ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงนะครับ ฉบับฉิงเออร์

"ท่านพ่อ องค์หญิงกับองค์ชายมาช่วยลูกไว้เพค่ะ""ข้าขอบใจท่านทั่งสองมากขอรับ""ไม่เป็นไร ข้าเองก็ไม่ชอบให้ใครมารังแกสตรีนัก""ขอบพระทัย น้ำใจของท่านยิ่งใหญ่นัก""องค์หญิง""เรียกข้าว่าฉิงเอ๋อเถอะ""เพค่ะ ฉิงเอ๋อ ข้าขอบใจเจ้ามากที่มาช่วยข้าไว้ ถ้าไม่ได้เจ้าข้าคงแย่""ไม่เป็นไรเลยจินเหลียน ข้าเต็มใจ""ท่านจะให้ข้าตอบแทนท่านยังไงบอกข้ามาได้เลย จินเหลียนผู้นี้พร้อมจะทำทุกอย่าง""ข้าอยากให้เจ้ามาเป็นเพื่อนข้า""ได้สิเพค่ะ หม่อมฉันจะเป็นเพื่อนที่จงรักภักดัต่อองค์หญิงผู้เดียวไปจนวันตาย""แค่นี้ ข้าก็ดีใจแล้ว งั้นพรุ่งนี้เจ้ามาหาข้าที่ตำหนักข้านะ""ได้เพค่ะ แล้วเจอกันเพค่ะ""แล้วข้าจะรอ""ถ้าเช่นนั้นข้ากับลูกคงต้องขอตัวก่อน" แล้วทั้งสองคนก็เดินออกไปเหลือแค่ฉันกับพี่ชายเท่านั้น"ฉิงเอ๋อ น้องหายแล้ว""เพค่ะ""พี่ดีใจยิ่งนัก""ท่านพี่ ถ้าต่อไปนี้ข้าจะเปลี่ยนแปลงไปเช่นไร ท่านจะยังรักข้าอยู่ไหม""ฉิงเอ๋อ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครหรือเปลี่ยนไปแค่ไหนเจ้าก็คือน้องพี่ พี่จะยังคงรักและคอยปกป้องเจ้าเสมอ""แล้วถ้าเกิดว่า คนที่อยู่ในร่างนี้ไม่ใช่ฉิงเอ๋อคนเดิมท่านจะยังรักข้าอีกไหม""ฉิงเอ๋อ ต่อให้เจ้าเป็นผู้อื่นที่ไม่ใช่น้องพี่แต่ถ้าเจ้ามาอยู่ในร่างนี้ยังไงเจ้าก็ยังเป็นน้องพี่เสมอ อย่าได้กังวลไปเลย""ท่านพี่ ข้าโชคดีเหลือเกินที่มีท่านพี่""โถ่ เด็กน้อย ไม่ร้องนะ เรากลับกันเถอะ นี่ก็จวนจะค่ำแล้ว""เพค่ะ" เขาเดินนำฉันไป ระหว่างทางเราก็ซื้อโน่นซื้อนี่ไปเรื่อยจนเดินมาถึงตำหนักของฉัน แต่เพียงแค่ย่างเข้าไปเท่านั้น ก็เหมือนมีอะไรมาโดนที่หน้าจนทำให้แก้มอันขาวนวลของร่างนี้เกิดเป็นรอยแดง เปรี๊ยะ"องค์หญิง""ข้ามาเอาคืนเรื่องที่เจ้าปาขนมใส่ข้า" เปรี๊ยะ"อร้าย เจ้ากล้าตบข้ารึ""ใช่ ตบมาตบกลับ""เจ้าอย่าอยู่เลย!""เข้ามาสิ" นางวิ่งเข้ามาจะตบฉัน แต่เท้าฉันดันตีบเธอลงไปกองอยู่กับพื้น"โอ้ย นางบ้า""ทำอะไรกัน""ท่านพี่ โอ้ย ช่วยน้องด้วย""ฟางหรง เจ้าเป็นอะไร""ท่านพี่ นางทำร้ายข้า""โกหก ข้ามิได้เริ่มก่อน""ฉิงเอ๋อ เจ้าอย่าคิดนะว่าท่านแม่ข้าอยู่ข้างเจ้าแล้วข้าจะไม่กล้าทำอะไร!" เขาเข้ามาบีบแขนฉันทั้งสองข้าง"โอ้ยเจ็บ!""ข้าอยากจะฆ่าเจ้านัก""ฆ่าใคร" "เจ้าเป็นใคร""องค์ชาย" ฟางหรงรีบหลบด้านหลังหยางหลงทันทีที่เห็น"คงจะเป็นชู้รักของนางสินะ""แล้วเจ้าจะทำอะไร ไม่ทราบ""เจ้า น่ารังเกียจยิ่งนัก" แล้วเขาก็เดินออกไป"ท่านพี่แล้วจะไม่เกิดเรื่องเหรอเพค่ะ""เจ้าอย่ากังวลไปเลย ถ้าพี่รู้ว่าเจ้ามาอยู่ที่นี้แล้วต้องเป็นเช่นนี้ พี่จะไม่ยอมให้เจ้ามาเลยไหนจะฟางหรงอีกนางไม่สมควรทำเช่นนั้นนางเป็นผู้ติดตามน้องเหตุใดจึงไปรักใคร่กับหยางหลงได้""น้องเองก็มิอาจทราบได้เพค่ะ"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ท่านพี่

นิยายแนะนำ

ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงนะครับ ฉบับฉิงเออร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ท่านพี่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้