เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

        ครืน!

        เมื่อซือเวิ่นหลินกล่าวจบภาพที่ค้างอยู่บนจอขนาดยักษ์ก็เริ่มสั่นสะท้านอีกครั้ง

        การแข่งขันรอบที่สองยังคงเป็นการประลองบนเวที

        เนื่องจากมีทีมถูกคัดออกไปแล้วห้าสิบทีมในการแข่งขันรอบที่สองทีมที่เข้าร่วมไม่จำเป็นต้องแข่งขันสามสนามรวดเหมือนรอบแรกแล้ว

        โดยพื้นฐานแล้วเพียงแค่เอาชนะคู่ต่อสู้ของตัวเองได้ ก็จะสามารถเข้าสู่รอบที่สามได้ทันที

        อย่างไรก็ตาม...

        มีข้อยกเว้นอยู่กรณีหนึ่ง

        ทีมที่สามารถเข้าสู่รอบที่สามได้มีจำนวนทั้งสิ้นเพียงยี่สิบสี่ทีม

        ดังนั้นในรอบที่สองทีมที่ได้รับชัยชนะสองทีมที่มีอันดับรั้งท้ายสุดจะต้องต่อสู้กันอีกครั้ง

        ผู้ชนะจะได้เข้าสู่รอบที่สามส่วนผู้แพ้จะได้รับอันดับที่ยี่สิบห้าและสิ้นสุดการเดินทางในการแข่งขันอย่างเป็นทางการ

        ครืน!

        ไม่นาน

        เมื่อภาพบนจอขนาดยักษ์ค่อยๆหยุดนิ่ง รายชื่อการประลองรอบที่สองก็ถูกประกาศอย่างเป็นทางการ

         [มหาวิทยาลัยเหยียนหลง ปะทะ มหาวิทยาลัยปิงหวง!] 

         [มหาวิทยาลัยหัวชิง ปะทะ มหาวิทยาลัยชิงอวิ๋น!] 

         [มหาวิทยาลัยหนานเซิ่ง ปะทะ มหาวิทยาลัยหมิงกวง!] 

        ...

         [มหาวิทยาลัยเยี่ยนหัว ปะทะ มหาวิทยาลัยฉงหมิง!] 

        ...

        “โอ้โห!”

        “การแข่งขันรอบที่สองน่าจับตามองมาก!”

        “มหาวิทยาลัยเหยียนหลงต้องเจอกับมหาวิทยาลัยปิงหวงที่เคยติดอันดับสิบเมื่อปีก่อนนี่จะต้องเป็นการต่อสู้ที่ดุเด็ดเผ็ดมันแน่นอน”

        “ฉันตั้งตารอเลยว่าในการต่อสู้ครั้งนี้ จะได้เห็นมังกรของหวังเฉินไหม”

        “...”

        เมื่อรายชื่อการประลองรอบใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าผู้ชมในสนามกีฬาใหญ่ต่างก็ส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที

        รายชื่อการแข่งขันรอบที่สองมีสองประเด็นหลักที่น่าจับตามองเป็นพิเศษ

        ประเด็นแรกคือมหาวิทยาลัยเหยียนหลงปะทะมหาวิทยาลัยปิงหวง

        มหาวิทยาลัยเหยียนหลงไม่จำเป็นต้องพูดถึงเพราะพวกเขาเคยครองแชมป์อันดับหนึ่งในหมู่มหาวิทยาลัยมาแล้วสิบปีซ้อนความแข็งแกร่งของพวกเขาจึงไม่ต้องสงสัย

        ส่วนมหาวิทยาลัยปิงหวงความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ไม่ด้อยไปกว่าใคร

        อันดับของพวกเขาในช่วงหลายปีที่ผ่านมาวนเวียนอยู่ที่อันดับหกหรือเจ็ดไม่เคยหลุดจากสิบอันดับแรก และมักจะจับจ้องตำแหน่งมหาวิทยาลัยชั้นนำอยู่เสมอ

        นอกเหนือจากนี้

        ประเด็นที่สองก็ตกไปอยู่กับมหาวิทยาลัยเยี่ยนหัวผู้โชคร้ายอีกครั้ง

        อันดับของมหาวิทยาลัยฉงหมิงก็พอๆกับมหาวิทยาลัยปิงหวงการที่มหาวิทยาลัยเยี่ยนหัวที่เพิ่งผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดมาแล้วต้องเผชิญหน้ากับพวกเขายังไม่รู้ว่าใครจะเป็นฝ่ายแพ้หรือชนะ

        เขตพื้นที่ชมการแข่งขันของทีมผู้เข้าแข่งขัน

        “ความแข็งแกร่งของมหาวิทยาลัยปิงหวงนั้นแข็งแกร่งมากโฮ่วอวิ๋นเจี๋ยผู้เล่นหลักของพวกเขา มีอาชีพเป็นนักธนูเทพวายุ ซึ่งเป็นอาชีพพิเศษ”

        “อาชีพนี้ในช่วงแรกเริ่มนั้นแข็งแกร่งกว่าพลธนูสายลมคลั่งของแฟนสาวนายเสียอีก”

        เฉินเสี่ยวหลินหันไปมองหวังเฉินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเล็กน้อย

        “เอ่อ...”

        หวังเฉินอดไม่ได้ที่จะเกาจมูกด้วยความกระอักกระอ่วน

        “อาจารย์ครับ จริงๆ แล้วผมกับซือถูอวี้บริสุทธิ์ใจต่อกันครับ”

        เขาอธิบายด้วยความเขินอายเล็กน้อย

        อย่างไรก็ตาม

        เมื่อได้ยินคำพูดของเขาสีหน้าของเฉินเสี่ยวหลินก็แปลกประหลาดขึ้นมาเล็กน้อย

        ลูกสัตว์อสูรระดับเทวะตัวหนึ่งถึงกับสามารถส่งให้กันได้ง่ายๆ

        แล้วบอกว่าเธอทั้งสองบริสุทธิ์ใจต่อกัน?

        นี่เขาหลอกผีหรือไง!

        คนหนุ่มสาวสมัยนี้นี่ช่างน่าขบขันจริงๆ!

        คิดในใจเช่นนั้นเฉินเสี่ยวหลินก็หัวเราะออกมา

        “ผมแค่เปรียบเทียบให้คุณเห็นภาพที่ชัดเจนเท่านั้น”

        ขณะพูดเขาก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อว่า

        “รายชื่อผู้ลงแข่งของมหาวิทยาลัยปิงหวง ผู้ลงแข่งคนแรกคือจอมเวทปฐพีเลเวล 70ตามมาด้วยบาร์บาเรียนเลเวล 70 โฮ่วอวิ๋นเจี๋ยอยู่ในลำดับที่3”

        “นายจะให้โจวอู่กับจ้าวลี่ลงก่อนเพื่อกำจัดจอมเวทปฐพีกับบาร์บาเรียนแล้วให้นายไปสู้กับโฮ่วอวิ๋นเจี๋ยโดยตรง หรือนายจะลงก่อนเลย?”

        “ผมลงก่อนเลยดีกว่าครับ!”

        หวังเฉินครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า

        “ตอนนี้จั่วชิงเหวินกับหลานเฉียนหลงจากมหาวิทยาลัยหัวชิงมีแต้มส่วนตัวแซงหน้าผมไปแล้วครับ”

        “ถ้าผมไม่พยายามให้มากกว่านี้ ช่องว่างระหว่างเราก็จะยิ่งห่างไกลออกไปอีก!”

        แต้มส่วนตัวสำหรับการแข่งขันชิงตำแหน่งสุดยอดนักศึกษาใหม่นั้นจะแยกคำนวณจากแต้มของทีมและวิธีการได้รับแต้มก็แตกต่างกันด้วย

        ในการต่อสู้แต่ละครั้งผู้เข้าแข่งขันที่ลงสนามและได้รับชัยชนะ จะได้รับแต้มหนึ่งแต้มสำหรับตัวเองและทีมและยังจะแย่งชิงแต้มส่วนตัวจากคู่ต่อสู้มาสะสมไว้กับตัวเองด้วย

        ในรอบแรกคู่ต่อสู้ของหวังเฉินอ่อนแอเกินไป เขาจึงไม่ได้รับแต้มจากการแย่งชิงเลยแม้แต่น้อยปัจจุบันเขามีแต้มส่วนตัวเพียง 14 แต้มเท่านั้น

        ส่วนหลานเฉียนหลงและจั่วชิงเหวินตอนนี้มีแต้มส่วนตัวถึง 18 แต้มและ 16 แต้มตามลำดับ

        “ได้เลย!”

        เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเฉินเฉินเสี่ยวหลินก็พยักหน้า

        “นายมีแผนการของตัวเองอยู่แล้ว ผมจะไม่เข้าไปแทรกแซงการกระทำของนายมากนัก!”

        “แต่มีสิ่งหนึ่งที่นายต้องจำไว้ นายต้องไม่พลาดในการแข่งขันนี้ไม่อย่างนั้นหลังจากที่ผมกลับไปมหาวิทยาลัยแล้วโดนลงโทษผมจะลากนายไปด้วยอย่างแน่นอน”

        เฉินเสี่ยวหลินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

        “วางใจได้เลยครับอาจารย์!”

        หวังเฉินยิ้มเมื่อได้ยินดังนั้นแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจอย่างยิ่งยวดว่า “คนของมหาวิทยาลัยปิงหวงจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผมหรอกครับ”

        “และในการต่อสู้ครั้งนี้ ผมตั้งใจจะให้สัตว์อสูรเข้าร่วมด้วย”

        ปิงชิงกับซูซูสองตัวน้อยไม่พอใจที่ต้องอยู่ในมิติสัตว์อสูรมานานแล้ว

        ตอนนี้เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่พอจะรับมือได้ก็ถึงเวลาที่สองตัวน้อยจะได้ออกมายืดเส้นยืดสายบ้างแล้ว

        กล่าวจบหวังเฉินก็พยักหน้าให้โจวอู่และจ้าวลี่ก่อนจะก้าวตรงไปยังประตูมิติสำหรับการต่อสู้

        ด้านหลังของเขาโจวอู่ จ้าวลี่ และคนอื่นๆ นั่งอยู่ที่เดิมอย่างใจเย็น ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

        เห็นได้ชัดว่าการแข่งขันรอบที่สองนี้หวังเฉินจะเป็นผู้จัดการทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว

        ...

        “ให้ตายเถอะ!”

        “ทุกคนดูเร็วเข้า มหาวิทยาลัยเหยียนหลงกำลังทำอะไรกัน?”

        “ทำไมมีแต่หวังเฉินคนเดียวที่เข้าไปในมิติการต่อสู้? อีกสี่คนนั่งอยู่บนอัฒจันทร์ไม่ขยับเลย?”

        “...”

        เมื่อหวังเฉินเดินเข้าประตูมิติผู้ชมที่เพิ่งสังเกตเห็นก็พบว่ามีเพียงเขาคนเดียวที่เข้าไป ในขณะที่คนอื่นๆจากมหาวิทยาลัยเหยียนหลงกลับนั่งเป็นผู้ชมอยู่ข้างสนาม

        ในพริบตาเดียวบรรยากาศในสนามกีฬาใหญ่ก็ระเบิดขึ้นทันทีที่ทุกคนเห็นภาพนี้

        “โอ้พระเจ้า!”

        “มหาวิทยาลัยเหยียนหลง พวกเขาตั้งใจจะใช้หวังเฉินเพียงคนเดียวบุกทะลวงมหาวิทยาลัยปิงหวงเลยหรือ?”

        “พวกเขามั่นใจเกินไปแล้ว ถ้าหวังเฉินแพ้ในการแข่งขันนี้มหาวิทยาลัยเหยียนหลงก็จะพลาดอันดับหนึ่งอีกครั้งในปีนี้!”

        “คราวนี้แหละได้ดูเรื่องสนุกแน่เดิมทีการประลองระหว่างมหาวิทยาลัยเหยียนหลงกับมหาวิทยาลัยปิงหวงก็เป็นไฮไลต์หนึ่งของรอบที่สองอยู่แล้วตอนนี้มหาวิทยาลัยเหยียนหลงทำแบบนี้ ทำให้ผมยิ่งตั้งตารอ!”

        “...”

        ที่นั่งผู้ชมเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบอื้ออึงเสียงดังอึกทึกแทบจะถล่มหลังคาสนามกีฬาใหญ่ลงมา

        ในเขตพื้นที่ของทีมผู้เข้าแข่งขันอาจารย์ผู้คุมทีมของมหาวิทยาลัยอื่นๆที่ผ่านเข้ารอบที่สองต่างก็แสดงสีหน้าตกใจอย่างยิ่ง

        ไม่มีใครคาดคิดว่าเฉินเสี่ยวหลินจากมหาวิทยาลัยเหยียนหลงจะมั่นใจในตัวหวังเฉินขนาดนี้

        แม้ว่าหวังเฉินจะแข็งแกร่งกว่าทุกคนในการแข่งขันรอบคัดเลือกแต่ก็ไม่ถึงกับต้องส่งเขาลงสนามคนเดียวหรอกนะ?

        คิดในใจด้วยความตกตะลึงทุกคนมองเฉินเสี่ยวหลินที่นั่งอยู่ตรงนั้นอย่างสงบ ด้วยสายตาที่สั่นสะท้าน

        และในหมู่คนเหล่านั้นหากจะกล่าวถึงคนที่รู้สึกซับซ้อนที่สุด ก็คงเป็นซูหว่านชิงอาจารย์ผู้คุมทีมของมหาวิทยาลัยปิงหวง

        เดิมทีเมื่อได้เจอกับมหาวิทยาลัยเหยียนหลงในรอบที่สองเธอก็รู้สึกกังวลอยู่แล้ว และคิดว่ารอบที่สองอาจจะประสบปัญหา

        แต่สุดท้ายมหาวิทยาลัยเหยียนหลงกลับส่งคนลงสนามเพียงคนเดียว?

        “หึหึ!”

        “พวกนายหาเรื่องใส่ตัวเองนะ!”

        ซูหว่านชิงหัวเราะเย็นชาในใจสีหน้าของเธอก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย