เทพอสูรจอมซ่าผ่ากฏสวรรค์

เมื่อกงเฟิงจุมพิต ไปที่หน้าผากของนาง

พร้อมกับพูดออกมาแบบนั้น ทำให้คางุยะ

มีอาการเขินอายและแก้มทั้งสองข้างแดงสุดๆ

และนางบิดตัวไปมา เพราะอาการเขิน

ยิ่งทำให้นางยิ่งดูน่ารักเข้าไปใหญ่

มันทำให้กงเฟิงยิ่งทนไม่ได้เพราะความงดงามของนาง ทำให้กงเฟิงเข้าไปกอดนาง

จากด้านหลัง

ทำให้นางตกใจขึ้นมาทันที

และนางก็ได้กล่าวออกไป

""นี้เจ้ากำลังทำอะไร ปล่อยข้าน่ะ!!""

กงเฟิงก็ได้ตอบกลับทันที

""ข้าไม่ปล่อย!! ข้าขออยู่แบบนี้สักพัก

ข้าสัญญาว่าจะไม่ล่วงเกินเจ้า

ไปมากกว่านี้แล้ว""

คางุยะก็ตอบกลับมาคำเดียวพร้อมกับหน้า

ที่แดง

""อือ!!""

จากนั้นคางุยะคางุยะก็ถูกกงเฟิงกอด

จากด้านหลังแบบนั้น จนกระทั้งฟ้าก็เริ่มมืด

กงเฟิงก็ได้พูดต่อ

""ข้าขอบใจเจ้ามาก ที่ยอมตามใจข้า

ในวันนี้ ตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืด ข้าว่าเจ้าคงถึง

เวลาที่จะกลับได้แล้ว!!""

เมื่อนางได้ยินคำพูดของกงเฟิงแบบนั้น

ทำให้รู้สึกหงุดหงิด ขึ้นมาและพูดขึ้น

""คิดจะให้ข้าอยู่ เจ้าก็ขอร้องข้า

พอจะให้ข้าไป เจ้าก็มาไล่ข้าแบบนี้""

กงเฟิงก็ได้ตอบกลับ

""ข้าไม่ได้ไล่ ข้าก็แค่ตามสัญญาที่ข้าให้

ในก่อนหน้านี้ ก็เท่านั้น หรือว่าอยากจะนอนกับข้าทั้งคืนที่นี้ก็ได้นะ""

คางุยะก็ได้ตอบส่วนกลับทันที

""ใครเขาอยากจะนอนกับเจ้า"ไอ้คนบ้า!"

ข้าจะไปแล้ว""

ในขณะที่คางุยะ กำลังจะเดินจากไปนั้น

กงเฟิงก็ได้ดึงแขนของนางมาใกล้ตัว

และก็ได้จุมพิตนาง

แต่ในครั้งนี้กงเฟิงไม่ได้ จุมพิตที่หน้าผากของนางอย่างครั้งก่อน แต่ในครั้งนี้กงเฟิงจูบไปที่ริมฝีปากของคางุยะ  ที่มีสีชมพูอ่อนนุ่ม

ทำให้กงเฟิงถึงกับเคลิ้ม

ส่วนทางด้านคางุยะ ถึงกับทำอะไรไม่ถูก

เพราะนางไม่ทันตั้งตัว ทำให้นางเกิดเคลิ้ม

ไปกับกงเฟิงแบบไม่รู้ตัว

จนเวลาผ่านไปสักพักกงเฟิงก็ได้ปล่อยคางุยะ

และคางุยะก็ได้พูดขึ้น พร้อมใบหน้าที่

ทำอะไรไม่ถูก และอาการเขินอาย

""เจ้าล่วงเกินข้าอีกแล้วน่ะ!!""

กงเฟิงก็ได้ตอบกลับ

""ข้าขอโทษ!! ข้าอดใจตนเองไม่ได้

นอกจากพ่อแม่ข้าแล้ว ก็ไม่มีใครที่ข้าอยู่ด้วยแล้วมีความสุข จนกระทั้งข้าได้พบกับเจ้า

เจ้าเป็นความสุขของข้าเพียงหนึ่งเดียวของข้า

ในตอนนี้ ""

คางุยะก็เริ่มส่งสัยในคำพูดของกงเฟิง

นางจึงได้ถามขึ้น

""ที่เจ้าบอกว่าข้าเป็นความสุขของเจ้า

เพียงหนึ่งเดียวของเจ้า ในตอนนี้

เจ้าหมายความว่าอย่างไร?""