะขาบเหล็กไว้ใต้ตัวแล้วขยี้ให้แหลกคาเท้า
แต่ทันใดนั้น ตะขาบเหล็กก็กลายเป็ลูกเหล็กกลิ้งไปอย่างรวดเร็ว ราวกับแสงดาวพุ่งทะลุหายไปจากเดิม
กร๊อบ!
ลูกเหล็กพุ่งชนอย่างรุนแรงที่ขาหน้าขวาของสิงโตลายเืศึก เกิดเสียงแตกหัก ขาหน้าขวาของสิงโตลายเืศึกหัก และร่างกายก็สั่นคลอน
"ฮึ่ม..." ว่านจั๋วหรานกลืนน้ำลายลงคอ
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก ตะขาบเหล็กแข็งแกร่งขึ้นมาก นี่เป็รูปแบบการโจมตีแบบใด การหดตัวเป็ลูกเหล็กราวกับว่าไม่มีทางจะโดนแทงทะลุ
สิงโตลายเืศึกเ็ป มันร้องคำรามอย่างโกรธจัดและพุ่งเข้าใส่ตะขาบเหล็กอย่างทุรนทุราย มีรอยเืยาวอยู่บนพื้น
เซวียอวี้หรี่ตาลง มองไปที่หลิวอู๋เสีย ไม่ได้คำตอบที่เขา้า หลิวอู๋เสียมองดูอย่างเฉยเมย ราวกับว่าไม่รู้เื่อะไรเลย ราวกับพระภิกษุที่กำลังเข้าฌาน
ตะขาบเหล็กยังคงโจมตี ทุกครั้งที่โจมตีสิงโตลายเืศึก มันจะสร้างาแขึ้น พลังต่อสู้ของสิงโตลายเืศึกลดลงเรื่อย ๆ
"เป็ไปไม่ได้ ไม่มีทาง สิงโตลายเืศึกจะแพ้ได้อย่างไร?"
ว่านจั๋วหรานโกรธจนแทบบ้า เขาแพ้ไม่ได้ หินิญญาหนึ่งร้อยก้อน เขาแพ้ไม่ได้ แม้ว่าเขาจะได้เป็ศิษย์ของสำนักศึกษาจักรวรรดิ แต่เขาจะได้รับหินิญญาเพียงห้าก้อนต่อเดือน
หนึ่งร้อยล้านเหรียญทอง ตระกูลว่านอาจต้องใช้เวลาสิบปีกว่าจะฟื้นตัว
แววตาของเขาเปล่งประกายเย็นะเื มือขวาของเขาทำท่าทางแปลก ๆ ครูฝึกสัตว์ที่อยู่ด้านล่างแท่นประลองได้รับคำสั่ง โอสถเม็ดสีแดงแปลก ๆ เม็ดหนึ่งลอยขึ้นสู่อากาศ
- โปรดติดตามตอนต่อไป -
1K
