ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 82: หนึ่งดาบต้านหมื่นทัพ

ยอดเขาเทพอสนีที่เคยสงบสุข บัดนี้กลับเต็มไปด้วยจิตสังหารที่หนาทึบจนทำให้อากาศเย็นเยียบ!

หลินฟานยืนประจันหน้ากับนักฆ่าสิบกว่าคนที่ล้อมกรอบเขาไว้... สองคนในนั้นคือยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้ง! และตัวเขาเองก็เพิ่งจะทะลวงขั้น พลังปราณยังไม่เสถียรและฟื้นฟูมาได้ไม่ถึงครึ่ง!

ในสายตาของทุกคน... นี่คือสถานการณ์ที่สิ้นหวังโดยสมบูรณ์!

"อย่าเสียเวลาเล่นกับมัน!" ผู้นำคนหนึ่งที่ชื่อ "เงาหนึ่ง" ตะโกนสั่ง "สังหารมันซะ!"

นักฆ่าระดับแก่นแท้ทองคำสิบกว่าคนทะยานร่างเข้าใส่หลินฟานพร้อมกัน! พวกมันสร้างเป็นค่ายกลสังหารที่ไร้ช่องโหว่! คลื่นพลังงานสีดำทมิฬนับสิบสายพุ่งเข้าใส่หลินฟานจากทุกทิศทางราวกับตาข่ายแห่งความตาย!

แต่หลินฟาน... กลับไม่ได้แสดงความสิ้นหวังออกมา!

แววตาของเขายังคงเย็นชาและสงบนิ่งราวกับน้ำแข็งพันปี!

"พวกเจ้าประเมินข้าต่ำเกินไป!"

เขาไม่ได้คิดจะป้องกันหรือหลบหลีก! แต่กลับเลือกที่จะทำในสิ่งที่บ้าคลั่งที่สุด!

เขาพุ่งเข้าใส่การโจมตีนั้นโดยตรง!

"เกราะปราณอสุนีบาตราชันย์!"

เกราะสีม่วงทองปรากฏขึ้นรอบตัวเขา!

ตูม! ตูม! ตูม!

การโจมตีนับสิบสายปะทะเข้ากับเกราะของเขาอย่างจัง! แต่กลับทำได้เพียงทำให้มันสั่นสะเทือนเล็กน้อยเท่านั้น! ความแข็งแกร่งของเกราะที่ถูกสร้างขึ้นจากแก่นแท้ระดับตำนานนั้น... เหนือกว่าจินตนาการของพวกมันไปไกล!

"อะไรกัน!" นักฆ่าทุกคนตกตะลึง!

หลินฟานฉวยโอกาสที่พวกมันกำลังตกใจนี้!

"ก้าวย่างอสนีบาตมายา!"

ร่างของเขาพลันสลายกลายเป็นประกายสายฟ้า! แทรกผ่านช่องว่างของการโจมตีที่เล็กที่สุดเข้าไปใจกลางวงล้อมของศัตรู!

"พวกเจ้าทั้งหมด... จงตายซะ!"

เขาไม่ได้ใช้กระบวนท่าที่ซับซ้อน... เขาเพียงแค่กวาดดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราออกไปรอบตัว... เป็นวงกลม!

"ระบำดาบ... ดับดารา!"

ฉัวะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!

เส้นแสงสีดำทมิฬที่บางเฉียบราวกับใยแมงมุมได้แผ่ออกไปรอบตัวเขาเป็นวงกลม!

มันคือการโจมตีที่เรียบง่าย... แต่กลับน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงขีดสุด!

นักฆ่าระดับแก่นแท้ทองคำที่อยู่ใกล้ที่สุดสี่คน... ร่างของพวกเขาพลันหยุดนิ่งกลางอากาศ... ก่อนที่ร่างกายจะค่อยๆ แยกออกจากกันเป็นสองท่อน... แล้วร่วงหล่นลงสู่พื้น!

พวกเขาตาย... โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น!
การสังหารหมู่ในพริบตา!

"บัดซบ!"

เงาหนึ่งและเงาสอง สองผู้นำระดับวิญญาณแรกก่อตั้งเบิกตากว้างด้วยความโกรธเกรี้ยว! พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าหลินฟานที่อยู่ในสภาพอ่อนแอจะยังคงมีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!

"ข้าจะจัดการมันเอง!" เงาสองคำรามลั่น! เขาทะยานร่างเข้าใส่หลินฟาน! พลังของขอบเขตวิญญาณแรกก่อตั้งถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่! สร้างเป็นมืออสูรสีดำขนาดมหึมาตะปบลงมาจากท้องฟ้า!

หลินฟานเงยหน้าขึ้นมองการโจมตีที่ทรงพลังนั้น... แววตาของเขาปราศจากความกลัว!

"ขอบเขตวิญญาณแรกก่อตั้งงั้นรึ? ก็ไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่ข้าคิดไว้เลยนี่!"

เขาไม่ได้ถอย! แต่กลับทะยานร่างขึ้นไปปะทะโดยตรง!

"หนึ่งดาบ... เปิดสวรรค์!"

ลำแสงดาบสีม่วงทองที่ถูกบีบอัดจนถึงขีดสุดพุ่งขึ้นไปปะทะกับมืออสูรสีดำ!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-!

เกิดการระเบิดของพลังที่รุนแรงจนทำให้ยอดเขาทั้งลูกสั่นสะเทือน!

มืออสูรสีดำแตกสลาย! แต่ลำแสงดาบของหลินฟานก็สลายหายไปเช่นกัน!

ร่างของหลินฟานถูกซัดกระเด็นถอยหลังกลับลงมาที่พื้น! เขากระอักเลือดออกมาเล็กน้อย!

การปะทะกับยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งในสภาพที่ไม่สมบูรณ์... ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บในที่สุด!

"ฮ่าๆๆ! ในที่สุดก็บาดเจ็บแล้วสินะ!" เงาสองหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ดูสิว่าเจ้าจะทนได้อีกกี่กระบวนท่า!"

เขาและเงาหนึ่งกำลังจะพุ่งเข้ามาโจมตีซ้ำ!
แต่ในขณะนั้นเอง!

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ลำแสงกระบี่นับสิบสายได้พุ่งลงมาจากท้องฟ้า! สกัดกั้นการโจมตีของพวกเขาไว้!

"บัลลังก์เงา! พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรถึงมาเหยียบย่ำสำนักเมฆาครามของข้า!"

เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของเจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงดังขึ้นก้องฟ้า!

กำลังเสริม... มาถึงแล้ว!