จากสุดยอดเทพเซียนมาเป็นคุณพ่อสุดแกร่ง

บทที่ 49 สถานการณ์บานปลาย

หลิวต้าจวินกับลูกน้องรออยู่ข้างนอก

พอได้ยินเสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากข้างใน พวกเขาก็รีบพุ่งเข้าไปทันที

เมื่อเห็นภาพในห้องสอบสวน ทุกคนก็ถึงกับผงะ

เห็นเย่เฟิงจับหลี่เชา ซ้อมจนหน้าเละ ฟันร่วงไปหลายซี่ เลือดอาบ ดูสภาพแล้วน่าสงสารสุดๆ

“พวกนายยังยืนเฉยทำไม รีบจับคนบ้าคนนี้ไป ไม่เห็นเหรอว่าเขาเกือบจะฆ่าฉัน…”

หลี่เชาร้องไห้โวยวาย

“เถ้าแก่เย่ คุณทำแบบนี้ทำไม ปล่อยเขาก่อน” หลิวต้าจวินพูด

“สารวัตรหลิว จะไปเกรงใจมันทำไม กล้ามาทำร้ายร่างกายในสถานีตำรวจ มันใจกล้ามาก” 

ตำรวจหน้ายาวที่เข้ามาพร้อมกับหลี่เชาเมื่อครู่ชักปืนออกมา “ฉันสั่งให้แกปล่อยหลี่เชาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นก็อย่าหาว่าฉันปฏิบัติกับแกแบบผู้ร้าย”

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเขาเป็นพวกเดียวกับหลี่เชา

เย่เฟิงมองด้วยสายตาเย็นชา “สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดคือการโดนเอาปืนจ่อหน้านี่แหล่ะ!”

“แกจะทำอะไร หยุดนะ!”

ตำรวจหน้ายาวง้างไกปืนแล้ว

“รองสารวัตรโจว ใจเย็นๆ!” หลิวต้าจวินรีบจับปืนของโจวฉางปินไว้ ถ้าเขาเหนี่ยวไก เรื่องใหญ่แน่

“สารวัตรหลิว จะทำอะไร ไม่เห็นเหรอว่ามันกำลังทำร้ายร่างกายคนอื่น” โจวฉางปินถาม

“ผมเห็น แต่เรายังไม่รู้รายละเอียด” หลิวต้าจวินพูด เหมือนจะเข้าข้างเย่เฟิง จริงๆ แล้วเขาก็รู้สึกดีกับเย่เฟิงอยู่บ้าง

“จะไปรู้รายละเอียดอะไร เห็นๆ กันอยู่ว่ามันซ้อมคนอื่นจนเละ” โจวฉางปินผลักหลิวต้าจวินออก แล้วมองไปที่เย่เฟิง “ฉันบอกให้แกปล่อยเขา แกหูหนวกเหรอ?”

“หึ ยังกล้าเอาปืนจ่อฉันอีก”

ฟุ่บ!

พริบตาเดียวเย่เฟิงก็มาอยู่ตรงหน้าโจวฉางปิน

เร็ว เร็วมาก จนโจวฉางปินตั้งตัวไม่ทัน

จากนั้น

ปั่ก!

เย่เฟิงต่อยไปที่หน้าอกของโจวฉางปินทีเดียว

โจวฉางปินกระเด็นไปชนกำแพง ยังไม่ทันจะร้อง ก็สลบไปแล้ว

“เถ้าแก่เย่ คุณบ้าไปแล้ว รู้ไหมว่าทำร้ายตำรวจในสถานีตำรวจ มันเรื่องใหญ่แค่ไหน?” หลิวต้าจวินมองเย่เฟิงตาค้าง

ไม่คิดว่าเย่เฟิงจะซ้อมหลี่เชาไม่พอ ยังกล้าลงมือกับโจวฉางปินอีก

ฟุ่บๆๆ!

ตำรวจที่ยืนอยู่ข้างๆ หลิวต้าจวิน ก็ชักปืนออกมาทันที มองเย่เฟิงด้วยความระแวง

เย่เฟิงหรี่ตามอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “สารวัตรหลิว ผมว่าคุณเป็นคนดี ช่วยบอกลูกน้องคุณให้เก็บปืนด้วย ผมรู้ว่าผมกำลังทำอะไรอยู่”

“เก็บปืน”

ตำรวจมองหน้ากันไปมา

“ทำอะไร ไม่ฟังที่ฉันพูดแล้วเหรอ ฉันบอกให้เก็บปืน”

“ครับ สารวัตร!”

พวกตำรวจจึงจำใจเก็บปืน

หลิวต้าจวินเดินไปหาเย่เฟิง “เถ้าแก่เย่ ปล่อยเขาก่อนเถอะ”

“ได้”

เย่เฟิงโยนหลี่เชาลงบนพื้น

“เย่เฟิง แกจบสิ้นแล้ว แกจบสิ้นแล้ว ท่านผู้เฒ่าจะไม่ปล่อยแก…”

“พูดมาก!”

ปั่ก!

แกร็ก!

เย่เฟิงเตะหลี่เชากระเด็นออกไป ได้ยินเสียงกระดูกหัก

หลิวต้าจวินอึ้งไป ไม่คิดว่าเย่เฟิงยังกล้าลงมือ แต่นี่ก็โทษหลี่เชา มันโง่หรือไง โดนซ้อมจนเละขนาดนี้แล้ว ยังกล้ามาขู่เย่เฟิง ไม่กลัวโดนซ้อมจนตายเหรอ?

“เถ้าแก่เย่ คราวนี้เรื่องใหญ่แน่!” หลิวต้าจวินมองเย่เฟิงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่น

“ไม่เป็นไร ผมรู้ว่าผมกำลังทำอะไร” เย่เฟิงยิ้ม แล้วเดินไปนั่งอย่างใจเย็น

“สารวัตรหลิว ขอยืมมือถือหน่อยได้ไหมครับ?”

“ทุกคนออกไปก่อน”

หลิวต้าจวินให้ลูกน้องออกไปก่อน แล้วหยิบมือถือส่งให้เย่เฟิง “เถ้าแก่เย่ ผมช่วยได้เท่านี้แหละ”

“ขอบคุณมากครับสารวัตรหลิว”

“ไม่เป็นไรครับเถ้าแก่เย่”

เย่เฟิงถือมือถือของหลิวต้าจวิน คิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กดเบอร์ที่คุ้นเคย

“สวัสดี ฉันเมิ่งเยว่ฉาน คุณคือใครคะ?”

“คุณเมิ่ง ผมมีเรื่องจะรบกวนคุณอีกแล้ว”

“คุณนี่เอง ว่ามาสิ มีอะไร?”

“ตอนนี้ผมอยู่ที่สถานีตำรวจ…”

เย่เฟิงเล่าเรื่องคร่าวๆ ให้ฟัง แล้วก็วางสาย ก่อนจะคืนมือถือให้หลิวต้า จวิน

ตอนที่เย่เฟิงโทรศัพท์ เรื่องที่เกิดขึ้นก็ถูกนำไปรายงานกับรองผู้กำกับหลี่แล้ว

รองผู้กำกับหลี่ชื่อหลี่เฉิงต้ง จริงๆ แล้วเขาก็เป็นญาติกับคนตระกูลหลี่ที่หมู่บ้านชิงซาน แต่เป็นญาติห่างๆ 

ที่เขาช่วยผู้เฒ่าหลี่ เพราะตั้งแต่เขาเข้ารับตำแหน่ง คนตระกูลหลี่ที่หมู่บ้านชิงซานก็ติดสินบนเขามาตลอด

แน่นอนว่าถ้าเป็นเรื่องใหญ่ เขาคงไม่ช่วยผู้เฒ่าหลี่ แต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบเรื่องของเย่เฟิง เขาก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

“ปู่สาม เรื่องของเย่เฟิง รบกวนด้วยนะครับ”

ตอนนี้หลี่เฉิงต้งกำลังคุยโทรศัพท์กับคนของผู้เฒ่าหลี่อยู่

พวกเขาเรียกหลี่เฉิงต้งว่าปู่สาม ก็ถูกต้องแล้ว เพราะลำดับอาวุโสของเขาก็สูงกว่าพวกเขามาก

“เข้าใจแล้ว” หลี่เฉิงต้งพูดอย่างหงุดหงิดสองสามคำ แล้วก็วางสาย

ไม่นาน ก็มีตำรวจคนหนึ่งวิ่งหน้าตั้งเข้ามาในห้องทำงาน

“ท่านรองผู้กำกับ แย่แล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ”

“เกิดเรื่องอะไร?”

“เย่เฟิงทำร้ายร่างกายคนอื่น ไม่ใช่แค่ซ้อมหลี่เชา แต่ยังซ้อมรองสารวัตรโจวด้วยครับ”

“อะไรนะ เย่เฟิง มันกล้าดียังไง!”

หลี่เฉิงต้งแอบดีใจ จริงๆ แล้วไม่ได้โกรธเท่าไหร่ กลับรู้สึกยินดีเสียอีก

เดิมทีเรื่องที่เย่เฟิงทำร้ายร่างกายคนอื่น ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ถ้าให้เขาจัดการ ก็คงยากที่จะจัดการ แต่ตอนนี้ต่างออกไป กล้ามาทำร้ายร่างกายในสถานีตำรวจ แถมยังทำร้ายตำรวจอีก เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องใหญ่แล้ว

เย่เฟิง หาเรื่องตายชัดๆ!

“ไป ไปดูกัน”